əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
gecəyə bir mahnı paylaş
-
hey you
-
az bilinən mükəmməl filmlər
-
sevilən mahnının ən vurucu cümləsi
-
xiyardan qorxan pişik
-
yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər
-
những lợi thế khi chọn mua loa bluetooth giá rẻ nhưng chính hãng
-
məsləhətli filmlər
-
davaya gedərkən dinləməli musiqilər
-
yazarların 2025-ci ildə izlədikləri filmlərin siyahısı
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+26 əjdaha
3. los angels xəstəxanasında portağal yığan zaman qolunu sındıran 5 yaşlı aleksandra adlı qızla , kino çəkilişləri zamanı ayağını sındırmış roy`un tanışlığından başlayıb bir birlərinə hekayələr danışması ilə davam edən və sürreal janrda sayıla biləcək çox da bilinməyən maraqlı filmlərdəndir.
filmi baxımlı edən mövzunun maraqlı olmasından əlavə həm də görüntü olaraq çox rəngarəng olmasıdır. 28 ölkədə 4 il çəkilən film insanı sanki nağıllar aləminə aparır. geyim seçimləri , rəngləri nə qədər gözəl olsa da bir o qədər də subliminal mesaj xarakteri daşıyır. tək kostyum , rənglər deyil , həm də filmin bir çox səhnəsində qarşımıza çıxan portağallar da bu qəbildəndir.
hekayəni bizə roy danışsa da əslində bu hekayə balaca qızla roy`un hekayəsidir . roy nə qədər qaramsar və intihara meyilli olsa da aleksandra roy`un həyatına rəng qatır və hər dəfə nağılın axarın dəyişməyə çalışır. hekayənin sonunu gətirmək istəməyən roy "məndə yaxşı sonluq yoxdur, ona görə də danışmaq istəmirəm" desə də balaca qızımız hər cəhdlə nə olur olsun sonu eşitmək istəyirdi. bir ümidlə filmin sonunu dəyişəcəyinə inanır və arada bir qızın da hekayəyə daxil olduğunu görmək olur.
aleksandranın belə canlı və təbii oynamağı filmə ayrı rəng qatıb və bunları sözlə izah etmək əvəzinə filmə baxmaqla daha yaxşı başa düşmək olar.
filmin əsas mövzusu da elə roy`un həyatına girən aleksandranın onun həyatını dəyişməsi , ona ümid verməsidir. baxmayaraq ki roy ilk vaxtlarda intihar üçün aleksanrdradan dərman oğurlamağı üçün hekayələr danışır , ondan istifadə edirdi .ancaq vaxt keçdikcə bunların yerin gözəl dostluq tutur.aleksandranın ailəsinin vəziyyəti şəhərdə qalmaq üçün uyğun deyildi və xəstəxandan ayrılmalı idilər.ancaq aleksandra xəstəxanada qalmaq üçün həkimlərə anasının dediyi söhbətləri səhv tərcümə edib orda qalmağın bir yolun tapır.
+2 əjdaha
2. 2006cı il çıxışlı film, imdb 7.9
--spoiler--
çəkimlər gözə pis görünmür, çox qəşəngdilər fikrimcə.
sonunda biraz ağlamalı olsam da, fikrimcə obrazların emosiyalarını və dostluqlarını o qədər də yaxşı əks etdirə bilməyib
--spoiler--
+1 əjdaha
5. Filmi bitirdikdən sonra da 2 saatlıq backstage recordlarına baxmışam. Hardasa qeyd olunub mu bilmirəm bu qeyd edəcəyim məqam. Amma recordları izləyəndə maraqlı bir şeyə gözüm sataşdı. Catinca Untaru (Alexandria) duyğularını təbii və daxildən yaşayaraq ifadə edə bilməsi üçün director Tarsem Singh xəstəxanadakı son epizoda kimi Lee Pace (Roy Walker) -i əsl həyatda da disabled olaraq göstərir. Bütün məşqlərdə, ilk tanışlıqda, setdə o əlil arabası ilə hərəkət edir. Ta ki, o məşhur hekayənin finalının anladıldğı səhnə başa çatandan sonra qərara gəlirlər ki, Catinca'a həqiqəti desinlər. Beləcə Lee Pace ayağa qalxır Tarsem hər şeyi qızcığaza izah edir. Həmin saniyələrdə Catinca elə tam olaraq Alexandria rolunda kimi görünür insanın gözünə. Necə ki, Royu hekayətdə xilas etdiyi an üzündə sevinc yaranmışdısa, Lee ayağa qalxanda da mənə elə təəssürat bağışlamışdı. Bir sözlə filmi qədər backsatge'ində də duyğulana biləcəyiniz momentlər var deyə düşünürəm. Dəfələrlə, sıxılmadan izləyə biləcəyim bir filmdir. Həm emosyalar, hadisələr baxımdan dinamiklik, həm də görüntü cəhətdən heç bir greenscreen görmədiyimiz sanki əl ilə rənglənmiş fraqmentlər izləyicinin bir filmdən olan gözləntilərini yetəri qədər doldurur.
--"Are u tryna save my soul?" :D
hamısını göstər