əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
metroda candy crush oynuyan qocalar
-
rap
-
azərbaycan avropada qey olunacaq ən pis yerdir
-
qaçaraddımdanenənanənan
-
simvolizm
-
ekspromt
-
meyxana
-
mehman əhmədli
-
lsd
-
öyrənmə prosesi
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+14 əjdaha
1. - - mənifest - -
məni fəst elə şair,
zəbt elə,
məst elə,
feyzyab elə.
fast elə şair,
bəs demə şair,
söhbət elə,
getmə şair..
- - -
demə mənə şair,
i ain't şair,
i need some air,
this ain't fair,
i ain't your pair
- - -
elə demə şair,
mən sən və sair,
vaxt uçur və il axır,
şer yaz ikimizə dair..
+12 əjdaha
2. dözmür artıq mədə bağırsaq
ikimiz birlikdə çıxsaq bağırsaq
qışın soyuğunda sarsaq sarılsaq
çəkib qoysaq sorsaq sarsaq
payız gülü tək solub saralsaq
danışırsan sarsaq sarsaq
bəsdi dedin saraq da saraq
hisslərin olub sınıq salxaq
endi dickinə qalxan bayraq,
payladın ona buna salxaq salx aq
eninə uzununa dickinə qalxan qal xalq
vurdum söhbətivə gə gedəy ya(l)taq
+3 əjdaha
3. xoşbəxtlik qurban tələb etdi,
verdilər qabağa bədbəxti,
bədbəxt durdu sağaldı,
dedilər solaxaydı.
+2 əjdaha
4. çox belə sikik
biz kimik
eləmə panik
ala çaynik
babat nick
sikik sikik
sikildik dirildik
dick
dik
düzələrik
+1 əjdaha
5. Nə olan şeydi sıxırsan özünü?
Dərdini də demirsən bilim düzünü
Belə gözəl cananın dərdi olarmı?
Kefin olmasa hüsnün solarmı?
Qara bədənin şiş dodaqların
Kim sıxacaq bəs o yanaqların?
Özünə eyləmə bunu amandı
Səndən yaxşısı bunu qanandı?
Yazıram sidq ilə ürəkdən,
Şamu səhər açılanda kürəkdən,
Bir kəlmə gülərəkdən mənə
Haycan demək olarmı?
+3 əjdaha
6. ...Deyilən sözdü şüardı meyxana
Bizə qədimidən qalıbdı, yadigardı meyxana..
+2 əjdaha
7. birdən-birə, qabaqcadan düşünmədən, qabaqcadan hazırlaşmadan, fikirləşmədən.
+1 əjdaha
8. Bilirsiz, çox yazan deyiləm. Yazandan bir müddət sonra da qeyb oluram. Odur ki, yenə elə təsadüfi günlərdən biridir. Az əvvəl maraqlı bir söz eşitdim.(Sözü gedən zirvədə olan zaman insanın doğru zamanı hər saniyəsidir) O andan düşüncələrdə sürükləyib özümlə danışıram bu dəfə nədənsə, daha yüksək səslə oldu. Bu məqamı burda bölüşmək istəyirəm sadəcə.Bakıya qayıdan zamandan bu yana burda yaşayan ətrafım görüşmək istəyib normal olaraq. Bəziləri ilə alımdırmışam bəziləri ilə isə itəyərəkdən yox. Onları niyə yola verdiyimi tam olaraq bilmirdim. Hansı ki, bəziləri ilə görüşlər alınana qədər.ilkin müşahidələrim
belədir ki, tez-tez söhbət əsnasında müəyyən sükut çökürdü.
Vaxtı ilə həftənin bir çoxunda gördüyüm insan qarşımda gözümün içinə baxmadan ya həyatından gileylənir, ya tam əksi qorxudan şükür edir, ya da tam olaraq nəyi məndən gizlədib, bölüşəcəyini bilmirdi. Bir yerdən sonra bu hal məni yordu artıq fokuslana bilmirdim onlara.
Bəli araya girən zaman və fasilə öz sözünü deyirdi.Sonda isə gördüklərimə ,əsasən, onlar hər biri həyatlarında olduğum yer üçün bir varlıq tapmışdılar. Ən azından onlara necə hiss elətdiridimsə, bu hissi yenidən dolduracaq kimsələr. Bunu görəndə artıq anlayırsan ki, özləm hissi heç vaxt şəxsinə deyil sadəcə buraxdığın izlərə qarşı yaranır. Bu şəxlərin şəxsimə heç bir səhvləri olmasa da, dəyişdikləri varlıq artıq mənim güvənə biləcəyim tipdən deyildi. Ona görə də şamil elədiyim hər birinə uğurlar diləyirəm, amma onların mənim həyatımda uğur qazana biləcəkləri rolları yoxdur artıq təəssüf.
hamısını göstər
