maladaptive daydreaming



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. illərdir məni narahat edən, sadəcə məndə olduğunu düşündüyüm problem. Axır ki, adını tapdım və yalnız olmadığımı öyrəndim. Bəs bundan sonra problemim aradan qalxdımı? Yox. Hətta başqa ölkələrdə insanların bunu daha ciddi qəbul etməsi, psixoloq, psixiatrları gəzməsi, min cür dərman qəbul etməsi, mənimsə illərdir ağzı açıq havaya baxmağım dərdimi daha da artırdı. Bu bildiyiniz xəyal qurmaq deyil. Əgər çox xəyal qurduğunuz üçün bu problemi yaşadığınızı düşünürsünüzsə yanılırsınız. Bu bizim xəyal dünyamız deyil, yaşadığımız ayrı bir dünyadır. Hətta real həyatdan daha çox orada yaşayırıq. Min cür ssenarilər yazıb, obrazlar yaradıb illərlə orada yaşayırıq. Ən pisi isə bir çoxumuz bunu sadəcə beynimizdə yox, real olaraq canlandırırıq. Daimi olaraq öz-özünə gülən, qəribə hərəkətlər edən insanlar gördükdə bilin ki, belə bir problemi ola bilər. Bu başlığı açmaqda məqsədim isə, bəlkə mənim kimi uzun müddətdir bunun nə olduğunu bilmək istəyən varsa, az da olsa kömək edə bilməkdir. Kömək dediyim isə, sadəcə adını qeyd etdim, necə aradan qaldırılacağını heçkim bilmir.
    2. psixiki "xəstəlik"dir. tibbdə mental disorder (psixiki pozuntu deyək) deyil, bilinən bir müalicəsi yoxdur, sadəcə bəzi mütəxəssislərin fikrincə pozuntu sayılır.
    maladaptive daydreaming-gün ərzində çox tez-tez, intensiv şəkildə xəyal qurmaqdır və bu xəyal qurma prosesi normal həyat prosesinə mane olacaq səviyyədədir. hətta qarşıdakı şəxslə dialoq zamanı onun dediyi hansısa söz xəstənin fikrini yayındıra və onu yenidən xəyal dünyasına apara bilər. "xəstə" öz obrazlarını yaradır, ssenarilər yazır, onların vasitəsilə başqa bir "həyat yaşayır". bilinən qədərilə (və ya bildiyim qədərilə), xəyal quran şəxs reallıqla xəyalı ayırd edə bilir, lakin xəyal qurmaqdan əl çəkə bilmir, hər fürsətdə xəyal dünyasına qayıdır. xəyal qurma prosesi çox bölünərsə və ya xəyallar arasında uzun fasilə yaranarsa, şəxsdə anormal (əsəbi) hallar baş verə bilər. fikirləri daima xəyallarında olduğundan, müəyyən üz mimikalarının tez-tez təkrarlandığını müşahidə edə bilərsiniz.
    həkim tərəfindən diaqnoz qoyulmasının bir yolu yoxdur, bilinən bir müalicəsi də yoxdur. Amma deyilənə görə OCD (başqa adları ilə, OKB və ya sarışan hallar) kimi xəstəliklərdə istifadə edilən dərmanların xeyri ola bilər (o dərmanların heç OCD-yə xeyri yoxdu, qaldı ki belə).
    mən də bir vaxtlar bu haldan əziyyət çəkmişəm, məncə. normal olmadığını dərk edirəm, amma "getsin o günlər, gəlməsin" deyə də bilmirəm. niyəsə özümü xoşbəxt hiss edirdim. daha doğrusu, hiss etdiklərimdə hər hansı bədbəxtlik görmürəm. sadəcə, hər fürsətdə xəyal qurma istəyi bir az əsəb pozan bir şey idi. axşamlar 2 saat tez yatırdım ki, xəyal qurmağa vaxtım olsun. və ya hamamda çox qalırdım, məktəbdəki tənəffüsdən də istifadə edirdim, hamıdan aralanıb xəyal qururdum. bəzən dərslərə qulaq asa bilmirdim. fikrimin dağılacağını bildiyim üçün əvvəlcədən çox diqqətlə özümü dərsə verməyə çalışırdım. işə yarayırdı, çünki dərsin özünə də xəyal kimi yanaşırdım, fokuslana bilirdim. yəqin ki ətrafımın həmişə qaynar olması səbəbindən mənə çox əziyyət verməyib və tədricən yox olub. Obrazlarımın bəzilərinin adını unutmuşam, amma ssenarilərdəki ana xətt yadımdadır hələ də -*


sən də yaz!