+15 əjdaha
1. Kartıma adətən aylıq balans vururam ki, hər gün kart doldurmalı olmayım. Buna görə də avtobusa hər dəfə minəndə düşənə qədər kimin karta ehtiyacı olsa verməli olduğumu düşünür, həvəslə kiminsə balansında məbləğ olmamasını gözləyirəm. Kim üçünsə bir növ xəstəlik kimi düşünülə bilər. Ancaq mən həqiqətən kart basmağı sonra arxamca kiminsə qaçıb qəpiyi cibimə basmaq istəməsini, pulu almayacağımı anlayıb səmimiyyətlə təşəkkür etməsini sevirəm.sanki ən adi bir yolla heç tanımadığım bir insanla kiçicik bir bağ yaratmağı bacarıram bu səmimi təşəkkür və gülümsəmə ilə. Adətən "tələbəsən bala ehtiyacın olar" deyən insanlara "bir gün mənim də kartımda bitərsə kimsə basar" deyib gülümsəyirəm. Və məlum məsələdi mənə qəribə baxan gözlər düşünür " axı sən mənim üçün kart basdın başqa biri üçün basmadın ki, əvəzində gəlib basacağını düşünürsən" amma yəqin o anda ağıllarına da gəlmir- biz kainata nə veririksə onu da alırıq, qəribə bir düzəni olan bu dünya ədaləti qəribə şəkildə tarazlayır...avtobusda kiminsə yerinə kart basmaq
əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı günlük - sözaltı etiraf - sözaltı sözlük - təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər - əsəb pozan şeylər - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər - erkin qədirlinin sözləri - yalnızlıq - düşün ki o bunu oxuyur
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+7 əjdaha
3. Bir zamanlar biznesə çevirdiyim şey. deməli o vaxt liseydə oxuyanda dərsin sonu çıxıb yasamal məşğulluğa (2 saylı qızlar koleci tərəf) gedirdim həmşə də 7b avtobusu ilə. Həmin avtobusa mütləq kartsız insanlar minirdi və əksəriyəti xırdası olmadığı üçün çoxu vaxt 1 nəfərə 40-50 qəpik bəzən 2 nəfərə 1manat verirdi və məndə ən qabağda otururdum və ya dayanırdım ki onların yerinə kart vurabilim. Hələ onlardan çox pul almış olmağıma baxmayaraq sizin yerinizə kart vurdum haa minnətli baxışınıda atırdım. retki hallarda sırf 30 qəpik verən insanlarıda keçirirdim ki elədiyim işbazlığa nisbəttə səvab işədə imza atım.hamısını göstər