gecəyə bir şeir paylaş

|

əjdaha lazımdı   googllalink

    1.
    (youtube: )

    Bu şahəsər ilə, dolu bir səslə oxusanız, daha gözəl olar..
    anımsıyor musun?
    bir çetemiz vardı: Vahşi Siyah Atlar
    ısmarlama serserilikler yaşardık
    kimseden bir şey demeden kaçıp gitmeler gibi
    sokaklarda sabahlamak, parklarda yatmak
    yabancıları mahalleye sokmamak gibi
    Ve bir gün gideceğimiz bir Amerika vardı
    herkesin bir Amerika'sı vardı o zamanlar
    herkes gece istasyonlarında
    kendi Amerika'sını arardı.
    uykulu kentlere girerdik gece yarıları
    ıssız ağaçlar olurdu yol kenarlarında
    gökyüzünde parlak yıldızlar, her yere aynı uzaklıkta
    sarhoş bindiğimiz otobüsün penceresinden
    sanki bambaşka bir dünyaya bakardık
    sonra saklayarak yüzümüzü birbirimizden
    yumruklarımızı sıkar sessizce ağlardık
    ışığı açık kalmış pencerelere, kepenği örtülü dükkanlara,
    yaz bahçelerinden taşan çiçeklere,
    adını bile bilmediğimiz bu kente
    neye olduğunu bile bilmediğimiz bir hasretle
    uzun uzun bakardık
    anımsıyor musun?

    ahh o gece yolculukları
    bir başka kentte, bir başka insan olmanın umutları
    kaç yol arkadaşı kaldı şimdi geriye
    gençliğin ilk acılarını birlikte keşfettiğimiz
    kaç yol arkadaşı?
    sürüyerek götürdüğümüz dargın beraberlikleri saymazsak
    ne kalıyor elimizde?
    ölenler,
    terk edenler,
    bir de telefonları, adresleri, kendileri değişenler..
    Anımsıyor musun ?
    Murathan Mungan - avara.
    2. Kor qaranlığın damında
    Körpə bir uşaq
    Yanıqlı bir fəryadla
    Təkbir çağırır

    Bir fahişə ağlayır ac-yalavac

    Çirkli bir tumanın əyəkləri
    Böyük qələbəsindən danışır
    Qoçaq qulların.

    Və sahilsiz deyil
    Qatranın qapqara dərinlikləri
    Ağır və çətin bir yoldur
    Fəqət gündüz də
    Həmişəlik qalmayacaq burda
    Çünki günəş
    Çırağıdır başqa bir zülmət keçidin
    Xəstə qaranlığın damında
    O ki gün tutulmasına təkbir gətirir,
    Başsız doğulan bir körpədir.

    Ölümqabağı duamız olsa da hərdən
    Zümzümylə oxuduğumuz bu nəğmə
    Heç vaxt son marşımız olmayacaq.
    Əhməd şamlu
    Fars dilindən tərcümə edən xaqani hass
    3. Eşqdir mehrabı uca göylərin,
    Eşqsiz, ey dünya, nədir dəyərin?!
    Eşqin qulu ol кi, doğru yol budur,
    Ariflər yanında, bil, eşq uludur.
    Bu dünya eşqdir, qalan fırıldaq,
    Eşqdən başqa şey boş bir oyuncaq.
    Eşqsiz olsaydı xilqətin canı
    Diriliк sarmazdı böyüк cahanı.
    Eşqsiz bir adam bir neydir - qırıq,
    Yüz canı olsa da, ölüdür artıq.
    Eşqsiz bu dünya soyuq məzardır,
    Ancaq eşq evində rahatlıq vardır.
    Eşqin yanğısından gözəl şey nə var?
    Onsuz nə gül gülər, nə bulud ağlar.
    (Xosrov və Şirin)
    4. Kişi kişini başa düşür,

    Kişi qadını başa düşmür?

    Kişinin işi qadına düşür,

    Qadının kişiyə işi düşmür?

    Kişinin beli bükülür,

    Qadının abırı tökülür...

    - Elza Seyidcahan'ın Qabırğa şeirindən*
    5. Bir inci saflığı varsada suda
    Artıq içiləndə dur vızqırt burdan(c)
    6. insan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
    Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
    Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
    Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
    Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
    Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
    Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kâinat;
    Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!
    Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,
    Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;
    Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.
    Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?
    Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,
    Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur.
    Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük?
    Bu dâva hor, bu dâva öksüz, bu dâva büyük! ..

    Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya!
    Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

    insandır sanıyordum mukaddes yüke hamal.
    Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,
    Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;
    Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan.
    Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu ân;
    Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!
    Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu;
    Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?
    Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna;
    Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?
    Mermerlerin nabzında hâlâ çarpar mı tekbir?
    Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir!
    Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
    Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

    Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya,
    Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

    insan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;
    Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.
    Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;
    Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?
    Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!
    Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!
    Sakarya, sâf çocuğu, mâsum Anadolunun,
    Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!
    Sen ve ben, gözyaşiyle ıslanmış hamurdanız;
    Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!
    Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;
    Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!
    Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
    Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz!

    Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;
    Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! ..

    Necip Fazıl Kısakürek (1949)
    7. Gəl bu gün getmə bizdən.
    Qar yağar , olar dizdən.
    Qar yağar , girvə bağlar,
    Səni ayırar bizdən...
    Musa yaqub
    8. (bax: gör şair nə deyib e )

    Vur tərəziyə təpik, davam et yoluna
    Bərabər olmur heç kim burda
    Gözəl sonlu nağıl deyil dünya
    Boş ümidlərlə özünü aldatma

    Ölüm deyil son nəfəsi vermək,
    Unudulanda öldüyünü anlayırsan
    Uşağlıq hissidi sevgi dediyin
    Hisslərin öləndə böyüməyə başlayırsan

    ikinci şansın yox dünyada
    Əzrailin gəldisə, gedəcəksən
    Həyatın vərəqli xatirə dəftəri,
    Son vərəqini sən bilməyəcəksən

    Yaşa həyatı dəli-dolu,
    Qaç sənə görə gözəl olan hər şeyin arxasınca
    Tək biletin var,
    Sənə belə rahatsa baxma geridə buraxdığın insanlara

    Durma-durma qaç, həyatın maraton,
    Bu tempə uyğun yaşamla barış
    Problemlər balaca testlərdi,
    Sən səhvlərdən dərs çıxarmağa çalış

    Gözləmə biri tutacaq əlindəm
    Qaldıracaq səni ən dibdən yüksəyə
    Öz dəstəyin özün ol, unutma
    Boğulana ümiddi son saman çöpü belə
    9. Ölmək! O geniş körpüdən hər kəs keçəcəkdir,
    Bir badə ki, ondan bütün aləm içəcəkdir!
    Hər süslü çiçək sonda saralmış quru yarpaq,
    insan da nədir? Əvvəli torpaq, sonu torpaq!

    Aləm doğacaq, dirçələcək, məhv olacaqdır,
    Dünya boş ikən əvvəli, həp boş qalacaqdır.
    Bir tək səni məhv etmədi bu qanlı təbiət,
    Həp yoxluğa, həp heçliyə məhkum bəşəriyyət.

    Cəfər Cabbarlı-Ölmək


sən də yaz!