Sözaltı Sözlük - Azərbaycandilli Fikir Ensiklopediyası

+7 əjdaha

1. Bir adam olur, istədiyi hər şeyə çatıb, uğurları yerində, maddi imkanı yerində, amma beynində min dənə bir-birinə zidd suallar uçuşur. psixologiyası alt-üst.

xoşbəxtəm, deyiləm?
Bura aidəm, ya yox?
Sevirəm, sevmirəm?
Pis adamam, yaxşı?
Davam etməliyəm, ya qırağa çəkilməliyəm?
Və sairə, və ilaxır. Bu siyahını n dəfə uzatmaq olar. Şəxsə və situasiyalara uyğyn olaraq istədiyimiz qədər bu kimi suallar yaza bilərik bura.

Bəzi insanlar bu hissi çox yaşayırlar. Nə olursa olsun yaxşı hiss edə bilmirlər. Hiss edə bilsələr də, uzun çəkmir və bunun gətirdiyi narahatlıqdan əziyyət çəkirlər.

Heç olmayıb eyni anda 2 zidd hissə qapıldığınız? Məndə çox olur. Yaxın ətrafımla-sevdiklərimlə qəşəng bir mühitdəyik, hər şey yaxşıdır, anidən nəşəm ölür və mən aradan çəkilirəm. Əylənəcəyim yerlərdə 2 dəqiqə əylənib, sonra, əslində heç yaxşı olmadığımın fərqinə varıram. Eyni anda qarışıq şeylər hiss edə bilirəm. Danışanda cümlələrimi də qarışdırıram bəzən, çünki hiss etdiklərim qarışıqdır.

Hər dəfə Uşaqlıq dövrünün nə qədər önəmli olduğunu öyrənəndə daha çox təəssüf və "şok" yaşayıram. Təbii ki, sözügedən qarışıq duyğuların səbəbi də uşaqlıqdan qaynaqlanır. Hamısı uşaqlıq dövründən kopyalanmış şeylərdir.

Bu insanların uşaq vaxtı eyni anda həm yaxşı, həm pis anları olub. Bir müddət çox yaxşı hiss edib, sonra tamam əksinə keçməyə məcbur olublar. Atıram, atan oyuncaq alıb oynayırsız, üstündən 3 dəqiqə keçməmiş evdə qırğın çıxır. Uşaq bilmir atasıyla yaşadığı şirin sevgidolu hisslərə qapılsın, ya davaya görə üzülsün. Belə-belə davam edir və böyüyüb olur yuxarıdakı insan.
Uşaq vaxtı hansı hisslər, hansı hadisələr bizdə dərin iz buraxıbsa, böyüyəndə də öz-özlərini təkrarlayırlar. Fərqi yoxdur, neçə yaşın var. Fərqi yoxdur hardasan və nə işlə məşğulsan.

Ona görə də, bizdə nələrin kök saldığını nə qədər tez öyrənsək, o qədər yaxşıdır. Nə qədər tez öyrənsək və nə qədər tez düzəltməyə çalışsaq. Öz üzərində işləmək insanın özünə verə biləcəyi ən böyük xeyirdir, yəqin ki. Keçmişini analiz etməyə çalışdıqca, özünə daha yaxşı gələcək inşa edirsən əslində. Ciddi və uzun yoldur, amma sonunda can rahatlığı var. sağlamlıq var.

Düşdüyüm qaranlığın içində oturub qaranlığa ağlamaqdansa, yaşadıqlarımın fərqində olub hərəkət etməyə, çabalamağa çalışsam yaxşıdır. Axırda qabıq çartlayıb qırılacaq.

+5 əjdaha

2. "Özümü düzəltmək üçün" son vaxtlar demək olar ki hər yola əl atıram. içimdəki problemlərə nəzər salmaq üçün qəribə üsullara yönəlmişəm (bu barədə danışdığım insanlar bilir nə dediyimi) amma demək olar ki hər yoxladığım üsul eyni nəticələrə gətirib çıxarır məni- "əsəb problemləri".

Bəsdi də amk daha hara qədər paz olacaqsan mənə? Yollarını axtarıram "anger management" zad deyə, hamısının da məzmunu gəlib çıxır "əsəblərini ələ al" cümləsinə.

Bilmirəm niyə, get-gedə elə bil daha da impulsivləşirəm. Elə bil özümü daha da sıxdıqca, sakit saxlamağa çalışdıqca partlamağa bir O qədər də yaxınlaşıram. Psixoloq və psixiatrlardan da əlimi üzmüşəm, çünki inanmıram onların köməyinin toxunmağına. Çünki onlar ancaq özlərindən xəbəri olmayan və self-reflection'ı olmayan insanlara kömək edə bilirlər. Mənim bu problemlərimin kiməsə pul tökməklə həll olunmayacağını və sadəcə beynimin lap dərinliklərinə enib cavabımı elə tapacağımı düşünürəm.

Amma bir problem var ki, mən elə bil yaddaşımı silmişəm aq. Nə uşaqlığım doğru-düzgün yadımdadır, nə ergənliyim nə də ki 2024. Özümə özümü tapmaq üçün suallar verirəm və bunlarla da keçmişi xatırlamağa məcbur edirəm özümü amma sanki beynim bir az dala getdikcə divara dəyib qayıdır. Şəxsiyyətim silinib və klonlanmışam kimi hiss edirəm sadə açıqlaması ilə. Elə bil yeriyən süni intellekt botuyam aq nə real hisslərim var nə də real xatirələrim.

Və bu mənə hər şeydə problem yaradır. Özünü xatırlamayan insan necə özü kimi davrana bilər? iç dünyam hə, qarmaşıqdır. Düşündüyüm, fikirləşdiyim, maraqlandığım çox şey var amma hamısı Elə bil bu bir neçə ildə başqalarının kopyası olub. Core xarakterimi itirmişəm amk.
iç dünyası qalsın bir qırağa, çöldən npc kimi görünməyim deyə müşahidə etdiyim insanların davranışlarını özümə köçürmüşəm sanki. I don't know how human relationships work. I don't know how love works. I don't know how friendships work. I don't know how to be a human being.

yeyib, içib, bəlkə çoxalıb sonra da ölmək istəyirəm. Bu qədər kompleks olaylar məni stresə salır. istəmirəm kimlik barədə özümü sorğulayım. Tək istədiyim təzədən insanlıq olaraq meşə həyatına qayıdıb ancaq soyuq aylarda paltar geyinib, heyvan ovlayıb ilk insan səsləri ilə kommunikasiya eləyim. Alovu kəşf eləyəndə sevinmək istəyirəm mən də. Nə bilim qaval daşı çalıb oynamaq zad. Duzsuz kabab duzsuz kabab duzsuz kabab duzsuz kabab

#392071 burdakı qaqaş da gedib həmin pornhub aktyorunu instagramdan izləyir. Deyəsən özü də özünü ona oxşardır artıq. Gözümdəki bütün saflığı öldü amk oğlanın. Halbuki o boyda xəyallar qurmuşam üstünə. Evlənib 4 dənə qızımız olacaqdı bir dənə erkək it küçüyümüz. Böyüyü mənə oxşayacaqdı, ortancıl-böyük atasının qız versiyası, ortancıl-kiçik ən ağıllısı olacaqdı, ən balacası da evin ən bəzənib düzənəni olacaqdı və ən çox ortancıl-kiçik bacısı ilə oynamağı sevəcəkdi. Həm mənim saçım həm də atalarının saçı dalğalıdı deyə onların da saçı bizimki kimi dalğalı və qəhvəyi olacaqdı. Ataları sakitdi deyə aradabir yollayacaqdım uşaqları ki gedin atanızın qucağına. O da 4 nəfərin hücumuna məruz qalıb oturduğu yerdən dura bilməyəcəkdi. Mən də onlara şirniyyat hazırlayacaqdım çünki hamısı onu sevir (reallıqda şirniyyata nifrət edirəm).
Peysər oğraş adam olsa idi gələcəyimiz bu ola bilərdi.

Belə də ki kimdi amk evlənən? Adamın ağlında spesifik bir insan olmayanda ailə həyatı cəhənnəm kimi gəlir.

Niyə entri yazdığımı bilmirəm şəxsən. Hazırda çox şey hiss edirəm çox mövzu barədə. (bax: brainrot entry)

nə hiss etdiyini bilməmək