əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı günlük
-
sözaltı etiraf
-
sözaltı sözlük
-
güldürən hadisələr
-
ən nifrət edilən insan tipi
-
həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar
-
yazarların başına gələn maraqlı hadisələr
-
sözaltı roman
-
yazarların hazırda düşündükləri
-
yalnızlıq
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+8 əjdaha
2. Hər hansı bir qaynaqdanmı oxumuşdum yoxsa dostlarla söhbət əsnasındamı danışmışdıq tam xatırlamıram ama deyilənə görə bəzi insanların iç səsi olmurmuş. Təəccüblüdür hə?
ilk dəfə bunu öyrəndiyim zaman öz-özümə iç səsimlə necə yəni hər kəs mənim kimi daxilindəki səslə danışmır? Bu ki anormallıqdır yoxsa mən mi anormalam deyə daxili monoloqa başlamışdım.
Xülasə bu insanlar, düşüncələrini səsli şəkildə danışmadan, yəni "daxili səsləri olmadan" düşünürlərmiş. Məsələn, biz çox vaxt bir iş görərkən "Bu necə olacaq?" və ya "Nə etməliyəm?" kimi fikirlərimizi səsli olaraq düşünürük. Amma iç səsi olmayan insanlar bu cür fikirləri səsləndirmirlər. Onlar düşüncələrini, sadəcə şəkillər və ya hisslər kimi hiss edirlər, ancaq səsli düşüncə yox.
Onlar daha çox analiz edib, vizual və ya digər hissi təcrübələrə əsaslanaraq qərar verirlər. Bu da onların beynində fərqli bir düşünmə tərzi yaratmış olur.
Biz isə beynimizin ətini qaldığımız yerdən yeməyə davam...
+5 əjdaha
3. iç səslə söhbət heç vaxt dilə tökdüklərimiz qədər təəccübləndirmir bizi. Zənnimcə, zehnimiz öz fikirlərini səs tellərinə sıçratmayanda daha dərin şeylər danışır, daha azad hiss edir. Təxmin edə bilirik özümüzlə olan dialoqların sonunu. Eşitdiklərimizi danışırıq, gördüklərimizi bir daha xatırladırıq özəyimizə. Hərdən yazılara tökürük bu söhbətləri və həmin yazılar bəzən bir roman olur, bəzən isə bəstə. Mənliyimizin ən uc nöqtəsini axtarırıq içimizdə, imkasızlıqları unudaraq. Gah gözümüzü doldurur, gah dişlərimizi ətrafa nümayiş etdirin bu axtarışın yada saldığı xatirələr. Bəzən yeni yerlər görmək, bəzən də köhnə albomları vərəkləmək kimi hiss etdirir. Vaxt olur yaşadıqlarımız ya da yaşaya bilmə ehtimalımız olan mümkünlükləri nağıl edir bizə və ən əsası, yaşadığımızı xatırladır tez-tez, gülə-ağlaya.
+3 əjdaha
1. ən pis tərəfi səssiz danışmalı olduğundur. ona görə adətən tək olanda mən içsəsimi səsli söyürəm. özümə "xiyarsan ala?", "dur sikdir" kimi ifadələrlə söz soxuram. bundan sonra onların bəzilərini bura yazası olacam çünki heç olmasa yazanda dəli kimi hiss etmirsən.
hamısını göstər
