qonşu modelləri
əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
acı uşaqlıq xatirələri - azərbaycandakı insan modelləri - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı günlük - erməni - qonşu uşaqlarının uğurları - gecə drellə işləyən qonşu - javakheti - sözaltı etiraf
dostlarının yazdıqları:
bizim binaya 3-4 il olar köçüblər. iki də uşaqları olub.
hər gün konsertdir bunlarda. "kül sənin qız başına" * adını dəqiq bilmirəm ama mahnı bu sözlərdən ibarətdi adlı mahnıdan başlayıb "əlvida keçmişim" mahnısı ilə günü bitirirlər. bəzən bu mahnılara romantik türk mahnıları da əlavə olunur. hər nəysə. özlərindən əlavə uşaqları da problemdir.
səhər-günorta yatırlar. gecə olan kimi düşürlər evin canına. evin hər nöqtəsini kəşfə çıxırlar. ayaqlarına da elə bil tank geyinirlər. * bənzətməyə gəl
uşaqlar evdə necə yeriyirlərsə ayaq səslərinə yuxudan oyanıram. qışqır- bağır, ağlamaq əskik olmur bir gün. vəhşidilər özüm ölüm.
o-bu deyərkən dəfələrlə şikayət elədik. hər dəfə bir bəhanə gətirdilər.
heç yadımdan çıxmaz birində küçədə rastlaşdıq. analarına deyirəm ki, yorğun oluram, mənim üçün yuxu çox vacibdir. uşaqlarınız çox səs-küy yaradırlar evdə. hər gecə yuxudan oyanıram. məncə, düzgün bir şey deyil bu. xahiş edirəm, diqqətli olun, analarısınız bir diqqət yetirin və s.
mənə qayıdıb dedi ki, uşaqlarıma tərbiyəsiz deyirsən? * yurdum insanı :dd
keçim əsas insana. oğlanın bacısı. deməli, mənim bir saat əvvələ qədər həmin ailədə yeganə normal gördüyüm insan bu qız idi.
yaxşı, niyə idi?
oturmuşdum binanın aşağısındakı skamyaların birində. gəldi yanıma, salamlaşıb oturdu və söhbət etməyə başladıq. yarım saatdan sonra necəsə söhbət gəldi dinə.
birinci qurandan başladı.
artıq mən anlamışdım nəyinsə anormal olacağını.
son və əfsanə dialoqumuz da belə oldu:
o: dinsizlər cəhənnəm odunda cayır-cayır yanacaq.
m: yaxşı da * qəhqəhə atıram
o: niyə gülürsən? allah belə buyurub. mən adicə soyuducudan yemək götürəndə anamdan halallıq istəyirəm. * burda reyn gülməkdən ölür allah hər şeyi görür, reyn. mən acından ölərəm, haram yemərəm.
güldüm.. güldüm... sonra heç nə demədən qalxıb getdim.
nə deyə bilərdim ki bu tipdə düşünən birinə? nə desəm fikrini dəyişəcək idi?
heç nə. çünki bu tip varlıqlar yalnız öz bildiklərini doğru sanan varlıqlardır.
son olaraq da deyim ki, çıxıb getməyim, bəlkə də, kobudluq idi. elə idisə, kobudluq etmək heç bu qədər zövqlü olmamışdı. * swh
edit: "kül bunun qız başına" imiş
hamısını göstər