3. bu vəziyyətə dili normal bilənlər də düşə bilər. dildə elə sözlər var ki, onları işlətməyə çəkinirik, halbuki onlar həddən artıq adi sözlərdir və ya adi dildir. bu cür tərəddüdlərin səbəbi məncə narahatçılıq gətirən situasiyadan yayınmaq meylimizdir. kimsə adi, ümumişlək üslubda da danışır. birdən çox adi bir söz işlədir, məsələn, "halbuki", "müxtəsər", "qərəz", "lakin" və s. amma hansısa səbəblərdən bu söz nəsə diksindirici bir effekt verir, bu bizə süni gəlir və bu sözləri eşitməyə, işlətməyə vərdiş etmədiyimiz təqdirdə belə təsir bağışlayacaq, heç bir dünyagörüşü, intellekt, güclü dil bilikləri bizi bu cür reaksiyadan qurtara bilməyəcək. belə şeylərə görə adi danışdığımız dildən çox sözü ixtisara salırıq və adi sözlər də, süni gəlir bizə.


"və" kimi adi bir bağlayıcını da işlətməyə tərəddüd edirik gündəlik həyatda, indi digər sözlərin taleyini siz təsəvvür edin.