11. ümid edirəm indi mən hər dəfə ağzımı açanda "lap belə çox gözəl dövlətimiz var, onsuz hər yer belədi, güya yaxşı yer var?" deyən ailəm və qohumlarım indi peşman olurlar yavaş yavaş. bir tərəfdən yazığım gəlir, bir tərəfdən əsəbim soyuyur bütün o gözübağlı hakimiyyətə səs çıxarmayıb hətta əksinə müdafiə edən insanlara görə.
hər şeyin daşını öz evimin içində, qohumlarımın içindəki gözübağlı insanlarla etdiyim müzakirələri qazanmadığım gün atmışam, hakimiyyət, azərbaycan siyasəti zərrə qədər də vecimə deyil artıq. öz ailəmin içində inqilab edə bilmirəmsə, azərbaycan da eyni poxdur, nə edə bilərəm deyib buraxmışam, və mənim kimi neçə gənc. qoy indi tarix doğrulasın o gəncləri.
1984 kitabındakı o distopiyadan mox da fərqi yox idi çünki ölkənin, evin içində belə hakimiyyəti söyəndə "yerində qulağı var ay bala" deyən qorxaq, gözünü bağlamış insanlar. insanın ən təbii haqqı olan etiraz haqqını, mitinqləri, aksiyaları göstərişçi və axmaqca adlandıran bu insanlar ümid edərəm indi o gənclərə haqq verər. mənim, aztvnin nağıllarına inanıb almaniya batır, norveç də hamı damara oturub aldatmacalarına inanan nənım, babam, əmim, xalam, anam, atam var. əlimdən gələni etdim onları başa salmaq üçün. mənə "filankəsin oğlu xaricə gedib gəlib böyük kiçik tanımır uje"dən başqa ad qoymadılar. rüşvət ilə kasıbın cibini güdən qohumlarım mənə tərbiyyəsiz dedilər. tibbi yoxlanış üçün pulsuz xidmət verən dövlət xəstəxanasında yoxlanış bitdikdən sonra üzümə dik dik baxan o həkim qadına "nə var? nə olub?" deyəndə mənə utanmadan gözümün içinə baxaraq "xidmət haqqımı" ver deyir "xitmət pulsuz deyil? başa düşmürəm nə istəyirsiniz?" deyəndə hirslənərək "sən kimin oğlusan?! tərbiyyəiz!! çıx çölə" deyirdi. bu insanlar tərəfindən tərbiyyəsiz adlanırdıq, yetmir, bizi də özləri kimi yetişdirməyə çalışırdılar. gəl bu gözəl ölkədə yaşa deyirdilər, nə görmüsən xaricdə, narkoman, allahsız, ateistdi hamısı. ömrü boyu doğulduğu rayondan çölə çıxmamış atam, anam, xalauşaqlarım, əmiuşaqlarım mənə almaniyanın, avropanın, xaricdə insanların azərbaycandan da daha betər yaşadığını inandırmağa çalışdığı gün buraxdım artıq hər şeyi. saydıqları ölkələri gəzmiş, yaşamışdım, amma evin içindəki mənə yox, hakimiyyətə inandılar. evin içindəki oğluna yox, evin içindəki illuziyaya: aztv'yə inandılar.
indi, zaman bizi haqqlı çıxararaq onları bir də düşünməyə vadar edər ümid edirəm.
ancaq bir dəqiqə, *dünyada hər yerdə vəziyyət pisdi də bu dəqiqə onsuz da ay bala*, elə deyil?
deyil.

(bax: la historia me absolvera)