4. Yıxılıb qolumu qırdığım ağac. Məhləmizdə bi dənə tut ağacı var idi, hardasa 2006-2007-ci illərdən gedir söhbət. Budaqları arasında meymun kimi ora-bura tullanaraq qaçdı-tutdu oynayırdıq. Sonra necə oldusa, mən əsgərlərin təlimlərində gördüyüm trosu atıb binanın üstündən pəncərələrinə trosdan tuta-tuta aşağı düşmə hərəkətini eləməyə çalışdım(bax: gijdıllağ)

, prosda mənim trosum ağacın xolu idi. Nəysə, bitdən çıkkıltıynan qırıldı budaq, mən də pox kimi yapışdım yerə. Yıxılanda da qonşular zad başıma toplaşıb, necə qışqırmışamsa, elə biliblər boynumu qırmışam, çünki hərəkət eləmirdim düşəndən sonra, ancaq qışqırırdım. Nəysə, sonra apardılar evə, ordan da qospitala, bəlli oldu ki, qolum qırılıb. Gipsə zada qoydular, 1 ay sonra əmim vəfat etdi beyin xərçəngindən, gəlmişik bakıya, yaşadığı yerə, o da elə vaxta düşmüşdü ki, qolumun gipsdən açılan vaxtına düşdü. Gipsi də çıxarıb atmışam zibil qabına, gələn gedən götürüb baxıb qoyurdu yerinə, axır dözmədim, götürüb gipsi atmışdım sumkamın içinə, elə-elə 1-2 həftə özümlə gəzdirdim gipsimi. Üstünə imza filan çəkdirirdim, zor günlər idi, hər gün də krallar kimi qulluq edirdilər, sonradan elə oldu ki, ikinci dəfə qolumu qırdım, heç özlətmədi sağ olsun, onu da başqa vaxt danışaram