1. kifayət qədər olmasa da müəyyən qədər fərqli millətlərnən ünsiyyət alış-verişim olub, kənardan izləmişəm, analizdən zaddan eləmişəm. amma, azərbaycanlılarda olan bu xüsusiyyəti heç birində görməmişəm. bizə oxşar mədəniyyətlərdən farslarda, ermənilərdə belə yoxdur bu.
deməli küçədədirlər, qadın yanında uşaq yeriyir 2-3 metrə aralıda da kişi. elə bil çoban sürünü ardına alıb yol gedir. ha fikirləşdim ha fikirləşdim, kifirləşdim amma bir konkret mənasın tapa bilmədim. yersiz komlekslər kateqoriyasına salmaq olar da adam nəmənəyə gətirir davranışın?
ağa obrazınımı geyinməyə çalışır? "mən və külfətim"
subay obrazınımı geyinməyə çalışır? "arxadakılar mənə aid deyil"
məsuliyyətdənmi qaçmağa çalışır? "biri sataşsa deyərəm görmədim"
hər şey biryana da tutaq ki, deyək adam demək istəyir ki, həri mən bombayam, zoram, amma yenədə də çox çirkin görünür kənardan. çox vaxt qadın əlində yük də olur, - ay gülməmməd al da bunu ağırdı ey- filan deyir kişi qoz qoymur, ya da yazıq qadın qaça-qaça irəliyə gedib nəisə deməyə çalışır, sonra yenə geridə qalır.
azərbaycanda yaşadığım illər boyu bakıda da, istənilən rayonda da qarşıma çıxıb bu. hər dəfəsində adam bilmir tutub kişiyə nə desin ki, qandırsın blət. görünməz zəncirnən bağlayıb eləbil ailəsinin ayağından öz ayağına ki, arxada dursunlar amma uzağa qaça bilməsinlər.
(baxma: köləlik )
(baxma: kölələşdirmə)