+5 əjdaha
2. cəlil məmmədquluzadənin hekayəsi. çoooxxx gözəl hekayədir. sətiraltı ifadələri çoxdur. qurbanəli bəy pristavın həyətinə girəndə birinci onu it qarşılayır və onun ayaqqabılarını yalayır. yəni burdan da görünürona necə hörmət qoyulduğunu. pristavın arvadının ad qoyma günü ilə əlaqədər keçirilən məclisdə özünü adam kimi aparmır, hamı rumkada içdiyi halda o, çay stəkanında içir. bu da onun kobud olduğunun göstəricisidirhəyətdə oynayırlar və pristavın arvadı şikayət edir ki, zurnanın və qavalın səsi başıma düşür, səsi kəsilsin. burdan da o görünür ki, zurna və qaval azərbaycana məxsus olan alətdir. onların səsinin də kəsilməsi onu simvol edir və azərbaycanlıların səsi kəsilməlidi demək istənilir. amma qurbanəli bəy deyir ki, uzundərə çalın. qurbanəli bəy nə qədər özündən yuxarı təbəqəni yalayıb, girənlik eləsə də, milli dəyərimiz olan uzundərəni yaddan çıxarmır. amma naçalnik onun başını aldadır deyir ki, sonra oynayarsan gəl gedək ata baxaq. qurbanəli bəy də buna qarşı çıxmır. bu da o dövrdəki qorxaqlığı göstərir.
şam yeməyində qurbanəli bəy hamının sağlığına içir. o qədər içir ki, şərabın kayfı vurur başına. hamı da başlayır ona sağlıq deməyə. qurbanəli bəy buna sevinir və deyir ki, mən bu günü yadımdan çıxarmayacam. mən bu xanımların ayağının torpağı belə ola bilmərəm. və hamısını dəvət edir sabah öz evinə.
məclis dağılır bu da gedir öz evinə. evinə çatdıqda öz yoldaşına, qaravaşına (qaravaş qadındır) bu xəncəri soxaram qarınına deyir. və burdan da görünür ki, ordakı rus xanımlarına girənlik edən öz evindəki qadınlara əzazil kimi davranır
sabahısı günün günortasında həmin o, naçalnik, pristav və qeyriləri gəlirlər qurbanəli bəyin evinə. qurbanəli bəyi oyatmağa öz yoldaşı gedir. yoldaşına deyir cəhənnəm ol. nəisə bir təhər oyanır gedir gizlənir atın tövləsində. ruslardan biri deyir ki, susamışam, su verin. kəblə qasım da gedir su gətirməyə. suyu kasada gətirir. əlbəttə ki, rus suyu stəkanda içir. kasada su gətiriləndən sonra deyirlər ki, nə etmək olar gedək. amma naçalnik deyir ki bu qədər yol gəlmişik heç olmasa atlara baxaq. gedirlər atlara baxmağa burda qurbanəli bəyi görürlər və gülürlər. qurbanəli bəy də heç nə etmir.
bu əsər çap olunanda mirzə cəlil tiflisdə imiş. azərbaycan bəylərindən birinə göstərirlə ki bax səni yazıblar. həmin bəy də gəlir, mirzə cəlilin yanına , xahiş edir ki, sonluğu dəyiş mən elə gizlənməmişdin. mirzə cəlil də buna xeyli gülür. əslində o bunu elə belə yazmışdı amma görün bu avam xalqı. soxum belə yaltaq xalqın ağzına