+5 əjdaha
1. deməli belə bir epizod danışım sizə.söhbət ssri vaxtından gedir. mənim ulu babam o vaxtı rayonda milis naçalniki rəisi imiş. bir dəfə evləndirsələrdə, o evliliyi uğurlu olmayıb, sonradan nələrsə olub, əl-qərəz arvadı atasıgildə qalmalı olur, 2 uşaqla. kişidə ailəcanlı olub, ayrı yaşasalarda uşaqlarına sahib çıxıb.
nəysə kişinin yaşı gəlir olur 30 civarı. və elə həmin vaxtlarında bir dəfə rayonda mənim ulu nənəmi görüb. 16 yaşında cavan, xamilyon gözlü qıza bir könüldən min könülə vurulur kişi. evə gələndə valideyinlərinə deyir mən bu qızı almalıyam. qızın kimlərdən olduğunu sorağ alıb, maraqlanandırır. sonra isə indiyə kimi bizim nəsildə həm əzazilliyi həm mərhəməti ilə dillərə dastan olan həmin "hökümə" adlı qızın ailəsi ilə tanışlıq üçün valideyinlərini göndərir. daha sonra bir problem çıxır. yuxarıdan xəbər gəlir ki, qız həddi-buluğa çatmayıb, bu yaşdakı qızla bir milis naçalnik rəisi vəzifəsində adamın ailə qurması haqqında söhbət gedə bilməz. kişi dediyindən dönmür. axrı milis gang-ının ənkəsi tərəfindən çağırılır. və iki seçim qoyulur: ya qızdan əl çəkməlisən ya da paqondan, vəzifəndən. seçimini et. fikirləşmək üçün 3 gün möhlət.
lakin kişi 3 saniyədə gözləmir, özü əlini atıb paqonunu söküb masanın üstünə qoyur. mən bu əhvalatı eşidəndə yəqin etdim ki, bu sevgi filmlərdəki sevgidən belə daha güclü imiş. necə yəni rayon üzrə milis rəisinin naçalniki vəzifəsindən 16 yaşlı bir qıza görə 3 saniyə gözləmədən imtina etmək? (baxma: mantık bunun neresinde ) paqonu sökür, evə qayıdır və el adəti ilə 16 yaşlı qızı öz evinə gəlin gətirir. gəzən söhbətlərə görə ulu babam sağ olduğu müddət ərzində, kimsə höküməyə güldən ağır söz deyə bilməyib. and içməli məsələlərdə kişi "hökümənin canı" deyirmiş və məsələ bağlanırmış. hökümə isə, içində mənim öz babam olmaqla 3 uşaq dünyaya gətirib, böyüdür. övladlarını evləndirmək yaşları gəlir çıxır, sonradan bu ailəyə qoşulan hər biz üzv isə hökümənin hökmündən, zəhmindən necə qorxduqlarını dilə gətirirmiş. ulu babam ömrünün sonuna kimi vəzifədən imtina etdiyinə görə peşmanlıq hissinə yaxın bir hiss keçirməyib. hökümədə ömrünün sonuna kimi uşaqlarına, gəlinlərinə, qudalarına kafa tutmaqda davam edib. indi hər ikisi hörmət və ehtiramla anılır.
biraz daha günümüzə gələk. babam nənəmlə evlənir. Nənəm məktəbdə ibtidai müəllimi işləyib uzun illər. hər il tədris ili gələndə, babam nənəmi moskvaya aparıb əyninə paltarlar, xəz dəridən şubalar tikdirirmiş. deyirmiş ki, mənim arvadım köhnə paltar geyinə bilməz heç vaxt. hər 8 martda, nənəmin ad günündə 2-3 buket gül sifariş etdirib, qızıl komplektlər alırmış. bunların yanı sıra babamın gözü qıraqda imiş. rəvayətlərə görə yerin altından girib üstündən çıxırmış, moskvadan mal aparıb gətirməyə gedəndə rus qızları ilə takılırmış. amma nənəm heç vaxt qısqanclıq deyilən bir şeyin yanından keçməyib. həmişə deyirki, evinə korluq çəkdirməyən kişi kənarda nə istəyir eləsin kimin nə borcuna.(baxma: ben bilmem, eşim bilir)
ümumi götürəndə o vaxtın eşq-məhəbbəti indiyə görə daha güclü imiş kimi düşünürəm. o vaxtın standartlarına görə edilən şeylər dəyər cəhətdən daha yüksək olub.