deyilməsi zövq verən azərbaycanca sözlər

(bax: oğraş)

sözlük niklərinə görə peşə təxminləri

nightred – gecələr ova çıxan playboy
Mariya kürüsü – kimya mühəndisliyi bitirib balıq məhsullarının satışı ilə məşğul olan ümidli gənc
shukrav – ucqar dağ kəndində maldarlıqla məşğul olan ailə başçısı
kəllə-paça – qəssab yanında şagird
can vermə qəmü eşqə ki, eşq afəti-candır – sadəcə şair olmaq istəyib özünü meyxana məclislərində tapan gözəl insan
slut – gənc siyasətçi

həm qadınları həm də kişiləri cazibədar göstərən cəhətlər

Seksizmi kafasında bitirmiş yazarın açdığı başlıq* abartalım .
1. Uzun kirpiklər
2. #324898 nömrəli entry'də yazdığım kimi, alt dodaq önəmlidi, ordakı şaquli çizgi daha da önəmlidi * sapıtmadım ayaktayım
3. Səs tonu
4. Bud-baldır gözəlliyi* masum değiliz hiç birimiz – gözəllik deyəndə biçimli, bir az da ətli-canlı olmağını nəzərdə tuturam.

sözaltı etiraf

Doğmaca anama kobudluq eləyib, yanında ağzıma gələni danışdığım halda, sevgilimin anasına kompliment deyib, özümü tərbiyəli biri kimi tanıtdığıma görə özümü arvadını saymayıb çöldəki qadınlara ağzının suyunu axıdan kişilər kimi hiss eləyirəm.
Oğraş olduğumu etiraf eləmişdim zatən, nəysə.
(baxma: mübarək Ramazan günündə belə oğraşlıqdan əl çəkməyən insan modeli)

obsessiv kompulsiv pozuntu

Çox stressli olanda, ya da harasa tələsən də və s. sıxlaşan əlamətləri ilə canımdan bezdirən zad.
Tələsirəm, maşın gəlib qapıda dayanır, üst-üstə 20 dəfə siqnal verir, mən qazı yoxlayım, qapıları 20 dəfə açıb-örtüm, nə bilim corabı, ayaqqabını 10 dəfə geyinib çıxardım deyə saya bilməyəcəyim qədər söyüş və qarğış yiyəsi oluram. Pilləkəndə bütün ayaqqabılar simmetrik olmalıdı, mətbəxdə tavaların qulpu, çaydanların lüləsi eyni istiqamətə olmalıdı və s. Əllərimin dərisində xoşuma gəlməyən çox kiçik də olsa çirk, toz hissi olsa gedib yuyuram, onda da çox quru olduğunu düşünüb krem çəkirəm. Və bunlar işin təkcə kompulsiv tərəfləridi.
Obsessiv tərəfində insanları istəyərək ya da qeyri-ixtiyarı sınağa çəkmək, hər kəsdən şübhələnmək durur. Bəzən insanların mənə komplo qurduğunu düşünürəm, tez də (baxma: aptallık etme Bihter) moduna girirəm, kim neyləsin nəticədə məni, amma bunları yazarkən də insanların həyatımı məhv etməyi planlaşdırdıqlarını düşünmür deyiləm.
Səhv eləyəcəyimi düşünmək istəmirəm, özümə qarşı mükəmməliyyətçi davranıram.
Dağınıqlığı sevirəm, amma stressli vaxtlarımda hər şeyi səliqəyə salmaq istəyirəm, heç kim mənim yaratdığım sahmanı pozmasın istəyirəm, simmetrik yerləşdirdiyim əşyalara toxunan olanda əsəbiləşirəm.
Bitdi mi? Bitmədi təbii ki.
Biabır olmaqdan it kimi qorxuram, evə qonaq gələndə çay yemək podnosunu daşımaqdan qorxuram ki, dağıdıb biabır olacam. Kimsə sual verəndə, saçma sapan bir cavab verib özümü biabır eləyəcəyimdən qorxuram, doğru düzgün danışa bilmirəm deyə qorxum reallaşır. Hündür ayaqqabı geyinəndə hər an yıxılmaqdan qorxuram.
Bəzən də özümü pis biri olduğuma inandırıb insanlardan uzaqlaşıram, sırf onlara pisliyim toxunmasın deyə. Ciddi-ciddi kimi necə incidə bilərəm deyə düşünürəm çünki, beynimdə siyahı kimi saxlayıram.
(baxma: bir ömür nasıl yaşanmaz?)