keçmişdə bugün ən çox bəyənilənlər:


bugün ən çox bəyənilənlər:

+17

Ludovico Einaudi - una mattina
Öyrənib bitirdim, amma heç üstündə çalışmadım. ilk recordunu qoyuram bura ən kal və təhrifli halı ilə(xərçəng olmamaqçün).
Record etməyin necə zəhlə tökən proses olduğunu bilirsiz, adi whatsapp-da səs atanda belə....
The İntouchables theme

+15

Bu acı hekayəni bu başlığa sadəcə oxuyan üçün maraqlı ola bilər deyə yazıram. Lənət aclıq məni pomidor yumurta bişirməyə məcbur etdi təxminən saat-yarım əvvəl . Axrıncı yediyim yeməkdən 6 saat filan keçərdi təxminən, bilmirəm bu qədər vaxt qan şəkərimin düşməsi üçün kifayətdirmi ya yox. Özümü elə gücsüz filan da hiss etmirdim əslinə qalsa, mahnı da açmışdım green day-dən(motivasiya!), pomidor yumurta edirdim. Çırpılmış yumurtalar tavadakı tomatın "öz yağına düşməyini" gözləyirdi. Bankadakı Tomatla işim bitmişdi(həmin vaxt elə sanırdım) deyə soyuducuya qoyurdum guya əlimdən sürüşdü(qan şəkəri? Halsızlıq? Şikəstlik?), tutmağa çalışdım amma alınmadı. Banka yerə düşüb Qırılıb parça-parça oldu. İçindəki tomat hər yerə yayıldı. Və gülməli olan tərəfi odur ki, daha əvvəlki tomat bankasını qırmağımdan sadəcə 1 ay keçib. Özü də elə belə tomat deyil səhv anlamayın, ikisi də nənəmin öz hazırladıqlarından idi və ikisi də demək olar ki dolu(elə buna heyfim gəlir).
Son vaxtlar artıq nəsə problemim olduğunu sanıram. Heç 1 həftə keçməz impatent gitarımı yenə aşırıb qırmağımdan. #sözaltımusicdəki ən sonuncu enrtyim xaric, qalan hamısı 2 dəfə qırılmış gitarın səsi idi, sonuncu artıq 3 dəfə qırılmış gitarın səsidi. Amma artıq təcrübəliyəm, tez gedib mebel kleyi alıb yapışdırdım. Elə tomat barədə də təcrübəli idim(güləmmi, ağlayammı). Tezcə böyük şüşə parçalarını yığıb bir sellofan torbaya yığdım, arxasınca da tomatı ovucladım eləcə tökdüm torbaya ta ki, ələ gəlməyən hissəsi qalana qədər. Sonra da müvafiq olaraq silib süpürdüm(alaram bir maşallahınızı). Asan gəlməsin sizə, mən hələ də ac idim, yumurtalar hələ də tomatın öz yağına düşməyini gözləyirdi ki, bir də gördüm tavanın altını çoxdan söndürmüşəm :d yəni azından o yanmadı tək təsəllim o(o qədər də xiyar deyiləm min şükür, allahım sənə sığınıram). Hələ gitarı qırdığım gün yenə yemək bişirmək kefim donbalmışdı guya, onda da anamın təzə aldığı qazanın qapağını qırmışam. Amına qoyum belə işin, gofundme hesabı açın mənim üçün, yığılan pulla killer tutub vurdurun məni aq.

+14

həyatımda yediyim ilk və tək şilləyə səbəb olmuş hadisədir. bizim divizyonda ilk vaxtlar qarışan yox idi əsgərlərin namazına. sonra bu dindar əsgərlər necəsə təbliğaya başladılar. 3-4 nəfər namaz qılan var idisə, bir neçə ay sonra bu rəqəm 10-u keçdi. (ümumi 70-80 əsgər idik). bundan sonra zampalit kazarmada namaz qılmağa qadağa qoydu. amma digər zabitlər o qədər də qarışmırdı deyə, zampalit olmayan vaxtlarda qılırdılar yenə. mən kiçik çavuş idim deyə kambat şənbə günü axşam öz otağının açarını mənə verib gedirdi ki, şəxsi heyətə nəsə lazım olsa götürək. (bazar günü gəlmirdilər) tərslikdən bazar günü divizyonda cavabdeh də zampalitlər olur. həmin bazar günlərinin birində bizim batareyadakı namaz qılan əsgər məndən xahiş etdi ki, bəs kapitan filankəsovdur cavabdeh, görməsin namaz qılıram, açarı ver girim kaptyorkada qılım. mən də verdim. sən demə bunu namaz qılanda həmin zampalit otaqda tutub elə. bu da açarı qaytaranda mənə heç nə demədi. birinci gün ağır gün olur hərbidə. sıra baxışı filan yekunlaşdı, divizyon komandiri zabitləri yığdı düzülüşə, əsgərlər arxada durub gözləyirik. sən demə zampalit gedib divizyon komandirinə məruzə edib, bu da bizim kambatı pazlayıb ki, əsgərlərin məscid açıb. nəysə, bunlar düzülüşdən gəldilər, əsgərlərin yanına çatan kimi kambat dedi ki, kiçik çavuş alabama və əsgər filankəsov sıradan çıx. mən də nə baş verdiyini anlamıram. sıradan çıxan kimi gəlib hərəmizə bir dənə şillə qoydu. (həmin vaxt aramız soyuq olan gizirlərin gülüşünü heç unutmaram...) mən şillədən sonra hələ də nə baş verdiyini başa düşmürəm. sonra qayıtdı ki, bəs sənə açar verirəm, sən də burda mollaxana açmısan? beləcə dinsiz mən, namaza görə şillə yemiş oldum..

+13

bir personal development coachım var idi, ulrika. isveçli idi. şəxsi inkişafın planlanması, inkişafın stimullaşdırıması, qərar qəbul etmə, insanları idarə etmə, şəxslər arası intriqa və çətinlikləri yönətmə, böhran idarə etməsi və s mövzularında öz təcrübələri ilə mənə çox şey qatdı, sağ olsun və bu mövzuları mənimsədirdi mənə. biz bununla daha çox online görüşlər keçirirdik. axırıncı dərs isə üz-üzə olmalı idi və imtahan keçirilirdi. şirkət baxmaq istəyirdi ki, nə qədər daha yüksək idarə etmə vəzifələrinə uyğundur kandidat. imtahanı verdim elədim, bunu da axşam yeməyinə dəvət elədim ki, işimiz qutarır da, bir də harda görəcəm səni xuy eqo znayet oturaq bir qısmat çörək kəsək. yedik, içdik, elədik. axırda mənə bunu dedi:
- əgər səndən 2-3 cümlə ilə soruşsalar ki, ulrikadan nə öyrəndin, çox detaya girmə bunu de, çünki ən vacib məsələ budur və bunu sənə üz-üzə görüşəndə demək istədim, müasir zamanda ən vacib məsələlərdən biridir: "stresi yönətmə".
sən bilirsən lobster necə böyüyür? əslində lobster yumşaq ətdən olan heyvandır. sadəcə özünü qorumaq üçün özünə həmişə xüsusi bərk shell (qabıq) düzəldir. o böyüyür, böyüyür və bu bərk qabıq böyümədiyi üçün onu sıxmağa başlayır. o dözür, dözür, amma artıq ağrı çoxaldığı üçün çıxır qabığından. gedir, bir yerdə gizlənir və yeni qabıq istehsal edir özü üçün. daha böyük, daha güclü qabıq. sonra bu proses təkrarlanır. o böyüyür, böyüyür və əvvəlki böyük qabığ yenə onu sıxır, incidir. o isə böyüməyə davam edir və yenə çıxır qabığından yeni qabığ üçün. bu dəfə daha böyük qabıq düzəltmək üçün. Lobsterin böyüməyi, yeni qabığı üçün ona stimul verən şey ağrı, stress, sıxılmadı. əgər lobster bizim kimi hər yüngül dərdimizdə, çətinliyimizdə ağrıkəsici və ya antidepressant istifadə etsəydi, o öz qabığını heç vaxt tərk etməzdi və heç vaxt böyüməzdi. indi sən də, nə vaxt ki stressə girsən, sevin. çəkil kənara. səni stresə soxan şeyə bax helicopter view-dan ( qartal baxışı) mövzulara içəridən deyil yuxarıdan ümumi baxış. onu dərk et. bil ki, bunu sən daha əvvəl eləməmisən. bunu sən yaxşı bilmirsən. bunda sən özünü rahat hiss eləmirsən. ona görə bu mövzu, iş səni stressə salır. sən bilsəydin, sən hakim olsaydın mövzuya, stressə girməzdin. tez anla ki, nəyi öyrənirsən. tez başa düş ki, xarakter və bacarığının hansı tərəflərin inkişaf etdirirsən və gələcəkdə eyni mövzuda stress yaşamayacaqsan.

bu danışdıqca mənə aydınlanma gəlirdi. sonradan bildim ki, ulrika məşhur abraham twerskinin tələbəsi olub. o training və bu söhbətdən sonra uzun zamandır stress mənə şirin, özümü inkişaf etdirə biləcəyim mövzunun hadisənin və qabiliyyətin elçisi kimi gəlir. və artıq 4-5 dəq çox stresdə qalmıram. başa düşürəm ki, öyrənirəm. başa düşürəm ki, nəyisə fərqli eləməliyəm.

bütün bunlara görə də, hələ də stressdə olursuzsa baxın nədir sizi stressə soxan. öyrənin onu, çözün onu. həll edin. beyninizdə qəlbinizdə sevin onu. baxacaqsız ki, stresdən daha çox öyrənmək əzmi geridə qalıb.

+14

Mənim əsla etməyəcəyim şey. Hal-hazırda avropaya master üçün hazırlaşan birisinin deməsi olduqca paradoks, gülünc vəziyət yaratsa da, elə deyil.

Ümumiyyətlə, sistemin pis olması, ölkənin əsasının göt yığınından ibarət olmasına görə ölkəni tərk etmək olduqca təbii seçimdir, kimsə də tərk edən birisini hər hansı əsasla qınaması ağıla, məntiqə sığan bir şey deyil. Əvəllər mən də ölkəni tərk edib, qurtulmaq istəyirdim. Nədən qurtulmaq istədiyimi bilmədən qaçmaq istəyirdim. Müəyyən zaman sonra anlayırsan ki, sənin bunu istəməyin sənin istəyin nəticəsində doğan bir şey deyil, sənin buna məcbur buraxılmanla yaranan istəkdir. Bəli, elə idi. kimin qozunadır axı azərbaycan kimi ikinci dünya ölkəsi?

Haqların tapdalandığı, daha doğrusu, haqqının kağız üzərində olduğu ölkədə kim qalar? qaça bilən qaçar. bəs hara kimi? sən qaç, mən qaçım, qaça bilən qaçsın, geriyə də 80 % səslə kütləni idarə edən rəhbər, 80 %-lik axmaq - ki belə davam edərsə, o kütlənin artacağına şübhə yoxdur - kütlə qalacaq. həmin 20 % də elə məhz sənin və mənim kimilər ucbatından itib, batacaq. üçüncü qarabağ müharibəsində öləcək.

Mübarizə aparmaq küçəyə çıxmaqla olmur təkcə. heç xaricə çıxıb oradan tırka verməklə də mübarizə aparmaq demək deyil. Ümumiyyətlə, mübarizəyə gərək varmı ki? Toxunmaq istədiyim nöqtə mənim millətçilik duyğularımın təzahürü əsasında formalaşan şeylər deyil, onsuz bilənlər bilir ki, din, siyasət kimi mövzular qozuma deyil. Mənim bəhs etdiyim ölkənin gəncləridir. Elə sənin, mənim kimi.

4-5 gün əvvəl uzun müddət görüşmədiyim dostumla görüşmüşdüm. Uşaqlıqdan, məktəbimizdən danışdıq. Sinifyoldaşlarımızdan, o biri uşaqlardan. axırda da mövzu fırlandı ikinci qarabağ müharibəsinə. "Bizim uşaqlar da şəhid oldu", - deyəndə heç bilmədim nə deyim. davam etdi, saydı adların. "filankəs, filankəs, filankəs" dedikcə ağlamaq tutdu orada. hərəsi də parlaq ola biləcək insanlar idi. neçəsi ilə oturub fizika dərsində nələr-nələr düzəldirdik, nələr öyrənmişdim hərəsindən. nə dərəcə mədəni, etikalı olan oğlanlar idi. nə oldular? onsuz doğulanda heç istəmədikləri həyatı seçdikdə - kimsəsizlər evinə düşdükdə bir sikdirmişdilər, beyinləri olduğu halda hansısa qəhbənin balasının üzündən oxumadıqda bir sikdirdilər, sonra da kimisi fəhlə oldu, kimisi satıcı, kimisi elə qaldı kimsəsiz, kimisinin uzaqdan qohumu gəlirdi, götürürdü.
mən də o şanslılardan idim, dayım götürmüşdü, boya-başa çatdırıb, oxutdu.
Digərləri isə elə kimsəsiz doğuldular, kimsəsiz də öldülər. onsuz ölmüşdülər, hansısa qancıq kayfı üçün doğanda ölmüşdü onlar, elə doğulanda öldülər.

Azərbaycan xalq cumhuriyyəti 1919-cu il sentyabrın 1-də Bakı Dövlət Universitetinin yaradılması haqqında verilən tarixi sərəncamla yanaşı, parlament hökumətin təklifi ilə 100 nəfər azərbaycanlı tələbənin xaricə göndərilməsi barədə qanun da qəbul etdi.

Ümumilikdə, 1919-1920-ci il tədris ili üçün Azərbaycan Cümhuriyyəti Parlamentinin xaricdə təhsil almağa göndərilən azərbaycanlı tələbələrə vəsait ödənilməsi haqqında qərarı ilə bu məqsəd üçün dövlət xəzinəsindən Xalq Maarif Nazirliyinin sərəncamına 7 milyon manat ayrılmışdı. Avropa məktəblərinə göndərilən hər tələbəyə ayda 400 frank təqaüd və 1000 frank yol xərci, Rusiya ali məktəblərinə göndəriləcək tələbələrə isə hər ay 3 min rubl təqaüd və 1000 manat yol xərci ayrılmışdı. Nəticədə isə komissiyanın yekun rəyinə əsasən Xalq Maarif Nazirliyi tərəfindən 49 nəfərin Almaniyaya, 27 nəfərin Fransaya, 4 nəfərin İtaliyaya, 1 nəfərin İngiltərəyə, 6 nəfərin Türkiyəyə, 13 nəfərin isə Rusiyaya göndərilməsi barədə sənəd verildi. mənbə link

hər bir şəxs yaxşı anlayırdı ki, cumhuriyyətin ömrü çox deyildi. Cumhuriyyətçilər də anlayırdı ki, çıxış yolu elə o gəncdədir - azərbaycan gəncində, ona görə bu qədər vəsait ayırdı, kef çəkməsi üçün deyil. bu mövzunu daha yaxşı anlamaq üçün atatürkün sözləri ilə bitirirəm: "Sizi birer kıvılcım olarak gönderiyorum; alevler olarak geri dönmelisiniz".

Ümid edirəm, heç bir problem yaranmaz və mən də alov kimi geri dönüb, kimsəsizlər evindəki gənclərin kimisi olaram, üçüncü qarabağ müharibəsində ölməmələri üçün onların kimisə olacağam!

+12

Sözlüyü 8 aydan çox bir müddətdə kənardan izlədiyi üçün yazarlara açılan başlıqlardan xəbərdar olan, özü elə ən başdan qətiyyən heç bir tərif istəmədən/gözləmədən, sadəcə nickname-i haqqında məlumat üçün başlığı açmaq istəsə də, bunun heç də düşündüyü kimi deyil də, "yuyulmamış qaşıq kimi özünü gözə soxur" kimi qarşılanmağından ehtiyat etdiyi üçün bu başlığı - çox təəssüf ki - özü açmayıb bu günü gözləmiş 10-cu nəsil yazar. Kiməsə necəsə müsbətə doğru bir şey qatıbsa, buna görə çox sevinir; istər mesaj bölümündə, istərsə də, bu başlıq altında yazılmış və yazılacaq olan hər xoş sözə, müsbət tənqidə və hansısa yanlışının düzəldilməsinə görə dərin minnətdarlığını bildirir.

Keçək həqiqi Bertrand Zobristə. Öncədən deyim ki, əsəri çoxdan oxumuşam deyə cüzi yanlışlar ola bilər.
--spoiler--

(dr.)Bertrand Zobrist - özünün adlandırılması ilə "the shade*", who-nun rəhbəri dr.sinskeyin adlandırılması ilə "madman*" Dan Brownun "inferno" adlı əsərindəki ikinci antaqonist*; 20 avqust 1976-cı ildə isveçrədə doğulan, dantenin ilahi komediya əsərinin ilk hissəsi olan "cəhənnəm"dən təsirlənən, transhumanizm hərəkatının dəstəkçisi, raionalist, milyarder genetika mühəndisi. Əsərdə Bertrand Zobrist dünya əhalisinin 4 milyard ətrafında olması üçün virus yaymağı planlamışdı.

Zobristi bəyənməyimin ən əsas səbəblərindən biri tipik mənfi personaj* obrazından kənar davranması olub.* Tipik mənfi personaj davranışı deyəndə mən "çayı keçməmiş hop demək" dəstiri, şəngülüm kimi çıxıb ortada edəcəklərini "dasqanalniy" danışan, sonra da özünə n qədər düşmən qazanıb axırda məğlub olmaqdan danışıram. hər zaman belə kinolara baxanda əsəbdən partlayırdım ki, "hər addımını niyə danışıb özünü zibilə salırsan axı?! işivi gör, bitsin də". Filmdə ssenari belə olsa da, kitabda möhtəşəm hadisələr oldu.

Zobrist başda niyyətini gedib ümumdünya səhiyyə təşkilatının rəhbərinə danışıb, ona hər şeyi aydın izah edib dəstək gözləsə də, bu baş vermir. Əksinə, üst-ün rəhbəri dr.sinskey onu dəli adlandıraraq həbs etdirmək istəyir. O isə özünə qarşı getdikcə böyüyən basqı, həbs olunma qarşısında konsorsium adında təşkilatla iş görərək florensiada gizlədilir. Konsorsiumla bağladığı müqaviləyə görə bəlli bir tarixdə onlara göndərdiyi bir videogörüntünü internetdə yaymalı idilər. Bu videogörüntüdə isə Zobrist özünü "the shade" adlandıraraq üzündə vəba maskası ilə danışır və kadr dəyişərək kiçik bir lövhəni göstərir. Lövhədə isə "bu tarixdə dünya dəyişdi" sözləri yazılıb. Hadisələrin gedişində Zobrist təqibin sonunda virusun yerini deməmək, ələ keçməmək üçün dünyanın onu vəhşi, cani kimi yox, qəhrəman olaraq xatırlamasını diləyərək intihar edir. Çox uzatmadan, sonda içi üst, konsorsium, hətta öz sevgilisi** - bir sözlə, hamı Zobristin planının həyata keçməməsi, virusun yayılmaması üçün əlləşir, olduğu paketi tapmağa çalışır. Lövhədə yazılan həmin tarixdən, həmin andan öncə videonun çəkildiyi yer tapılır və görürlər ki, həmin yerdə 2 həftədir danteyə həsr olunmuş konsert təşkil olunub. Məlum olur ki, virus da orda deyil. Daha dəqiqi, çox-çox əvvəl yayılıb virus, çünki içi robert langdon qarışıq hamının sandığının əksinə, pulsuz təşkil olunan 2 həftəlik konsert məhz ona görə idi ki, istanbuldakı həmin o yer dünyanın hər yerindən turist qəbul edir və pulsuz konsertə hər ölkədən adam girib, virusa yoluxub. Virus isə yenə hamının düşündüyünün əksinə, o dəqiqə öldürən, canicə bir şey deyil. Hava ilə yayılan*, insanın genetikasına təsir edərək onu çoxalmaya əlverişsiz, yəni sonsuz edir və dünya əhalisinin 1/3 hissəsində effektiv olacaq.
Son olaraq, yenidən qeyd edim ki, Zobrist o əsərin ikinci antaqonistidir və bu danışdıqlarım əsərin 10%-i deyil heç. Əsəri bunları bilərək belə rahat oxumaq mümkündür.

--spoiler--

İndi isə (bax: sözlük yazarlarının niklərinin hekayəsi)
Məhz elə bu davranışına, yəni əsas planını tam həyata keçirəndən sonra qarşıdakı insanları yönləndirməsinə görə Zobrist, yəqin ki, ən sevdiyim personajdır. Həmçinin, bunu insanlara nifrət etdiyi üçün deyil də, xoş niyyətlə xilas üçün etmişdi.
Bu və oxşar mövzuda insanların böyük əksəriyyəti, xüsusilə orta, yaşlı nəsil və qızlar* qəti qarşı olub belə adamları vəhşi adlandırırlar.

Üstəlik, rasionalist, duyğuların təsirindən kənar, ağılla davranış sərgiləməsi ən bəyəndiyim xüsusiyyətlərindən biri idi Zobristin. Ortada problem var, bir də həll yolu. Day bunu duyğusallığa bağlamağın heç yeri yoxdur . Sonda öz məqsədinə çatdığı üçün də çox sevinmişdim. Ən sevdiyim 2 sitatı da profilimin bio hissəsinə qoymuşam.

+11

adətən stresdən bəhs edilən zaman,bu anlayışın mənfi təsirlərinə diqqət çəkilir.halbuki stresin müsbət təsirləri də vardır.
1.təhlükələrdən yayınmağa,maneələri aşmağa imkan verir.
2.qısamüddətli və yüngül stress hüceyrələrin funksiyasını
stimullaşdırır. O, orqanizmin şişlərə qarşı birinci müdafiə xəttini
təşkil edir. Kəskin streslər isə onların aktivliyini azaldır.
3.stress zamanı immun sisteminin fəallığını artıran maddələrin
miqdarı kəskin dəyişir.
4.stress hormonal reaksiyalara ciddi təsir edir. immun
sistemi ilə əsəb sistemi arasındakı zəruri balansı təmin edir.

+10

Bu insanlar yüksək əhval ruhiyyəli insanlardır. Başlıca xüsusiyyətlərindən biri hiperaktivlikdir. Bu özünü bütün fəaliyyət prosesində göstərir. Hipertim energetikdir, daim hərəkətdədir, bir yerdə dura bilmir. Ömrü boyu yorulmadan, dincəlmədən əylənir, zarafat edir. Bu insanlar mənfiləri görmür, ən çıxılmaz vəziyyətdə belə zarafat etməyi bacarırlar. İntihara meylli deyillər. Bu xarakterin kədəri belə özünü şən formada büruzə verir. Hipertimlər səliqənin prinsipial düşmənidirlər. əgər bir epileptoid səliqə yaradırsa, hipertim səliqəsizliyi “yaradır”. Bununla bərabər, başqalarının dağınıqlığı Hipertimi heç narahat etmir.
İnsanlarla olan münasibəti də, eyniylə, səliqəyə olan münasibəti kimi qarışıqdır. Hipertim hər dəfə yeni-yeni insanlarla münasibət qurmağa meyl edir. O, bir insanla tez ünsiyyət qurur, münasibət yaradır və ondan tez soyuyur, daha doğrusu maraq dairəsi dəyişir və yeni insana köklənir.
Davamlı olaraq eyni işlə məşğul olmaq Hipertim üçün deyil, bu insanlar iş yerlərini tez-tez dəyişir, hər dəfə fərqli peşələrə yönələ bilir.
Harada güclü təşkilti dəstək, çox sayda adamı bir yerə yığmaq və s. kimi işləri həyata keçirmək lazımdırsa, orada bir Hipertimin olması vacibdir. Müəyyən vaxt çərçivəsində Hipertim hakimiyyəti öz üzərinə götürə bilir, lakin bu davamlı deyil. O yalnız qısamüddətli təşkilatçıdır.
Hipertim qaydaları ciddiyə alan biri deyil, lakin çox böyük qayda pozuntularına da yol vermir.
Empatiya hissi Hipertimdə zəifdir, ən əsası da başqalarının kədərini duya bilmir, bu hiss ona yaddır və anlaşılmazdır.
Hipertimlər xeyirxahlığa meyllidirlər, ani olaraq əynindəki pencəyini çıxarıb çox da ehtiyacı olmayan birinə hədiyyə edə bilər və onun bu davranışı tamamilə səmimidir. Burada hipertim heç bir qarşılıq gözləmir, əgər siz Hipertmdən kitab istəsəz o məmnuniyyətlə sizə onu verəcək. Qaytarmaqda gecikdirsəz belə zəng edib sizi darıxdırmayacaq və kitabı qaytarmadığınıza görə inciməyəcək. Hipertimin xeyirxahlığı səmimidir, o Epileptoid kimi yaxşılığının qarşılığını gözləmir, İsteroid kimi yaxşılığını nümayiş etdirmir, Paranoyal kimi yaxşılığı hansısa məqsədə yönəlmiş olmur.
Hipertim sizin uğurlarınıza səmimi qəlbdən sevinən biridir. Kosmopolit deyil, lakin insanlar arasında ayrıseçkilik edən biri də deyil.
Hipertim günah işlədən biridir, “Allah, məni bağışla!” deyib içki içə bilər. Epileptoid mümkün qədər günahdan uzaq qaçır və az hallarda bağışlanmasını diləyir, Paranoyal isə işlətdiyi günahlara görə vicdan əzabı çəkmir. Hipertim təbiətcə dindar biri deyil, Tanrını yalnız onun haqqında söhbət açılanda xatırlayır.
Etibarlı biri deyil, aldığı borcu qaytarmaya, sirrinizi saxlamaya bilər. Bunun səbəbi isə unutqanlığıdır. Yəni bilərək, etmir.
Xarakterin dəyərlərindən biri ünsiyyətdir, bu insanlar üçün ünsiyyət olduqca əhəmiyyətlidir.
Zarafatları şablon xarakterlidir, orijinal deyil, lakin insanları güldürə bilir. Danışdığı lətifələr kağız üstündə o qədər də gülməli səslənmir, insanlar onun danışdığı lətifələrə məhz ifadə tərzinə görə gülürlər, Hipertimlər lətifə danışmaqda mahirdirlər.
Hipertimlər küsəyən olur, lakin bu uzun çəkmir, kinli deyillər.
Hipertimlər özlərini o qədər də çox sevmirlər, belə ki, başqalarına qarşı olan ədalətsizliyə daha çox reaksiya verə bilər nəinki özünə qarşı olana. əlbəttə, biri ona “sən dəlisən!” desə, ironiyasız birbaşa “dəli özünsən!” deyə cavab verəcək, amma hipertimə daha uyğun cavab variantı yumoristik şəkildə olan “biz ikimiz də dəliyik!” olardı. Bir Hipertimi belə hallarda çətin vəziyyətə salmaq demək olar mümkün deyil, o yumorla yenə də vəziyyətdən çıxacaq.
Hipertimlər liderliyə meyl edən deyillər, özlərini kütlənin bir parçası hesab edirlər.
Bundan əlavə Hipertimlər olduğu kimi görünür, düşündüyünü birbaşa deyir, sirr saxlaya bilmirlər. Başqalarının kompleks hesab etdiyi xüsusiyyətlər hipertimdə yoxdur. Cəsurdurlar, riskə getməyi, adrenalin dolu idman növlərini sevirlər. Bu halda atdıqları addımın sonunu düşünmürlər. Lakin demək olmaz ki, hipertimlər özlərini qurban verən insanlardır, məsələn ideya naminə özlərini oda atan biri deyillər.
Hipertimlər tez özündən çıxan insanlardır, əsəbiləşib yerindəcə reaksiya göstərə bilirlər.
Şöhrətpərəst olmasalar da, kölgədə qalmağa da bir o qədər meyl etmirlər. Sadəcə İsteroiddən fərqli olaraq şöhrət naminə hərəkət edən biri deyillər.
Nitqi sürətlidir, sözlərinin anlaşıqlı olması üçün səy göstərmir, sadəcə danışır.
Smoking və krassovka geyinə bilərlər. Geyimdə elə də zövqle deyillər, əsasən idman üslubunda geyinirlər, geyimdə qalstuk sevmirlər
Yuxu rejimi. Ya həddən artıq çox, ya da həddən artıq az yatırlar.
Evləri daim dağınıq olur, lakin bu dağınıqlığın səbəbi köhnə əşyaları atmamaq istəyi deyil (Şizoiddən fərqli olaraq), sadəcə yığışdırmağa vaxt və həvəsin olmamasıdır. Evinə tanımağından asılı olmayaraq hər kəsi dəvət edə bilər (epileptoiddən fərqli olaraq). əgər Epileptoid və İsteroid evə nəsə alır, daşıyırsa, Hipertim əksinə olaraq evdən daşıyır.

Çox da borca qaçan biri deyil, böyük məbləğdə borc götürən deyil, lakin öz pulunu xərcləməsi an məsələsidir. Əlində pul qalmır, sonrasını düşünmür.
Hipertim də Epileptoid kimi ədalətsevərdir, ədalət pozularsa, epileptoiddən fərqli olaraq anındaca reaksiya verir.
Hipertim ona pislik edən insanka rastlaşdıqda heç gözləmədən ona “ürək sözlərini” deyəcək, lakin intiqam üçün plan cızmaq, xüsusi hazırlaşmaq Hipertimə görə deyil.
Hipertim kompaniya adamıdır, deyib-gülmək, şən vaxt keçirmək onlara görədir. O hər kəsə qarşı eyni xoş münasibətdədir, 5 dəqiqə içərisində sizi özünə dost hesab edə bilər. Hipertimin köhnə və yeni dostlarının sayı hesabı yoxdur. Epileptoidin köhnə dostları yeni dostlardan çoxdur, Paranoyalda yeni dostlar köhnələrdən çoxdur.

+11

İllər keçsədə ilk izlənildiyi effekti verən məhşur titanic filminin əsası titanic gəmisi artıq yox olur.
2019cu ildə National Geographic titanik belgeselini çəkdikdən sonra dəhşətli həqiqət ortaya çıxdı. Gəmi bakteriyalar üzündən artıq məhv olmağa doğru gedir. Alimlərə görə okeanın dərinliyində yatan bu gəmi 15-20 il içərisində tamamən yox ola bilər. Yeni kəşf edilən və dəmirlə qidalanan bu bakteriyalar titanic gəmisinin 50min ton dəmirindən qidalandığı ortaya çıxdı.
Dna texnologiyası vasitəsilə aparılan araşdırmalarda titaniki əhatələyən paslanmış təbəqədə yarandığı ehtimalını iləri gətirdi. Halomonas titanicae adlı bu bakteriya dəmirdən və pasdan qidalanraq yaşadığı məlum oldu.
alimlər titanicdən geriyə pas qalıntılarının qalacağını və bunun yaxın 15-20 il içində baş verəcəyini bildirdilər.


Son olaraq mahnıda dediyi kimi "Near, far, wherever you are ,I believe that the heart does go on"...
(youtube: )

+17

Həddindən artıq utancaq olan, insanlarla danışanda social anxiety keçirən, əsməsi, titrəməsi tutan, 2 kəlməsindən biri "üzr istəyirəm" olan, extra introvert və tək qalmağı sevən məndən də 1 yaş böyük olan bir -dostum deməyək- tanışım var. Bu aralar da, özü ilə tez-tez eyni mühitə düşdüyümüzdən bu hərəkətləri, xasiyyəti məni çox narahat etdi. Hər dəfə onu görəndə, hətta whatsapp qruplarında danışanda da "kaş ki, ona azca da olsa, kömək ola bilsəm, bəlkə bir xeyrim dəyər" deyə düşünürdüm. Nədənsə əvvəllər travma keçirmiş kimi görsənir, hər daim hərəkətlərini kimdənsə qorxaraq edirdi.

Mən də insanlarla münasibətimdə azacıq obsessed bir tip olduğumdan hər dəfə o, dediyi ən kiçik bir şeyə görə üzr istəyəndə onunla bu barədə söhbət salırdım. hələ qarşısında onu çox şeylər gözlədiyini və bu hərəkətlərinin onun gələcək həyatı, çox istədiyi karyerası üçün müsbət olmayacağını deyirdim. Onu çox sevdiyimi -onu həqiqətən də çox sevirəm-, danışmaq istərsə, daim burada olduğumu və bir zənginə nə qədər məmnun olacağımı bildirirdim. Onun üçün həqiqətən də yaxşısını istəyirdim.

Bir gün gecə danışırdıq və məlum, gecə insan nəsə danışmağa və etiraf etməyə daha uyğun olduğundan mənə 100%-in 5%-i qədər bir şeylər dedi. Sonra Danışdığı yerdə sanki birdən-birə ayılıb "mən nə edirəm?!" Deyərmiş kimi mənimlə tez-bazar sağollaşdı. Mən də qaldım belə.

Pisi, heç kəsə içini açmır, qorxur, çünki bunu bilirəm. Kənardan kömək almadan öz problemlərini həll etmək istədiyini və öz başına daha xoşbəxt olduğunu iddia edərkən, bir yandan da "hər gün qəmginəm, gecələr səbəbsizcə ağlayıram" deyir. Extrovert olduğum üçün introvertləri anlamaya bilərəm, amma bu həqiqətən də belə olmalıdırmı? Bir insan necə dostu, tanışı ola-ola onlara ən kiçik şey barədə belə danışmaz, içini açmaz? Nə olsun ki, ailənlə, ananla yaxınsan? Mən də anamla ən yaxın dostam, hətta bütün zir-zibillərimi də bilir, amma bəzi şeylər vardır ki, onu anaya da demək olmur. Çünki, azərbaycanlı ailədə psixoloji problemlər və şəxsi düşüncələr mövcud deyil.

Deyə düşünərkən səhərisi gün atdığı tweet'ini gördüm:

"kədərli anımı belə kimsəyə yansıtmıram. Niyə də kimsə mənim kədərimdən sui-istifadə etsin? O qədər mənə pis nəzərlərlə baxan insan varkən bunu edib onları sevindirə bilmərəm".

Sonra da #324392 nömrəli entry-ni xatırladım:

"öyrənə bilərsiniz, bəlkə də dünyadakı ən haqlı insan ola bilərsiniz, amma qarşısınızdakı insanın icazə verdiyi qədər ona nə isə öyrədə, izah və kömək edə bilərsiniz. bəzi qurbanlar olduqları vəziyyəti dərk eləmirlər. onlara kömək eləmək çətin məsələdir. ideallarınız mükəmməl ola, qəlbiniz hamı üçün aydınlıq cəmiyyət istəyəcək qədər xeyirxah ola bilər. özünüzü yormayın. birinci özünüzü xilas edin, prioritetləşdirin. boş stəkanla başqasının stəkanına su tökmək olmur".

+9

Guys,sözlüyə yeni bir günəş doğmuş.
Qlobus sözlüyü canlandıran sözün əsl mənasında bilgi gücdür anlayışı ilə entrylər yazan yazardır. Ümid edirəm bəzi dırnaq arası trolların hədəfinə çevrilməz və sözlükdən soyumaz. Qlobusun Dəyərini bilməkdə fayda var.
Uğurlar Qlobus!

+19

Bu gün eşq etirafı elədim...


Marketdəki paxlava satan oğlana*

Bu gün əslində planlarım arasında yox idi *. Hazırlıq pulunu 10 manat çox vermişdim deyə 10 manat cibimdə qaldı və mən də dostumla 21 martdan bəri gözaltı elədiyim marketdəki oğlandan paxlava almağa getdim. Əslində sadəcə cips falan almağa getmişdik amma pul çox qaldıqda paxlava almaq qərarına gəldik. Dostum məni qırağa çəkdi və dedi ki heç olmasa salam falan de və danışmağa çalış biraz. Mən də tamam falan dedim və getdik bir yerdə "paxlava almağa". İndi dayanmışıq oğlanı gözləyirik ki bu oğlan paxlavanı düzgün ayırsın falan* və tez-tez də səhv etdikdə üzr istəyirdi. Mən də üzr istədikcə eybi yox eybi yox falan deyirdim * ). Axır bu oğlan bacardı bunu və buna dedim ki adınız nədir? O da dedi ki nəyə lazımdır ki? Xəyal. Dedi*. Mən də dedim heç elə belə xoşum gəlir * sonra da dedim ki adım akiradı. Sonra dedim ki tanış ola bilərik? Çünki o an ağlıma başqa sual gəlməmişdi və bi sualı verərək qaqalara çevrildim deyəsən*. O anda yanından hicablı bir qız? Yada qadın çıxdı və əlinə meşok kimi şeyləri verdi ki arxaya ötürsün. Qız? Dedi ki olmaz çünki sevgilisi var. Bilmədim onun sevgilisi o qız idi yoxsa o sadəcə bir işçi idimi? Sonra oölan gülümsədi və yaşımı soruşdu. Dedim ki 17. Sonra dedi ki mənə neçə yaş verərsən? Mən də dedim ki universitet 2-ci kurs. Oğlan baxdı baxdı sonra dedi ki məni bir yerdən tanımırsan? Mən də dedim ki yox. O da dedi ki mən doğurdan da 2-ci kursam. O an o doğru tespit üzərinə kədərdən sevincə hoppandım çünki haqlı olmaq üstümdə belə effekt yaradır -* nəysə mən sağ ol deyib kor-peşman qayıtdım. Yanımdakı dostumla yol boyu güldük falan. Gələrkən qalan puluma bizon, vişnə suyu, dondurma falan aldıq. Hamısının qarışığı iyrənc birşey edirdi amma qarındı da dözməlidi -* -* -*

Bu hekani niyə burda açıb tökdüm heç özüm də bilmirəm. Başımın içi qatmaqarışıqdı və nə yazdığımə heç özüm bilmirəm. Axırda yazıram amma oxumadan da keçə bilərsiz
(bax: bu nası kafa amk)
(bax: ehh akira sən də böyüyüb qurtarmadın da)
(bax: ergən olmaq mənim əlimdə deyil hamısı hormonların günahıdı)