uşaqlıqda alınan travmalar
| anket22,123 | 39 | 299
əjdahalar googlla
sözaltı günlük - uşaqlıqda heyvanlara verilən işgəncələr - sözaltı etiraf - acı uşaqlıq xatirələri - ata - sözaltı jurnal - təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər - uşaqlıqda aliminium mis və butulka satmaq - ikinci qarabağ müharibəsi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860yenə də digərlərindən heç bir fərqi olmayan adi günlərdən biridir və turnikin üzərində oturub alma yeyirəm.anam evdən çağırdı və ağacdan düşməli oldum.həmişə budaqlara eyni ardıcıllıqla ayağımı qoyub düşürdüm.artıq bu məndə refleks halını almışdı.bu dəfə baba budaqlardan birini kəsib və mən həmin gün şortik geyindiyimdən addımımı bir budaqdan digərinə atnda şortik kəsilmiş budağa ilişdi və mən havada budaqdan asılı vəziyyətdə qaldım.təbii olaraq bir müddət sonra şortik ağırlığıma tab gətirə bilməyib cırıldı və gerisi məlum üzü üstdə yerə çırpıldım.burnumdan qan açılmış vəziyyətdə evə getdim.nəysə anam danlaya danlaya burnuma buz falan qoydu keçdi.həkimə də getmədik.əsas məsələ bunnan sonra başladı.sentyabr gəldi məktəb açıldı zad.burnumda əyrilik yaranmağa başladı nəfəs almağım da normal deyildi.evdəkilər bundan narahat olmağa başlayıb həkimə apardılar.həkim burnumda çat olduğunu və bunun daha da pisləşəbiləcəyini dedi.bir də alergiyam var deyə asmaya çevirə bilərmiş.əməliyyat olunmalıdı zad.indi təzə təzə öyrənirəm ki o yaşda uşağın burun sümüyünü əməliyyat etmək olmaz.ya da nə bilim həkimin bildiyi bir şey var idi bəlkə də.əməliyyat olundum.indi də yadımdadı əməliyyat stolunda nolar ağrıtmasın deyə allaha yalvarırdım.elə içimdən nolar ağrıtmasın deyə deyə narkozun təsirindən yatmışam.bir də palatada oyandım.əməliyyatlar belə ağrısız mı olur deyə fikirləşirdim ki bir neçə saata narkozun təsiri keçdi və ağrı nə ağrı.2 3 gecə ağrıdan rahat yata bilmədim.(o əməliyyat necə təsir edibsə indi də lor həkimlərindən qorxuram.qorxuram yox bildiyin iyrənirəm (baxma: ikrah hissi yaradan şeylər) hər şeyi qoyaq kənara bütün bunlar az deyilmiş kimi həmin ilin 2 ci rübü məzun olduğum məktəbə imtahan üçün hazırlaşdım.(insan insana bu qədər əziyyət verməz valideynlərim mənə bir ildə bu qədər stres yaşatdı)qəbul oldum zad.imtahan nəticələri çıxandan sonra yenə rayona getdik.nə görsəm yaxşıdı baba o 2 alma ağacını kəsib.nə var nə var mən ordan yıxılmışam.mənə bir ildə baş vermiş bu qədər hadisədən ən çox təsir edəni bu oldu.artıq digər yay tətillərimin heç biri əvvəlkilər kimi olmayacaqdı.olmadı da.
hə bir də o burun əməliyyatından geriyə son bir neçə ildə mənə verilən axmaq suallar qaldı.bağışlayın burnunuz estetikdi? ən çox da hansısa mağazada satıcılar tərəfindən məruz qalıram bu suala.keçən dəfə biri eskalatorda soruşur.axırı cavab verəcəm ki hə estetikdi.birbaşa öz əllərimlə edilmiş estetik.istəsəniz sizin burnunuzu da məmnuniyyətlə təmənnasız şəkildə edə bilərəm.
(youtube:
)
həmin gün məktəbdən çıxıb evə gəlmişdim,sabah məktəb müəllimimin conversation club'una hazırlaşmalı idim,yəqinki yenə nəsə maraqlı mövzu idi.
hardasa saat 7 yaxud 6 iradələrində anam Aminə və Zalina qəzaya düşüb dedi.
Telefonu əlimə aldım,yazılanları oxudum,televizorda xəbərə baxdım,hamı fərqli-fərqli statuslar qoymuşdu,bəziləri onlara birgə ananında dünyadan köçdüyünü deyirdi..
evdə qonaq var idi,qardaşım,nənəm,anam yanımda idi,göz yaşlarımə sıxıb saxladım
inanmırdım,o qədər ümid var idiki içimdə bu yalan xəbərdir.
yatağıma girdim,gözlərimi yuma bilmədim,yatmağa çalışdım sanki yuxum ərşə şəkilmişdi.mənim üçün 20 dekabr,21 dekabra keçən gecə həqiqətən uzun gecə oldu.
məktəbə böyük ümidlə getdim,heçkəs bununla bağlı nəsə demirdi,ümid işartıları dahada çoxalırdı.qara şal,çərçivədə şəkillər,göz yaşları yox idi,deyəsən hamı mənim kimi onların gələcəyini ümid eliyirdi.
ilk dərs ingilis dili idi,otağa daxil oldum,burası bizim Aminənin,Zalinanın onların nəzdində onlarla uşağın tanış olduğu,dostlaşdığı,təbirlərdə iştirak üçün toplaşdığı otaq idi.Müəllim Aminənin sevimlisi idi.
Qarşımızda oturdu,hamının göz yaşlarını gördüm,"qapını örtmə,bəlkə gələr" cümləsindəki ifadəni gördüm.göz yaşlarım 7-ci dərsə qədər dayanmadı.Otağın qarşısından keçib mənə əl eliyəcək o qızı axtardım ama gəlmədi.
Yanvar ayında güclə özümə gəlmişdim.
Hələ bu qəzanın səbəbkarının şellənməyə gedən bir neçə qəhbənin rolu buraxmasına görə olduğunu öyrənəndə həmin quşbalalara qarşı qarğışsız günümüz keçmədi.Sağ qalan ananın sümükləri həm həqiqi həmdə məcazi mənada qırıldı.işlədiyi iş yerindən uzaqlaşdı,əvvəl yaşadığı yerə köçdü.Bura ondan 2 mələyini aldı,1cə balasını qorumaq üçünsə Bakını tərk elədi.
Mənim üçün ən ağrılı,mənəvi cəhətdən düşdüyüm ama çox böyüdüyüm,içimə sığışdıra bilmədiyim ağrı idi.Hər yerdə hər bayramda,hər mahnıda o ikisi yadımdan çıxmadı,birdə ananın qarnında hələ dünyaya gəlməmiş körpənin dünyanın ədalətsizliyi ilə erkən qarşılaşması məni çox məyus eləmişdi.
Hadisədən bir müddət sonra,içimdə qorxu yaranmışdı.Maşınla harasa gedəndə duanı əskik eləmirdim,həmişə içimdə qorxu var idi.
Adını bilmədiyim bir fobiya qazanmışdım.
Qarşısından keçdiyimiz hər hündür,ağır ,zədəyə səbəb ola biləcək maşın,turba,tikili fərq eləmir hamınsının qarşısından tez keçmək istəyirdim
Həmişə arxada yeriyirdim ki,yaxınlarıma nəsə olsa görüm.
sanki hərşeyin uçub üzərimizə gələcəyini,onları itirmək qorxusunu yaşayırdım
mənim üçün unudulmaz 2 qız,və heç vaxt barışa bilməyəcəyim taleh olaraq qaldılar.
yuxularımın ən gözəl 2 mələyi...
üzv ol
xəbər lentindən
bütün xəbərlər →
azerbaijan
Lula da Silva Braziliyada prezident seçkilərinin ikinci turunda qalib gəlib
health
‘Ferritin üzü’ real bir şeydirmi - və görünüşdən həqiqətən də dəmir çatışmazlığını müəyyən edə bilərsiniz?
culture
Sharon Osvorn: “Mən hər gün Ozzin qəbrini ziyarət edirəm”