sözaltı günlük
| sözaltı1,944,429 | 1504 | 7393
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860insan, məsələn niyə içini tökər ki bura?! özü də bilirlər məsələn buradakılarının çoxunun vecinə olmadığını. Amma çıxır belə ortaya səninlə eyni acıları hal-hazırda yaşayan, zamanında yaşamış, yaşamasa da səni başa düşən. Çıxır və basır o əjdahaya, ya da favoriyə. görürsən, sevinirsən, artıq dopaminin mi, serotoninin mi qalxır, xoşbəxt olursan.
Yəni deyəsən ki, içini tökür, o iç tökməyi insan kağıza da yazar, amma istəyir, təsəlli istəyir. Nəsə istəyir həmin şey təsəlli olmasa da.
Arada düşünürəm əgər buranı tanımasaydım, yenə kimlərləsə paylaşmaq üçün nəsə yazmaq istəyərdim mi? Hə, istəyərdim. Amma buranı tanımasaydım, günlüyə yazacağım şeyi paylaşmaq istərdim mi? Onu dəqiq bilmirəm. Sadəcə bilirəm, bura var, "hamı yazır mən niyə yazmayım?" kafası ilə mən də yazdım, yoxsa insan bilmədiyi yolu axtarmaz, gedərdim yazardım vərəqlərimə gül kimi.
Hələ bu girişdiyee gör dərd nə boydadır -* Yox, yenə yazmayacam. amma çox pis söyüş söydüyüm vəziyyətlərdəyəm, həyqi siz bura necə söyüş yazırsız? içimdə olan söyüşlərin heç birini bura yaza bilmirəme mən. içimi rahat tökə bilmirəm. Nəysə amaan. Getdim mən. Özünüzə yaxşı baxın!
türkiyəyə giriş qadağamdan sonra vizaya müraciət etmişdim, ona da rədd gəldi. indi də hər gün intensiv alman dili ilə məşğul oluram. dünyanın harasına getsəm mübarizə aparacaq bir kanal tapacağımı bilirəm.
trotskinin həyatım avtobiyoqrafiyasını 2-ci dəfə oxumağa başlamışam. əvvəlkinə nəzərən çox daha canlı, çox daha içdən gəlir. bir ölkəyə gedir, oradakı marksistlərlə birlikdə işləyir, oranın gündəlik siyasəti ilə maraqlanmaq üçün dili öyrənir, oranın yerli qəzetlərində yazır, sonra o ölkədən deportasiya edilir. başqa ölkəyə gedir, yenə oranın dilini öyrənir, oradakı marksistlərlə işləyir. miqrant kampına düşür, burada da miqrantların ölkələrindəki siyasi həyat haqqında öyrənir, onların sevgisini qazanır. həbs olunur, həbsdə nəzəri çalışmalarını sıxlaşdırır. möhtəşəmdir, sadəcə.
anama gəldikdə isə, anamı çox sevirəm. mənə həbsdən sonra buradan çıxış yollarını axtarmaqda çox kömək oldu, maddi olaraq da hər cür dəstəyi əsirgəmir. amma, bircə bu "hər şeyi məhv etdin!" cümlələri olmasa. bilirəm, anlayıram onu. qorxur, bir daha eyni hadisələrin daha böyüyünü yaşamaq istəmir. əsla bir "qarşı çıxış" kimi də hiss etmirəm. sadəcə istəmirəm artıq bunları eşitmək. əgər hər şey yolunda getsə burada olmayacağam 3-4 həftəyə.
balzakdan fərqimiz, hələ ki ölməmişik və komediyamızın başındayıq.
(baxma: honore de balzac/-746)
ən son ~2 il əvvəl belə hala düşmüşdüm, həmin günün səhəri stolun altında oyanmışdım. indi isə özümü balkondan aşağı atmaq istəyirəm. səbəbi də utanc hissi və s. deyil. ən azından bu dəfə kimisə gecə-gecə yazıb saat 5-ə qədər içkili halda istəmədiyi qərarları verməyə zorlamadım. sadəcə ürəyimdə və çiyinlərimdə gərəyindən qat-qat artıq yükü atmağı o qədər bacarmıram ki, özüm də bəzən o yüklə birlikdə hündürlükdən aşağı uçmaq istəyirəm. illərdir eyni ağrı ilə yaşamaqdansa, yenilərinə macal vermədən uçub getmək daha anlamlı gəlir.
üzv ol