sözaltı günlük
| sözaltı1,929,151 | 1496 | 7378
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Həftəiçi günlərim bu sıralar belə keçir bildiyin. Gün ərzində 3-4 nəfərdən artıq heç kimi nə görürəm, nə danışıram. Danışdırmıram desəm gerçəyi yansıtmır, bildiyin həyatsızlaşmışam elə bil. Bu gecə də yata bilmədim. Nəysə uzun bir şeylər yazacaqdım, amma axotum olmadı. Sabahınız xeyir bu arada
Uzun zamandır fikirləşirəm ki, nəyisə səhv edirəm. indi qərar verdim ki, səhv etmirəm, sadəcə hamını özüm kimi düşünürəm. Getdikcə qəzəblənirəm və bu qəzəb hissi ilə ətrafıma ziyan vururam. Ancaq insanlar niyə özlərini mənim yerimə qoymur? Sonra bir cavab tapıram: əslində, mən sadəcə nəyisə dəyişdirməyə çalışıram. Necə bir dəyişiklik? Əslində, tam bilmirəm, çünki bəzən insan özünü tanıya bilmir. Bəzən də özünə nifrət edir.
Hamı sənin haqqında nəsə deyir, ancaq əsl sənin kim olduğunla maraqlanmır. Təcili olaraq bu içimdəki qəzəbdən qurtulmalıyam, yoxsa başıma bəlalar gələcək. Eh! Necə deyərlər, həyatdır... Əslində, bəlkə də ortada elə də mühim problem yoxdur, biz sadəcə hər şeyi böyüdürük. Ən yaxşısı, bu həyatı heç kimə fikir vermədən, yaxşısıyla, pisiylə olsa da, rahat və azad yaşamaqdır.
Bu nə hissdir, nədir, baş aça bilmirəm, niyə buraxmır axı məni, niyə hər işi görəndə, hər anımda ağlımın bir ucunda intihar dayanır. iyrənirəm artıq o sözdən, dəhşət dərəcədə. Son qoymaq istəyirəm artıq buna, ya intihar elə, ya da birdəfəlik sikdir elə bu düşüncəni. 1-ci edəcək göt yoxdur, var, əslində, amma durub özümə deyirəm, elə bu? Burda bitməli idi? Qəbullana bilmirəm bu qədər qısa və boş olacağını. Adamı yandıran da potensialını heç uğruna boşa verməkdir, nəysə. Artıq oturub, buna birdəfəlik qərar verməliyəm, Yaşamaq istəyirəm, sikdir həyatımdan, intihar. Siktir. Bir zəhmət.
life happens to you untill you try to understand what happened to you.
artıq çoxdan baş vermiş hadisələrin içində oturub baş verməmişlərin həsrətini çəkmək.
Bir başı papaqlı da yoxdu ki, çıxıb desin nəyə görə gəlmişik bu dünyaya. Amma yəni hamıya yaxınlaşıb tək-tək desinlər. Ümumi sözlər qarın doyurmur. Bir mələk də bizə təhkim eləsələr nə olardı ki? Maaşı çatdırmırlar bəlkə? Bizə də çox yox, bircə dəfə vəhy gələrdi... Deyərdilər ki, ay rasimin balaca nəvəsi bax sən bu dünyayacş, misal üçün, təkər yamamaq üçün gəlmisən. Mən də işimi bilərdim də, gedib təkərimi yamayardım. Yoxsa belə mən nə oldum, mənim axrım nə olacaq, bu işi görsəm yaxşıdı, yoxsa o birini və s kimi fikirlər mən zarazar eləyir. Azad iradəmiz var deyə bütün gün dərd çəkirik. Azadın da, iradənin də üzünə pox. Çox şey istəmirəm,azad iradə yenə olsun. Amma heç olmasa əsas missiyamız nə idi onu deyərdilər, sonra biz yenə özümüz seçərdik də onu edib, etməməyi.
Özü də mən insan iradəsinin mövculuğuna inanmıram, yəni əvvəl-axır bütün qərarlarımız hansısa qanunauyğunluğa əsaslanacaq. 2 2=4 kimi, amma yenə də biz gic kimi günlərlə bu qərarları düşünəcik, guya özümüz seçmişik kimi. əslində biz ölmüşük və cəhənnəmdəyik
niyə belə oldu? niyə başıma bu şeylər gəldi? niyə bu hala düşdüm?
lənətə gəlmiş suallar və bilinməyən cavabları. bunlar deyildi ki, məni hər gün yatmağa qoymayan? neçə gündür ağrılar içində qıvrılıb yata-yata öz-özümə təkrarladığım cümlələrdi bunlar. axır beynimdə qalmasın deyə düşündüm
yox əslində bu da deyil. yanlış bir qərar verdim. 2 gün əvvəl idi, ya haçan idi xatırlamıram. 1 il əvvəl. ordan heç qayıtmamalıydım. o ağrının üstünə bir maqazin mərmini boşaltmalıydım. öldürməyən şey gücləndirir deyirdilər hə? bu şey süründürür.
yox olmalıdır. yox. bunsuz heç nəyin anlamı qalmır. belə düşünəndə həyatda var olmağıma bir təsəlli tapıram. bir nəfər bunları yaşamalıdır axı, elə deyil? məndən əvvəl milyonlarlası, məndən sonra da milyonlarlası. yaşamadığını düşün bir. if not us, then who?
yüzlərləsi. mənə tərəf gəlirlər. çoxalırlar ikiyə ayrılaraq. sarsaq baxışlarını iyrən üzsüz sifətlərində görürəm. sənə baxmaq üçün gözlərə ehtiyacı yoxdu onların. görüntünü, qoxunu yox edə, əngəlləyə bilərsən. amma səsi heç vaxt. səs bilinən-bilinməyən hər cür maneəni keçib milyonlarda bir desibelə qədər davam edir. dinləməyi bacarırsansa, hər səsi eşidirsən.
səs.
elə səslər ki, bəziləri qorxudur. bəziləri diksindirir. bəziləri vahiməyə qərq edir. bəziləri xoşluq hissi gətirir. bəziləri şəhvətə gətirir. bəziləri dəhşətə gətirir. amma hamısı nə isə gətir. səs bir daşıyıcıdır.
insanın səsi onun haqqında çox şey deyir. səslər insanlarda unikaldır. unikal olduğu qədər, hamı səsini dəyişə də bilir. kədərli səs, əsəbi səs, sevincli səs, qorxudan titrəyən səs. hamısının ortaq yönü isə səsin tembridir. saydığım səslərin hamısının kimə aid olduğunu səs tembrindən anlamaq olur. nə qədər dəyişsələr belə.
bir də dialektlər var. həmçinin görünməyən göydələnlər də var. gurultulu bir alqış səsiylə ikinci pərdə açılır və 25-ci kadrı keçərək radiodalğalardan materialist aləmə keçid edərək bütün izləyiciləri güllələyirlər. boş gilizlər isə yenə radiodalğalara dönüşüb geri qayıdır. yenidən emal üçün.
burda silahlar da fərqlidir. eləsi var ki, deyir düşüncə ən böyük silahdır. 20 nəfərlik qrupla mübahisəyə hansı düşüncə gücü gətirə bilər? içki masasındakılar bunu edə bilər bəli.
içkili səs həmçinin.
bir də xəstənin öskürəklə qarışıq çıxan səsi. artıq bu beynimdə dalğalanmır, birbaşa sanki mənəm.
və musiqi. musiqi anlıqdır. ölümsüz əsərlər milyonlarca il boyu yaddan çıxmasa da biri onu radiodan açmadıqca yaşanıla bilməz. pul qazanmaq kimi axmaq bir şeyə alət edilməyəcək qədər müqəddəs bir ritualdır bu.
həmçinin içki içmək. musiqi ruhun qidası deyil, sərxoşluğudur.
bunu boş ver, bura mən gəlməmişəm, özü özünə oldu hamısı. və sən, qarşımda duran ağrı, səni elə nişanlamışam ki, minlərlə kilometr uzağa qaçsan belə, uzaqdan bu nişanın işığı sənin gözümdən qaçmağına imkan verməyəcək. mən səni həmişə izləyəcəm. sən də baxışlarını üstündə hiss edəcəksən həmişə.
bir yanlış etdikdə daha da tökəzləyəcəksən, yerə üzüqoylu düşəndə, ənsə kökündən gələn səslə bir giliz yerdə cingildəyib, bir mərmi boynunu deşəcək. geriyə isə barıt iyi, tüstüsü və onlarla metr uzağa sonsuz azalan desibel və məsafə ilə yayılan, amma heç vaxt itməyəcək olan bir səs dalğası qalacaq. yadında saxla, səsdən qaça bilməzsən, necə ki, mən qaça bilmirəm.
üzv ol