bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

sözaltı günlük

| sözaltı
1,928,816 | 1496 | 7378

əjdahalar  googlla
sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - dünənin ən bəyənilənləri - sözaltı etiraf - ekşi sözlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - keçən ilin ən bəyənilən entryləri - sözaltı tarixçə - yeniliklər - sözaltı respublikası
« / 91 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    741. Bu qədər qəhbə balası manipulyator, istifadə eləməyə çalışanlar olduğu müddətcə soyuq və sərt olmaq qaçınılmazdır.
    742.
    (youtube: )

    Çox darıxıram çox, özümü tapacam dediyim bu yolda bir az da məcbur qalaraq saxlatdığım yarım münasibətlərlə itmiş vəziyyətdəyəm. Kəllə-kəlləyə verə biləcək, gölün ətrafında pivə içəcəyim insan yoxdur, hansı rəngi sevirsəndən də başlamaq istəmirəm. Yorğunam. Görünür, başımı işlə qatacam, görünür bir bakukartla stansiya-stansiya tək gəzəcəm. Özümü kifayət qədər dinləyirəm, amma bu yollarda kaş birlikdə addım atacağım bir az da bir-birimizi dinlədiyimiz həvəsli yol yoldaşım olardı. Birini məktəbdə, birini də uni həyatımda bir az da istəmədən və məcbur itirdim. Qalan insanlar da səthi, npc və məndən kopyalayan kimi gəlir. Onların yanında özüm özümün kölgəsindəyəm elə bil.
    Sən varsane, sözlük. Amma boğazda düyümü hiss edərsən ki?
    Mən neçə dəfə qəmli-xoşbəxt anlarımı, anlıq zarafatlarımı, maraqlarımı, qorxularımı, o məkanları bölüşmək istədiyim insanları basdırmışam. Heç nə olmamış kimi davam edirəm. Amma bəzən gecənin elə bu vaxtı yenə düyüm olurlar.
    Bəlkə onlar da bir stansiyada səssizcə dayanacaq və “kaş yanımda olaydı” dediyi insan mən olacağam. mən də onlardan itmişəm, itirəm. Biz onsuz da itirdik Hər keçən bayramda, xoş gündə, ad günündə.. və mən bu yası içimdə səssiz yaşayıram.

    "Sən yoxsan
    Dəyişib bahar daaa qış da
    Sən yoxsan
    Dəyişib qar daaaa yağış da
    Sən yoxsan
    Tənha­lıq hey məni sıxıır
    Elə bil hər yerdə sənsizlik baxır"
    Sizlə bəlkə heç nə bu qədər yormaz və ağır gəlməzdi, hər kiçik şey məna tapardı. içimdə yaşadıram. Amma yamadığım obrazlar da sizin elə o yaş və hallarınızdandır, parçası özümdən
    (youtube: )
    743. ot kök üstə bitər, od köz üstə.

    1 əjdaha!

    19.07.2025 23:05, timidus
    744. bu ay ailəmizdən iki gözəl insanı itirdik. hər ikisi vaxtından tez. qəbullanmaq hələ ki çətin gəlir. harasa yazmaq ya danışmaq da. amma sinəsində tək daşımamalıdır insan kədərini. ruhları şad olsun. may them rest in peace. life is a gift. və hamı eyni dərəcədə yaşaya bilmir həyatı. dəyərini də bir çox şeyi itirdikdən ya qazandıqdan sonra anlayırsan. həm vecsiz olmağı həm də hər şeyi vecinə almağı öyrənirsən/öyrənməlisən eyni anda. həyat qorxuyla cəsarət arası bir yoldur. acıyla şirin arası. sevməyə proqramlanmış olsaq da, oyunu qaydalarına görə oynamalıyıq. hər şey çox sürətlə gəlib keçir. arada insan geriyə addım atıb daha aydın baxmalıdır o toz-dumanın içində özünü, kimliyini, sevdiklərini və yolunu itirməmək üçün.

    Gecənin ən qaranlıq anı sübhə ən yaxın anıdır.
    In the deepest shadows, the stars shine brightest.

    14 əjdaha!

    21.07.2025 05:57, timidus
    745. sevgili günlük, deyəsən yavaş-yavaş anlayıram ki, baş daşa dəymədən öyrənmək olmur. həmişə təlqin edilən o məsləhətlər, cəmiyyət və ailənin görüşləri, fərdi inkişafda və həyata baxışda mühim yer tutur , sözsüz. amma o ki, yaşamadığın bir hadisəni yaşayırsan, bir şeyi ilk dəfə görüb təcrübə edirsən, oyunlardakı yeni missiyaları açmaq kimi, onda bütün o məsləhətlər və sözlər yox olub gedir. ən yaxşı hissəsi də deyəsən elə budur ki, artıq özün fikir sahibi olursan, şəxsi fikrin. çox dəyərlidir məncə bu, həmişə bir dostunun , atanın və ya bir başqasının dediyi-danışdığı bir söhbəti başqa yerdə eşidəndə onların sözlərini təkrarlama ehtiyacı duymursan məsələn. səhvlər gözəldi, yəni. təcrübələr, yaşamaq. ölmədən əvvəl ediləsi çox şey var, birini etdikcə digərlərini daha da çox edəsim gəlir
    (bax: positive feedback)
    746. hər gün yatanda görəsən bu gün sabaha sağ çıxa biləcəyik mi? düşüncələri ağlımın bir küncündə qalıb, getmir.
    747. Deməli belə,26 iyul 2025,həyat insanı həqiqətən formalaşdırır, böyüdür amma bu proses ərzində çox yorur insanı,bir gil düşünün necə zamanla qaba,fiqura çevrilirsə həyat da insanı həmin prosesdən keçirir,6 il universitetdə oxudum indi fərqinə varıram ki illər keçdikcə dostların sayı azalır,birinci kurs o qədər insan var idi ki ətrafımda, kontakda 1000 adam,statusa 300 baxış vs. ikinci kurs yarıya düşdü ətrafdakı insan sayı,3cü kurs,4 deyə deyə 5ci kurs heç kəs qalmadı ətrafımda,o qədər yanlız idim ki,bir səhv edib qumara verdim özümü,əlimdə pul qalmırdı,hər yerdən borc alırdım,bir də baxdım ki,dibdəyəm,yaxşı ki python bilirdim,phpdən anlayışım var idi, yazılımla pakrvat elədim borcları 3500-4000 borc bağladım,6cı kurs necə gəldi,necə getdi hiss eləmədim,bir də baxdım ki məzunam, həyatımı zorla düzənə saldım,təbii ki,ara yerdə yazmadığım travmalar da var,bulling,mobbing,anlaşılmamaq,intihar düşüncəsi,intihar cəhdi,həyat bilmirəm bundan sonra nələr gətirəcək mənə, bilmirəm keçmiş əməllərim karma olaraq qarşıma çıxacaq ya yox,bilmirəm lap keçmişdəki kimi xoşbəxt olacam yoxsa yox,o uşaq zamanlarımda olduğu kimi deyib güləcəm ya yox,amma həyat çox gözəldir hər halda,əziyyəti ilə,sevgisi ilə hər halıyla gözəldir
    748. Bu çox güman ki, son entrymdi. Uzun və böyük cəhdlərin sonunda çox yorğun düşmüş, amma nəhayət ki, öz istəyinə çatmağa az qalmış bir yazar olaraq demək istəyirəm ki, hamınız çox dəyərlisiz. 2016-cı ildən bura qədər fərqli əhval ruhiyyələrdə fərqli entrylər yazdım. Neçəsini də sildim. 2016-da 3cü kursda idim. 20 yaşım var idi. Təzə təzə addımlar idi 20-lərimə. Bugün isə 29. Çoxusu deyir ki, insanın ən gözəl, ən rəngli dönəmləri 20-ləridi. Haqlıdırlar da. Mən özümə baxanda belə qənaətə gəlirəm ki, 20-lərimin sadəcə 3 və ya 4 ili yaxşı keçib. Əla yox, yaxşı. Yoxa lənət, buna da şükür. 75-80% travma və qorxu olan bu 29 ilim üçün uşaqlığımda məni mənəvi olaraq sikib bir qırağa atan əmilərimə təşəkkür edirəm. Biri evə içkili gəlib nə var nə yox sındırır, rəhmətlik nənəm və babamla dava edib gedirdi. O xiyarı görən kimi tək otağa ya da anamın yanına qaçıb gizli gizli ağlayırdım. 4-5 yaşım var idi amk. (qorxu travması check) O biri də məni nə vaxt görürdü, "qızlarla aran necədi? Kişi ol, aranı onlarla yaxşı tut, kef elə. Münasibətin olmayacaqsa kişi sayılmayacaqsan" deyirdi. Again, 6-7 yaşım var idi. (qadınlarla bağlı travma check.) 5-ci sinifdə uşaq ağlımla ona onu sevdiyimi söylədiyim, amma onun mənim adaşımı "seçdiyi" qıza təşəkkür edirəm. (rejection number 1) 11-ci sinifə qədər öz kayfımla irəliləyib, bu dəfə yeniyetmə ağlımla tutulduğum, o yeniyetmə ürəyimlə sevdiyim amma məni hər görəndə üz çevirib, axırda mənə sevdiyinin olduğunu (spoiler alert: yox imiş) və ondan əl çəkməyimi istədiyini deyən və mənim bunu eşidib ərgən ağlımla zeytunluqdakı ağaca kəllə vurduğum üçün həmin qıza təşəkkür edirəm. (rejection number 2). Məktəbdə mənə sinif yoldaşı olmuş, 23 illik dostluğumuzun davam etdiyi, hər bir yaxşı və pis günümdə yanımda olmuş dostum və qardaşım ismətə təşəkkür edirəm. Atama və anama təşəkkür edirəm. Düzdü, onların da o vaxtlar səhvləri olub. Amma səhvsiz adam yoxdu. Bəzi travma və qorxuları yaratsalar belə eybi yoxdu. Məni olduğum çuxurdan xilas edib, daha da dərin çuxura atan və 3 il məni orada saxlayan universitetimə də təşəkkür edirəm. Depressiya ilə, kəsrlər ilə, alt qruplar ilə, yay məktəbləri ilə, daha bir rejection ilə, tanıdığım və indiyə qədər də münasibətimizin olduğu dostlar ilə, dərsdən qaçıb ismət və qrup yoldaşları ilə qırğın domino oyunları ilə məni tanış etdiyinə görə təşəkkür edirəm. Universiteti birtəhər bitirib, helpdesk və system administration kurslarına başladım. Kursu bitirərkən mənə iş tapacağına söz vermiş amma bir pox belə etməyən müəllimimə təşəkkür edirəm. ilk rəsmi işimdən pandemiyaya görə "sokraşeniya" adı ilə yalnız məni şirkətdən qovan müdürümə təşəkkür edirəm. Orda tanış olduğum və indi də əla əlaqələrimizin olduğu ilhad və Nahidə təşəkkür edirəm. Maaşımı 3-4 aydan bir verən və məndən vergi verməyimi tələb edən digər işimə də təşəkkür edirəm. Ordan heç kimlə əlaqəm qalmadı. Yaxşısı da bu idi elə. Atamın 1993-cü ildən işlədiyi, mənim də o vaxt işlədiyim, arada sırada hələ də getdiyim Çuma və oradakı Azad müəllimə təşəkkür edirəm. Yaxşı adamdı. Mənim sevgimə ilk dəfə qarşılıq verən və məni həqiqətən sevən, mənə gözəl anlar və xatirələr yaşadan qıza təşəkkür edirəm. Onun sayəsində qarşılıqlı sevgi nə imiş başa düşdüm. Amma hər yaxşı şeyin də sonu var imiş. Ona həyatında uğurlar arzulayıram. Narahat olmasın, daha xatirələr yadıma düşmür, pis olmuram keçmişi yad edəndə. Hər bir şəkli və yazışmanı da silmişəm. Ürəyini buz kimi saxlasın. (guya vecinəyəmmiş kimi təsəlli check). Burdan tanıdığım Derekə, Keçmiş Torres indiki Subatomicparticle-a,(sanki indiki dövrdə nəyisə keçmiş sovet dönəmindəki adı ilə tanıdıram) Timey-ə, sodekiala, Korniyə təşəkkür edirəm. Sadəcə danışdığımız amma üzünü görmədiyim Apolloya, adsızinsana, Mariyaya, sabiyə, margaritaya, wayneyə təşəkkür edirəm. Və tanımadığım digər yazarlara təşəkkür edirəm. Burdan 20-lərindəki olan yazarlara demək istəyirəm ki, hamı mənim kimi olmur. Mən istisnayam. Rənglərin içindəki qaranlıq boşluğa heç vaxt fikir verməyin. Öz cavanlığınızı yaşayın ki, mənim kimi 30-a dirənəndə 20-lərinizə baxıb "what a fuckin' waste of golden time" deməyəsiz. Mənim kimi 29 yaşında bakir olmayın. (ki bu xüsusiyyətimlə fəxr edirəm həqiqətən. Hələ hələ bu zəmanədə) (fəxr eləməyimə də baxmayın, bunun içində fear of sex də var, nə də olsa insan bilmədiyi şeydən qorxarmış) Kef eləyin, həyatınızı rəngli yaşayın. Yoxsa sonra çox gec olacaq. Özünüzə yaxşı baxın.
    749. Deməli, spesifik olaraq hər yay bir gün olur ki, sıxıntıdan sözaltının varlığı yadıma düşür. Bu gün də həmin o günlərdən biridir. Bu qədər.

    Bye dear diary, gələn yay yazaram yenə.

    5 əjdaha!

    28.07.2025 00:35, Queens
    750. Uzun müddətdir ki, entry yazmamışam. Heç yaxşı enrty'lər yazdığımı da düşünməmişəm, əvvəllər də..
    indisə gələk, sözaltı günlüyə yazacaqlarıma..
    Özümü pis hiss edirəm, bilmirəm niyə amma narahatam, yorğunam, hər şeyi məni sıxır..
    7-8 il öncə olmaq istədiyim yerdəyə, universitet, əsgərlik bitib, iş tapılıb, enişli-çıxışlı olsa da ciddi sevgi münasibəti var, amma nəsə yolunda deyil. Nəsə mənə xoşbəxt etmir, bu barədə nə qədər düşünməməyə çalışsam da, olmur.
    Özümü darıxdırıram, sanki özüm özümə bir problem axtarıram.
    Bunu necə düzəldəcəyimi bilmirəm, amma ümid edirəm ki, düzəldərəm.

    2 əjdaha!

    29.07.2025 01:05, _asgerov99
« / 91 »



üzv ol
Modalı bağla





...