sözaltı günlük
| sözaltı1,928,741 | 1496 | 7378
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860adaptasiya olmaqda çətinlik çəkirəm. davamlı üzümdə narahat ifadəylə gəzməyim, içinə qapanıqlığımı personalın çoxu özündənrazılıq kimi interpretasiya edib. neyləyim ki davamlı üzümdə saxta gülüşlə gəzə bilmirəm?? qərarımı çox sorğuluyuram, bura uyğunam mı? bütün qərarlarımı sorğuluyuram, hər addımımı vaxtıykən milyon dəfə götür qoy etməyimə rəğmən elə hiss edirəm ki bütün seçimlərimin düzlüyü sual altındadı
qeyd edim ki bu almaniyada olub, selektiv abortla məşhur vətənimizdə yox. Manevr işə yaramadı, uşaq yerini qətiyyən dəyişmədi.
Orda durub bütün prosesi izləyəndə şəxsiləşdirməyə bilmədim, o uşağın yerində bir zamanlar mən idim. oğlan arzulayan ailədə çanaq gəlişi, çətin doğuş. Öz özümə düşündüm ki, uşaq sadəcə istənilmədiyini hiss edir və dünyaya gəlməyə heç də can atmır. Nə qədər qeyri-elmi bir fikir olub-olmamasına ilişmədən sadəcə bu ağrını hiss etdim.
Soruşdu qardaşı oradadır? Bir az düşünüb yalan təəssüflə "Yox" dedim.. Dedi yo gəlməyəcəm onda.. "həm siz takılın" kimi bir şey dedi.
Həri! Bu! Bax belə!
Pilləkənlərdən liftə dırmaşarkən öz-özümə fsyo o mənə etibar edir dedim. Etibar edir.. arxamca gəlməz. indiyə qədər gəlməyib amma şübhələnməsini sonra bu barədə sorğuya tutulmağımı istəməzdim. Adi qardaşımı bir qızla metroda qonşu görəndə gəlib anama pıçı pıçı çatdırır, anam da onu sorğulayır mühakiməli deyil əlbət bunlar. Amma xoş qarşılanmır.
Sevgilimlə görüşdüm. Bir məktəb həyətindən çıxıb bir ayrı məhəllənin uşaq dolu həyətində kənar üstü bağlı skamyalarından birində oturduq. Gətirdiyim turşuların dadına baxırdıq. O dadına baxdı və bir az keçdi fikrini söyləyirdi.
-badımcan turşusu? Elə bil çox tərifləmisən.
M: yo, sən ağzına bütöv atdın. Onun üçün dadı düz gəlmədi. (Turşuya vəkil çıxmışam)
-pomidor xiyar turşusu daha yaxşıdır
M: sən bunu heç nə ilə yarışdırammazsan ə. Hələ göyəm içinə yığılan nanə sirkə ilə harmanlananda gör
Derken telefonumdan bir işıq gəldi. "qardaşım" yazısını gördüm. Ayağa qalxıb sakitcə "qardaşım" dedim. O da kənara getməyimi izlədi. Yəqin nəsə soruşacaq, Jalə demişdim. Jalə gilləyəm. Məhəllədəyəm. Məhəllədə.. tez telefonu açdım. Soruşdu haradasan?
-Jaləgilləyəm.
Dedi: Bəs mən bütün məhəlləni gəzdim sizi görə bilmədim??
Şofer.. təlaşa qapılma.. təlaşa qapılma..
Dedim: həə, biz orada deyilik. Ayrı yerdəyik
Dedi: harada??
Dedim: başa sala bilməyəcəm (şok, iniltiyə bənzər çaşqınlıqlar)
Sıçdın şofer sıçdın
Dedi: haradasan??
Təkrar dedim: başa sala bilməyəcəmm
Dedi: konum at gəlim
Dedim: hə, tamam
Konturum yox idi, onsuz da borcu var idi. Çaşqınlığa bürünmüş şəkildə sevgilimə yaxınlaşıb vəziyyəti dedim. Anlayışla qarşıladı. Ola biləcək situasiyalar/ verilə biləcək sualların bəzilərini tez fikirləşib ona danışdım. Təsdiqlədi. Öz-özümə dedim: O burada ola bilməz dedim. Nə yəni? Doğrudan məni təqib edir. Ətrafıma baxdım. O yox idi. Bilmirəm hər yer qaranlıqdı. Görə bilər. Görə bilirsə mənim təkərə düşüşümü izləmək istəyir? Acizliyimi hiss etmək istəyir? Bu oyundan zövq alır? Peluşumu büküp gedirdim. Yolda o yana bu yana gedən faralı maşınlara baxarkən gələn ikinci zəng..
-haradasan?
yolda
-konum atmamısan
hə konturum yox idi
-kontur atıram, konumunu att
mən evə qayıdıram onsuz
- sən təksən?
iç səsim: aha bilmir, ya da bilməzliyə vurur, yoxlayır məni..
hə , onu deyirəm təkəm. Bəlkə yenə geri qayıtdım( yalancı güven vermeler, sanki o şəxslə həqiqətən görüşmüşəm, sanki həqiqətən bir şey olub oradan ayrılmışam)
Dedi: haradasan??
Dedim: başa sala bilməyəcəm
Dedi: haradasan??
Dedim: (bir az acıdan doğan inləmə, çaşqınlıq sonrası) bu yaxında olan riyaziyyat müəllimin gili məhləsi? ( buranı biləmməz yəqin)
Dedi: hə, bilirəm, gəlirəm ora.
Dedim: mən evə qayıdıram. Üstümə turşunun suyu tökülüb (böyle gop yok, 5 maata 5maata deyilən ucuz bazar malı kimi, öylesine atdığım bir yalan)
O dediklərimə fikir vermirdi. Təkcə dediyi şey : ha ra da san?
Çaşqınlıqla evə gələn yolda hər bir sual ehtimalına alternativ düşündüm. Lənət olsun düşünə bilmirəm. Edama gedən şəxs kimi amma quzu səssizliyində idim. Hər şey hazır idim. Ən pis halda yalan deməyə çalışıb deyə bilməyəcək və sorğulanacaqdım. Qardaşım reallıqları yemlercesine yavaş-yavaş deyəcəkdi. Yenə özümü qoruya bilərdim, amma hara qədər? Bu təzyiq məni sevgiyə bağlaya bilərdi?
Üstümə turşu suyu dağılıb yalanım inanılmaz, çünki turşunun elə də suyu yox idi. Əlimə kondisionerdən su damlayan yerdən palçıq alıb şalvarımın diz nahiyəsinə sürtdüm. Kimsə baxır mı deyə ara ara kənara baxırdım. Sonra məhəllə tərəfə girib yuxarı qalxdım. Telefonda bir yazı: ana
Anam zəng edirdi.
haradasan dedi hər zamanki şirin tonunda
Evə qalxıram dedim titrək səslə
Liftin güzgüsünə yerə baxırdım, amma sanki ətraf dönürdü
Dedim: aydaa yıxıldımee ağlamağım gəldi *titrək səslə
O da güldü, "həə heç nə olmaz tərzi bir şey dedi"
Anam yuxarı qalxıb evə gəldi. Mən də hamamda sanki bir şey olmuşcasına ayağıma su vururdum.
O da dedi incindin? Dedim sıyrık kimi
Maraqla dedi: baxım
inandırıcı nəsə göstərdim, çox bilindirməyərək
O da "hə, heç nə yoxdu" dedi. Atam da kənardan anamın reaksiyaları ilə maraqlanırdı.
Dediyim ssenariyə uyğun bir məkan seçib oradakı fəhlələr üçün taxtadan artistlik edərkən yıxıldığımı və ani təşvişlə sağollaşdığımı dedim. Anam düşündü, gülərək hərəkətimi lağa qoydu.
Ekstra obrazlar əlavə edib (kənardan dayının mənə baxışı falan) daha da inandırdım. Yenə də üzümdəki donuqluq təşviş silinmirdi. Çünki əsl məsələ qardaşım danışmamışdı.
Qardaşım son danışığımızda "sən yuxarı qalx, mən də gəlirəm" demişdi. Və otağımda ayağıma gah baxır kimi ederken anam telefona baxa baxa otağıma gəldi. Dedim "əynimi dəyişəcəm bir dəq icazə verərdin" dizimi də göstərdim ki taxta nəsə dəyib falan. inandı. Axmaqlığıma gülümsəyirdi.
Dedi: yox qardaşın nəsə deyəcək gözlə
Həmin moment qardaşım gəldi.. anam da altdan altdan baxa baxa qaşını qaldırıb ona tərəf baxırdı. mən içəri otaqdaydım. Anam da otağın qapısının yanında..
Qardaşım Ayaqqabılarını çıxarıb çox yavaş addımlarla kolidorda gəlirdi.
iç səsim: sıçdın şofer, əlində nəsə şəkil var, ya necəsə səni görüb. Ya səni buga salacaq sualı var. Mən belə qaranlıq boşluğa baxarken bir anda qardaşımı gördüm, üzündə böyük gülümsəmə, əlində tort..
ilahiii , bu gün mənim ad günüm..
istəmsiz qucaqladım, bundan əvvəl qucaqladığım yadımda deyildi. O da qucaqladı iki əlli.
Qucaqlayırdım
içimdən təşəkkür edirdim
Təşəkkür edirəm düşündüyüm kimi olmadı. Təşəkkür edirəm məni çıxılmaza soxmadığına görə.. Təşəkkür edirəm bu qədər incə düşünüb istədiyim tortla məni qarşıladığına görə..
Anam da yanımda Mənə dedi ki, sizi (mən və Jaləni) tortla qarşılamaq istəyirmiş. Anam bir tərəfdən kassadakı adamları keçərəm şam, atam bir tərəfdən sok alıb, biri plastik alıb ən son klokla qardaşım bizə(olduğumu zənn etdiyi yerə) sarı gəlirmiş. ( bu arada mən sevgilimlə dediyim konumun tam əksi yerdəydim.)
Qardaşıma bu ad günü sürprizi fikri o qədər xoş imiş ki səbirsizlənib cümlələrimi dinləməyib konum istəyirmiş.
Hətta Jalənin qardaşına belə zəng edib. Jalənin qardaşı isə "ola bilməz, biz rayondayıq" demişdir. Mən də bilindirməyib "aa ola bilməx" dedim özümə güvənərək. Duruxsundular və sonrasında "aydaa mən Jalə ilə Laləni qarışdırmışam" dedim. Burada mənə çaşqın suallar verə bilərdilər. Amma vermədilər. Ümumiyyətlə, güvənirlər, buga girdiyim səthi yalanlarım olsa da dərinə enmədilər , üzləri gülürdü xoşbəxt idilər.
Sevgilimin olması ilə Yanlış bir şey etmirəm, sadəcə onlara görə yanlışdır. Amma sonunun problemsiz olmağı həm sevindirdi, həm də qəribə də olsa xoş bir anı oldu..
Arada adrenalinlər olsa da, Hər şeyin beləcə xoş olması diləyi ilə..
Ayda bir fast food yemək kimi bir şeydi. Zərər verməz amma yaxşı hiss edərsən. Ən dibdəykən ağrıkəsici kimi gələr. Yataqda bədənini hiss etməyəcək qədər gücsüz olarsan amma üzündə gülümsəmə yaranar, oralarda bir yerlərdə xoşbəxt olarsan. Lakin sıxlığı elə tarazlaşdırmaq lazımdırki, reallığıda unutmayasan və dəyərsizləşdirməyəsən.
girib baxıram beş ayrı şəkil var dostlarımla,
- biri new orleans-a köçdükdən sonra küçədə bıçaqlanıb yeriyib evində ölən xanım dostum,
- biri bu ilin başında vermont-da məktub yazaraq intihar edən dostum, ailəsi şizofreniya deyirdi ama səbəb narkotiklər,
- biri sözlükdən məni illərcə izləyərək amerikaya gəlib sonradan texas-da bar davasında tutulub içəridə yatan və deport edilən dostum,
- biri əvvələr böyük partilər keçirdiyimiz artıq birlikdə olmadığımız floridalı köhnə sevgilim,
- biri də bu il buna borcu olduğu üçün birinin qapısına silahla gedib polis tərəfindən izlənərək tutulub 20 il iş verilən yəhudi bariqa dostum.
baxdım şəkillərə, hərəsiylə ayrı-ayrı şəkillər. xoşbəxt görünürük. gülürük. tətildəyik, partidəyik, dənizdəyik. hamısı gedib indi, iki ölü üç yaralı beş diri. sağ qalanlardan biri deported biri içəridə biri eks. baxanda deyirsən mənim sonum yəqin ya küçədə vurularaq öləcəm ya da nəm ta. çox da vecimə deyil.
nə də bu tək bugün deyil, hər gün memory bildirimi gəlir app-lərdən, bağlamağa əlim də gəlmir. onsuz otağımın divarlarındakı şəkillərdəkilərin də yarısı ya ölüdü, yarısı özünü öldürməyə çalışır, yarısıysa həyatdan tutduğunu qoparacaq yüksək ambisiyalı azgöz vəhşilər. ölmək kimi bir planımımız yoxdur. başımıza nə gəlir gəlsin. we have a lot to conquer.
üzv ol