mövcudluq ağrısı



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Varlığın əslində, yoxluq və mənasızlıqdan ibarət olduğunu anlamış insanların məruz qaldığı hissdir. insanın şüurlu bir materiya növü olduğunu nəzərə alsaq, şüurun bəşər övladına verilmiş ən böyük cəza olduğunu da anlamış olarıq.
    Ən böyük əzab, ən böyük zülm cismən deyil, bizi mənən incidən əzablar, zülmlərdir. Bu ağrını yaşayan insanlar da adətən, belə bir dünyada nə üçün yaşamağa məcbur edildiyini, bu qədər süründürməçiliyin sonunda ağacında xarab olub tökülən meyvələrdən heç bir fərqi olmayacağını, freudun da buyurduğu kimi, sadəcə, beynimizin məhsulu olan bütün bu yaşadıqlarının bir gün tamamilə yox olacağını dərk etmiş, sonunda ya dəli damğası yeyərək mənəvi əzabların yanında cismi əzablara da məruz qalmış, ya da daha cəsarətli davranaraq bu dünyanı öz istəyi ilə tərk etmiş insanlardır.
    olduqca qəliz hesab edilən həyatın mənası, yaşamağın sirri, falan filan, bunlar hamısı qocaman bir boşluqdan, xaosdan ibarət məsələlərdir. Doğulduğumuz gündən ailələrimiz hansı dinə mənsub olmağımızdan asılı olmayaraq, beynimizə cənnət- cəhənnəm , "bu dünya-o dünya" qavramlarını yeritməyə çalışırlar. Çünki öz əcdadlarından bu adəti görmüş və səbəbini dərk etmədən gələcək nəsillərə aşılamağa, anlamadan aldatmağa çalışırlar. Səbəb isə gerçəklərin üzərinə bir pərdə çəkmək, övladlarını bu dünyada yaşamağa məcbur edərək qoruyacaqlarını düşünmələridir.


    Edit: #276511nömrəli entrydən ilhamlanılmışdır! -*
    2. Səbəbi şüur və azad iradəylə gələn amalsızlıq, özünü müəyyən bir kimliyə sığışdırabilməməyin narahtçılığıdır. insan xaric yerdə qalan bütün varlıqların yerinə yetirdikləri proqramları vardır. Qələm yazmaq üçün, stul oturmaq üçündür və s. Heyvanlar belə instinktləri ilə avtomatik hərəkət edər, hər birinin bilinən bir təbiəti vardır; Sartre'ın deyimiylə bunlar "özündə-varlıq(etre-en-soi)", iradəsiz təyin edilmiş varlıqdırlar. Hərçənd insan bu definisiyaya uyğun gəlməz, insan "özü-üçün-varlıq(etre-pour-soi)"dır, nə olacağını, nə edəcəyini özü seçər. Beləliklə də, insan bütün seçimlərinin nəticələrindən məsuldur və məsuliyyətlətini heç kimə yükləyə bilməz, bu da seçimlə bağlı qayğını, mövcudluq ağrısını doğurar. Teistlər mövcudluq ağrısından qurtulmağın yolunu yaşam məsuliyyətini tanrıya və digər dünyaya yükləməkdə görürlər. Onlara görə insanın həyatda bir məqsədi vardır, tanrıya ibadət edərək növbəti dünyanı qazanmaq. Bu çərçivədə də seçimlər qismətdəndir, beləliklə də, seçimlərin gətirdiyi ağır məsuliyyət qayğısından da qurtulmuş olurlar. Halbuki, ateist müstəvidə mövcudluğun, yaşamın bir mənaya sığışıdırıla bilinməyəcəyi, ölümlü bir həyatın irrasionallığı mütləq gerçəkdən başqa bir şey deyildir.
    3. Qəbul edilməsi gərəkən ilk şey, xaosdur. Varlıq xaosla təkamülə uğrayır, bunu hər gün hər an bütün təbiətdə (canlı və cansız) açıq aşkar görünür.
    Amma təkamülü düzgün qiymətləndirmək və anlamaq lazımdır.
    ilk təkamül kainatda hələdə dəvam edir, ulduzlar doğulur, günəş sistemləri əmələ gəlir, filan.
    ikinci isə, canlılıqdır. Birinci təkamül növünün əmələ gətirə bildiyi ən üstün varlıq çeşidi. Canlı deyən kimi ağlınıza insanlar, məməlilər zad gəlməsin, əmöb kimi təkhüceyrəliləri deyirəm.
    Üçüncü təkamül mərhələsi də şüurdur. Buna da insan ilə çatıb, ən azından biz başqa şüurlu canlı növləri tapılanacan.
    Təqdir edərsiniz ki, şüur ən gənc mərhələdir, hətta o qədər gəncdir ki, öz infişaf yollarını tam formalaşdırmayıb.
    ilkində təkamülü sırf xaos hərəkətə keçirdir. ikincində isə qıcığa cavabverəbilmə də böyük rol oynayır. Üçüncü mərhələ isə özünü demək olar ki tam idarəedəbilmə qabiliyətinə malikdir.
    Bütün bunları nəzərə alanda, üçünce mərhələnin də öz içində xaosla boğuşmasını görə bilərsiniz.
    Qısası, mövcudluqdan ağrısı yox, yarışüurlu mövcudluq ağrısı demək daha doğru olar. Şüurlu mövcudluq/varlıq öz mənasını yaratma qabiliyətinə malikdir. O ki qaldı din məsələləri, aydındır ki, cavan şüurlu mövcudluğun özünüdərk yolunda atdığı addımlardan başqa birşey deyildir.
    Yəni yazardaşlarım, öz həyatınızı özünüz mənalı etməlisiniz, şüurlu olmaq kainatda misli görülməmiş bir lütfdür, bunu düzgün dəyərləndirin.


sən də yaz!