1.vaqif mustafayevin çəkdiyi qısa filmdir və müharibənin yaşatdığı çətinlikləri insanın üzünə şillə kimi vurur və bunu vaqif özünəxas qara yumorla edir, həm gülürsən, həm də içinə soxub düşünməli olursan.
bir zaman bakıda yaşayan erməni qarabağ müharibəsində ölür, cəsədini səhvən bakıya göndərirlər. bir zamanlar birgə yaşayan insanlar artıq öz evlərindən uzaq düşmüş olurlar, hər şey üçün daha gecdi. bundan sonra insanlar ölüylə nə edəcəyini bilmirlər, trajikomik vəziyyətlər yaranır.
--spoiler--
svarşikin də dediyi kimi: əgər mənim baş-ayaq durmağım nəyisə düzəldəcəksə, dayanım elə.
izləyin, izlətdirin
edit: bunu umbaylayan dalbayob nəyin başın yaşayır? iki entry məlumat paylaşıb sonra içimizə soxub bir kənarda dayanacağıq, imkan verin sikiş-soxuş entrylərindən başqa nəsə olsun bu xarabada.
2. Ən sevdiyim azərbaycan filmi. Filmdə bir çox çarpıcı hissə var amma yumor tərəfdən yanaşacaqsaq ən gülməli epizod : içərişəhərdə tabutu daşıyarkən çox dar bir hissəyə gəlib çıxırlar yaşar nurinin oynadığı rol darvazanı çırpırki döngədəki qapı açılsın başını ora doğru salıb dönəbilsinlər. Qapı açılar açılmaz qadın çıxaraq vaxsey-şaxsey edirki əşrəfi gətirdilər. Yaşar nurinin oynadığı rolda deyir bacı bura döngədir əşrəf deyil .
Həmin hissə: 20:53
3.Vaqif Mustafayev in faciəvi komediya janrında filmi. filmin özünə məxsus yumor hissi var və müharibəni özünə məxsus şəkildə izah edir. baxılası azərbaycan filmlərindəndi.
)