əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
azərbaycanın gəlmiş keçmiş ən böyük aktyoru
-
park
-
ölsəm bağışla
-
təhminə
-
george carlin
-
varlıq və yoxluq arasında
-
özgə ömür
-
bəxt üzüyü
-
rasim balayev
-
rasim əliyev
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+5 əjdaha
1. Şərq-Qərb Nəşriyyat evinin qurucusu. OZAN musiqi qrupunun bədii rəhbəri. Azərbaycanda məşhur olan bir çox mahnıların bəstəkarı məhz bu adamdır. Yuxarıda qeyd ediblər, amma yenə də yazım mən.
Rekviem, Ey sən, Neçə, Karvanım, Sən getdin, Batmış gəminin mahnısı və ən əsası çox az insanın xəbərdar olduğu Yandım kimi mahnıların bəstəkarı. Təkcə bəstəkarlıq etmir, həm də şeir yazır. Ona görə də mahnılarının bir çoxunun sözü elə özünə məxsusdur. Onun haqqında olan məlumatlar təxmini bura qədər idi. indi keçim subyektiv fikirlərimə bu insan barəsində.
Rasim Müzəffərli bir zamanlar mənim üçün ideal halına gəlmişdi. Bilmirəm buna gitarist olmağım və onun sənətini həqiqətən çox bəyəndiyim olmuşdu, ya da onun indiyə qədər etdiyi işlərdə yaratdığı obraz? Bilmirəm? Amma bu insana belə pərəstiş etməyim çox da uzun çəkmədi. Onun haqqında getdikcə daha çox informasiya əldə etdim və yaltaq olduğunu bildim. Biraz pis oldum açığı. Çünki insan elə birindən belə addım atmağını gözləmir. Amma nə edək? Olan budur. Bu insan haqqında olan fikirlərim bunlar idi. Məsləhətli musiqiləri var amma. Orası yaxşıdır
+4 əjdaha
2. kefqom adamdı. maraqlı ünsiyyətlərimiz olub. istər musiqi qrupu ilə istərsə də nəşriyyat evi üçün çox zəhmətləri olub. amma boş adamdı. bəlkə də ilhamsevər olduğuna görə belə düşünürəm və məncə bu keçərli səbəbdir. ən axırıncı söhbətimiz onun doğum günündə oldu. mədəni formada vidalaşdım onunla.
bir insanı dini-siyası görüşlərinə görə dəyərləndirmək düzgün deyil- cümləsi ancaq o zaman keçərlidir ki, o adam şit formada, aşırı, fanatik həmin görüşlərini görən gözlərə soxmaya. bizim bu cənabın doğum gününü təbrik edəndə ona təxmini belə bir cümlə dedim: sonsuz вдохновение arzulayıram. sonra da qeyd olaraq- bu sözün azəricə versiyası xoşuma gəlmir- yazdım. adam da o sözün azəricə versiyasının aşiqi olduğunu dedi. gözlərimi açdım və o günə qədərki bütün götəgirənliklərini xatırlamış oldum. bu adamın istedadı məndə hərşeyə kompensasiya kimi gedibmiş. kimi zamanlarda bu problem deyil. neyimə lazım nədir, kimdir nə fikirləşir. musiqi istedadı mənə zövq verir? ya rəsim əsərləri? şerləri və ya romanı? vəssalam. gerisi boş. amma yuxarıda yazdığım kimi götəgirəndirsə onda bu artıq insani keyfiyyətə girər. o vaxtdan abraksasın paylaşdığı çox sevdiyim mahnısını dinləməmişdim. uzun zamandan sonra ləzzət elədi. amma bu adam elə bu mahnılarda (sen getdin, rekviem) qalıb. sabunlanmaqla o qədər başı qarışıb ki, irəli getməyib. əgər səhv deyirəmsə nə yeniliklər etdiyinə dair aydınladın bizi biriki zəhmət.
+2 əjdaha
3. *ans* təzə bağlananda facebookda *ans-i sevənlər* qrupu açıb dəvət atmışdı. Mahnılarının hörmətinə qayıdıb deyə bilməmişdim ki, bəs, məllim, ans hərriyən var?
+3 əjdaha
4. rekviyemini dəli kimi sevdiyim hər dinləyəndə özümü qarabağ müharibəsində səngərdə nə bilim dostlarını itirmiş əsgər kimi hiss etdiyim bəstəkardı. təəssüf ki çingiz mustafayevlə pox ediblər gül kimi musiqini.
hamısını göstər
