əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı günlük
-
sözaltı etiraf
-
sözaltı sözlük
-
sözlük yazarlarının arzuları
-
keçən ayın ən bəyənilənləri
-
ana olmaq istəməyən qadın
-
çirkin olmaq
-
yalnızlıq
-
qız tutmağın yolları
-
naxçıvanlı olmaq
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+30 əjdaha
1. kənddə doğulub böyümək deməkdir. qətiyyən kəndçi anlayışı ilə səhv salınmamalıdır.
kənddə doğulub böyümüş biri olaraq illərdir içimdə bu anlayışla bağlı məni kədərləndirən çox şey var.
əksər hallarda aşağılanan bir statusdur. xüsusilə şəhərlilər tərəfindən. kənd adı gələndə ağıllarına kasıb, cahil, dünyagörüşsüz adamlar gəlir. oysa ki, imkanı olsa da görməmişliyindən geri qalmayanlar şəhər adamları da çoxdur, bax onlar əsl kəndçilərdir.
10-cu və 11-ci sinifdə məşğələlərə yaxşı müəllim yanına gedim deyə kəndimizin yerləşdiyi şəhərin mərkəzində, atamın xalası ilə yaşadım. yaşlı və tək qadın idi onsuz da, şəhərdən biri ilə evlənmişdi. bir də mənlə yaşıd qız nəvəsi var idi. hər kiçik, dəxlisiz şeydə kənddən olduğumu üzə vururdu, alçaltmağa çalışırdı sözarası. xətrimə dəyirdi əlbəttə ki. amma nəyəsə etiraz da edə bilmirdim, çünki şəhər anlayışı lüks idi gözümdə uşaq ağlımla. mənim imtahan nəticələrim daha yaxşı idi, dünyagörüşüm daha çox idi. sırf kənddə böyümək hər şeyi heçə salırdı.
zaman keçdi, universitetə qəbul oldum. yenə bir müddət bakıda qohum evində qaldıq. evdə 12-15 yaşlı uşaqlar var idi, onlar daha betər idi. kənddə elədir, belədir deyib lağa salırdılar bəzi şeyləri. xırda məsələlərdə "kənddə elə ola bilər, bura şəhərdir" deyirdi ev sahibi də. amma özünü bizdən üstün tutmağa başqa heç bir əsası yox idi.
zamanla başqa evə keçdim, ağlım kəsdi ki, doöulub böyüdüyün yerdən utanmalı deyilsən. əsas olan insani keyfiyyətlərdir. ətrafımda fərqli şəhər, rayon, kəndlərdən dostlarım var, heç vaxt bu söhbətləri aparmamışıq. sırf doğulduğu yerə, ailəsinin imkanına görə qürrələnən adamlar başqa heç bir əsası olmayan görməmişlərdir adətən. və mənə görə böyük tərbiyəsizlikdir də.
bu söhbətlər həmişə ağlımda olub, yara kimi qalıb, amma son illər çox fikir vermirdim. ötən günlərdə nuri bilge ceylanın "uzak" filmini izləyəndə yenə xatırladım. orada da kənddən gəlib şəhərdə qohum evində qalan birinin hekayəsi göstərilir. filmdə də var şəhərli və kəndli diskriminasiyası. ona görə bu qədər yaxın, bu qədər doğma gəldi film mənə.
beş gün əvvəl də rəfiqəmgilə qonaq getmişdim, şəhər yerində yaşayıblar əvvəldən. haralı olmaqdan söhbıt düşəndə masadakı böyüklərdən biri soruşur ki, siz tərəfdə də belə şərait var? rayonunuz inkişaf edib? müasirdir? qəribə oldum, tutuldum. niyə hələ də bu söhbətlər dönür ki? mənim savadım, işim, xaricdə təhsilim, dünyagörüşüm yox, kənddə böyüməyim məni xarakterizə edirdi sanki. kədərlidir, sözlük. mən vecimə almamağa çalışsam da, bir nöqtədə adama çox pis dəyir.
nəysə, çalışın insani dəyərlərə sahib çıxın, əsas olan haradan olduğunuz yox, kim olduğunuzdur.
+3 əjdaha
3. şeher yerinde insan içinde adamdan sayılmamaq ve zorbalanmaqdır. Birgün babam dedi ki 'bala şehere get sen burda komunist olmusan beyin sikirsen, get biraz da ordakıların mazgisini sik, ordaki insanlar oxumuş ve savadlıdır. Sik sikde döyüler...'. Hazırlıqlarımı tamamlayıb böyük umutlarla bakıya yola qoyuldum. Yadımdadır, masallıdan gelmişem xırdalan avtovağzalına. Elimde Voltaire, J.J. rousseau, engels eserleri camaatla elm ve felsefe danışacağıq deyirem öz özüme... Elimde çamodan yer axtarıram ki durub şehere baxıb deyim 'bakı seni sikejem'. Var a meşhur kinolarda 'sene yenilmeyecem ay qehbe şeher' deyiller. Ama olmadı. Meni orda basıb siktiler. insanlar yığışdı 'niye sikirsiz cavan uşağı, bakı medeniyetler şeherinde bu nece işdir' dediklerinde sadece 'kendçidir' dediler. Digerleri de 'onda biz de sikeeek' deye cumdu üstüme. O gün anladım ki kendçinin elit bakılı şeherliler arasında yeri yoxdur... Onlara göre biz peyin iyi veren, eşek siken bir kavimiz. Onların rengli, işıqlı ve debdebeli heyatında bizim varlığımız onları incidir...
Ps: Artıq kendçi gelin ve xalalar da bize dmden yazabiler! Böyük kampaniya! Siz zeng edin biz yerinizdece gelib sizi sikek.
+4 əjdaha
4. Şəhərdə kəndlilərin sıxıldıqlarını, dışlandıqlarını həmişə eşitmişəm amma bircə dəfədə olsun rastlamamışam, Kəndlilərin şəhərdə müəyyən çətinlik çəkməsini anlamaq olar hətta müəyyən yox çoxlu çətinliklər amma bu o demək deilki vəziyyətləri acınacaqlıdır yada ağlanılası, insan içinə çıxanda çəkiniləsi haldadır. Azərbaycanda vəziyyət necədirsə ümumi olaraq orada elədir. Heç kimədə sirr deilki biraz ağılı olan kəndçinin həqiqətən çox pul qazanması çox mümkündür. Nəysə bunlar iqtisadı problemlərdir burda əsas məsələ sosyal və status məsələsidir
Yaradılan kəndli imici nədir? Palçıqlı ayaqqabı, kobud üzcizgiləri, savad, bir qədər kobudluq biraz naməlumluq, sözsüz inkişaf etmək istəyən insan kənd/şəhər bu format üstündə işləyəcək və bunları aradan qaldıracaq. Amma bu onun kəndli olduğunu dəyişdirmir o yenədə kəndlidir elədə qalacaq çünki "Kəndli" olmaqda heç bir qüsur yoxdur. Kəndli olmaqda ayıb birşey yoxdur. Amma burda məsələ ikiyə aralanır. Kəndlilərə belə əyri rəftar olduğu kimi şəhərlilərədə eyni şablon var. Eləbilirlər hamı verməklə məşğuldur. Böyük əksəriyyəti elə düşünür ki Bakıya gedən, orda yaşayan çevrilir olur avtomatik şayba. Şəhərli olmaq deyəndə elə fikirləşirlər ki şəhərlilər ancaq narkotik istifadəçisidir, Əxlaqsızlıq mənbəyidir, qızdısada "evlənməlik" deyil
Yada rayonlarında açılan yeni masaj salonun günahkarlarıdır Dediklərimi məncə rayon uşaqları başa düşəcəklər. Dəfələrlə şahidi olmuşam həm rayonda həm də burda ki qohumlardan hamısı şəhərli qızla tanış olmaq istəyir, sevgi həyatı istəyir, amma evliliyə qalanda hamısı sifət turşudur.
Şəhərli kəndliyə mız qoyur kəndli şəhərliyə. Ümumiyyətlə isə kənd uşaqları adətən mehriban,ürəyi açıq, saf olurlar. Şəhərdə isə daimi rəqabətə əsasən biraz daha "məsafəli" ola bilərlər. Bu məsələ o halda öz həllini tapacaq ki, şəhərli kəndliyə cahil kimi kəndlidə şəhərliyə deşik kimi yanaşmaqı dayandırsa, bəlkə həll olar.
+2 əjdaha
2. kənd uşaqları həmişə ən saf duyğularla bəzəniblər. əllərində nə varsa onu yarı bölüb paylaşarlar səninlə. bekar olanda azarda fırlanıram. kürdəmirdən olan bir gənclə bakı şəhərindən qoşulan gəncin danışıq tərzi eyni deyil. şəhərdə hərə bir minenyada yaşayır. elə bil tərəfini bəlli etməyənə pis baxırlar. ən böyük etiket sahibləri elə şəhərlilərdir. kəndçi adam sənin qayğına qalar. şəhərli adam psixoloji problemlərindən danışar, kəndçi adam pendir çörək düzəldib verər sənə ac qalmayasan deyə, şəhərli adam qəpiyin söhbətin eliyər. kəndçi adam standart bir saç kəsimi bilir ancaq, şəhərli adam gündə özün bir imicə salır. kəndçi adam öyrənəndə dərindən götürür mövzunu, şəhərli adam hansısa bir kəsin sözündən qıva gedib həyatını uçuruma aparır. kəndçi adam allaha şükür etməyi bilir ömür daraldıqca, şəhərli adam allaha söyüş söyməyin fərqli metodların kəşf edir hər dəfəsində. belə hara hərliyib fırlasan etiket atırsan ikisinə də. dəyişdirə bilməyəcəyimiz şeydi. necə ki, azərbaycan avropadan geridədir, kənd də şəhərdən yaşam səviyyəsi baxımından geridə qalır. əlbət nisbi anlayışlardır bu ki, dağa çəkilib özünü dünyanın sahibi adlandırmaq da asanddır. əsas olan insani duyğulardır və bizi yaşadacaq tək şey. hərbi xidmətdə də kənd uşağı ilə şəhərin uşağı arasında uçurum qədər fərq var idi. şəhərlilərə dildə çatdırmaq olmurdu, kəndçilərə qolda. nə yorum sizi eşq olsun cibuti əhlinə deyilən saxlığa machito.
hamısını göstər
