ad günü
| sosial36,981 | 59 | 254
əjdahalar googlla
sözaltı günlük - sözaltı etiraf - 14 fevral - sözaltı sözlük - acı uşaqlıq xatirələri - keçən ayın ən bəyənilənləri - 8 mart - həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar - aşura
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Çox bəyənmişdim bu sözü, çünki dünyaya gəlmək deyil, burda yaşamağı bacarmaq əsl qeyd olunacaq uğurdur.
ən yaxşı ad günlərim 1-ci sinifə qədər idi səhv xatırlamıramsa. ibtidai sinifdə kimin ad günü olsa ya konfet, ya da popkek filan paylayırdı sinifdəki uşaqlara. mənim ad günüm həmişə payız tətilinə düşürdü, ona görə heç vaxt siniflə qeyd etməmişəm. ad gümündən 3 gün sonra məktəb açılırdı, sonra həvəs olmurdu heç. yuxarı siniflərdə popkeki tort əvəz elədi. kimin ad günü olsa bufetdə tortla qeyd edirik. və mən yenə də tortla qeyd edə bilmədim. 8-9 sinifdə isə tort da olmadı, sadəcə pul yığıb ad günü olan uşağa hədiyyə alırdıq. heç vaxt ad günümü məktəbdə qeyd etmədim və hədiyyə vermədilər mənə. düzdür, heç samballı hədiyyə olmurdu. amma ən azından özünü önəmli hiss edirdin. 10-11 sinif məşğələlərə görə demək olar məktəbə çox az getmişəm. zatən sinif içində qruplaşma var idi, hərə öz dünyasındaydı.
uni vaxtı da xoşbəxtlikdən (?) ad günüm kollekvium vaxtına düşür və əksəriyyətin kefi qara olur. onsuz qrup yoldaşlarımın çoxu ilə yaxınlığım yoxdur. düzü, onlardan heç bir gözləntim də olmur. amma bəziləri həqiqətən dəyər göstərir və bundan xoşbəxt oluram keçici də olsa.
aşağı yaşlarda ad gününü hədiyyələr üçün gözləyirsən. yaş artdıqca isə sənin üçün önəmli birinin təbriki üçün gözləyirsən, həm də o gün gəlsin istəmirsən. və adətən sən həmin insan üçün çox önəmli olmadığın üçün o təbrik gəlmir çox vaxt. dəyər verdiyin insanın səni önəmsəmədiyi isə çox acıdır... il dəyişdikcə təbrikini gözlədiyin insanlar da dəyişir. bu isə artıq bizim düşüncələrimizin dəyişdiyinin göstəricisidir. hər nə qədər dəyişsək də, məyusluqlar həmişə olur. yaşın artması artıq məsuliyyətlər gətirir, üzücüdür.
ps: bu gün ad günüm deyil, keçən doğum günümdən notlarda qalmış yazıdır.
Ən yaxın dediyim insanların ad günümü yaddan çıxartması, axırıncı dəfə illər qabaq ünsiyyətdə olduğum insanların xatırlaması kimi qəribə bir eksperiment yaşadım.
(baxma: sözlükdə öz ad gününü elan edən histerik yazar)
ad günlərində sehrli nəsə var. bəzi insanların səni yad etməsini qəribsəyirsən, amma buruq bir gülümsəmə də yaradır.
çox adam yaşı "ciddiləşdiyi" üçün özü və həyatdakı seçimləri ilə hesablaşır. mən isə hər gün bu hesablaşmanı apardığım üçün əvvəlkitək məna yükləyə bilmirəm.
bütün bunlara baxmayaraq, ad günlərinin sehrli olduğu fikrində qalıram. yeni yaşın gətirəcəyi bilinməzlikləri, həm pisləri, həm də yaxşılarıyla qəbul etmək lazımdır. ümumiyyətlə, hər yeni yaş – yeni təcrübələr deməkdir. nostalji çarxının pərləri arasına düşməkdənsə, yeni xatirələr yaradıb onları həqiqətən yaşamağı bilməkdir məsələ. təsadüfən, bu gün dinlədiyim podcastda tutunamayanlar əsərindən bir hissə səsləndirildi. qayıdıb onu özümdə qeyd etmək istədim; normalda tərcüməsini yazardım, amma orijinallığı pozmuram:
"yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
-oğuz atay
üzv ol