Puşkinin sırf öz baxış bucağını əks etdirməyən, tamamlanmamış "Tazit" nəzmində obrazların biri vasitəsi ilə dilə gətirdiyi replika. Bu sözlər Azərbaycanlı qaynaqlarda Puşkinin öz fikrini ifadə edən sözlər kimi göstərilir, həmişə kontekstdən çıxarılır. Halbuki, Puşkinin əsərində sadəcə surətlərin birinin səsləndirdiyi fikirdir. link
.Deməyə ehtiyac yoxdur ki, çox əsərdə obrazların müəyyən insanlara qarşı (mis: yəhudilər, müsəlmanlar, qaradərililər, hindular və s.) önyarğısı, qərəzi varmış şəkildə təsvir oluna bilir, halbuki bu yazıçının həmin qrup insanlar haqda mütləq ideası kimi göstərmək adekvat bir hərəkət deyildir. Nəticədə, hər nağılın antaqonisti olmalıdır, yazıçı özü nə qədər xoşməramlı olsa da.
Təəssüf ki, Azərbaycanlı mənbələr bu ifadəni hər yerdə Puşkinin öz ideologiyası kimi qələmə alır. Məni ən çox xəyal qırıqlığına uğradan Xocalı kimi mühüm bir cinayətə ədalət axtarılan saytda belə bu kontekstdən çıxarılmış qeyri-dəqiq, manipulativ informasiyanı görməkdir. (link
) Təzada bax ki, dünyanı bizə yox ermənilərə inanmaqla ittiham edirik və həmçinin auditoriyanı manipulyasiya etməyə çalışırıq. Sadəcə özümüzü aldadırıq. Bunu deməklə qatı armenofobları kədərləndirdiyim üçün üzr istəyirəm, lakin dünya Azərbaycanın əksinə ermənilərə nifrət etmir. Reallıq budur, biz sadəcə qəflətdəyik.