1. 1997ci il tarixli bir hayao miyazaki şahəsəri. animasiyada təbiətlə insanın qarşıdurmasından danışılır. təbiəti hələ də canavar, qaban, maral kimi simvolik tanrılar idarə edir. ancaq insanlar bunu pozmağa çalışır. yavaş yavaş təbiəti məhv edir, zavodlar qururlar. bir də heyvan tanrıların tərəfində olan bir qız olur ki, ona da princess mononoke deyirlər. mononoke yapon dilində ruhlara, monsterlərə *
azərbaycanca tərcüməsini tapa bilmədim amq
*
əcinə?
verilən addır. hə bir də, əsərin bir digər baş qəhrəmanı, qaban tanrı tərəfindən lənətlənmiş bir cavan kraldır. o da bu lənəti necə yox edəcəyini axtara-axtara gəlib hadisələrin mərkəzinə düşür.
film 160 milyon euro gəlir gətirərək yaponiyanın 1997də çəkilmiş ən gəlirli filmi olmuşdur. bu göstəricini ancaq bir neçə ay sonra çıxmış titanic filmi keçə bilmişdi.
həmçinin ən sevdiyim animasiyalar içində ilk 3lükdədi. bəlkə də birinci yerdə. zatən qalan ikisi də hayao miyazaki məhsuludu.
3. qubadlıya geden adam da olmasa o gözelim animasiyalara heç toxunan olmayacaq demek ki sözlükde...teessüfler olsun..
orijinal adıyla mononoke hime insanla tebietin münasibetini mövzu alan en gözel ve yaradıcı (işin içinde miyazaki varsa herçend bu sözü istidafe etmek klişe sayılar) animasiyalardandır..ve sehneye çıxmasının üzerinden 20 il ötmesine baxmayaraq vizual bir ziyafet kimi gelir adama. bu animeni izledikden sonra ağac, meşe, tebiet qavramlarına maraq duymayacaq, onları sevmeyecek uşaq yoxdur yeqin ki. ve bununla beraber vermek istediyi anlamlı mesajları da en gözel şekilde çatıra bilib izleyicilere..meselen insanların demiri keşv etmeleri ve intensiv bir şekilde istifade etmeye başlamaları ile heyatlarının, diger insan topluluqlarına ve tebiete qarşı münasibetlerinin nece deyişdiyini bir uşağa anlatmaq bu animasiya ile çox asan olar mence..
düşünürem ki belke de cemiyyet olaraq bizlere uşaqlıqda miyazaki eserleri izledilseydi (medeni yaxınlıq olsaydı ve ya valideynlerimiz şüurlu şekilde izletselerdi) tebietle daha çox bütünleşe biler, özümüzü onun bir parçası kimi hiss ederdik, sahibi olaraq deyil..ve bu adamın eserleri xoş dad buraxdıqları qeder de anlamlı ve şişirtmeden uzaqdırlar..meselen, eserin başında prensin qolu lenetlendiyi zaman bilge qadının ona dediyi 'taleyini deyişdire bilmezsen' sözü: her şey düzeldikden sonra prensin elindeki lekenin hele de orda olduğu gösterilir. elbette biz öyrenmişik ki eserin sonunda bir sehir olacaq ve her şey düzelib mükemmel hal alacaq. gel gör ki miyazakinin eserleri bu terz bir qapanişdan uzaqdı ve bu mene nece deyerler lezzet edir. çünki uşaqları yalan veede alışdırmır bu eserler. hadiseler bitdikden sonra şişirtmelere, mübaliğelere, 3 almalara ehtiyac olmur. insanlar el ele verib her şeyi düzeltmeye özleri çalışırlar. iki ferqli cemiyyetde uşaqlara verilen iki ferqli mesaj ve yaponların dünya savaşından, atom bombalarından qalıntılarından dirçelib süretle inkişaf etmeleri..bir yanda da bizim kimi cemiyyetler tebi...şerh sizindi...
2. hə bir də, filmdə meşədə gəzən balaca ağ zadlar var idi. nə olduğunu da bilmirəm ama favori xarakterlərim onlar idi *
swh
yerləşdirdiyim görsəldə də, sağ alt küncdə görünür.
(baxma: şeker şeyler)
)