bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

sözaltı etiraf

| sözaltı
1,134,349 | 2150 | 8942

əjdahalar  googlla
suda üzməyə qorxan balıq -

suda üzməyə qorxan balıq

Linda Cadell -

Linda Cadell

sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı günlük - dünənin ən bəyənilənləri - ekşi sözlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - sözlükdəki türkiyəli yazarlar - keçən ilin ən bəyənilən entryləri - düşün ki o bunu oxuyur
« / 136 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    1031. Özümü bildiyimdən bəri Kimləsə haradasa oturub yemək yeyib içəndə, əgər qarşımdaki mənə ismarlayırsa mənə çox piss hiss etdirir. Elə zənn edirəm, qarşımdaki içindən fikirləşir ki, bəs bu xiyarda mənim şotuma nəsə içdi - nəsə yedi. Bu səbəblə çoxu vaxt kiminsə mütləq ismarlayacağını bilirəmsə, heçnə yemirəm, içmirəm, ən pis ehtimal çay yada su istəyirəm. Ona görə hətta qonaq belə gedəndə, qonaq evin iqtisadi gücünün potensialını nəzərə alıb, yeyəcəyim şeyin qiymətini hesablayıb, ona uyğun bir şey alaraq gedirəm. Məsəl üçün heçnə yeməyəcəyimi ehtimal edib, ancaq çay - şirniyyat yeyəcəmsə, 2-3 manatlıq vafli zad alıram. Elə qonaq olur bilirəm mütləq nəsə yemək zad verəcək, onda 6-7 manatlıq şokalad qutusu zad alıram. Elə hesablayıram ki, getdiyim yerdəki insanın mənə servis etdiyi şey qarşısında mənfiyə düşməyim.

    Liseyin 2.ci illəridi idi bir varlı sinif yoldaşım var idi, ordada çoxusu kasıb uşaqlar olduğu üçün, çoxu ona yaltaqlanırdı ki, olara nəsə alıb etsinlər, oda kefinə düşəndə alırdı kefinə düşəndə almırdı. Mənlə isə dost idi (bff deməzdim ancaq aramız yaxşı idi). Mənə hər dəfə deyirdi, gedək bufette polnu yeyək mənlikdi, heç vaxt razı düşmürdüm, elə olurdu yalvarırdı mənə ki, bəs sənə nəsə alım. Bir dəfə necəsə oldu saqqızımı oğurladı, mənə 80 qəpiklik çörək arası birşey aldı. Məndə birtəhər sıxılaraq yedim. Sinifə gələndə nəsə söhbət düşdü, birdən qayıtdı ki, mənim şotuma çörəkarası yeyibsən, indi nəsə nəsə. iŞiN pis tərəfi mən özümdə onu rahatlıqla alacaq iqtisadi gücə sahib idim, hirslənib 80 qəpiyi çıxardıb tulladım üstünə. Bu hadisədən sonra artıq bu hissimdə daha əmin oldum ki, kiminsə şotuna nəsə yeyib - içmiyim. Fərqi yoxdur dost-qohum-qız olsun.
    Mən özüm qarşımdakına nəsə ismarlayıramsa və ya alıramsa vecimə olmur bu arada.

    13 əjdaha!

    10.09.2021 23:37, zazoza
    1032. Sözlükdə bilgi verməyən entrylər yazmamağa çalışıram. Amma bu entryni yazmaq istəyirəm. Mənim evim ruhi xəstəxananın ( el dilində dəlixana) yanında yerləşir. bir qonşum ruhi klinikadır, digər qonşum isə köhnə bir qəbirsanlıq. Bura köçdüyüm gündən heç ağlımın ucundan belə keçməyib ki, qəbirsanlıqdan qorxum. Tanışlarım hər dəfə qorxamadan necə yaşayırsan orda sualı qarşısında çaşıram. Etiraf edim ki, mən Ölülərdən qorxmuram. Mən dirilərdən qorxuram. Çünki dirilərdən hər cür pislik görmüşəm həyatda. Amma ölü biri mənə heç nə etməyib. Nə isə sözüm bu deyildi. Demək mənim sağ qonşum olan ruhi dispanserdəki xəstələr hər gecə saat 1-i keçən kimi qışqırmağa başlayırlar. Orada tam olaraq nə baş verir bilmirəm. Amma onların bu yolla öz narazılıqlarını bildirdiklərindən və səslərini bizə çatdırmaq istədiklərindən əminəm. Bu qışqırıqlar çox vahiməli olur və təxminən bir saat davam edir. Etiraf edirəm ki, səslər kəsildikdən sonra içimdən oraya getmək keçir. Ümumən ruhi xəstəxanada ruhi xəstə kimi yaşamaq istəyirəm. Əcəb istəkdir. Bir dəfə həmin xəstələrdən biri xəstəxanadan qaçıb mənim qarajımda gizlənmişdi. Həkimlər və polislər qapı-qapı gəzib xəstəni axtarlrdılar. Mənim həqiqətən xəbərim yox idi məsələdən. Bir az da həkimlərlə aramızda dava oldu. Amma xəstə mənim həyətimdən tapıldı deyə yaman pərt olmuşdum. Amma məsələ bu deyildi. Xəstəni tapdıqdan sonra işçilər elə döydülər ki, mən ömrüm boyu belə aqressiya, belə nifrət görməmişdim. Nə qədər qışqırsam, müdaxilə etsəm də xəstəni ala bilmədim onlardan. O xəstə oğlan da ağlımdan heç çıxmır. Daim onu düşünürəm. Düşünürəm ki, o oğlan bu dünyanın ən günahsız günahkarıdır. Pox olsun belə həyata.

    37 əjdaha!

    20.09.2021 01:29, Pedaqoq
    1033. Bundan 10 ildən sonrakı halımı heç cür təsəvvür edə bilmirəm, sanki ölümüm anidən olacaq kimi hiss edirəm bəzən.

    4 əjdaha!

    28.09.2021 00:12, adsızinsan
    1034. Dünən necə baltika 9 dan 2 ədəd içib yatmışamsa ölü kimi yatıb qalmışam,işədə gedə bilməmişəm, başımın ağrısından siqaretdə çəkə bilmirəm.

    1 əjdaha!

    08.10.2021 09:34, adsızinsan
    1035. Həyatım boyu heç zaman özümü son zamanlardakı qədər yalnız, aciz hiss etməmişdim,içkidə kömək etmir artıq yatmağa, dincəlməyə azda olsa bu poxdan həyatdan uzaqlaşmağa.

    6 əjdaha!

    18.10.2021 20:53, adsızinsan
    1036. Axır ki, məndə bu başlığa Sözaltı günlük tərzində entry yazası oldum. Gələk etirafa, burada yaşamaqdan, burada var olmaqdan, ümumiyyətlə burada olmaq məni ölümcül dərəcədə sıxır. Bu ev, ev kimi kiçik otaqlar, hər bir divarı, bu bina, küçələr, mağazalar, bu ətrafdakı, parklar, keçidlər və s. Hamsını qarış qarış əzbər bilirəm. Mən buraya aid olmaq istəməsəm belə buraya aidəm. Ancaq buradan uzaqda olmağın, çox azda olsa zövqü mənə fərqli hissettirir. Həm ev içi həmdə çöl içində mənə qarşı rəftar pis olmasa da, confot zone'm heç zədələnməsə də burada olmaq istəmirəm. Adicə 15-20 dəqiqəlik məsafəyə qonaq getmək, yada şəhərə getmək belə mənə daha çox pozitiv enerji verir. Rayona getdiyim 3-4günlük vaxt isə özümü həm azad həmdə pozitivliyin pik həddində hiss edirəm, hələ bir dəfə qismət olan xaricə getmək macəramı demirəm. Uzaqlara getməkdə ki, ən böyük qorxularımdan biridə elə birgün buraya qayıdabiləcəyim ehtimalının qorxusudur. Buradan çıxabilməyəcəyim hissiyatı isə yuxuda boğazıma çökmüş qarabasma hissiyatı yaradır. Həqiqətən artıq buradan çox uzaqda olmağ istəyirəm. Buradan çox uzaqda biryerlərdə yorğun bir iş axşamının sonunda, hipermarkettən əli dolu vəziyyətdə, öz maşınıma ilərləyərkən, buranı xatırlayıb yüngülvari nostalgiya keçirmək istəyirəm. Tək istəyim burada var olmaq eləcə mənim üçün bəsit nostalgiyadan ibarət olsun. Çünki buradakı keçirdiyim, copy paste günlərdən ibarət, məni boğan həyatdan qurtulmağın, başqa yolu yoxdur. yəqin bu yaşayış üçün ən uyğun söz hərb və sülhdən götürülmüş bu söz olar: yeyirdi, içirdi, yatırdı, oyanırdı, ancaq yaşamırdı. Hər keçən gün dahada hər mənada istər bacarıq istər bilik istərsə də səviyyə olaraq azaldığımı hiss edirəm. insan özünü inkişaf etdirərkən, özünün nə qədər inkişaf etdiyini çox yavaş, və az hissedir, tam tərsi geriyə gettiyində isə bunun çox sürətli olduğu hissiyatına qapılır. Ən azından mənim üçün belədir. Artıq uzaqlardan Bu yazıları oxuduğumdakı vəziyyətimi düşünüb, yüngülvari nostalgiya keçirmək istəyirəm. Kompüterim də xarabdır deyə telefonla yazmalı oldum, normalda telefonla yazmaqdan nifrət edirəm. Bu qədər.

    5 əjdaha!

    31.10.2021 23:16, zazoza
    1037. bu gün soz6-nı açdım, gördüm 20 bildiriş, 7 mesaj (favorilər). ilk dəfəydi bu cürə rəqəmlər görürdüm bu 5 ildə. heç sevinə də bilmədim, düzü. çünki son zamanlar o qədər dəxlisiz entrylərimə diqqət gəlir ki, özüm də istər-istəməz əsəbiləşirəm. eh, sözlük əhli, vaxtı ikən elə entrylər yazmışam ki bu sözlüyə, iki üç dənə dəxlisiz entry-ə 2-3K baxış gəlməsi qəlbimi incitdi açığı.

    4 əjdaha!

    01.11.2021 01:47, adelchist
    1038. Cahil cəsarətinə ehtiyacım var.

    1 əjdaha!

    01.11.2021 21:24, Tility
    1039. Özümü tam olaraq anlaya bilmirəm. Sanki beynimi iki nəfər idarə edirmiş kimi hissedirəm.

    3 əjdaha!

    05.11.2021 23:04, Sirius
    1040. Qara halqalı qar denesini tutmağa çalışıram. Çöldə günəşli havadı, başımda gülüstan əliyeva "bugün necə qar yağır, sanki ulduzlar yağır" oxuyur.

    2 əjdaha!

    06.11.2021 13:45, Tility
« / 136 »



üzv ol
Modalı bağla





...