bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

unudulmaz uşaqlıq xatirələri

| anket
41,191 | 45 | 236

əjdahalar  googlla
Bertrand Zobrist -

Bertrand Zobrist

Bertrand Zobrist -

Bertrand Zobrist

Bertrand Zobrist -

Bertrand Zobrist

Bertrand Zobrist -

Bertrand Zobrist

idman dərsində qızlarla voleybol oynayan qaqaş -

idman dərsində qızlarla voleybol oynayan qaqaş

keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı günlük - sözaltı etiraf - acı uşaqlıq xatirələri - məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - 90-cı illərdə uşaq olmaq - uşaqlığı xatırladan şeylər - darıxmaq - ata -
« / 4 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    21. 2000-lərin ortalarında ad günlərində evdə qohumlarla yığışıb playstation 1 oynamaq.

    1 əjdaha!

    30.04.2021 17:03, Sadəcə 008
    22. Orta məktəbdə fizika dərsində müəllim deformasiya mövzusuna gələndə (və sonrakı dərslərdə yenə bu mövzuya toxunduqda) nümunə olaraq göstərdiyi şeydə "wtf" vəziyyətinə düşürdüm. Gətirdiyi nümunə isə stulda oturmağı idi. Bu zaman ağlıma ilk gələn şey hər dəfə müəllimin oturacaq hissəsi (yəni orqan olaraq - götü) olurdu. Amma son anda müəllim söhbəti fırladıb stulun taxtasına gətirirdi sonunu. Məni o anda tər basırdı ki, görəsən müəllim mənim nəzərdə tutduğumumu deyəcək. Türklər demiş, içim fesat

    2 əjdaha!

    24.06.2021 19:41, qardakı ayaq izləri
    23. Atamın o vaxt maşını yox idi, şəhərdə taksilər də vaz 2106, 07 filan idi, ən nostalji ən candan xatirələrim yağışlı qış günləri sirkdən, konsertdən çıxıb həmin jiquli taksilərə minib evə gəlmək idi, taksilərin maqnitofonu ilqar Sail, ilqar Muradov, Eyyub Yaqubovun mahnılarını oxudardı...

    0 əjdaha!

    25.06.2021 18:16, BayBars
    24. Uşaqlığın ən unudulmaz xatirələri mənim üçün velosiped sürməyi öyrəndikdən sonra başlayır. Əvvəl qaldığımız məhəlləmizdə uşaqlar saat 5dən sonra küçəyə axışardı. Velosiped sürən kim, qulağında qulaqcıq samakat sürən kim. Ən çox yadda qalanı velosiped yarışlarımız olub. Bir dəfə saat çox gec idi və mən atamla bərabər küçədəydim. Atam loto oyanırdı, mənsə uşaqlarla velosiped sürürdüm. Və həmin gün bir uşaq məni kənara çəkib demişdi ki, "əgər səni incidən olsa, mən burdayam, onların dərsini verərəm". O gündən sonra başlayır hər şey. Hər gün bir qızılgül verirdi. Bir dəfə mənə demişdi ki, səbəbini bilirsən niyə sənə gül verdiyimin. "Bilmirəm, bilmək də istəmirəm" demişdim qürurlu qız ədası ilə. Ondan sonrakı gün mən küçəyə çıxa bilmirəm, velosipedin təkərində problem var idi. O, bunu öyrəndi və sabahkı gün təmir etdi ki, məni görə bilsin. Hələ heç vaxt yadımdan çıxmaz, həyətin hasarına çıxardı günortalar. Mənlə ordan söhbət edərdi. Axşamüstü olanda da, birlikdə velosiped sürərdik. Anamın onu hasarda görüb üstünə qışqırması heç yadımdan çıxmır ) , uşaq qorxudan arxa arxaya düşmək istəyəndə yıxılmışdı. Tək məqsədi sevgi idi. Bilirdim..Biz həmin məhəllədən köçənə yaxın, o, məni danışdırmırdı. Hüzünlü idi, bu, gözlərinin içindən hiss olunurdu. O vaxt o hüznü dərk etmirdim, böyüdükcə o baxışların mənasını dərk etməyə başladım. Mənə yaxın olmaq üçün hər cür şeyi edərdi. Bir dəfəsində də, sırf əlimi tutmaq üçün təzə bir oyun kəşf etmişdi. Bir sep var idi, o sepə bir nəfər əlində saxlayacaqdi. Sonra da bu uşaq əlimizə toxunaraq sepi kimin tutduğunu tapırdı. Onu necə edirdi bilmirəm, amma digər uşaqların əlindən əlini tez çəkəndə, məndə əlimi buraxmaq istəmirdi. Uşaq idik, məndən dörd yaş böyük idi. Bütün məhəllə bizdən danışırdı. Hamiya demişdi ki, bu qıza söz deyən olsa qarşısında məni tapacaq. O günləri çox axtarıram. Mənə əsl dəyərin necə olduğunu öyrətmişdi. Voleybol oynamağı bilmirdim. Məhəllə uşaqları haçan oynasalar, məndən narazılıq edib, oyundan uzaqlaşdırardılar. O da belə bir şeyə qərar verdi ki, gəl, mən sənə voleybol oynamağı öyrədim. Öyrətmişdi də.. Mükəmməl biri idi. Romantik, əyləncəli, zarafatcıl. Roman kitablarından çıxmış kimi idi mənə görə. Atamla da yaxınlıq edirdi, ona həmişə kömək edirdi. Məhəllə qızlarının məndən zəhləsi gedirdi, saftirik uşaq idim, onlar kimi deyildim və həmin uşağın mənlə əsl yaxınlığının səbəbi də bu idi. Saf olmağım. Bu xatirələr dünən kimi yadımdadır. 9 il bundan qabağın xatirələridir hər bir yazılan.

    6 əjdaha!

    15.09.2021 10:02, Ms.Polyanna
    25. Film, serial qoşulmuş otaqda oyun oynamaq. Şevkat tepe, masumiyet, aşk-ı memnu, küçük ağa, arka sokaklar kimi xd Bir çox film və seriallar gedəndə mən mahjong, angry birds, hay day kimi oyunlar oynayırdım. Və heç yadımdan çıxmırlar. O vaxtkı kimi həmin hislərlə oturub mahjong oynamaq istəyirəm amma eynisinin yerini vermir.
    Mahjong deyəndə masumiyetdəki qızın üzü yadıma düşür (baxma: kurtlar vadisi elif)

    7 əjdaha!

    05.02.2022 00:15, PeanutButter
    26. Bir dəfə kravatımın altında yatmışdım aq.
    Uşaqlığımın özəti

    10 əjdaha!

    05.02.2022 02:30, Derek
    27. Deməli mənim anamın bir saatı var idi, hansı ki vaxtilə babamın olub. Babam da bu saatı anama verib və deyib ki, bəs hydra böyüyəndə ona verərsən məndə xatirə. Vaxt vədə yetişdi, saat mənim oldu. Mən də xiyar bu saatı elə gündəcə, dərsdə qırdım. Dərsdən çıxan kimi qonşudakı saat ustasının yanına getdim. Qoca kişi idi. Mən də temanı danışdım zad kişi dedi ki, sənin saatını pulsuz düzəldərəm. Nəysə düzəltdi filan. Evə gələndə soruşdular ki bəs hardaydın, dedim uşaqlarla parka getmişdim. Bir partiya buna görə pazlandım amma saat məsələsini bilmədilər. Belə sadə hadisədi amma o vaxt 10 yaşında olan mənim üçün bu çox aksiyonlu filan hadisə idi.

    2 əjdaha!

    07.02.2022 16:49, Hydra1917
    28. 5-ci sinifə təzə keçmişdim, artıq informatika kitabımda praktiki çalışmalar var idi. ibtidai sinifdəkilərdən tamam fərqlənirdi. başladım artistlik etməyə ki, kompüter olmasa dərs oxuya bilməyəcəm. o biri fənlərdən araşdırma filan verirlər hamısı üçün kompüter şərtdi. həm də uşaqlıq həvəsi, içimdə kompüterdə oyun oynamaq eşqi məni əməlli-başlı yandırırdı. dəftərlərin üz qabığından özümə noutbuk düzəltmişdim. klaviaturası da milli klaviatura idi. qwerty yox, abcçd sıralaması ilə gedirdi. əsl klaviatura görməmişdim işte, napcaz. belə-belə özümə 10-a yaxın noutbuk düzəldib xəyali oyunlarımı oynayırdım özüm üçün. anam da axır dözmədi işə düzəldiyi gün gedib noutbuk aldı sağ olsun. hətta bizə noutbuk almaq üçün işə girdi də deyə bilərəm. keçən dəfələrdə bibim deyirdi ki, ömrümdə pis olduğum tək-tük an varsa, biri də səni "noutbuk"la oynadığını gördüyüm an idi falan filan.
    biz də noutbuku ancaq dərs etmək üçün aça bilirdik. məktəbdə evə çoxlu araşdırma verirdilər, demək olar vikipediyada yatırdım. bir gün özümə hesab açdım, oxuduğum hər vikipediya məqaləsini silib yerinə "dərs oxumayın, gedin oyun oynayın" yazdım. buna da bir müddət davam elədim bilmem kaç məqaləni elə pozmuşdum. özü də əməlli geniş yazılar idi, azərbaycan bayrağı, hacı zeynalabdin tağıyev və s. kimi. oyun oynamaq necə içimdə qalıbmışsa artıq, mən oynaya bilmirəm, qoy camaatı yolundan saptırım onlar oynasın fikirləşirmişəm. məqalələri düzəldənlər tərəfindən də nəyi var söyülmüşəmdir kesin.

    3 əjdaha!

    13.02.2022 00:35, mariya kürüsü

    1 əjdaha!

    15.12.2022 13:05, proconfessor
    30. Uşaqlıqda mənim üçün ən maraqlı şey uzun yola çıxmaq idi. Fəsildən asılı olmayaraq, tez-tez nənəmgilə rayona gedərdik. Yolda digərləri bir müddət sonra yatsa da, mən yatmazdım. Adətən gecə yola çıxardıq. Çox danışmağı sevən uşaq idim və maşın sürəndə atam sıxılmasın deyə yol boyu danışardım. "Bu kişi nə qədər mənasız şeylərə qulaq asır" deyə üsyan eləsəm də, başqa seçimimiz yox idi. Pereval (yazılışı yanlış ola bilər) deyilən hissədə həmişə dayanardıq. Bunlar yenidən eyni şəkildə yaşanıla bilməyən xatirələr olaraq qalır, nənəm və digər yaşlılar öldükdən, uşaqlığımı keçirdiyim ev satıldıqdan sonra artıq ora əvvəlki qədər getmirik

    9 əjdaha!

    11.05.2023 12:46, immortalshe
« / 4 »



üzv ol
Modalı bağla





...