1. Çox insan doğulandan bəri evdə özəl hiss etdirilir. Və çoxunun da başına gəlib yəqin, balaca olanda harasa dəyəndə, əziləndə valideynlərimiz həmin əşyanı vururmuş kimi edib intiqam aldıqlarını göstəriblər, biz də sakitləşmişik.
Uşaqlıqdan bəri içimizə bu mənfur hiss yeridilir, bizə ziyan vuran hər şeydən intiqam almalıymışıq kimi böyüdülürük. Məktəbdə biri bizi incitsə, evdə "keysən? Sən də vuraydın." Cavabı verilir. Bu bizə tanış olmayan hissə bir parça da odun atırlar sanki.
illər keçir, paxıllıq, qısqanclıq və qəlb qırıqlığı hislərimiz yaranır, bizə bu hisləri yaşadan insanlara nifrət bəsləyirik, uşaqlıqda bizə yeridilən "intiqam almaq" istəyi baş qaldırır, bizi incidən şey "cəzasına çatmalıdır".
Ağrı verir, intiqam alınmır, həmin insanın yanına qalır hər şey, gündən günə əzabımız artır. Sanki belimizdə yük var, ailənin gül balasını "incidən" o "stul" döyülmür, biz də ağlaya ağlaya qalırıq ağrı içində.
2. bəzi adamlar var, hamımızın ətrafında var elə adamlar: məsələn baxırsan ki, facebookda zadda status paylaşır ki, nəbilim allahım düşmənlərimdən özüm qorunaram, məni dostlarımdan qoru zad. özü üçün bir ütopik dünya yaradıb, o dünyada düşmənləri zad var. hələ ərinməyib status da yazıb. halbuki gijdillax oturub sədərəkdə kəmər satır. siyasətçilər, iş adamları yəni həqiqətən düşmənləri olan adamlar xaric, kinli adam görəndə elə bilirəm ki, belə ütopik dünyada yaşayır. a kimsə sənə pislik edə bilər e, uzaq başı bağışlamazsan, yaddan çıxartmazsan, sikdiri çəkərsən gedər. day düşmən kimi kin saxlamaq nədi?! adamı bir yerdən sonra paronayak eliyər.
3. insanın içində olan çox pis ve qurtuluşu çox çətin olan bir hissdir. kimsə sənə qarşı yersiz, lazımsız layiq olmadığın hərəkət etdikdə ona qarşı qəlbin qırılır, inciklik yaranır və o insanla danışmırıq, ya da elə danışırıq ki, danışmasaq onnan yaxşıdı. hər kəlməmizdə onu sancırıq, hərəkətinin acığını çıxmağa çalışırıq. əlbəttə ki, qıraq adam yox, səni tanıyan, xasiyyətinə bələd olan, sənə yaxın, hətta dostun, rəfiqən olmalıdır. çünki qıraq bir adamın hansısa xoşuna gəlməyən hərəkətinə görə ona kin saxlamaq düzgün deyil. ən rahatı müvəqqəti danışmamaqdır. içimizdə olan özümüzə istək, eqoistlik, qürur bu kinin uzun çəkməsinə səbəb olur amma çalışmaq lazımdır ki, biraz yumuşaq olasan.
4. Anime fandomunda özünə ən yaxın bildiyin personaja verilən addır. Məsələn naruto izləyirsən və narutoda özünə bənzər xüsusiyyətləri görüb "elə bil məni təsvir ediblər" deyirsən. Beləcə naruto kinləmiş olursan. Kinlərim çox vaxt antagonistlər olur ya da psix gijdıllağ obrazlar olur. Normal olanı yoxdur nədənsə
6. (bax: arya stark)
edit
həyat eşqimi ondan aldığım hissdir. yuxarıdakılar çox belə məcnunvari yanaşıblar. isa məsihin sitatı kimi: bu üzünə vursalar, o biri üzünü çevir. yox hətta dombal bir palka da qoysunlar! tövbə əstəfurullah.
qoy elan edim,
pis yaşamağaıma səbəb olan dövlət adamlarına qarşı
məcburi hərbi xidmətə haqq qazandıran adamlara qarşı
ona buna nəzir kimi paylayıb mənim üzümə də baxmayıb yaxud da xoşuma gəldiyini bilib elə qabaqcadan atval verən qızlara qarşı
kin bəsləyirəm. o biri dünyada da olsa tapacam hamısını, arya xanım kimi qara siyahım var.
yaxşılığı unutduğum halda, ən kiçik pisliyi unutmaram. yaşasın kindarlığ.
ona edilən pisliyi çox rahat unudan insanlardan zəhləm gedir. onsuz da onların da kindarlardan zəhləsi gedir.
7. Kin- bəzən kimsə bizə xəyalqırıqlığı yaşadır, pislik edir. Aldığımız zərbə ilə ürəyimiz ağrıyır, nəfəsimiz daralır, boğazımıza acı dadlar gəlir. Nəticədə o adama qarşı əsəb, nifrət yaranır. Kin isə hər dəfə həmin insanın adını eşidəndə, onu görəndə yaşadığımız ağrı, əsəb, xəyalqırıqlığını xatırlamağımızdır. Çünki deyilən sözü, edilən hərəkəti unutmaq olar, amma bizə hissetdirdiklərini unuda bilmirik.
)