sözaltı günlük
| sözaltı1,927,896 | 1496 | 7378
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860saat gecə dördə işləyib, mətbəxdə oturmuşam, gələcək və bu gün barəsində düşünürəm. hərçənd saata fikir verməməklə birlikdə yatmaq istəyim də yox idi. yəqin ki, sabah işə çatanda elə tramvayda mürgüləyəcəm, ancaq əvvəlcə hələ də özümə tanış olan, amma başqalarına deyəndə mənim barəmdə pis düşünəcəkləri bir fikirə sahibəm. ola bilsin bunu burada tam açıqlaya bilməyəcəyəm. ondan əvvəl bu ideyadan öncə özümə kofe süzməliyəm, çünki əgər indi mürgüləyib yatsam, sizə bu ideyam barəsində heç nə deyə bilməyəcəyəm. ancaq ondan əvvəl bir şey də məni maraqlandırırdı: alışqanım hanı? dünəndən bəri tapa bilmirəm, elə buna görə də kibrit ilə siqareti yandırıb özümə kofe süzdüm. hələ də bunu demək barədə düşünəcəyəm. kim bilir? bəlkə də sadəcə yatmalıyam, boş-boş işlər barəsində çox da düşünmədən, sadəcə yatmaq. qətiyyən yuxusuzluq çəkmirəm, hətta olduqca normal yatıram. yeməyimə də fikir verirəm. gündüzlərimdə də bir itim var, onu gəzdirirəm, ancaq adını deyib sizi sıxmayacağam. yaxşı, qoy elə itimin adını da deyim: onun adı milodur. çox güman elə bilərsiniz ki, ona pis baxıram… hə… burası da qəlizdir, bir qədər boyatlamışam sanki, əvvəlki qədər təmtəraqla ona sevincli günlər bəxş etmirəm. ancaq indi fərqinə varıram ki, bu həyatda ən sevdiyim dostumdur, həqiqətən əziz oxucu, elədir. indi isə özüm barədə yox, itim barəsində boş-boş danışıram. elə bu fikri səsləndirəndə bir qədər özümdən iyrəndim, ancaq üzrlü sayın, bu halda hələ də özümü toparlamaq üçün can atıram. yəni indi məsələ mənim hal-hazırda itimdən başqa heç kimim olmamasıdır, yəqin ki, onun barəsində ona görə bu qədər qəliz fikirlər səsləndirirdim. indi isə ideyama keçmək istəyirəm, ancaq bundan əvvəl sizə bildirməliyəm ki, elədə böyük nəticələri olan, bahalı bir ideyam yoxdur. yəni ən azından mənə görə elədir. mənim ideyam odur ki, sadəcə bir qadınla evlənmək. ancaq o qadın indi haradadır, nə edir, bu barədə nəsə deyə bilmərəm. ancaq bəlkə də bu məndən asılıdır, yəni necə deyərlər, əgər özümü biraz yoxlasam, bəlkə bir şeylər dəyişərdi. lakin burada bir sual ortaya çıxır: nə üçün evlənmək istəyirəm? yəqin ki, cavabım heçlikdən ibarət olacaq. çox da bu barədə böyük həvəsim yoxdur, sadəcə bir şeyləri dəyişmək barəsində həmişə bir həvəsim olub. bu yaxşı və ya pis mənada olabilərdi. ancaq axı insan bir şeyləri dəyişmək istəyirsə, birinci özünü dəyişməlidir. elə bu məqamda məni çox çaşdırırdı. özümü sübut etmək üçün yetəri qədər həvəsə sahib deyildim, ancaq yəqin ki, bu barədə çox da düşünməyə can atmırdım. ümumiyyətlə, mən bu həyatda bir şeyləri əgər azacıq da olsa ciddiyə alacaq olsaydım, bu mənim həyatıma çox böyük yöndə təsir edərdi. indi isə kofem bitmək üzərədir, yatmaq istəyirəm əziz oxucu, birazdan yatacam. bəlkə də yox, elə yataqda səhərə qədər bu fikir ilə qalacam, ancaq nə fərqi var ki? fikirlər sadəcə fikir olaraq qalır, onlar sadəcə fikirdir. indi isə kofem bitdi, siqaretidə yarımçıq çəkib kül qabıya sərtcə basdırıb söndürdüm. öz otağıma çəkilib sadəcə uzandım. yatanda bəzi şeylər az da olsa unudurdum.
Heç nə yox aldığım yeni il temalı winter bakery, cozy fire, vanilla almond kimi şirniyyat evi qoxan şamların yarattığı ambienslə, bol rəngarəng çılçıraqlı, yeni il ağaclı isti otaq çöldəki qarlı mənzərə ilə birlikdə adamı qucaqlayır (god, cümləni yazana kimi...) ən gözəl tərəfi isə odur ki, bu mənzərə mənim yeniyetməlik xəyalım idi. O vaxtdan bu vaxta çox insanla əlaqələrim qopdu: bu xəyalları qurarkən heç vaxt ayrılmağı arzu etmədiyim ərgənlik dostlarım (təbii olaraq*) və də ailəm (bütövlükdə). Ailəmdən qopmuş, özbaşıma, inkişaf etmis bir ölkədə belə gözəl bir qış günü mənim illərdir ürəyimdə olan, lakin ailədən qopmuşluğu həm həssaslıq və özünü günahlandırmaqdan, həm kimlərisə (özü də ailəni) tərk etməyi özünə yaraşdırmamaqdan nə oyanlıq olabilirdim, nə bu yanlıq.
Bunları məyusluq üçün yazmıram - əslinə qalsa o qədər məyusluq və yas = eynilə bir o qədər celebration və party (əgər başımı qaldırıb baxsam). Bu halda isə, bugünümü pozitiv parti fırtınasından qabaqkı səssizlik olaraq görmək olar. -*
işin düzü bu ailədən qopmuş olmaq məsələsi - özü də mənim kimi həssas, heç vaxt bunu xəyal belə edə bilməyən biri üçün - aya getmək qədər qeyri-adi və egzotikdir. Ay, bəli bizim çoxumuz gördüyü, lakin getmək sadəcə xəyaldan ibarət olan bir yerdir. Lakin bu sərhədi keçməyin özünün yaratdığı pozitiv dinamika hissi belə... Ailəm, sağlam fərdlər deyildi, onlarla sağlam şəkildə qopmuş olmaq və üstəlik belə gözzzəl, cute, genbol həyatın qabağında açılması, uşaq vaxtı lunaparka təkbaşına buraxılmaq kimidir.
üzv ol