əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
+5 əjdaha
1. müəllim kimidir, vurduğu yerdə gül bitəndir. təbii ki, səviyyəli tənqiddən söhbət gedir. tənqid və kin qusmaq arasında isə əməlli başlı fərq var. birində məqsəd düzəltmək o birisində isə dağıtmaqdır.+4 əjdaha
2. ictimai bir fiqura qarşı əsaslı kin qusmaqdı tənqid. biz sadəcə o sözün adını tənqid olarag saxlamışıq. təhqir adı altında tənqid eliyirik. balaca tenqidçiler daha çox hemin adamla tanış olmaq üçün onu tenqid eliyiller/söyüller. hele camaatın gözünde çöp axtarıb öz götündeki sikden xebersiz kütle var ki, neyi ne üçün elediylerini bilmiller. tək istədikləri şey bir balaca material olsun və girib hərəsi öz ağzınnan sıçsın ora.+5 əjdaha
3. əslində cəmiyyətin daxili tənzimlənmə vasitəsi kimi olduqca faydalı ola bilər, düzgün həyata keçirilsə. həm də ki, hər zaman mənfi xarakterli olmaya da bilər. yəni birinin müsbət tərəflərini göstərərək də tənqid etmək mümkündür, təbii ki, bunun yanında özünə görə mənfi və ya çatışmayan cəhətləri də qeyd etməklə. amma bizdə çox qəribə bir yanaşma var. bu entrini yazmaqla vurğulamaq istədiyim əsas məsələ də elə budur. tutaq ki, biri bir kitab yazıb, bədii əsər, roman və s. başqa biri də bunu oxuyub və öz fikrini bildirir, yəni tənqid edir. bu hissəsi belə olsa, bəlkə daha yaxşı və ya maraqlı olardı filan. bu, normaldır. di gəl ki, başqa biri o saat başlayır ki, qaqa, elə bacarırsansa, ondan daha yaxşısını yaz, biz də görək. buna qayıdıb deyən lazımdır ki, bir şeyi tənqid etmək üçün mütləq o şeyi eləməliyik? kitab olmasın, musiqi olsun. mən musiqiyə qulaq asıram, ya tam xoşuma gələr, ya biraz, ya da heç bəyənmərəm. və buna görə də öz fikrimi bildirərəm. xoşuma gəlmirsə, bunu demək üçün mənim də musiqiçi olmağım vacibdirmi? düzdür, hardasa biraz təcrübə tələb edir (çox kitab oxumaq, çox musiqi dinləmək kimi), amma o sahənin masteri olmağa ehtiyac yoxdur.+2 əjdaha
4. bəzilərinə görə təhqir mənasına gələn söz.+1 əjdaha
5. Ərəbcədən alınmış söz kimi qəbul olunsa da, əslində ərəb dilində mövcud olmayan uydurma bir sözdür. "Tənqid" sözü, ərəb dilinin qaydalarına zidd olaraq "nəqd" sözündən yaranıb ("nəqd" sözü tef'il babından gəlmir). ilk dəfə 19-cu əsrdə fars və osmanlı dillərində meydana çıxan bu söz yalnız türk və iran dillərinə yayılmışdır.
