1.Metallicanın əvəzolunmaz möhtəşəmliklərindən sadəcə bir parça. 1ci dünya müharibəsinə ithaf olaraq yazılmış musiqi. 1989 da Ulrich Larsın bir müsahibəsində mahnı sözlərinin 1971 də səhnələşdirilən Johnny got his gun filminin məzmumuyla oxşar olduğunu deyib.
Mahnının özü 8 dəqiqəyə yaxındır. Əsas hissə isə elə 4:56da gəlir. Həmin an gələndə sanki metallica konsertində auditoriyanın ortasında qrup üzvləri ilə bir yerdə one ifa edirəm. O qədər emosional ki, başımı dəlicəsinə tərpətməkdən 3 gün boyun ağrısı çəkirəm.
3. kirk hammetin studiyada yeni bir parçanın səsyazmasını edərkən, solonu yanlış ifa etməsi nəticəsində yaranmış metallika klassiki. hətta klassiki də yox, simfoniyası. dinləyin, dinlətdirin.
5. beyni bərpa olunmayacaq dərəcə böyük zərbə alıb
ona nə olduğunu heç vaxt bilməyəcəksiniz
əgər yaşamaq şansı olmasaydı
heç vaxt ona bu əzabı çəkdirməzdim
ata ? kömək edin !
demokratiya nədir ?
gənclərin sıra ilə bir-birini öldürməsidir, arthur
sıra mənə gələndə getməyimə icazə verəcəksən ?
demokratiyaya görə hər ata bir oğlunu fəda eləməlidir
çəkdiyi ağrını sözlə ifadə eləmək mümkünsüzdü
yaddaş, yuxu, ağrı : heç biri ..
bu gənc adam bir ölü kimi hissiyatsız olacaq ,
qəbirstanlıqdakilara qoşulana qədər
ölmüşəm ? yaşayıram ? yuxudayam yoxsa məzarda ? bilmirəm ..
nəyin yuxu nəyin gerçək olduğunu necə deyə bilərəmki ?
nə vaxt yuxuya getdiyimi belə bilmirəm
hardayam mən ?
heçnəyi xatırlaya bilmirəm
yuxudu yoxsa gerçək deyə bilmirəm
qışqırmaq istəyir içimin dərinlikləri
bu qorxunc səssizlik dayandırır məni
indi döyüş mənim içimdədi
ayılıram ama görə bilmirəm gözlərimlə
çox şey qalmadığını məndən geriyə
ağrıdan başqa heçnə gerçək deyil indi
nəfəsimi tuturam arzu edərkən ölməyi
allahım, oyandır məni ..
hər şey qarmaqarışıq
allahım məni eşitmələrinə icazə ver, illərlə burda yata bilmərəm
eşidin məni !
bu daha gerçəkdi rəhmin içindəykən
həyatı hiss etməliyəm qəlbim döyünərkən
amma səbirsizlənə bilmərəm demək üçün
yaşaya bildiyim zamana baxaram
mənə bağlı bir sistem saxlayır məni
eynilə bir savaş romanı kimi
bağlandığım cihazlar yaşadır məni
bu həyatı söküb alın məndən geri
nəfəsimi tuturam arzu edərkən ölməyi
allahım, oyandır məni ..
bu həyat davam edir, məndən bir parça kimi
həmişə belə olmaz, elə deyil ?
ola bilməz, mən belə yaşaya bilmərəm
edə bilmərəm ! edə bilmərəm !
ana hardasan ? ana, bir yuxu görürəm və oyana bilmirəm ..
indi dünya yoxdu, tək qalmışam
allahım, mənə kömək et
nəfəsimi tuturam arzu edərkən ölməyi
allahım, oyandır məni ..
burda bir ölü kimi yatıram, qolsuz, ayaqsız ..
ölümün də bir qurur vardır
ata , başım bəladadı, köməyə ehtiyacım var ..
uşaqlığını da xatırlaya bilmirsən ? oynadığın oyunları, danışdıqlarını ..
qaranlıq, məni həbs edir
gördüyüm tək şey, sadəcə qorxu
yaşaya bilmirəm, ölə bilmirəm, bədənimə həbs edildim
mina, gözlərimi aldı
danışığımı aldı, hisslərimi aldı
qollarımı aldı, ayaqlarımı aldı
ruhumu aldı, məni canlə olaraq cəhənnəmdə buraxdı
məni öldürün deyir, dəfələrlə məni öldürün deyir
məni öldürməyin üçün sənə yalvarıram
ata, xilas et məni !
hərkəs ölümlə tək qarşılaşır
özüvə yaxşı bax ata ..
qışqırıqlarıma heç kim cavab vermir
qollarım olsa özümü boğardım
ayaqlarım olsa buradan qaçardım
amma indi edə biləcəyim tək şey necə öləcəyimi təxmin etməkdi
)