qəfil gələn intihar etmək istəyi
əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı günlük - sözaltı etiraf - sözaltı sözlük - intihar - təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər - yazarların hazırda düşündükləri - intihar edəcək adama məsləhətlər - həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar - yalnızlıq - keçən ayın ən bəyənilənləri
dostlarının yazdıqları:
istəklərin bir ömürü aşır? çox şey bilə bilməməyin, bədəninin, yaşamının limitli olduğunu bilmək canını sıxır?
-heç vaxt xoşbəxt ola bilməyəcəksən!
niyə də intihar etməyəsən? istəklərinə ulaşa bilməyəcəyin. heç vaxt tatmin olmayacağın bir dünya, bilgi limitsizdir, canını sıxır. çata bilmərsən o nöqtəyə. gözləntilərini azaldıb müdrikləşə bilərsən? yoxsa görməmiş uşaq kimi gördüyün hər şeyi istəməyə arzulamağa davam edəcəksən?
ikincisi.
insansan sən.
-xoşbəxt ola bilmərsən.
-otların həmişə digər tərəfdə daha yaşıl olduğu bir dünyan var
-harda deyilsənsə orda xoşbəxt olacaqsanmış kimi bir hissin var.
-əldə etdiyini hər zaman görməyib, daha çoxunu istəyəcəksən.
-doymayacaqsan.-
-vizyonun genişlədikcə isətklərin artacaq
-həyatına girən hər insanlar, hər şəhərlə, hər mühitlə, istəklərin daha da artacaq, darıxdığın köhnə küncündə oturduğun kafelər, barlar artcaq, şəhərlər artacaq, insanlar artacaq.
- seçim deyə bir şey var sənin insanda *kiçik insan*. seçim varsa seçmədiyin yolda qalacaq gözün həmişə. xoşbəxt ola bilməyəcəksən. *konsyumerizi* pik nöqtədə yaşayaraq özünü doyurmaqa çalışırsan. ama unutduğun şey: doyumsuz olduğunur.
-ölsən ama? bitirsən hər şeyi? əldə etmədiyin heçnə üçün peşmançılıq hissi yaşamayasan? iki seçim arasında qalıb birini seçmək arasında qalmayasan?
*xatırlanmaq istəyi*n, *yaratma* hissin sənə daha çox əziyyət verməsə?
limitli və qısa həyatına sığdlra bilməyəcəyin o qədər şey var ki,
zaman kimi bir əngəlin var, eyni vaxtda bir neçə ildə ola bilmərsən, əsrdə, gələcəkdə, keçmişdə.
xatirələrin sənə həmişə əziyyət verəcək. qocalığında gördüyün hər gəncə nifrətlə baxacaqsan, ancaq onların vaxtındaykən limitsiz istəklərin arasında seçimsiz qərarsız aciz oturub gileylənirdin.
-intihar, biolojik olaraq bitirəcək həyatını. sənin bioqrafiyan bağlanacaq. xatırlanacaq biri də olmayacaqsan.
ama birdən yox deyirsən, etmirsən inthira.intihar edəcək qədər cəsarətli deyilsən çünki.
*eqo* var. istəklərin, yaratma hissin, xatırlanma istəyin?
orta statistik cahil bir evdar azərbaycan qadınının belə yaratma və xatırlanma hissini doyura bilmək üçün yaratdıqları bir şey var: uşaq. insan yaradır, və öldükdən sonra xatırlanacaq.
yaşayacaqsan çünki xənin bir xəyalın var.
-sən inanırsan ki bir gün hərşey yaxşı olacaq.
-*gotot*u gözləyirsən, özünü aldadırsan. bilirsən godot gəlməyəcək.
-superman'ını gözləyirsən gəlib əlini uzadacaq sənə qaranlıqda, bataqlıqdan dartıb çıxaracaq. düşləyirsən bunu.
-yaşayacaqsan.
-hadisələr, mühit, ətraf dəyişəcək. ancaq xoşbəxt olmayacaqsan, daha çox istəyəcəksən,
bir əldə beş qarpız tuta bilmərsən. istəyirsən ancaq. bir ömürü istədiyin hər formada yaşaya bilmərsən. avropada universitet dərslərinə girən bir müəllimsən, və ya argentinada yaşayan bir rəssam. almaniyada sosyoloq. kosmik mühəndiss olmaq istəyirsən ancaq həm də beyin üzərində araştrmalar aparmaq, labaratoriyaya girmək istəyirsən. rejissor olmaq istəyirsən.
-*sadəcə bir dəfə yaşayırsan, ancaq doğru yaşasan sadəcə bir dəfə yaşamaq bəs edər* deyə bir təsəllin var. "*doğru*"nu tapıb elə yaşamaq istəyirsən, ən doğru formanı seçməyə çalışırsan. hər insan dünyaya bir hədəf üçün gəlib bacardığə *bir* sahə var deyib təsəlli edirsən özünü. və deyirsən *xoşbəxtəm*, və ya xoşbəxt ola bilərəm doğrumu tapsam ya özümü tapsam. "doğru qərar".
məsələ odur ki: seçim arasında qaldığın yollardan sadəcə biri doğru deyil. və ya sadəcə biri ən yaxşısı deyil. o birilər səhv deyil bir seçimdir.
*sadəcə bir dəfə yaşayırsan, və bir dəfə bəs deyil*
*heç vaxt xoşbəxt ola bilmərsən*, bilməyəcəksən. qəbul et. ya da intihar.
edit: yazarların biri burda bəhs etdiyim sahib olma söhbətlərini maddəyə sahib olmaq kimi başa düşüb.gülürəm hal hazırda. ekonomik materyalizmə nifrət etdiyim qədər heç azərbaycana bifrət etmirəm. yəni yox, maddəyə sahib olmaq deyil məsələ. maddə, əşya xoşbəxt olmaq üçün sahib oluna biləcək ən son alətlərdir. ondan əvvəl mücərrəd olan bir yığın istək var sahib olunacaq. *sahib olmaq* qavramını geniş düşünmək lazımdır.
kimsə yaşadığı hansısa hadisədən sonra kimisi gördüyü rəftardan sonra buna qərar verir, mən isə oturub illərlə ümid bəslədiyim, illərlə inandığım şeylərin yalandan ibarət olduğunu izləyirəm. dəstəklədiyim və istədiyim şeylər mənə heç aid deyilmiş və bəlkə də, öz xəyal dünyamda nələrsə yaratmışam. hansı ki qətiyyən mənə aid deyil, mənim deyil, mənlə bütünləşmir. həyatıma davam etməliyəm, amma necə davam etməliyəm? inandığın ideallar, fikirlər, inancların hamısı birdən-birə yoxa çıxanda insan iradəsi axıb gedən zamana qarşı güclü qala bilmir. özü də heç.
qaçıb getmək bir yol deyil, qalmaq da həmçinin. o qədər fikir burulğanında özümü itirirəm ki, istəyirəm sadəcə yox olum. birdən toza-buluda-zada nəyəsə dönüşüm və yox olum. yox olmağım hansı yolla ola bilər onu da düşünmürəm heç. sadəcə yox olum. bunu yazan adam da illər əvvəl dəfələrlə intihara cəhd etmiş adamdı. o vaxtdı çolpa cəsarətidi, amma heç birini tutdura bilməmişəm. indi etsəm, yəqin ki, bir dəfəlik edərəm, amma ona da cəsarətim yoxdu.
hamısını göstər