2. Mən bağçada oxuyan vaxtlar (2006-2007ci illər olardı) hər gün döyülməkdən birtəhər olduğum günləri xatırlayıram. ilk gəldiyim gün müəllim məni qucağına almışdı mən də ağlamışdım babat sora əlimdəki *şəpit i bunun təpəsinə elə çırpdım ki "məəğn atamığğ istiyirəəəğm" deyib qaçdım atamın qucağına. O da başımı aldatdı ki "derek sənə burda yaxşı baxacaqlar narahat olma" dedim ok. Bağça illərimi hər gün döyülməklərimlə yadımda saxlamışam. Yatmırdım günortalar əksinə yatanları da qışqırıb oyadırdım. Ona görə də it kimi çırpılırdım. Evdə də demirdim (loxam)
Məktəb desən 8 məktəb 2 lisey dəyişdim və 8ci sinifə kimi (7 xaric) hər həftə ya sinif rəhbəri ya da direktorlardan şillə yeyirdim. Səbəb isə həmişə çox sadə idi. Dərsdə səs salırdım diyə. Məktəbdən də qova bilmirdilər çünki əlaçı idim imtahanlarda 650-700ü vurub keçirdim. Bunları da evdə gəlib demirdim. (Loxam)
Universitet vaxtı olan şiddət isə nəyə desən dəyər. Müəllimlərin bəzi cındırlığlarını görürsən deyirsən kaş elə şilləni qulağımın dibindən qoyardı (bax: psixoloji şiddət )

bunları da evdə demirəm (hələ də) bu aəfər lox deyiləm. Bilirəmki desəm alacağım 2 cavab var. 1-dərsivi niyə yaxşı oxumursan 2-sabah univə gedirəm görüm nolub?
Azərbaycanda tələbəsizsə ən az 10 yaş tez öləcəksiz bu da sizə həyat bilgisi təşəkkürlər