polimorfizm

polimorfizm OOP-nin əsas anlayışlarından biri olub eyni metodun müxtəlif nəticələr geri döndürməsinə verilən addır. compile-time polimorfizm və run-time polimorfizm olaraq iki yerə bölünür.
Compile-time polimorfizmə metod overloading nümunə göstərmək olar. overloading zamanı eyni adlı metodun parametrlərinin sayı dəyişdirilərək əldə edilən fərqli metodlar müxtəlif nəticələr geri döndərir. compiler parametrləri yoxlayır və daxil edilən parametrin sayına uyğun nəticəni göndərir. buna görə overloading compile-time polimorfizm adlanır.
run-time polimorfizmə isə metod overriding nümunə göstərmək olar. Overriding zamanı child class-da olan metod özünün parent class-da olan eyniadlı metodunu üstələyir. compiler bu yoxlayarkən iki metod arasında heç bir fərq görmür, nəticədə, səhv də olsa, compiler-time eror əldə etmirik. ancaq run-time zamanı eyniadlı metod yoxlanılır və uyğun nəticə geri döndərilir. əgər metod tapılmazsa, onda run-time eror verir. Nəticə run-time-da müəyyən edildiyinə görə run-time polimorfizm adlandırılır.

yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər

can yücel - Sevdiğin kadar sevilirsin
bu musiqi ilə birlikdə oxunanda çox gözəl hiss bağışlayır. şeiri də musiqinin altındakı commentlərdən tapdım -*

(youtube: )

yalnızlıq

iki il əvvəl bu hissi bir gün yaşayacağımı eşitsəm, hər halda yaxşıca gülərdim. amma budur: biz artıq birlikdəyik -*.
əvvəllər yalnızlıq haqqında nə isə eşidəndə, oxuyanda çox qəribə gəlirdi mənə. "yəni həqiqətənmi? tək dərdin budurmu?" filan deyəsim gəlirdi. anlamırdım qarşımdakı insanı, hisslərini filan. bu hiss mənə nə qədər mənasız gəlsə də, içdən-içə yalnızlığı yaşamağı, anlamağı istəyirdim. istisnasız bu günə qədər özümün belə fərqində olmağımı istəməyərək gizlidən arzuladığım hər şey gerçəkləşib. və, əlbəttə, bu da onlardan biridir.
bilmirəm, bəlkə də, hələ də tam anlamamışam bu hissi, bəlkə də, bu heç yalnızlıq deyil, bəlkə də, həqiqətən, yalnız hiss edənlərə haqsızlıq edəcəyəm burda, amma içimdə hiss etdiyim bu duyğuya yalnızlıq demək istəyirəm.
karantinin həyatıma girməyi ilə, gərəksiz olduğunu düşündüyüm insanları həyatımdan çıxarmağım üst-üstə düşdü. ardından isə yalnızlıq başladı. ilk başlarda çox da tınn deyildi, rahatdı filan, amma zamanla vəziyyət dəyişdi.
qısa bir vaxtda təcrübə etsəm də, mənə görə çox ağır bir hissdir. günlərlə söhbət sırasının, son mesajların dəyişməməsi, tətildə evdə olmaq, tək tətil deyil, normal günlərdə də təkrarlanmış rutinin dəyişməməsi, yenilik yox, insanlar yox, söhbət yox. püf, sıxıcıdır e.
bəzən kimləsə söhbət uzananda o qədər xoşbəxt oluram ki, söhbət heç bitməsin istəyirəm. amma, əksərən, söhbətlər də qısa olur. bəzən də çox qəribə şəkildə söhbətin uzanmağını istəyirəm, amma nə danışım, nə danışaq bilmirəm. bu da çox sıxıcı gəlir.

bir rutin qursam və ona uyğunlaşsam, yalnız hiss etməyə vaxt olmaz hər halda deyirəm. amma ona da uyğunlaşa bilmirəm. vaxtımı yaxşı keçimək üçün bir işə başlamaq istəyirəm, hərr şeyi hazırlamışam, çalışmaq üçün səliqəli masa filan. amma yox, masaya gəlirəm və budur: başladıq. boşluqdayammış kimi hiss edirəm və heç cür heç nəyə başlaya bilmirəm.
gecələr isə daha yalnız hiss edir insan. ürəyi sıxılır, ağlamaq gəlir, amma ağlaya bilmir. yatmaq istəyir, yata bilmir. yazmaq istəyir, yaza bilmir filan. pəəh

bəlkə də, çox şişirdirəm, böyütməli bir şey yoxdur, amma ən yaxşısı lazımsız olduğunu düşündüyümüz insanlar həyatımızın bir küncündə qalsınlar. çünki əylənmək lazımdır-*.

the pianist

2002-ci ildə rejisor roman polanski tərəfindən çəkilmiş bioqrafik dram filmidir. adrien broydun canlandırdığı yəhudi pianinoçu şpilmanın ikinci dünya müharibəsi zamanı sağ qalmağa çalışmasından bəhs edir film.

--spoiler--

Hər şey şpilmanın polşa radiosunda şopenin əsərlərindən birini çalarkən binanın almanlar tərəfindən bombalanması ilə başlayır. Ardından yəhudilərin gettoya köçməsilə onlar üçün çətin günlər başlayır.

hər kəsin ölümə məhkum olduğu bu dövrdə şpilman həyatını iki şəxsə borcludur: ailəsi ilə digər yəhudilər ölüm düşərgəsinə göndərilərkən onu qatara minməkdən son anda xilas edən yəhudi polisinə və sovet ordusu varsava yaxınlaşdığı vaxtda ona kömək edən alman generalına.

film boyu bir çox səhnədə insanın gözləri dolur, bəzi səhnələrdə heç sözə belə ehtiyac olmur. insanın boğazı düyümlənir, udquna bilmir. filmdə mənim ən çox bəyəndiyim iki səhnə var.

bütün ailəsi qatarla ölüm düşərgəsinə göndərildikdən sonra xilas olan şpilmanın şəhərə geri qayıdıb dağıntılar arasında hər addımda cəsədlərlə qarşılaşdığı səhnə. burda şpilmanın dağılmış şəhərdə yalnız və kimsəsiz qaldığını görürük. artıq heç kimi olmayan şpilmanın göz yaşları insana çox ağır bir təsir bağışlayır.

məncə, filmin digər ən yaxşı səhnəsi alman generalı ilə qarşılaşdıqdan sonra şpilmanın pianinoda ifa etməsidir. həmin səhnə ilə birlikdə sanki filmi ən başdan bir daha izləyirmiş kimi hiss etdim.

(youtube: )

dissosiativ şəxsiyyət pozğunluğu

(baxma: Dissociative Identity Disorder) qısacası DiD və ya split personality disorder.

DiD iki və ya daha artıq şəxsiyyətin bir insanın bədənində təzahür etməsi ilə ortaya çıxan şəxsiyyət pozuntusudur. Bu şəxsiyyətlərin hər birinin öz keçmişi, xarakteri, sevdiyi və ya sevmədiyi şeylər mövcuddur. hər biri müxtəlif vaxtlarda davranışları idarə edə bilir.

DiD çox nadir bir xəstəlikdir. 0.01-1%-lik bir qismi əhatə edir. Qadınlar kişilərə nisbətən bu xəstəliyə daha çox meyllidirlər.

DiD uşaq vaxtı ağır fiziki və ya cinsi zorakılığın nəticəsində yaranır. Bəzən müharibə, təbii fəlakət kimi travmaların təsirindən də yaranması mümükündür. xəstəliyin ortaya çıxma səbəb isə xəstənin özünü bir neçə şəxsiyyətə parşalayaraq travmadan uzaqlaşmağa çalışmasıdır.
xəstənin bir "əsas" şəxsiyyəti olur, hansı ki onun hər zamankı halı. bir də digər "alternativ" şəxsiyyətlər var ki, bəzi DiD xəatələrində bu şəxsiyyətlərin sayı 100-ə qədər arta bilir ki, onlar müxtəlif cinsin, irqin nümayəndəsi ola bilərlər. şəxsiyyətlər arasında keçidlər olduğu üçün yaddaşda bəzi "boşluqlar" olur, və ya xəstə halüsinasiylar görür.
DiD xəstələrində depressiya, anxiety, alkoqol və narkotik asılılığı, intihar və özünəzərərvermə kimi hallara təsadüf edilir.
şəxsiyyətlər arasındakı keçidin səbəbləri isə müxtəlifdir. bunlar stress, alkoqol və yuxarıdakı digər səbəblər ola bilər. xüsusilə, alkoqol və narkotik asılılığı şəxsiyyət keçidlərinin tez-tez baş verməsinə səbəb olur.

DiD özünü daha çox uşaq vaxtı(5-10 yaş aralığında) göstərsə də, bunu qeydə almaq çox çətin olur. düşünəndə ki, DiD travma və ya hansısa istismar nəticəsində yaranır və uşaqların da əksərən yaxın ətraflarındakı insanlar tərəfindən buna məruz qalma ehtimalı yüksəkdir onda bu hal normal olur.
DiD, həmçinin uşaqlarda ADHD kimi davranış və öyrənmə problemləri ilə qarışdırıldığı üçün onu uşaq vaxtı müəyyən etmək çətindir.

DiD xəstələri bütün ömürləri boyu bu xəstəliklə yaşamaq məcburiyyətində olurlar. psixoterapiya ilə xəstəlik tamamilə aradan qaldırıla bilməsə də, zamanla xəstə artıq öz hərəkərlətini idarə edə bilir.

foot binding

(baxma: ayaq bağlama)
qədim çində gənc qızların gözəllik uğruna ayaqlarının forma və ölçülərini dəyişmək üçün istifadə etdikləri bir üsuldur. ayaqlarını sındırıb sıx bir şəkildə bağlayaraq ölçüsünü kiçiltməyə çalışırdılar. 13-cü əsrdən başlayaraq yerinə yetirilən bu adət çində aparılan arxeoloji qazıntılar zamanı balaca, ədətən oyuncaq ayaqqabısına bənzəyən ayaqqabıların tapılması ilə nəticələnmişdir. bu kiçik ayaqqabılar "lotus shoes" adlandırılırdı.
foot binding prosesi qız uşaqları 5-6 yaş aralığında ikən başlayırdı. Əvvəlcə, ayaqları isti suya salınır, sonra dırnaqları qısa bir şəkildə kəsilir və yağ il ayağa masaj edilirdi. ardından baş barmaq xaric bütün barmaqlar qırlır və ayağın üçbucaq forması alması üçün qırılmış barmaqlar dabana doğru ipək parça ilə sıx bir şəkildə bağlanırdı. yaralarda irin yaranmaması üçün 2 gündən bir sarğılar dəyişdirilirdi. Bəzən "artıq" qalan ətlər kəsilirdi və ya çürüyürdü. sümüklərin qırılmasını tezləşdirmək üçün isə qızlar uzun məsafələr yeriyirdilər. zamanla isə daha kiçik ayaqqabılar geyinirdilər.
hazırda bu adət tamamilə ortadan qaldırılsa da, son "lotus shoes" fabriki 1999-cu ildə bağlandı. bu səbəbdən də, hələ də çinin bəzi bölgələrində bu adətin qurbanı olan qadınlarla qarşılaşmaq mümkündür. sifarişi verən: Derek

öz ölümünü hiss etmək

öləcəyini hiss etmək deməyim də, tez-tez ölüm gəlir ağlıma. çox kiçik bir şey kifayətdir ki, o an ölüm ağlıma gəlsin. Xüsusilə, yaşlı insan görəndə. Baxıram belə adama, sonra öz-özümə: "bəlkə də, bir gün bu anı xatırlayıb bu adam ilə bir xatirəm olduğu yadıma düşəcək" - deyirəm və adamın ölümü canlanır gözümün önündə. sonra bir gün öləcəyim ağlıma gəlir və çox məyus oluram. sanki zaman çox azmış, mənə çatmırmış kimi hiss edirəm. sanki həyata doymadan öləcəyəmmiş kimi. çox qısa gəlir, ala. belə baxanda mükəmməl bir həyatım yoxdur, amma gələcəyə dair ümidlərimiz var da. bir gün hər şey ürəyimizcə olacaq deyə ümidlər filan. ona görə şirin gəlir yaşamaq. istədiklərimi əldə etmədən ölmək istəmirəm. əslində, heç ölmək istəmirəm -*

kainat

kainat ağılasığmaz dərəcədə möhtəşəm və genişdir. bir neçə gündür təqdimat hazırlamaq üçün bu haqda araşdırma edirəm, və, həqiqətən, araşdırarkən öyrəndiklərimdən çox heyrətləndim. bir dəfə girdimi çıxa bilmir adam mövzunun içindən. təsadüfən elə google'da axtararkən Nasa'ın saytını gördüm və ordan istifadə elədim (artıq bunun da nə təsadüfü olacaqsa, kainatdırsa, nasa da). o saytı bu günə qədər kəşf etmədiyim üçün çox üzüldüm, həqiqətən. bu nə gözəllikdir: https://exoplanets.nasa.gov/
deməli, nə qədər habitable zone (yaşayış üçün əlverişli olduğu düşünülən) olan planet mövcud imiş. və hələ sadəcə Süd yolu qalaktikasında Super-Earth adı verilən yer bənzəri nə qədər planet mövcuddur. bu planetlər yerin ölçüsündən 2 dəfə, kütləsindən isə 10 dəfə böyük olurlar. Adətən Uran, Neptun böyüklüyündə, həmçinin dəmirdən, karbondan və qazlardan təşkil oluna bilirlər.
Günəş sistemindən kənara çıxanda qarşımıza çıxan bütün planetlər ekzoplanet adlandırılır. Digər planetlərdən fərqli olaraq onlar hansısa ulduza bağlı olmur və qalaktikanın mərkəzində sərbəst şəkildə "üzürlər".
Yerə ikinci ən yaxın ekzoplanet isə "Barnard's Star b"dır. yerdən 6 işıq ili uzaqlığındadır və yerdən 3.2 dəfə böyükdür. orbital periodu 233 gündür. barnard ulduzu ətrafında orbital dövr edən planet qırmızı, soyuq və az kütləlidir. öz ulduzundan uzaqda olduğu üçün zəif işıqlanır və bu yerin günəşdən aldığı işığın 2%dir. ətrafında fırlandığı ulduz isə gecə səmasında ən sürətli hərəkət edən ulduzdur.

Yerdən kənarda artıq həyat üçün əlverişli planet axtarışına çıxanda bir neçə yer bənzəri Super-Earth tapmaq olar:
Kepler teleskopu ilə izlənən K2-131b Super-Earth tipli yerdən 2 dəfə böyük planetdir. Həm də Günəş kimi sarı bir ulduzun ətrafında fırlanır. Bizim yerə nə qədər bənzəyir hə? siz də yeni bir həyat üçün həyəcanlandınız, amma tələsməyin çünki bu planetin səthi bit dəmiri buxarlandıracaq qədər istidir. həm də öz orbiti ətrafında fırlanmağı 9 saat çəkir. Merkuridə isə bu 88 gündür. Və gün ərzində bu planetdə günəş heç vaxt batmır.
Kepler teleskopu ilə izlənən ikinci bir planet Kepler-22B elm adanları tərəfindən tam təsbit edilə bilməyib. Səthi su ilə örtülsə də, onun qaz halında da ola biləcəyi də ehtimal edilir. ancaq son kompüter modelləşdirməsindən sonra nəzəri olaraq həyat üçün əlverişli olduğu ortaya çıxdı. çünki bütün səthi su ilə örtülən və yan tərəfə əyilmiş bu ekzoplanetin səthinin orta tempraturu 15 dərəcə selsidir. radiusu isə yerdən iki dəfə böyükdür. orbital periodu 289 gündür. yerdən isə 635 işıq ili uzaqlığındadır.

kainat hər an genişlənən bir məfhumdur. ancaq maraqlıdır, hara kimi genişlənəcək? bir dənə burda dayanın. və sadəcə təsəvvür edin. hər keçən an genişlənir. bu kainat nədir ki? nəyin içindədir? niyə genişlənir? hardan tapır genişlənəcək yeri? çox maraqlıdır. bəlkə də kainat özü başqa kainatın içindədir. bəs bu kainat o hardadır?

ulduzlar da böyüyür. böyüdükcə isə parlaqlıqları artır. parlaqlığı artan ulduz artıq öz məhvinə yaxınlaşır, yaşlanır artıq, enerjisini sərf edir. enerjisi bitən ulduz isə "ağ cırtdan" adlanır. ağ cırtdan adlandırılsa da, hələ də parlaq olurlar. parlaqlığın səbəbi isə enerjisi vermək deyil, səbəbi ulduzun hələ də çox isti olmasıdır.
kainat çox maraqlı yerdir. onu kəşf etmək, öyrənmək isə insana zövq verir. ancaq bir gün(hansı planetə, hansı ulduza görə gün) hər bir ulduzun məhv olacağını anlayanda artıq onda qorxur insan. Düzdür, hələ günəş cavandır, ancaq bir gün o da məhv olacaq. günəşin 8 milyard ili var hələ qarşıda , ancaq yerin neçə ili var? bax o kainatdan daha çox insanlara bağlıdır.

sözaltı günlük

çox yorğun hiss edirəm, sözlük. bəzən bu yorğunluğumun səbəbinin elə burda olmaq, burda çox vaxt keçirmək olduğunu düşünürəm. ətrafın təsiri üzdən mood'un aşağı olduğunu filan. bura gəlməmişdən əvvəl də düşünürdüm ki, o qədər insan yığışıb hər şeyi problem edib ağlayır, buna görə də bir-birinə təsir edir, depressiyadan filan çıxa bilmirlər.
indi özümə baxıram, bağımlı olmuşam buralara. bikar kimi iki dəqiqədən bir gəlib-gedirəm. kimsə uzun entry yazanda da böyük acgözlüklə oxuyuram. görəsən, insanlar necədir, nə edir filan maraqlı gəlir. görəsən, xoşbəxt olan varmı filan. əslində, xoşbəxt insan axtarmaq üçün yanlış yerdir bura. amma burda insanların çəkdiyi acıları görüb, rahatlayıram bir az. çox qəribə səslənir, amma hə.
neçə gündür çox dəyişkən olub ruh halım da. üzgün kimiyəm, niyə üzgünəm, nəyə üzgünəm onu da bilmirəm amma. yorğunam. ən kiçik şeyləri dərd edəcək qədər dəli olmuşam. bir şey etmək istəyirəm. dərs oxumağa çalışıram olmur, açıram kitabı, 10 dəqiqə sonra, yarım saat sonra, bir saat sonra, 3 saat... axşam oldu, indi də sabah tez oyanıb baxaram. sabah da gec oyanıram və yenə eyni rutini təkrarlayıram.
Evdə olmayanda yenə nə isə fərqlilik olur, insanlar, kiçik gülüşlər. amma evə gələndə yenə eyni. evə heç gəlmək istəmirəm. həftə sonları isə daha dözülməzdi. bütün həftə boyu bunu edəcəm, onu edəcəm deyib, sonda yenə heç nə, əldə var heç.
sakit heç kimin olmadığı yerdə heç nəyi düşünməyəndə filan xoşbəxtəm sanki. amma sonra yenə yorğunam. bəzən istəyirəm ki, kimsə olmasın. əslində, bir-iki insan xaric yalnızam demək olar. amma bu aralar heç nə istəmirəm. birdən mal-mal yanımda olan insanlardan da uzaqlaşmaq keçir ağlımdan, sonra bir az düşünəndə necə peşman ola biləcəyimi görürəm. çünki heç kim heç nə etməyib ki mənə. nə edirəmsə, özüm edirəm özümə.
hər şeyi qaydasına qoymaq istəyirəm. yavaş-yavaş qarşıma qoyduğum məqsədlər üçün çalışmaq, özümə inanmaq. normal olmaq istəyirəm e. əvvəlki, mən üçün də darıxdım bir az.

body dysmorphic disorder

azərbaycancası "bədən dismorfik pozğunluğu" olan bu xəstəlik beyində başlayır və mental bir xəstəlikdir. bu tip xəstələr öz görünüşləri haqqnda düşünməyi istisələr də, durdura bilmirlər. insanlardan, güzgülərdən - bir sözlə, onlara özlərini xatırladacaq hər şeydən qaçmağa, ətrafda çox görünməməyə, diqqət çəkməməyə çalışırlar.
BDD müxtəlif yaş qrupundan olan insanlar, qadınlar, kişilər, xüsusilə də, yeniyetmələr arasında daha çox təsadüf olunur. Əksərən, ətrafdakı insnalar tərəfindən hiss edilməsə də, şəxsi kifayət qədər narahat edən bir haldır. Əsas simptomları isə aşağıdakılardır:
1. Bədənin spesifik bir hissəsi haqqında daim narahat olmaq (xüsusilə, üz)
2. Öz görünüşünü başqaları ilə müqayisə etmək
3. Tez-tez güzgüyə baxmaq və ya əksinə güzgülərdən qaçmaq
4. Görünüşünə, onu tez-tez yoxlamağa çoxlu zaman sərf etmək
5. Başqaları tərəfindən ələ salındığını düşünmək
6. insanların çox olduğu sosial yerlərdən qaçmaq

bu haqda narahatlığı olmayan insanlar üçün nə qədər sadə görünsə də, BDD xəstənin şəxsi həyatına, iş rejminə ciddi şəkildə təsir edə bilər. Bəzən depressiya, özünə zərərvermə halları ilə də nəticələnə bilər. terapiyalar ilə BDD xəstələrinin normal həyat rejminə uyğunlaşmaları mümkündür.

BDD-nin müalicəsi üçün xəstəliyin müxtəlif dövrlərində bir neçə üsuldan istifadə edilir:
1. birinci terapiya növü Cognitive Behavioural Therapy (CBT), yəni koqnitiv davranışçı terapiyadır. əgər xəstənin simptomları yüngüldürsə, CBT, yəni söhbət tipli terapiyalar ilə xəstəliyin öhtəsindən gəlmək mümkündür. Bu söhbətlər şəxsin özü ilə və ya hansısa qrupla etdiyi söhbətlər ola bilər.
2. ikinci terapiya üsulunda isə Selective Serotonin Reuptake inhibitor (SSRI), yəni selektiv seratonin geri alım inhibitoru adlanan antidepresan qəbulu tətbiq edilir. simptomları orta dərəcədə olan xəstələr birinci (CBT) və ya ikinci (SSRi ) üsuldan biri ilə müalicə ala bilərlər.
3. sonuncu hal isə hər iki terapiya növünün birlikdə tətbiqidir. bu üsul daha çox simptomların çox ağır olduğu və digər müalicələrin təsir etmədiyi vaxtda istifadə edilə bilər.

BDD-ə tam olaraq nəyin səbəb olduğu müəyyən edilə bilməsə də, ailədən gələn faktorların təsirinin olduğu düşünülür. ailədəki insanların da BDD-dən əziyyət çəkməsi, beyindəki anormallıqlar, bədəninin şəxsin özü tərəfindən mənfi qiymətləndirilməsi də xəstəliyin səbəblərindən ola biləcəyi düşünülür.
Bütün bunlarla bərabər, mənim fikrimcə, BDD-nin yaranmasına deyil də, güclənməsinə ətrafdakı insanların təsiri çoxdur. insanlar ailələrindən aldıqları genlər səbəbindən bədənlərindəki hər hansı hissənin gözəl görünmədiyini düşünə bilərlər. bu şəxslər tam olaraq BDD-dən əziyyət çəkməsələr də, bu vəziyyətdən çıxış edərək müəyyən komplekslərinin olduğunu qeyd etmək düzgün olar. ancaq ətrafdakı insanların həmin şəxsləri kiçik görmələri, əzmələri, qüsularını gülüş obyektinə çevirmələri onun BDD xəstəsi olmağına və BDD səviyyəsinin artırmağına "kömək edə bilər". buna görə də insanların görünüşü ilə bağlı hər hansı fikir sərgiləyərkən diqqətli olmalıyıq, çünki bizim üçün çox sadə görünən detallar qarşımızdakını narahat edə bilər.

sözaltı günlük

səhər öz-özümə deyirdim ki, sanki yorğunam. bir az gülüş, bir az özümlə zarafat məqsədilə demişdim bunu. amma gecəyə doğru gördüm ki, yox yorğunam, həm də çox. bəlkə də, axşama qədər olanlar yordu. heç nə yolunda getmir. gözəl olan bir tək o var. hər şeyi çiyinlərinə yıxmışam onun da. çox qayğıkeşdir, çox gözəldir. bu qədər həngamənin ortasında nəfəs kimidir mənə.
amma insan əskik olanda olmur. yorğunam. ayağa qalxmağa taqətim yoxdur. yeni bir şeylər etmək istəyirəm, hansısa işə bağlanmaq, dərs oxumaq, normal olmaq. əvvəlki kimi olmaq istəyirəm. hər şey pox kimi olsa da, bir ümidim var idi əvvəllər. və çalışırdım, bir məqsədim var idi. indi məqsədim olsa da, taqətim yoxdur. iyrənirəm içində olduğum vəziyyətdən, nifrət edirəm. saxta, yalançı insanlarla doludur hər tərəfim. bu gün çox gözəl olcaq deyə günə başlayıram, ancaq olmur.
məsələn bu gün... eynək almağa getmişdim, yolda-zibil qutularının yanında ölü bir pişik gördüm. atmışdılar oraca. gözləri açıq idi, əlləri, ayaqları bərkimişdi... baxdım ona, çox üzüldüm, sonra qabaqda qaçanlara çatmaq üçün mən də davam elədim.
dərdsiz bir həyat istəyirəm. bilirəm, onun üçün indi çalışmalıyam, bir şey etməli, buralardan uzaqlaşmalıyam. amma çalışmaq üçün nə etməliyəm onu bilmirəm. alınmır e, başlaya bilmirəm. ya da istəmirəm. püf, çox qəribədiir. hihihi