Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Gecə (00-06):113 post
Səhər (06-12):35 post
Gündüz (12-18):103 post
Axşam (18-00):144 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 2: Başlayan
XP: 101 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 199 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 73,017
Toplam simvol: 438,100
Orta entry uzunluğu: 1,109 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
Yersiz ağlayıb gecəyarı yuxudan oyatmaqlarından başqa mənfi tərəfi yoxdur apardığım müşahidələrə və yaxın dostlarımdan aldığım məlumatlara görə. Uşaqdır da yəni, yeməyin verirsən, altın təmizləyirsən, oynadırsan, oynayırsan, qəşəng vaxt keçirirsən yavaş-yavaş böyüyür özü üçün. Hələ yeri gələndə bir yerdə öyrənib böyüyürsən. mənfi tərəf ancaq o halda ola bilər ki, sən psixoloji və maddi olaraq uşağa hazır deyilsən, ona görə qarşına çıxan hər situasiya sənə qəliz və mənfi tərəfmiş kimi gəlir. Ya da istənməyən hamiləlikdən, məcburiyyətdən dünyaya gətirmisən və s.
Hələ çox eşidirəm qıraq-bucaqdan ki, deyirlər uşaqla heç yerə getmək olmur, narahat edir, yorur. Uşağın narahat etməsi onun hazırki psixologiyasıyla əlaqəlidir də bilavasitə. Sən birinci bax gör, düzgün formada yetişdirirsənmi uşağı? Sonra deyin ağlağan, narahat uşaq olduğuna görə.
Belə yəni, normal, sağlam situasiya götürsək orda mənfi tərəf tapmaq çətin olar, olsa da elə-belə şeylər. Əksidirsə də, məsələ aydındır. Hər şeyi yenidən gözdən keçirməkdə fayda var.
Sosial münasibətlərimizi "qaydasına qoymağ"a çalışan kimyəvi maddə; qoxusuz qoxu molekulları.
işləmə mexanizmi tam isbatlanmasa da, varlığı və təsiri haqqında inanmağa kifayət edəcək qədər sübutlar var. Bu qoxu siqnalları sayəsində bioloji olaraq özümüzə ən uyğun partnyoru seçmə bacarığına sahibik. Qarşı tərəfin qoxusunu alanda feromon siqnalları bizim seks və bioloji uyğunluğumuz haqqında məlumat ötürür. Fərqində olmadan, məhz onun sayəsində şüursuz şəkildə davranışlarımızı dəyişdirə bilirik, soyuyuruq, ya da əksinə, bağlılıq yaranır və s. Feromonların nə dediyi daha çox ilk öpüş zamanı aydınlaşır.*
bir az dirəşsəl öpüşmədən də aydınlaşdırmaq olar məsələni. Bir az yaxınlaşanda köynəyi iyləmək bəsdir, məsələn. Çünki feromon ifraz olunan tək nahiyyə baş bölgəsində deyil
Səbəbi də odur ki, öpüş zamanı feromon ifraz olunan nahiyələrin qoxusunu burnumuz çox asan şəkildə ala bilir. Yəni, onda hiss edirsən ki, odu, ya o deyil. Təbii ki, sadə və açıq məntiqə sahib və süni yönləndirilmələrdən uzağıqsa feromonların verdiyi yönü rahatlıqla başa düşə bilərik. Süni yönləndirilmə dediyim cəmiyyətin aşıladığı "yaraşıqlı" yaxud "gözəl" adlandırılan standartlara uyğun birini görən kimi "həyatımızın eşqi" zənn etməyimiz, özümüzü buna inandırıb yapışmağımız, ya toksikləşməyimiz kimi bir şey. Məsələ o qədər dayaz deyil halbuki.
bir neçə nüansa toxunmaq istəyirəm, uzun sürən keşməkeşli yoluma istinad edərək.
Fikrimcə psixoloji yardım almağı düşünən hər bir şəxs əvvəl bəzi şeyləri dərk edib, daha sonra seanslara başlasa həmin period onun üçün daha yüngül keçər. məsəl üçün, psixoloqa gedən kimi heç nə düzəlmir. seansdan çıxdıqda rahatlamış olmursunuz, qayğılarınız azalmır, problemləriniz həll olmur. yeri gələndə əksi olur, amma həməncə nələrinsə yaxşı getdiyini hiss eləmirsiniz. əgər belə olsa, oturub araşdırın, bəlkə də o coachinglə məşğul olur? "2 seansa səni düzəldəcəm" deyirsə, araşdırmayın heç, atın getsin. çoxumuz ondan daha çox psixoloquq yeri gələndə.
psixoloqa dərdini çəkdiyiniz hər hansı bir şeyin həlli üçün gedirsinizsə, dərdiniz 5 qat arta bilər. artmalıdır. niyə? çünki heç vaxt ağlımıza gəlməyən, fikirləşmədiyimiz, ya qaçdığımız şeylərin fərqinə varırıq. fərqinə varmaq qədər ağrılı bir şey var bu həyatda? nəyisə dərk etmək qədər, niyə belə olduğunu, təməlində nəyin yatdığını bilmək qədər. reallıq insanı çox zaman incidir, bəli. incinəcəksən də. ağrıdan qıvrılıb qala da bilərsən, dözməyib seansları yarımçıq da qoya bilərsən. necə ki 3 dəfə etmişəm bunu. başlamışam, gücüm çatmayıb atmışam. sonra yenə, sonra yenə. təbii ki, bunlar birbaşa insanın problemindən və özündən asılıdır. mənim situasiyamda problemlərim məndən daha güclü idi, qorxub qalmışdım bir qıraqda və bu çox normal reaksiyadır başlanğıc üçün.
bir də başqa şey var, ilk seanslarda maksimum rahat olub (məsələn, ağlamaq istəsəniz ağlayıb), içinizdə heç nəyi saxlamayıb demək istədiklərinizi necə var elə desəniz, psixoloqa anamnestik məlumatların əldə olunmasına kömək etsəniz ilkin mərhələni daha tez başa vurmuş olarsınız. həm ona rahat olar, həm sizə. o sadəcə sizi analiz edib dərdinizi öyrənməyə çalışır. çox tipik suallar gələ bilər, önəmsiz deyil heç biri. yuxarı cümlədə "kömək etmək" yazdım ha, bax bu köməklik bütün yardım alacağınız dövrə aiddir. əgər nəticə görmək istəyirsinizsə, psixoloqla birlikdə işləmək lazımdır. o ki sehrbaz deyil. siz özünüzə yardım etməyə çalışmadıqca, təkbaşına necə aça bilər düyünlərinizi? sizin yerinizə. əməkdaşlıq kimi düşünün. o təkan verir, o görməyə vəsilə olur, icraat da sizin üzərinizə düşür, belə deyək.
hər adam psixoloqa gedib nəticə də ala bilmir ha, bunu demədən olmaz. bu da yenə birbaşa xarakterdən, insanın qəbullana bilmə dərəcəsindən, baxış bucağının nə qədər genişlənə bildiyindən asılıdır. məsələn, gedib deyirsən ki, dostlarımla yığışıb oyun oynayırdıq, filankəslə sözüm çəp gəldi savaşdıq. psixoloq sənə situasiyasını olduğu kimi göstərib, əgər səhvin varsa, sənin davranışının məntiqi xəta olduğunu deyirsə və bunu qəbul etmirsənsə, əksinə coşub daşırsansa, həqiqətən səhv olduğun ağlının ucundan belə keçmirsə, özünə sığışdırmırsansa, psixoloqun sənə edəcəyi çox şey qalmır, təəssüf ki. o ancaq sənə məsləhət verə bilər ki, bu da düzgün deyil. psixoloq məsləhətçi deyil. nə edəcəyini sənə deyə bilməz. sadəcə kömək edə bilər. əgər gördüzsə ki, başlayır bunu filan cür elə, belə yox elə danış, bu cür davran, onda düzələcək bla bla bla. alert! böyük red flagla qarşı-qarşıyasız, atın getsin. sizlə danışan yüngül coachinglə məşğul olan bir şəxsdir...
yox, əgər gördüz və hiss etdiniz ki, terapevtik əlaqə içində deyilsiniz, ciddiyə alınmırsınız, onunla münaskbəti yenidən gözdən keçirməkdə fayda var.
Seans aldığınız dövrlərdə çox əsəbi ola bilərsiniz, həssas, dəymədüşər də ola bilərsiniz. Hətta bunların sağalmayacağını düşünüb özünüzü səfil kimi xarakterizə edə bilərsiniz. Hamısı çox normaldır. Mən daxili çaxnaşmadan, fikirləşməkdən bilmirdim nə edəm. Ona görə çalışırdım bu mövzular haqqında videolara baxım, məsələn, depressiya haqqında kitablar oxuyum ki, bu periodu şüurlu şəkildə keçirə bilim. Kömək edirmi? Əlbəttə edir. Əgər yaxın dostunuz, olanları olduğu kimi danışa bildiyiniz adam varsa, bu sizin üçün çox, amma çoooox böyük şansdır, xoşbəxtlikdir. Demişəm axı, təklik öldürür. Mən heç kimlə heç nə danışa bilmirdim deyə çətin idi. Ürəyimdəkiləri boşaldıb ağlamaq istəyirdim, amma kimə? Məcbur hisslərimi basdırırdım. Onda da başqa cür təzahür edirdi. Məsələn, kimsə "necəsən?" Soruşanda özümü tuta bilməyib hönkürtü vururdum. Ya evdə siçan öldürüləndə "siçanı niyə öldürdüz?" Deyib ağlayaraq hay salırdım. Halbuki, o cümlənin yerinə "məni niyə dinləmirsiz?" Cümləsini hayqırmaq istəyirdim. Belə yəni. O yaxınınızdan bərk-bərk yapışın. Çox köməyi dəyəcək.
Axıra yaxın sizə bir az üzücü xəbər vermək istəyirəm: hər yara sağalmır. Acı gerçək budur. Hər yara sağalmaq üçün deyil. Sizə yaxşı təsir etməyən hər hissdən qurtulmaq mümkün deyil. insan yükü dedikləri budur, deyəsən. Ömürlük yük. Üstünə düşən sadəcə səbr etməkdir. Əlindən gələni elədin, düzəlmədi. Eybi yox, canın sağ olsun. Əvvəl-axır üstü küllənəcək. Həyata həmişə küskün qala bilərsən. içində həmişə bir yamaq qala bilər. insan halı.
Xəfiflətmək üçün bir yol kəşf etmişəm: problemlərdən fayda çıxarmaq, başqalarına bu yolda kömək etmək. Məndə alınmadı, alınmır deyə, çalışıram bu mövzuda ehtiyacı olanlara yardım edim, heç olmasa onlarda yaxşı təsir edən bir şey olsun. Heç olmasa bu qədər dibləri görməyimin xeyri dəysin. Nə edək e, özümüzü öldürəsi deyilik ki? Yaşayaq da özümüz üçün. Dəyər yaradaq, dəyər qataq. Xeyir verək, yaxşı təsir edək. Onsuz da axırda ölürsən. Səhv demirəm ki?
Bir də, insan dərdi qədər böyüyürmüş. insan çay kimi dəmlənirmiş. açıq da ola bilirmişik, tünd də. Biz bir az çox dəmdə qalmışıq, deyəsən. Amma eybi olmaz, canımız sağ olsun.
(youtube: )
Hər şeyin davamı da var, sonu da.
P.s: yenə deyim, şəxsi təcrübələrimdən çıxış edərək yazmışam entrini. Ona görə bir az çox neqativ fikirli olubmuş. 9-u düzəlibsə, sadəcə 1-i düzəlməyib bu da var və həmişə hamıda belə olmur. Düzəlir, keçir.-*
Bizdəki əksəriyyət fərdlərinin kifayət qədər düşük, insan psixologiyasından qram xəbərsiz, özü bir uğur qazanıb deyə insanlara həqiqətən nəsə öyrədəcəyini düşünən nəfərlərdən ibarət olduğu fəaliyyət növü.
Kimə baxırsan koçdu, kimə baxırsan təlimçidi. Motivasiyanın nə olduğunu dərindən bilmədən, insanlarla danışıq şəklini mənimsəmədən. Filan qədər motivasiya kitabı oxumuşam, filan işə 1 reject alandan sonra əlimi üzməyib 2-ci dəfə hazırlaşaraq qəbul olmuşam, məndən çox yaxşı koç çıxar. Qoy coachinglə məşğul olub insanların getdiyi yola işıq tutum.
Keçən dəfə bir təlimdəyəm, axırayaxın öyrəndim ki, bu həm də koç imiş. Özlərin satırdılar koç dəstəyi alın, mən də koçinqlə məşğulam bla bla bla. Ətim sümüyümdən aralandı. Sonra axırda hamı kollektiv şəkil çəkdirirdi, bu da qıraqdakı 1 nəfərin koçu imiş. Adam şəkil çəkdirmək istəmədiyini nə qədər dedisə, bu da o qədər təkid edib, axırda qolundan tutdu ki, "stereotiplərini qır gəl şəkil çəkdir". Ahahaha, nə ucuz və boşdan hərəkətdir bu. indi varsayalım adamın kompleksi var, sən "stereotiplərini qır gəl şəkil çəkdir" deməklə onu "sağal"dacağınımı düşünürsən, ey psixologiyadan bixəbər? Camaatın içində hamının fikrini ona yönəldərək tamam tərsini edə biləcəyini düşünmüsən heç? Yox axı. Məlumatın və düşünmə qabiliyyətin o qədər dayazdı ki.
iş orasıdır ki, elə öz ətrafımda həmin insanın güclü koç olduğunu düşünən n qədər insan var. Əlim çatan qədərilə danışıb izah etməyə çalışmışam, bəs qalanı? Belə debil insanları niyə qaldırıb dağın başına qoyurlar axı, fbda hər gün filankəslərin müdrik kəlamını, motivasiya sözləri paylaşır deyə. Belə sözlər olmadan iş görə bilmirsinizsə heç o işi davam etdirməyin vallah. Bir də, stop making stupid people famous, xahiş edirəm.
tərkibində insan atqısı, fizioloji atma olmayan məişət tullantı sularıdır.
bu sulara paltar yuyarkən(ulduz: bez yuyulan sular istisna), habelə hamamda, mətbəxdə istifadə olunmuş suları aid edə bilərik. tərkibində bitkilər üçün qidalandırıcı maddələr olduğundan yenidən istifadəyə yararlı sular sayılır. bakteriya ehtiva edirmi? edir. buna görə istifadədən əvvəl mütləq filtrlənir, əks halda zərərlidir, təbii ki.
filtrlənmiş su daha çox irriqasiya məqsədilə istismar olunur. bəs onu suvarma üçün yararlı edən özəllikləri hansılardır? boz su, təmizləyici vasitələr - sabun, şampun və s. ilə qarışmış sulardır, hansılar ki tərkibində fosfor olur. fosforun bitki üçün əhəmiyyəti isə kifayət qədərdir: qidadan tutmuş, qida və enerjinin bitkinin hər tərəfinə çatdırılmasına, bitkinin böyüməsinə və fotosintez prosesinə qədər kömək edir. bununla yanaşı, növündən asılı olaraq azot, kükürd, kalsium, maqnezium dəmir və başqa maddələri özündə birləşdirən təmizləyici vasitələr var ki, gübrələrin əsas tərkib hissələrini təşkil edir. bitki üçün bir növ gübrə rolunu oynayır.
rayon və kəndlərdə, xüsusi kanalizasiya sistemi qurulmamış yerlərdə, hamam suları, qazılmış arx vasitəsilə kənarlaşdırılır və həmin arx boyunca "öz-özünə" yetişmiş bitkiləri görmək, boz suyun bitkilərə xeyir verdiyinin əyani sübutudur. hələ həmin sular filtrdən keçirilməyib.
dünyada avstraliya, birləşmiş krallıq, iordaniya, yaponiya, almaniya kimi ölkələrdə və amerikanın 29 ştatında boz sudan uğurla istifadə olunur.
Məni az qala havalanmaq səviyyəsinə çatdırmış vəziyyət.
Adam nə qədər öz-özünə danışar, nə qədər şey fikirləşib öz-özüylə bölüşər axı. O qədər olur fikirdən özümü boş-boş divara, ya havaya baxan yerdə tuturam. Ayıldığımda da nə fikirləşdiyim yadıma düşmür. Kimsə nəyin var soruşsa, nə danışacağımı da bilməyib "heç nə" deyərəm. O qədər mürəkkəb bir haldayam ki, izah etmək üçün gərək birinci oturub qarışmış yumağı özüm açmağa çalışam. O qədər bölüşməmişəm, o qədər tək qalmışam ki, hamısı üst-üstə gəlib məni heç vaxt çıxa bilməyəcəyim bataqlığa salıb sanki. Ağlında heç bir sual olmadan, nəyin olub-olmayacağını fikirləşmədən, başa düşülməmə "qorxu"sunun 0% ehtimalla olacağından əmin olduğun bir söhbətə girmək, daha doğrusu, söhbətə girə biləcəyin insan/ların olması necə də böyük xoşbəxtlikdir.
Halımı çoxdan qəbullanıb, canımdan söküb ata bilməyəcəyimi çox yaxşı bilirəm. Danışmaqla yükümü və mənfi enerjimi kiməsə yükləməyi də planlamıram. Bunların qarşısında sərgilənəcək ən ideal davranış, olana çox da fikir vermədən, narahatlıq çəkməyin daşın atmağa çalışıb eləcə davam etməkdir. Bəzən çəkilməz olsa da.
Neftdən əldə olunan maddələrdən biri; qır.
Əsasən, tikintidə, dam örtüklərində və yolların çəkilməsində, asfalt baxımında istifadə olunur.
Asfaltın tərkib hissəsinin az bir qismini təşkil etməsinə baxmayaraq, mühüm rolu var. Məsəl üçün, yayda günortalar asfalt ayağımıza yapışırsa, deməli, qırın tərkibindəki asfaltent və maltenlər keyfiyyətsizdir və miqdarı azdır. Əriyib, tez yumşalırsa, bu o deməkdir ki, istehsal zamanı oksigenin (havanın) miqdarı az olub. Normalda 48-56 dərəcəyə qədər dözümlü olmalıdırlar çünki. Ya nəsə olan kimi tez-bazar vurduqları asfalt çox keçmir çatlamağa başlayır, deməli, tərkibində parafinin miqdarı lazım olduğundan çoxdur, qırı kristallaşdırıb, kövrəklik verib.
Bitumun xeyli sayda markası var və tətbiq sahəsi və iqlim zonasının növündən asılı olaraq seçilir. Bizdə isə bu qaydaya ancaq mərkəzi küçələrdə əməl olunur təəssüf ki. Qalan yollarda isə tərkibinə nə gəldi qatırlar, təki lazımi miqdarda "asfalt" alınsın.
"Mini hamiləlik".
Hormonların alt-üst, emosionallıq ən üst səviyyədə, bədəndə ağrılar, qarında sancılar, ürəyin antin-kuntin şeylər istəməsi, döşlərin ağrılı olması və böyüməsi, halsızlıq, əzginlik, ürəkbulanma, qusma. tək fərq odur ki, doğum etmirsən. Vəssalam.
məsələnin sırf evliliklə bağlı olmadığını, həkimin bu cümləni çarə kimi istifadə etdiyi problemlərdə lazım olanın sadəcə estrogen, testesteron və s. hormon ifrazı olduğunu bilirik. cümlənin bizə demək istədiyinin izahı isə belədir: "evlilik insanın psixoloji vəziyyətini dəyişir, hərəkət və cinsi aktivliyə, o da öz növbəsində sakit, normal yuxu rejimi olan yaşam tərzinə səbəb olur. bədənində lazım olan hormonlar ifraz olunur və beləliklə, orqanizmindəki bir çox problemlər öz həllini tapır. nəticədə, sən sağlam, əsəblərin də yerində."
evlilik münasibətin xüsusiləşmiş hallarından biri olduğuna və hər evlilik insan həyatına müsbət təsir etmədiyinə görə, sağlam həyat sürməmiz üçün sırf evlənməyimiz gərəkməz. izahdakı "evlilik" sözünü "münasibət", "əlaqə" və b. sözlərlə əvəz etsək, məzmundan bir şey əksiltmiş olmuruq. təbii ki, söhbət uğurlu münasibət, əlaqə, birlikdəlik... - dən gedir.
yoxsa ki, hər "xəstə"ni kimlə və necə gəldi evləndirib, işləri lap da yaman günə qoymaqla heç nə düzəlmir.
birdən hardansa yadına düşür, uzun zaman sonra profilinə baxırsan, nişan, toy şəkillərini görüb gülümsəyirsən mənasızcasına. gözlərindən ancaq qəm-kədər yağan, overthinkingdən boğulan birinin indi necə dünya xoşbəxti birinə transformasiya etməsi səni xoşbəxt də etmir deyil. onun uyğun münasibətin içində olduğunu görüb, həyatdakı hər şeyin necə nizamlı və qanunauyğun şəkildə baş verməsinə ayrı sevinirsən. içinə sərməstedici bir fərahlıq dolur. ümid bəsləyirsən gələcəyə dair. o dərəcədə mental çöküşdə olan biri ayağa qalxıbsa, sən də mütləq öhdəsindən gələcəksən fikirləşirsən. həyatındakı yarımçıq parçalarının böyük hissəsi tamamlanıb artıq, bəlkə də hamısı. arzuladığı "yoxmuş kimi olan" nişanı da baş tutub, xəyalını qurduğu avropa turu da. ona lazım olan, həqiqətən ehtiyac duyduğu adamı tapıbmış sən demə. hər halından bəllidir. indi necə sevinməyəsən axı? utanmasam "mənə niyə xəbər etməmisən?", "bişey-mişey var?" deyə mesaj da yazaram hələ. amma ağ eləməyim. şəkillərinə baxıb boş-boş gülməyə davam etmək tutacağım ən yaxşı iş olar hal-hazırda.
gözündə böyüdüb əlçatmaz saydığın xəyalların belə bir gün adiləşəcək. reallığı dərk etdiyin andan etibarən həyatın yüngül fəlsəfəsi və vecsiz sadəliyi ilə təklikdə qalıb, mənası olmayan boş baxışlarla sadəcə gülümsəyə biləcəksən. şərik çıxılası gülüşün, paylaşası nəşən olmayacaq. bir xoş söz axtarışında olacaqsan tutunmaq üçün, amma tapmayıb xeyli dərinə düşəcəksən. arada fasilə verib 1-2 nəfəs almağa imkan tapacaqsan, amma çox çəkməyəcək. nə ağrılarına, nə xoşbəxtliyinə bel bağlama. heç biri qalıcı olmayacaq.
insanların, onların zövqlərinin, düşüncələrinin, hərəkətlərinin tamam fərqli olduğunu nəzərə alsaq, bir insan necə ola bilər ki bütün bunlarla uzlaşır və hətta sevilir? demək ki, nə? o insan saxtakardır. çünki hərəyə başqa cür davranır. hər qrup insana xitab etmək üçün özünü olduğundan ayrı şəkildə göstərir.
xarakteri güclü və artıq formalaşmış insanların isə sevənindən çox sevməyəni olur. çünki 1-ci haldakı kimi hamıya ayaq uydurmağa çalışmır. çünki həmin insanın artıq sağlam oturuşmuş şəxsiyyəti, sərhədləri, davranışları var. və bu əlbəttə ki hamıya uyğun ola bilməz.
hər kəs tərəfindən sevilməyə çalışan insanların bu davranışlarının təməlində isə, böyük ehtimal, uşaqlıq dövründə yaşadıqları sevgi əskiklikləri, yaxınları tərəfindən diqqətdən kənar qalmaqları və bu qəbildən nəsnələr yatır. xoşbəxtlikdən, asanlıqla həll oluna biləndir..
deyəsən, bu gedişlə həyatımda çox davam edəcək vəziyyət.
əvvəlki iş yerimdən əziyyətimin qarşılığını görmədiyim və istismar olunduğum üçün çıxdım. sonra bir qədər intervyuya getdim, hər şey yerli-yerində, amma maaş az. əməkhaqqı azlığına görə qəbul edə bilməcəyimi də bildirəndə nə qədər məbləğin uyğun olduğu soruşulurdu, o da təqdim etdiyimlə razılaşmırdılar. e üzrlü sayın amma mən də əməyimi satıram yəni. saatı qəpik-quruş qarşılığında işləyə bilmərəm. zəhmətə dəyəcək məbləğ sunsaz, nə problem?
elanda maaşı göstərilən işə başlayırsan, bir dərd, göstərilməyənlərə apply edib vaxt itirirsən, 2 dərd.
stipendiya kartının harda olduğu önəmsəməyən mən indi oturmuş gün sayıram karta mədaxil nə vaxt olacaq deyə. bu günlərə dəmi düşəcəkdik, ilahi? məcbur evdəkilərə çayı-suyu da pulla gətirirəm daha. nə bilim çek yığıb ədv vururam zad. böyle çöküş görülmedi, arkadaşlar..
çıtayı yüksek tutmağım da axırda məni yesir vidinə salmasa sevənəcəm. valla. yoxsa artıq salıb?
edit: ağlamağımdan çox keçmədi dediyim maaşla razılaşdılar. adam olacaksınız efenim.