bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

Bertrand Zobrist


282 1 0 0
The darkest places in hell are reserved for those who maintain their neutrality in times of moral crisis. Dante Alighieri - "Inferno"
6 post son 1 ildə
az
çox
0 gün
ardıcıl post
rekord: 8 gün
00:00 — 15 post 01:00 — 18 post 02:00 — 24 post 03:00 — 18 post 04:00 — 15 post 05:00 — 24 post 06:00 — 12 post 07:00 — 7 post 08:00 — 7 post 09:00 — 7 post 10:00 — 4 post 11:00 — 3 post 12:00 — 9 post 13:00 — 6 post 14:00 — 7 post 15:00 — 8 post 16:00 — 8 post 17:00 — 9 post 18:00 — 11 post 19:00 — 7 post 20:00 — 8 post 21:00 — 9 post 22:00 — 22 post 23:00 — 24 post 00 06 12 18 02:00 pik saat
gecə quşu
2
Başlayan
Səviyyə 2
29 / 200 XP
135.8K
təxmini söz yazıb
1.9 kitaba bərabər
×

Post Ardıcıllığı

Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.

Rekord: 8 gün ən uzun ardıcıllıq.


Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!

×

Yazı Saatları

Tip: gecə quşu

Pik saat: 02:00

Gecə (00-06): 114 post
Səhər (06-12): 40 post
Gündüz (12-18): 47 post
Axşam (18-00): 81 post

Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.

×

Səviyyə Sistemi

Səviyyə 2: Başlayan

XP: 129 (karma əsasında)

Növbəti səviyyəyə: 171 XP qalıb


Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.

×

Yazı Statistikası

Təxmini söz sayı: 135,806

Toplam simvol: 814,833

Orta entry uzunluğu: 2,889 simvol

Kitab ekvivalenti: ~1.9 kitab (70K söz/kitab)


Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.


wiki yazar

Dəstəkçi

Nailiyyətlər 12 / 18
İlk Addımlar
Yazıçı
Əjdaha Balası
Əjdaha
Əjdaha Kralı
Tanınmış
Vikipedist
Oxunan
Bestseller
Milyonçu
Veteran
Əbədi
Qələm Ustası
Karma Yığıcı
Məşhur
Bilik Xəzinəsi
Həftəlik Seri
Abidə

blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
dostluq və seks

Deyil təkcə azərbaycanda, bütün dünyada əksər insanlar tərəfindən tərəzinin eyni gözünə qoyulmayan iki mövhum. Əslində, bu entrini (bax: oğlanla qızın dostluğu)

başlığına yazacaqdım, ancaq kontent içərisində əsas olaraq bu 2 şeydən söz açacam deyə ayrıca başlıq açmağı uyğun gördüm. Yəni mövzu sırf qarşı cinslərin dostluğundan və seks faktorundan ibarət olacaq.

Hamısını bir-bir diqqətlə oxuya bilməsəm də, müəyyən qədər yuxarıda adını çəkdiyim başlığa göz atdım və gördüyüm şey mənim baxdığım aspektdən eyni idi: bir tərəf deyir ki, "oğlanın cinsi istəyi olur deyə qızla dostluğu mümkün deyil", digər qrup da deyir ki "yoo, cinsi olaraq istək duyulmayan qızlar da var, onlarla dostluq əladı". Dolayı yolla hər iki tərəf də seks'i dostluq ilə eyni gözə qoymur. Amma məncə, olar. Oxuyan hər qəbildən insanın başa düşməsi ümün niyəsini çox bəsit, sadə formada, etap-etap izah edəcəyəm ki, anlaşıqlı olsun. Bunun üçün də elə ən başdan başlamalıyıq.

dost nədir?
Google-da bir neçə dildə yüngülvari yazıb qısa xülasəsini çıxarsaq, dost - bir-birinə güvənən, etibar edən, aralarında sevgi, hörmət, mehriban münasibət və səmimiyyət olan 2 tanış insandır. Bu tərifi mütləq şəkildə yadda saxlamaq lazımdır. Zira böyük əksəriyyət dost sözünün anlamını bilmədiyi üçün zehinlərində şüursuzcasına bir qəlib formalaşdırıb. Yəni bundan sonra mən hər "dost" işlədəndə qayıdıb bu xülasəni mütləq şəkildə təkrarlamaq lazımdır, beynimizdəki qeyri-müəyyən və mücərrəd dost anlayışını düşünmək yox. Əslində, xırdalığına getsək, ətrafımızda "dostumdu" dediyimiz əksər şəxslə heç də səmimi və etibar dolu münasibətimiz olmadığını(ki, bunlar dostluğun ən əsas təməlləridir), əlaqələrimizin sadəcə səthi tanışlıq ehtiva etməsini anlamaq çətin deyil. insanın az sayda dostu olur, qalan böyük çoxluq sadəcə "tanış"lardır.

Burası aydın olduqdan sonra məlum başlıqda yazarları 2 yerə bölən ən önəmli nüansı - seksi aydınlaşdırmalıyıq (təbii ki, insan üzərindən irəliləyəcəyik).
seks nədir?
seks - nəsil artırmaq və ya həzz, cinsi tətminlik yaşamaq üçün olan genital əlaqədir. ("və ya" sözünə xüsusi vurğu etməyimin səbəbi aşağıda aydınlaşacaq)

Bunu da aydınlaşdırdıqsa, əks cinslərin dostluq münasibəti qura bilməyəcəyini deyən və bunu iki cins arasındakı seks istəyinə bağlayan insanların özünə verməli olduğu vacib bir neçə sualı verməliyik: kim deyib ki, seks dostluğu pozur? Harada yazılıb ki, seks və dostluq tərəzinin eyni gözündə ola bilməz? bunlar nəyə əsaslanır?
Cavab sadədir: bu iki şeyin - seks və dostluğun eyni pillədə dura bilməyəcəyini demək əllə tutulacaq xüsusi əsası olmayan bir şeydir. Şəxsən mən bunun sosial cəhətdən təməl səbəblərdən birinin də insanların normal şəkildə "mənim sənə romantik(və ya cinsi) duyğularım yoxdur" demək yerinə, "mən səni dost kimi görürəm" tipli ifadələr işlətməsi olduğunu düşünürəm.

Ümumiyyətlə, gəlin elə yenidən qısaca seksin özünə fokuslanaq. Dedik ki, birinci təməli nəsil artırmaqdır. Lakin biz bir də "və ya" işlətdik axı. Yəni kompleks canlı olaraq biz insanlar çox az sayda canlıdan biriyik ki, seksi həzz almaq üçün də edirik. Ona görə də seksin ikinci, yəni həzz tərəfinə baxaq. Amma ilk öncə həzzin nə olduğunu bilməliyik. Dedik axı, hər şeyi sadələşdirmək və izah vermək lazımdır ki, gərəksiz düşüncə formalarından qurtulaq.
Sual: həzz nədir?
Cavab: həzz - xoş bir şeydən duyulan ləzzət, zövqdür. Seks olmasın, olsun musiqi dinləmək, yağışın altında gəzmək, foto/rəsm çəkmək, səyahət etmək, film izləmək, kitab oxumaq, qeybət etmək və s. və ilaxır hər-hansı bir şeydən duyulan həzz. Demək istədiyim odur ki, fokuslanmalı olduğumuz şey həzzin özüdür. Niyə digər həzzləri dostlarla(dost deyərkən başda dediyim xülasəni təkrar düşünək) etmək okeydir də, cinsi həzz almaq yox? Cinsi əlaqənin dostluğu, yəni iki insanın mehriban, səmimi və güvən duyduğu əlaqəyə zərəri tam olaraq nədir ki, biz buna qarşı çıxırıq? Niyə seksi ya flört, sevgililik, ya da hansısa clubda, barda, partidə tanış olduğumuz insanla 1 gecəlik əlaqə səviyyəsində olunan bir şey halına gətiririk? (yeri gələndə bunlar da şəxsi seçimdi, okeydi. Amma və lakin arada heç bir seksual cəzb olmadığını göstərmək üçün "yox e, o mənim dostumdu" demək yox). Ətrafda məxsusi duyğusal bağlılıq istəməyən, romantik əlaqəyə açıq olmayan o qədər insan var, hansı ki hərəsi həyatında başqa bir şeyə fokuslanıb. indi bunlar neçə sekslə məşğul olsun? Oğlan hər dəfə gedib mexaniki idman kimi fahişə/eskort/seks işçisi (adına nə deyirsinizsə, deyin) ilə olsun? ya az öncə dediyim kimi günübirlik seksual münasibətlər yaşasın? Yoxsa hər iki cins də porno izləyib masturbasiya edərək oturub gözləsin ki, haçan flörtü, sevgilisi, romantik münasibətdə olacağı biri olacaq və seks yaşayacaq? Gəlin özümüzü aldatmayaq, bu suala səmimi cavab verək: bəyəm qızlı-oğlanlı kim çıxıb deyə bilər ki, etdiyi masturbasiyaların böyük əksəriyyətində gələcəkdə həyat yoldaşı olaraq gördüyü, aşiq olduğu insanı düşünür? Bəyəm sizdə heçmi olmayıb ki, ətrafınızda çox istədiyiniz, cani-könüldən xoşbəxtliyini, yaxşılığını arzuladığınız, yanında özünüzü məmnun hiss etdiyiniz, çətin gündə bir-birinizə kömək olduğunuz, sözünüz tutan və yeri gələndə həyatın müəyyən anında(bu, xoş bir söhbət, keçirilən əyləncəli vaxt və s hər-hansı an ola bilər) cinsi olaraq da cazibə hiss etdiyiniz biri olsun?* 100/100 əminliklə deyirəm ki, hamıda olub. Və bu bu o demək deyil hər gecə həmin inanı düşünüb masturbasiya edəsən . Hansı ki onu təsəvvürünüzdə sevgili, gələcək həyat yoldaşı kimi xəyal etmirsiniz(axı bayaq da dedik: həyatda prioriteti evlilik, sevgililik, romantik bağlılıq olmayan çox insan var). Şəxsən məndə olub, hansı ki romantik çəkim yoxdur, amma cinsi cazibə var. Ona görə də bu sualı, necə deyərlər, "papağı qabağına qoyub" düşünmək lazımdır: Qarşılıqlı tətminlik, məhrəm duyğuları və anları bölüşmək üçün elə səmimiyyət, yaxınlıq, etibar duyduğun insanı seçməkdən daha məntiqli nə ola bilər?

Mən ən son bu mövzunu oturub müzakirə edərkən bunları deyəndə dediyimi fuckbuddylik ilə qarışdırmışdılar, lakin elə deyil. Burada məqsəd fuckbuddy məsələsində olduğu kimi cinsi münasibət deyil; seks, "dostluq ağacı"nın sadəcə bir budağıdır.

Həm də ki sağlam bir münasibət, mehriban bir əlaqə və üstügəl də qarşılıqlı bir cinsi çəkim varsa, bundan gözəl nə ola bilər? Möhtəşəm bir münasibətdir. insanın ömrü uzanır. həyatdan məmnunluğu artır. Nə gərəksiz qısqanclıqlar var, nə bir-birbirinin həyatına müdaxilə, nə "niyə yazıb-eləmirsən?" kimi triplər, nə də başqa bir şey. Hər iki tərəf başın salır öz həyatı ilə məşğul olur, həyatlarında məqsəd qoyduqları hədəflərinə doğru addımlayır. Gərəkli anda sirdaş, dərd ortağı, gərəkli anda xoşbəxtliyini bölüşdüyün yoldaş, lazım gələndə də rəngli bir partnyor. Üstəlik, belə olanda insan qarşı cins barədə inanılmaz bir təcrübə toplayır * hesabım açılanda mesajlar arasında "qızlar haqqında bu qədər şeyi hardan öyrənmisən?" sualı vardı, yəqin ki cavabı bu entridən almış olar. Az-çox nəsə bilirəmsə, elə bu cür dostluqlardan qazanmışam .
Hə, bəs seks dostluqda mütləqdirmi? - deyil. Doğmadan da doğma, ta könlümün dərinliyindən xoşbəxtliyini arzuladığım, amma qram cinsi cazibə olmayan o qədər qız dostlarım var ki. Onlarla da əlaqənin ayrı gözəlliyi var.

Dolayısılə, entrini bitirəsi olsam, demək istədiyim, insanlar arasındakı münasibətləri və xüsusilə də dostluğu təməl ehtiyac və instinktimiz olan bir şeyə mütləq qadağa qoyaraq çərçivələməyi düzgün görmədiyim idi. insanlar arası əlaqələr bu cür qəti qadağalar və sərhədlər qoyulacaq qədər bəsit deyil. Zatən başdakı tərifdə də deyilən o səmimiyyət, dürüstlük olduqdan, tərəflər də özlərini, hisslərini, hisslərini bilən biriləri olduqdan sonra bu cür sərhədləmələrə gərək də qalmır.
Xudahafiz.

telefon nömrəsi

Bayaq yenə instagramda birisi danışırdı. Hər dəfə biri çıxıb qərb ölkələrindən danışılanda "zerkalniy" olmasının nə qədər gərəksiz olduğu və oralarda əsasən seks işçilərinin, müştərilərin yaddaşında daha rahat qalsın deyə aldıqları deyir. Halbuki bizim kimi ölkələrdə nömrələr: həm maşın, həm telefon nömrəsi status göstəricisi sayılır. Xırdalığına gedəndə bir mənası olmadığı aşkar bir həqiqətdir, lakin eyni zamanda bu da bir həqiqətdir ki, bəzən işivin yolunda getməsi üçün çox köməyi olur. Xüsusilə də dövlət və xidmət(paqon) işində olan kimsə tapılmaz ki, "200/210/211" ilə başlayan nömrədən gələn zəngdən, necə deyərlər, tıncıxmasın(səbəbi zatən hamıya məlumdur).

Sözün düzü, mən də əsgər gedənə qədər çox da qozlamırdım bu temaları. Gərəksiz sayıb ağız-burun büzmürdüm o marjinallar kimi, eyni zamanda insanı necə qabağa sala biləcəyindən də bixəbər idim.
Nəsə, bir dəfə çoxdandı danışmırdım, bölükdə də maxelər filan yox idi deyə, getdim bölük komandirinin yanına ki, telefonla danışım. Məlum, dayıya "məruzə" eləməliydim ki, hər şey qaydasındadı, yeyib-içməyim yerindədir, pul-zad da var, narahat olmasın. nömrəsin dedim, yarıyacan yığmışdı ki, qayıtdı ki:
+ bu kimdi? kimə zəng eliyirsən sən?
- dayımdı, canab baş leytenant.
+ dəqiq dayındı?
- doğma dayımdı, cənab baş leytenant.
+ dayın kimdi sənin?
Donuq ifadəylə dedim ki:
- vallah sizin, mənim kimi ətdən, sümükdən olan adamdı.
"keç otur görüm", - deyib otuzdurdu qabağında, başladı mənlə hal-əhval tutmağa ki, nəsə problemim varmı, hər şey qaydasındadırmı, kimsə incidib edirmi və s. Oxuduğum yerləri soruşub bie partiya "maşallah" eləyib mehriban danışdı. Bunu əmin elədim ki, hər şey yaxşıdı, sadəcə adicə danışıq olacaq. Götürdü yığdı, telefonu qoydu mikrofona dedi "yanımda danış". Narahatlıq bürüdüyü bariz bilinirdi. Mənə də hələ tam çatmırdı ki, bu niyə belə edir. Amma indiki ağlımla çox da qınamıram: 1 il deyildi rütbədən vurulmağı, üstəlik general gələndə bərk pazlamışdı, problem istəmirdi. Adi danışığımızın sonunda dayım qayıtdı ki: "bax, bertrand, ora sənə zarafat gəlməsin. Nə dedilər 'oldu' de keç, çox dilləşmə. kimisə birinci söymə, birinci vurma ha. Amma fərqi yoxdu rütbəsi, vəzifəsi nədir, kimsə artıq-əskik danışsa, əl qaldırsa, cavabın ver, dayun arxandadı. Soruşanda da Kimsən, kimlərdənsən, nəçisən - çox danışma. Gördün uje prokurorluğa-zada düşmüsən, mənə xəbər verə bilmirsən, onda deginən ki, bəs filankəsin adamıyam". Bunları deyəndə mən təkərə düşdüm ki, ala dayım bilmir mikrofonda olduğun, o yandan da bölük komandiri eşidir, birdən xoş qarşılamaz. Sağollaşandan sonra gülümsünüb qayıtdı ki "get bölüyə, əsgər. Nə vaxt ürəyin istəsə, gəl yanıma evlə görüntülü danışdırım". Bax ilk onda anladım ümumən 200 neçə ilə başlayan "zerkalniy" nömrə nələrə qadir olurmuş. Bu və dayımın yanıma görüşə gəldiyi haqq-hesabdan sonra yerə uzanmağıma belə icazə vermirdi bölük, tağım komandiri, o dərəcədə ehtiyat edirdilər.

Əsgərdən sonra da elə vəziyyət oldu ki, (200-xx-xx) bir nömrə gəldi əlimə, dedim hər ehtimal qoy qalsın qıraqda. 2-3 ən yaxın dostum xaric heç kimə vermirəm o nömrəni, ancaq bu kimi məsələlər üçün ayırmışam.
O dəfə polisə işim düşmüşdü. Mənimçün önəmli olsa da, polis üçün çox da vecə alınacaq şey deyildi. Bilirdim ki, adi formada getsəm, qozlanmaz - uşaqlıqdan görə-görə bunların düşüncəsini əlimin içi kimi bilirəm. Pataloku 50-100 manat xeyir çırpışdıracaqdı, ya yox. Nəsə, Şöbədən öyrəndim ki, bəs kapitan filankəsovla danışım. Buna elə o nömrəmlə zəng elədim, danışdıq. Elə oldu ki, bir dəfə bu şəhərdə olmadı, bir dəfə növbədə oldu, mənim vaxtım olmadı filan-fəsməkan, nəsə görüşümüz 3-4 gün yubandı. Amma whatsapp'da danışanda yüngülvari dedim məsələni. Axır, bir gün vaxtı danışıb getdim şöbəyə. Gəldi görüşdü, hal-əhval tutdu, məsələni ətraflı dinlədi. Qayıdıb şəkli göstərməyimi istəyəndə çıxartdım blackberry-ni ki "qadası, bunda whatsapp yoxdu, smartfon evdədi -*". Öz telefonunda girib soruşdu ki "sən o nömrəsi 200 olan oğlanıydın da, hə?". Barmağımla chat'ı aşağı edib: "hə, amma whatsapp nömrəm budu", - deyərək göstərdim. Nəsə, iş elə oldu ki, çox adi, çox bəsit formada yoluna qoyuldu. Bir an məni xəcalət bürüdü ki, amk necə belə diqqətsizlik edə bilərəm? "üzrlü hesab elə, sənin də vaxtını aldım", - dedim, gülə-gülə qayıdıb əlimi bərk sıxıb ləyçəylə: "o nə sözdü? Xoşdu. işimiz budu. Vəzifə borcumuzdu. Bə biz buna görə maaş alırıx da", - dedi. Bax onda bir də ürəyimdə dedim ki, "kəramətinə qurban olum, ay nömrə!". O dəfə gəldiyim gün şöbədə içəridə bir ana fəryad edirdi ki, balamı tapın, biri bir can yandırmırdı, donuq ifadə ilə şablon cavablarla yola verirdilər. Nədi-nədi arxamdakı adamları simvol edən "blatnoy" nömrəm var deyə mənlə can deyib, can eşidirlər.

Birin də danışım, bitirəcəm entrini. Bu, çox ironik olmuşdu çünki.
Dostlarımdan biri 1 il oxuyandan sonra phd-ni yarıda atıb əsgər getdi. Buna demişdim ki, aq mən də o yolları keçmişəm, bilirəm nə nədi. Gedəndə hər ehtimala qarşı komandirin telefonu ilə mənim bu nömrəmi yığ, astadan hiss eləsin ki yiyəsiz deyilsən. Bu da mənə istehza edirdi ki, ala bəsdi də zad. Srağagün birtəhər bir maxenin telefonundan məni yığıb danışır ki: "ala götüm açılıb ətağa. Bütün günü toz-torpağın içində ora-bura süründürüb, sıra meydanında sikirlər ömrümüzü. Bumbuz suda formamı yumaqdan əllərim cadar-cadardı. Bölük komandirimin nömrəsin verirəm, qardaşımsan, yığıb bir danışarsan. Nəsə xərcin çıxsa, gələndə xəcalətindən çıxaram". Mən də bunla mırtlaşa-mırtlaşa gülməkdən cırılmışam ki "ala bax o vaxtı niyə götüvə-başıva yaxırdın axı? Adam kimi deyəndə başa düş də". Nəsə, sağ olsun bölük komandiri, mehriban oğlan idi. Sözümüz də şirin tutdu, xahişimi də yerinə yetirib qaqamı ayrı bir işə ayırdı, süründürmür uje. Gərək ona da bir "dəyim", xəcalətdən çıxın. indi də bizim bu lümpenə başa salıram ki, filan-filan hərəkətləri eləsin ki, bölükdə qan-qaraçılıq olmasın ki, niyə onlar əziyyət çəkir, bu yox. Bəxti onda gəririb ki, dedofşeniya olan yerdə deyil. Yoxsa çoxdan sındırmışdılar djdjjdjdjd

Uzun sözün qısası, başda da dediyim kimi: əgər hər şeyin ideal olduğu bir sistemdə yaşasaydıq, əlbəttə ki maşın, telefon nömrəsi və s bu kimi şeyləri mənasız adlandırmaq olardı. Ancaq həqiqət budur ki, ideal sistemdə deyilik və hərə bir yolla öz işini aşırmağa çalışır. Çox dərindən fikirləşəndə vəziyyət lap qəribə hal alır. Baxırsan ki, ard-arda düzülən gözəgəlimli rəqəm yığınağıdır və "kim"lərdən olduğunun sadə bir göstəricisidir, amma daşıdığı qüdrət oyunlarda istifafə olunan "boost" kimi bir şeydir. Tək fərqi budur ki, oyunda yox, real həyatdasan. Digər yandan, kim ki buna gərəksiz deyir, onun səmimiyyətinə heç inanmıram. Sosial həyatda, adicə platformalarda belə əlinə bir damcı ixtiyar düşən kimi adamlar 180 dərəcə dəyişdiyi diyarda olduğum yerdən baxanda əli ətə çatmayan pişiklərin "iylənib" deməsi kimi bir şeydir buna mənaslz baxmaq..

günü gözəlləşdirən anlar

Elə indicə 28də qarşılaşdığım anlardır.

Qatara çatdırmaqçün tələsdiyim yerdə ətrafa boylananda bir də gördüm yolun digər tərəfində 18-19 yaşlarında bir qız düz səkinin tini ilə gedir. O ki uşaqlar nazik uzun bir şeyin üzərində gedirlər e, qollarını da açıb yıxılmamaq üçün tarazlıqlarını saxlamağa çalışırlar, bax o cürə formada, sakit, başını salıb ayağı altındakı səkinin tininə zillənərək, yola düşməmək üçün müvazinətini saxlamağa çalışaraq asta-asta gedirdi. Uşaqcasına sevinərək elə edirdi ki, sanki ətrafda heç kim yoxdur, tək budur və heç kim də bunu görmür - yanından keçənlərin qəribə baxışları vecinə də deyildi, Özü öz dünyasına dalıb özü üçün əylənirdi. bu soxa-soxda və hərənin harasa tələsdiyi yerdə yolun bu tərəfində dayanıb qızı axıra kimi izlədim: Gəldi düz mall'un yanında hoppanaraq səkidən düşdü, sonra əli ilə saçını qulağının arxasına çəkib heç nə olmamışcasına yolu keçib öz yoluna getdi. Mən də uzaqdan gülümsünüb siqareti söndürüb yoluma getdim. Sanki hansısa film, ya da serialdan bir səhnə izləyirmiş kimi idim. Heyif ki, fotoaparat yanımda deyildi, yoxsa qəşəng kadr alınardı. Oturduğum kafedən iş vaxtı bitdiyinə görə serialı yarımçıq qoyub çıxmışdım, dilxor idim. Bunu Gördüm, içim açıldı, sözün əsl mənasında günüm gözəlləşdi.

Qeyd: yazar bu entrini yolda gördüyü qıza axıra kimi tamaşa etdiyi üçün qatara gecikib taksi ilə evə qayıdarkən yazıb.

sözaltı günlük

5 il, düz 5 il sonra ilk oxuyucum bakıya qayıdıb... Yola saldığım günü dünən kimi xatırlayıram.

illər, illər əvvəl hələ instagram təzə-təzə azərbaycanda trend olmağa başlayarkən orada yazılar yazırdım. Bəziləri sözlükdə yazdığım subyektiv entrilərim kimi bir şeylər idi. Əsas da ki o zamanlar inancımı təzə-təzə itirmişdim deyə araşdırdığım dini mövzulardan yazılar vardı. Amma hesaba real həyatda tanıdığım və "bezbaş" olmayan tanışlarım xaric heç kimi qəbul etməmişdim. Aradabir kimsə də istək atanda belə şeylər yazıb paylaşdığımı, dini inanclı birisidirsə, xoşuna gəlməyəcəyini bildirirdim. Zatən az idi follow atanlar, bunu öyrənəndən sonra da sağollaşırdıq.

Hətta o günü də dəqiq xatırlayıram. Qeyd etdiyim son doğum günüm o olub. Günorta bir qızdan follow istəyi gəldi. hələ məclis başlamağına vardı deyə yenə hər zamankı bildirişimi etdim ki, bəs belə-belə postlar paylaşıram, uyğundursa, qəbul edim, yoxsa izləyici toplamaq kimi bir niyyətim yoxdu. Gözəl də olsa, xeyri yox idi e, düşüncəm uymurdusa heç kimi qəbul etmirdim. Qız da qayıtdı ki, "nə gözəl. elə mənə də x səhifənin altına o cürə comment yazan birinin düşüncələri maraqlı gəlmişdi". Elə ordan da ünsiyyətimiz başladı. Qıza da baxırsan həm gözəldi, həm yaradıcılıq fışkırır: həm piano ilə məşğuldur, həm rəsm ilə. Üstünə də gəl rus sektor (rus sektor simpatiyam o vaxtdan var :d).

Nə paylaşsam hər zaman axıra kimi oxuyur, bəzən fikirlərini, bəzən də komplimentini bildirirdi. Ən önəmlisi də, dialoqumuz birtərəfli olmayıb. Yəni əksər hallarda olduğu kimi "mən soruşum, qarşımdakı danışsın, amma o özü mənə sual verməsin, mən özüm söhbəti açmaq məcburiyyətində olum" şeysi çox az olurdu, çünki özü o dəqiqə mövzuya fikrimi soruşurdu. Ona görə də mənə olan marağı illər əvvəl instagram, facebook'da, elə burada - sözlüyün özündə də yazılarımı oxuyan və ya real həyatda olduğum mühitlərdə dediklərimi eşidən və mənə diqqət göstərənlərdən fərqli olub. Fərqi də bu idi ki, gördüyüm diqqət və marağın 90%-i heç də şəxsi iradə və sağlam düşüncə ilə olan davranış olmayıb * sözlükdəkilərlə də xoş ünsiyyətim olduğu halda belə, sosial media və ya real həyatda görüşməkdən qaçmağımın təməli budur əslində . Çox vaxtı sırf kütlə psixologiyasının məhsulu idi, şəxslərin özü özlüklərində əsaslandığı şey deyildi. Təzə terminlərlə desəm, hype'ma görə idi. Ona görə də hörmət çərçivəsində qarşılıq verib çox da ciddiyə almamışam.

Nəysə e, gəl zaman, git zaman qızımız başqa ölkəyə köçməli oldu. Demişdim ki, getmədən öncə vaxt eləsin, görüşək. O günü də dəqiq xatırlayıram. Bərk depressiyada olduğumdan yemək belə yemir, ancaq siqaretlə qidalanırdım deyə məcbur salmışdı məni indiki "chaplin" kofeşopunun altındakı restorana ki, yemək yeyim. Çıxanda da yanında siqaret çəkməyimə söz atırdı ki, yaraşmır və s.

iş elə gətirdi ki, sosial media hesablarımı silib hər şeydən uzaqlaşdığımdan onla da əlaqəm itdi. Əsgər getməmişdən öncə birtəhər tapıb bakıdadırsa görüşmək istəyəcəyimi demişdim. Deyildi. söhbətimiz də görüntülü danışıqdan o tərəfə keçmədi. Elə o vaxtdan söhbətimiz qaldı.

Bir neçə ildir elə həmin o köhnə məntiqlə açıb hələ də saxladığım, 5-6 nəfərin olduğu insta hesabımın izləməsində qalmışdı. O dəfə təsadüfən o hesabıma girəndə storidə gördüm Bakıda yaradıcı işinə uyğun fotoqraf axtarır, mən də götürüb bir neçə fotoqraf önərdim (yep. Gördüyüm işi kommersiya məqsədli görmədiyim üçün özümü önərməmişdim. O da cəhənnəm, könlümdən gəlmədiyi halda heç vaxt ürəyimə yatmayan kiməsə şəklini çəkmək istəyəcəyimi demirəm, xüsusilə də qızlara və kommersiya tiplidirsə). O da qısa dialoqun sonunda Bakıya qayıtdığını, görüşmək istədiyini dedi. Dedim yəqin ponyatka xətrinə deyir, nə də olsa çox uzun zamandır heç salam-sağoıumuz olmayıb. ona görə topu ona atdım ki, özü məndən daha məşğul adamdır, vaxt eləsə deyər, görüşərik.

Keçən dəfə planlamışdım ki, səhəri gün çıxıb bir neçə qalereya/rəsm sərgisi gəzim. son söhbətimizdən də 2-3 həftə keçmişdi. Axşam kəlləmi atıb yatacağım yerdə mesaj atdı ki, səhəri gün vxadnoydu, bəlkə görüşək?
Gün oldu ertəsi, vaxtı danışdıq, Hər zamankı kimi də gecikmişdim. -* Çatanda artıq əvvəlki yaxınlığımız olmayacağını düşünüb dədə-baba üsulunda toqquşdurmaq üçün yumruğumu uzatmağı düşünürdüm ki, gördüm ala qolların açıb qucaqladı. indi oturub 5 ili 5 saata necə sığışdırasan axı? Danış, danış, mövzu bitmir, söhbət söhbəti açır. Amma məsələnin məğzi bu deyil...

Nə yalan deyim, bəzən doğum günlərini qeyd etdiyim, bayramlarda sevindiyim, fikir eləmədiyim, peşmanlıq duymadığım, yas tutmadığım o köhnə günlər üçün çox darıxıram. Bu qız da məni 1-2 nəfər xaric heç kimlə danışmadığım və bütün yaşama sevincimi itirdiyim o hadisələrin öncəsindən tanıyan və əlaqəm qalan 6ca nəfərdən biri, yeganə qızdı. O vaxtlar da çox yaxın səmimiyyətimiz vardı. indi - yetkin halımızla belə səmimiyyətin qalması o qədər xoş hiss etdirdi ki.. Söhbət əsnasında diaqnozlarımızın eyni olmasını öyrənəndə lap doğma hiss elədim. Mental problemlərdən əziyyət çəkən, dərmanlarla boğuşan adamlar yaxşı başa düşər insanın özü ilə eyni diaqnoza sahib birini tapması, üstəlik bunun da keçmiş bir dost olması necə sevindirici haldır. Üstəlik, bizdən 2 məhlə uzaqda qalır deyə vxadnoy olmasa da görüşmək alınacaqdı...

Dünən 6 saat yuxu ilə yola çıxıb yolboyu dayanıb allahın bir çayını da içmədən birbaşa 250km yol gəlmişəm ki, atam gedəsi yerə çatdırsın. Planlamışdım ki, axşam onla görüşərik. icazəli olduğum halda yolda müdir zəng elədi ki, axşam da olsa gəlim, iş axsayıb, kömək lazımdı. Mən də guya planlamışdım ki, axşan boş olaram, görüşərdik. Bu da yazdı ki, 3 gün birində, 4 gün də birində olmaqla 2 işdə işləyir ki, zehnini, özünü məşğul saxlasın, "düşməsin", işdən 12 də çıxacaq, ondan sonra alındırmaq olar. "Kakraz" mənə də uyğun idi. Məndən olsa, hamı ilə gecə görüşərəm, özümü gecələr daha çox özüm kimi və rahat hiss edirəm, amma çox insana uyğun olmur. Ünsiyyətim, ən əsası səmimiyyətim olan qızların əksəriyyəti də gecə çıxa bilmir deyə həmişə o cəhətdən özünü şanssız hiss edirəm (baxma: yalnızlığın ən çox anlaşıldığı anlar/-323872). Ona görə də şansı qaçırmaq istəmədən yorğun-arğın özümü çatdırdım. Nə də olsa bir-birimizi çox əvvəldən tanıyırıq axı. Zəifliklərimi, problemlərimi, narahat edən fikirlərimi bilən, mənə başqalarının deyil də, öz gözü ilə baxan, öz dediyi kimi "big picture" olaraq görməyə çalışan biridir, necə bu şansı qaçıra bilərəm?

2018 ya da 2019 idi. bir dəfəsində gecədən xeyli keçmiş yenə içərişəhər tərəfdə fırlananda sabir parkında 3 oğlan, 3 qızın palaz sərib piknik etdiyini görmüşdüm. Elə qibtə eləmişdim onlara ki necə də səmimi ortamdadırlar, görəsən mənə nə vaxt qismət olacaq? Bu şey o vaxtdan ürəyimdə arzu kimi qalmışdı...
Dünən elə bu vaxtlar gəzəndə qəfil gülməli bir tema oldu, gülüşümüz sakit küçənin hər tinini bürüyəndə bir anlıq o gecə ağlıma gəldi və gördüm ki, tam da istədiyim andayam - içimi xoşbəxtlik bürüdü.

Belə... Dünən qruz, nostalgiya, keçmiş günlər, gələcək planlar, indiki vəziyyət, çəkdiyi rəsmlər, bəstələdiyi musiqilər, mənim heç yerdə paylaşmayıb özümə və yaxın insanlara saxladığım fotolar ilə dolu bir gecə keçdi. Ən ironik şey isə bir zamanlar mənə siqaret çəkməməyimi deyən qızın oturub mənlə bir siqaret çəkməsi idi. Özünün də dediyi kimi: "doğrudan elə eləmişəm? -* anyway, həyatdı da, hamımızı dəyişir". Doğrusu, oturub son illəri fikirləşəndə görürəm ki, elə mən də heç gözləmədiyim yöndə çox dəyişilmişəm. il sonuna yaxınlaşdıqca 2022 başlığına yazdıqlarım da yadıma düşür. Bu yaxınlarda elə sözlükdən bir nəfərlə görüşəndən sonra "sənə həqiqətən içkidən, nikotindən daha çox yaxşı mənada təsiri altına alan insanlarla birlikdə olmağı arzu edirəm" demişdi. Son bir neçə ayda həyatım həqiqətən də bir düzənə oturmağa doğru gedir hər nə qədər çoxlu dalğalanmalar olsa da. Lazımsız insanlardan uzaq, keyfiyyətli, mənə yaxşı təsir edən insanlarla ünsiyyətdə bir həyat yaşamağa başlamışam. 'Sevgili günlük', çox uzun zamandır heç olmadığım qədər rahat və dinc olduğum dönəmlərdəyəm, bacardığım qədər elə bu cür salxmağa çalışacam, görüm başıma nə işlər gələcək. Xeyirlisi..

antidepressant əvəzləyiciləri

Tək, öz kefində özü üçün yaşayan, ara-sıra hal-əhval tutub, danışıb tema tutduğun rusdilli manitanın uzun müddətin ardından görüşərkən dərin söhbətli axşam(gecə) gəzintisindən sonra "gecdi уже. Taksiyə pul verməkdənsə, gedək bizə. əvəzinə axşam yeməyi sənlik -*", - deyib səni evinə dəvət etməsi. Bişirdiyin pomidor-yumurtanı da bəyəndisə, necə deyərlər, "tadından yenmez", dərmanları atmasan da olar.

az bilinən mükəmməl musiqilər

Barang band - shoor angiz
O qədər şey danışa bilərəm ki, bu musiqidən: rəhmətə gedən müəlliməmdən tutmuş uşaqlıq illərimə, ayrılığa, intihar, insanın özünü axtarması və ruhuna qədər...

(youtube: )

Bir neçə gündür özümdə deyiləm sanki. Narahatlığımı zarafatlarımın ardında gizlətməyə çalışıram. Bayaq gəzəndə Musiqi yenə o qədər iliyimə işlədi ki, deyəsən bu dəfə bir az çox səmimi olub yazacam elə hər şeyi...

ilk dəfə şair əli xəyyamın kədər yığıncağı link parçası ilə tanış olmuşdum. Ondan sonra da "Kədər yığıncağı"nı kənara qoyub, onu dinləyirəm. hətta elə indicə fonda oxuyur. Düzdü, əli özü dediyi kimi, ən yaxşı işi odur; söz yox ki, möhtəşəm iş ərsəyə gətirib. ancaq musiqinin özü tamam ayrı dünyadır..
içkili olarkən dinləyəndə içkidən daha çox "tutur" adamı; ayıq başla da insanı özündən alıb aparan musiqidir...

Rəy bölməsində bir nəfər yazmışdı ki "long live persia". ilk dəfə o commenti görəndə necə təsir etmişdisə, hər dinləyəndə ağlıma gəlir. O sözü hər görəndə keçmişinə özləm duyma yaranır məndə. Qaçqınlıq, məcburi köçkünlük görmüş insanlar, sovetski kimi yenidən qurulan yerlərdən çıxanlar çox daha yaxşı anlayacaq deyəcəklərimi; Ya da ki mənim durumumda olmuşlar... indi bilmirəm bunu oxuyan necə nəfər yaşayıb bunları..

Bir neçə il əvvəl intihar etməyi planlamışdım. Hər şey hazır idi, Sadəcə... Sadəcə içim içimə sığmırdı. Mən də ürəyimi boşaltmaq üçün oturub hər şeyi bəzən alleqorik, bəzən də real həyatdan götürülmüş qısa hekayələr qismində "qaralama" dediyim dəftərlərə yazırdım. Gördüyüm, keçdiyim hər yerdən son bir dəfə keçmək, hər şeyi, bütün həyatımı yenidən yad etmək istəyirdim. Günlük tutub ağlımdan keçənləri, o günlər yaşananları, keçirdiyim duyğuları bütün çılpaqlığı ilə günlüyümə qeyd edirdim.

O vaxt mənə Ən çox təsir edən məqamlardan biri elə uşaqlığımın keçdiyi yerlərdə olmuşdu. hər şeyi qoyub getdiyim kimi görəcəyimi düşünmüşdüm, amma... necə deyərlər, "nə umdum, nə tapdım.?"

Aranızda uşaqlığı keçən yerlərdən ayrı düşən olub heç? Uzun illər sonra gəlib oradan keçib bir yada salmısınız xatirələri? Təsəvvürdə yox, fiziki olaraq gedib görərək?
Oraları qoyub getdiyin kimi tapmamağın ağırlığı o qədər dözülməzdir ki.. Hər döngədə bir xatirə ağlına gəlir, gözündə canlanır, amma o xatirələr yaşanan yerlər artıq yoxdur. Uşaqlıqda oğurluğa girdiyin bağlar, ortadaqaldı oynadığın sahə yoxdur artıq - yerində yarmarka tikiblər; ilk dəfə təkbaşına yolu keçdiyin üçün özünlə fəxarət duyduğun yol, velosiped sürməyi öyrəndiyin küçə tamam dəyişib... Uşaqlıq sevgilini görmək üçün saatlarla gözlədiyin tin başqa cür görünür artıq.. Artıq ilk dəfə öpüşdüyün otaq yox, bütün bina dağılıb, uçuq-sökük vəziyyətdədir: sən haranısa göstərib "ilk dəfə orada bir qızı öpmüşdüm" deyə bilməyəcəksən. Məhv olub gedəcəyim həqiqəti o qədər dəhşətli təsir edirdi ki... Yanından addımlayan insanların heç bir zaman buranın vaxtilə necə olduğunu, oradan bir "sən" keçdiyini, nələr yaşadığını heç bir zaman bilməyəcəklərini reallığını dərk etmək... Ona görə həmişə haradansa keçənfə fikirləşirəm ki, "görəsən indi keçdiyim yerlərdən əvvəl kimlər nə cür keçib? nələr düşünüb? nələri yaşayıb? Kimin yaddaşında nə yeri var?"

Hər şeyi olduğu kimi tapıb, bir neçə saatlıq da olsa qaçıb oralarda gizlənmək istəmişdim, amma əlimdə qalan sadəcə bunlar idi... Mən day "bax orada..." ilə başlayan cümlə deyə bilməyəcəkdim, çünki "ora" özü yox idi, hər şey gözümün önündə "dağılmış" və dəyişmişdi. Bir mən qalmışdım. Mən də ki ya fiziki olaraq məhv olmalı idim, ya da "öz"ümü tapmalı..

Bax həmin gün qulağımda bu musiqi, beynimdə həmin o "long live persia" cümləsi vardı. Qəlbimin dərinliyində, hər hüceyrəmə qədər hiss edirdim. Bu sözlər inqilab, dəyişimdir, qaçınılmaz olanı qəbul etməyə sövq edir insanı, amma içində dəyişən o keçmişə bir özləm, buruqluq var, çünki itib-batmasını, yoxa çıxmasını, unudulmağını istəmirsən. Bölüşmək istəyirsən, amma anlayacaq, sənlə bir yaşayacaq biri də yoxdur. reallığın qarşısında aciz vəziyyətdə qalmaqdan başqa bir çarən qalmır. Reallıq odur ki, o günlər getdi, bir daha qayıtmayacaq. Səndən başqa ətrafında onları yaşamış olan yoxdur, bu şeylər ancaq sənə məxsusdur. Sən öləcəksən və budur, hamı heç nədən xəbərsiz davam edəcək. Bir şeylər var idi, amma artıq heç kim heç nə bilməyəcək. Məkan fiziki olaraq dəyişmişdi, indi isə qeyri-maddi forması itəcək.

Nəticədə, tez-tez haradansa keçəndə düşünməyə başladım ki, görəsən bu yerlər üçün kimin yaddaşında nə xatirə var? Kimlər ayaq basıb, kimin önəmli anları keçib? O vaxt bunlar elə təsir etmişdi ki, tez-tez ətrafımdakı insanlar haqqında düşünürdüm ki, kimin nə cürə xatirələri var? Dindirirdim ki, danışsınlar. Axı bütün o şeylər artıq yaddaşlardadır. insan ömrüdür, bitəcək və itib gedəcək. Bilmirəm, sözlərin artıq yetmir bu şeyi izah etməyə.. Qısaca, məhv olursan, yoxa çıxırsan və xatirələrin, bir ömür silinir. Üstəlik də ki əbədi. Komputer deyil ki, o "silinənlər" papkasından faylları geri qaytara biləsən, birdəfəlik bitir. Biz isə içdən-içə bu həqiqət qarşısında çarəsiz uşaqtək qalırıq.

Mən o vaxt elə bilirdim dağılan, dəyişən tək fiziki formada olan şeylərdir, amma orada anladım ki, bütün xatirələrim və təxəyyülüm də dağılmaq üzrədir, tamam dəyişir. Mən ya ölməli idim, ya da hər şeyi qəbullanıb dəyişməli, yenilənməli, yeni bir "mən" olmalı idim. çünki həyatım o cür davam edə bilməzdi. Amma çıxış yolunu tapa bilməmək, qaçıb gizlənmək, sığınmaq istədiyim şeylərin yoxa çıxmağı və həqiqət qarşısında aciz formada çılpaq qalmağım bağrımı yandırırdı. Sıxışıb qalma duyğusu, nə etməli olduğunu bilməməyin verdiyi ağırlıq altında əzilirdim...

Musiqinin sözləri məhz ona görə illərdir hər dinləyəndə tüklərimi biz-biz edəcək, gözümü dolduracaq dərəcədə təsir edir. Cəmisi bircə bəndlik şeirdir, amma anlayana min kitabdan daha dərin təsir edir. Məsələ nə qədər anlamlı olması deyil, məsələ bir insanın mənim bu qədər yazıb da birtəhər izah etməyə çalışdığım, bəlkə də heç bacarmadığım şeyləri, duyğunu bir şeirə və bir neçə dəqiqəlik musiqiyə sığışdıra bilməsidir. Möhtəşəm olan parça yox, onun ardındakı bax bu nüansdır, bu bacarıqdır..

Oxuyarkən daxildən gələn o avaz, şeirin anlamı, kamança və skripkanın müşayəti musiqini inanılmaz dərəcədə təsirli edir, sözün əsl mənasında insanın qəlbinin siminə toxunur..

Sözləri:
Sharar angiz o toofani havayi dar man oftade ast
içimə alov saçan fırtınalar düşüb
ke hamchon halgheye aatash dar in gerdaab migardam
Bir alov parçası kimi hərlənirəm bu girdabda
bar aar ey bazr-e penhaani sar az khaabe zemestaani
Ey gizli toxum, baş qaldır bu qış yuxusundan
ke har zarraeye del aftaabi bar to gostaardam..
Çün(ki) bu qəlbin günəşinin hər zərrəsini üzərinə saçdım..

günü gözəlləşdirən anlar

Qəribə gələcək, amma (bax: aşura)

və (baxma: ehsan)

mama namaz qılan adamdı, Səhər duranda gördüm ki, hədik bişirib. Soruşdum, dedi ehsandır; hiss elədim ki, nəsə özəl gündür. Axşam da atam tiktokda özünə zəncir vuranlara baxıb "başı xarab olub e bunların" deyib gileylənirdi. Mən də hələ temanı tutmamışdım ki, bu gün aşuradı.

Tez-tələsik tərpəndim ki, kursa çatdırım özümü, çayı da yarımçıq qoyub çıxdım evdən. Yolda da metroya qədər siqaret çəkdim, ağzımın quruması susuzluğumu ikiqat artırdı. indi metroda ağzımın sulanmağını gözləyirəm ki, udqunum, bir az keçsin. Nəysə, çıxdım nizamidən, Boğazım da bir quruyub ki gəl görəsən. Üstümdə də nağd pul saxlamıram deyə köşklərdən su ala bilməyəcəkdim; xəritədə də baxdım, yolumun üstündəki ən yaxın bravo caspian plaza ilə üzbəüzdü. indi məni bir dərd götürüb ki, "ala o boyda diki susuz vəziyyətdə necə çıxacam?"

Bunu düşünüb bir az getmişdim ki, gördüm qarşıda bir oğlan qabağımda gedənlərə su uzadır. Ürəyimdən: "deyəsən dilənçilər yayı fürsət bilib salfetka yox, artıq su satmağa başlayıblar", - keçirdi ki, adamlar suyu götürdü və pul-zad da vermədilər. Mənim çatmağıma 3-5 metr qalmış qaqaş klokdan bir su da çıxarıb mənə uzatdı, ağzımı açmağa imkan vermədən: "ehsandı, qardaş", - dedi. Mən də təəccüb içində suyu götürdüm, necə duruxmuşdumsa, "allah qəbul eləsin" demək yerinə "çox sağ olun", - ardınca da tez düzəltməyə çalışıb "allah razı olsun", - dedim. Suya da baxdım, səpsərin! Ala indi məni bir sevinc götürüb ki gəl-görəsən. Sözün həqiqi mənasında anlıq olaraq xoşbəxtlikdən uçurdum həqiqətən, içimdə o qədər minnətdarlıq duydum ki qaqaşa, sözlə ifadə etmək çətindir. Suyu o dəqiqə başıma çəkib oğlana nə qədər rəhmət oxumuşam* bilinənin əksinə, dində sadəcə ölüyə yox, diriyə də rəhmət oxuyurlar. Rəhmət "rəhm" sözündən yaranıb. .

Hər nə qədər inancsız olsam da, indi oturub düşünürəm ki, əgər bir allah varsa, sübhəsiz, o insanın əməlini yerdə qoymayacaq və mükafatını mütləq ki o dünyada verəcək. Bəyəm bundan daha böyük nə savab ola bilər? Yox əgər yoxdursa da, əslində, çox bir şey dəyişmir. Nə də olsa din ehtiyacı instinktivdir və təməldə mənəvi dinclik üçündür. Birinə yaxşılıq etməyin, xüsusilə də belə tip əməllərin verdiyi o mənəvi rifah və xoşbəxtlik nəyə desən dəyər. Ki, o oğlanın bunu dini məcburiyyət deyil də, səmimi qəlbdən etdiyi aurasından o dəqiqə bilinirdi.

Mən şəxsən dini həqiqətən yaşayan və yaxşılıq, savab iş təməlli davranan bütün dindarları dəhşət çox istəyir və hörmət edirəm. Gözümdə inanılmaz bir böyüklüyə sahibdirlər. Özüm də hər zaman kiməsə hər necəsə kömək lazım olubsa, istəsə də istəməsə də əlimdən gələni etməyə çalışmışam. dini baxışlarımız fərqli olsa da, ətrafda bu cür insanların olmasını görəndə həqiqətən xoşbəxt oluram, içim içimə sığmır. Sırf bu hadisə nəinki günümü e, bütün həftəmi gözəlləşdirdi, hələ də yadıma düşdükcə minnətdarlıq duyuram o adama. Bilmirəm...gözümdə çox yüksək bir pillə kimi görünür, amma ümid edirəm mən də nə vaxtsa kiməsə belə duyğu yaşatmışam, ya da yaşadası olacam. Təkcə bunu bilməyin özü belə mənə bəsdi, hər nə qədər bir allahın varlığına inanmasam da...

sözaltı günlük

Son 2 gündə üçcə saat yuxu yatmışam, o da ki məlum napoleon yuxusuna görə haram oldu. Amma gün əla keçibdi, üstəlik bu gün dərmanlarımı atmamışdım.

Günorta kurs çıxışı telefonu açanda gördüm bildiriş var: "bertrand, özünə yaxşı bax. sağlığına diqqət elə, laqeyd yanaşma. Bu gün də cümədi, özünü ödüllendir, gününü gün etməyinçün elə bunu oxuyan kimi nəsə bir şey tap". Mən də qaldım ortada ki, ya gedib evə dərmanları atıb sağlığıma diqqət etməliyəm, ya da elə indicə nəsə aktivite tapmalıyam. Sözlüyə yazanda səs çıxmadı, özümü verdim tək gəzməyə. "temboli" də bir az qabaq günümü gözəlləşdirən hadisə olmuşdu. (bax: günü gözəlləşdirən anlar)



Bulvarın girişində italyan bir xanım oğlu ilə şahmat oynayırdı. Düzü, çox zəif oynayırdılar. ingiliscə tipik 1-2 şey soruşdum, qadın da dili bildiyimi görüb məndən oyun barədə bir neçə şey soruşdu. xanıma kömək edib oğlunu mat elədikdən sonra qarşılıqlı olaraq canayaxın bir istiliklə mehriban sağollaşıb ordan ayrıldıq. O xanımla danışanda gördüm ki, speaking'im istədiyim səviyyəyə çatmasa da, əməlli inkişaf edib. Özümdən asılı olmadan içimdə bir fərəh yarandı.

Axşamçağı da öz uşaqlarımıza gələ bilməyəcəyimi deyib sözlük uşaqları ilə görüşdük. dedim qoy söz çıxarmışam, "adicto qonaqlığını" verim. Düzdü, görüşdə bir anlıq gərginlik gəldi mənə. onu da içimdə boğub üzümə su vurmaqla keçişdirdim şükür. 6 yazar enişli-yoxuşlu qəşəng də söhbətlər, müzakirələr getdi; təzə bir maraqlı yazarla da tanış olduq. Ara yerdə də uşaqların 1-2 şəklin çəkib zəif nöqtəm olan portret fotoqrafiyasında da az-max təcrübə toplamağa çalışdım. 1 saat deyil heç evə gəlmişəm. Hər nə qədər dərmanları axsatmağım qanımı qaraltsa da, gün əjdəha kimi keçib. Təki elə pis günüm belə olsun...

leykemiya

qaraqanın 25 noyabr 2012-ci il çıxışlı və işıq üzü görən son albomu. "işıq üzü görən" dedim, çünki 2 albom daha buraxacaqdı, amma işlər qarışdı. Nəysə, girməyək o mövzuya, çox qarışıqdı o məsələlər.

Artıq 10 il keçib adı çəkilən albomun üstündən. Başdan sona hər parçasını sevdiyim ən favorit 2 albomdan biridir mənimçün* digəri fransız bir qrupundu. O da başqa entriyə qalsın. . Ümumi aurası insanın "öz"ünü, həyatdakı yerini axtarması və "sıxışıb qalma" duyğusuna ən gözəl nümunədir: həyatın reallıqlarından doğan nifrət, bu nifrətlə bərabər duyulan inciklik, nə qədər çabalasan da insanlara yaraya bilməməyin verdiyi yorğunluq, həyat təkrarlarından yaranan bezginlik, mənasızlıqdan doğan intihar istəyi, hər şeyi atıb gedib yeni bir həyata başlamaq arzusu, bu arzunu yerinə yetirməkdə olan qərarsızlıq, bütün bunlara baxmayaraq insanın içindəki o sönməz ümid, cəmiyyətdən qaçıb özünəqapanma və bu qapanmadan bir nəticəyə gələ bilməmək, süni münasibətlərdən uzaq olan saf sevgi - bir çox dərində yatan, hələ özümüzün belə tam anlamadığımız hisslərimizin musiqiyə tökülmüş halı var bu albomda.

--sitat--

"Bu musiqi ölümə məhkumdur. O çox az sevilib, ondan da az başa düşüləcək. Ruhunu və ürəyini itirmiş müğənni və dinləyici toplusunun çirkli əllərindən uzaq qaçacaq bu musiqi. Bu sözlər onları əzbərləyib oxumaq üçün deyil, pıçıltı ilə anlamaq üçündür. Kimlərsə illər sonra, təkmilləşəndən sonra bunu anlaya biləcək. Bilmədiyiniz, dərinliyinə varmadığınız şeyləri pisləməyin. Musiqi biz insanlardan qat-qat təmizdir.."

--sitat--

Albomdakı "salam allah" treki (elə qaraqanın 2016-dakı son konsertində ifa edib, lakin buraxmadığı treklərindən birində dediyi kimi) azrepin ən təsirli trekidir. Yalan da deməyib, mahnını hiss etmək üçün dini görüşlü insan olmağa ehtiyac yoxdur heç. qəlbimizin dərinliyindəki o instinktiv inanmaq arzusuna qulaq vermək treki anlamaq üçün kifayətdir.

Adı çəkilən parçadan başqa bir dinləyici mütləq şəkildə "get" və "əlvidaları payladım" treklərini də dinləməlidir deyə düşünürəm. Şəxsən mən bir neçə ildir elə bir həftə yoxdur ki, "get"-ə qulaq asmayım. Bu kimi bəzi gecələrdə hətta 10-15 dəfə dinləyirəm. Demişəm də, nyu-yorka ayaq basan kimi röyala(bax: uazya)

deyəcəm görüşdürsün bizi. Adam, heç özünün belə anlamadığı duyğuları musiqiyə tökə bilibsə, elə üçümüz oturub havadan-sudan söhbət etməyimiz belə nəyə desən dəyər...
"Get"
(youtube: )

"salam allah"
(youtube: )

"əlvidaları payladım"
(youtube: )

paul wetz

Alman əsilli musiqiçi, söz yazarı və prodüser.

Çoxu kimi mən də onu 2 il əvvəl tiktok və instagramda türk trendlərini bir anda işğal edən bu link videosu ilə tanımışdım. Musiqisi çox xoşuma gəldi, tapıb youtube kanalına göz atdım və o gün bu gündür 7-8 mahnısına ara-sıra qulaq asıram. Xüsusilə də, bu cür gecələrdə başımı götürüb özümçün gəzəndə.

Musiqilərini bəyənirəm. Ancaq işləri Ümumi ortalama olaraq 100k-nın altındadır. Halbuki məşhurlaşmağını çox istəyərəm. Buna baxmayaraq, səmimi olsam, "underrated" deyə bilmirəm. Çünki mənə elə gəlir işlərində milyona vuracaq sanki nəsə çatışmır. Təəsüf ki, Musiqi savadım çox az olduğu üçün dəqiq deyə bilmirəm nə çatışmır. Üzərində çalışsa, gələcək illərdə ulduzu parlaya bilər bu adamın.

Ərsəyə gətirdiyi işlərini sevirəm, amma sözləri ondan da çox xoşuma gəlir. Elektronik musiqidə belə mətnlər öyrəşmədiyim, hətta mənimçün ilkdi deyə adamı sona kimi dəstəkləyirəm; hər nə qədər sosial mediada bəzən kütləyə oynasa da. istənilən halda, gözəl musiqi ilə anlamlı şeylər ərsəyə gətirir və sakit bir yorğunluq olan günlərdə dinləməlik adamdır. Favorit 3 treki də bölüşüb entrini yekunlaşdırım:
Paul Wetz - Misfits

(youtube: )

Paul Wetz - Bruises
(youtube: )

Paul Wetz - Moment
(youtube: )

Bonus trek isə sözlüyün discord serverində link

sözlük yazarları ilə görüşlərdən yaddaqalan hadisələr

Deməli, təzə kamera almışam. Bu gün grammar nazini çağırdım ki, gəlsin, kameralarımızdakı sensorların fərqlərini praktiki olaraq görüm. Nəysə, görüşdük, şəkillər çəkdik* i mean, əsas olaraq nazinin şəkillərini çəkdik . Sonra başımıza, daha doğrusu, mənim başıma itin oyunu gəldi, axşam-axşam minimum 200 manat xərcə düşdüm yox yerə. Nəysə, Sonrasında derek də yaxın idi, o da gəldi. Fürsətdən istifadə, bu ikisinin də qəşəng portretini çəkdim. Saat uje 12-ə qalırdı, yavaş-yavaş gəlirik 28-ə ki, dağılışaq. Söhbət gəldi, belə pis çıxmasın, sözlük yazarlarının nəsillərinə. -* ordan da bir az qeybət sonrası dedim ki, bəs "mən demək olar entri oxumuram, ancaq qısa başlıqlara göz atıram, əsas da fotoqrafiya ilə bağlı olanlara. Arada da paylaşıram, bu ən son pişik-zad temaları". Derek dedi ki "yazarların çəkdikləri it şəkilləri", Dedim "həə, ora da bir şəkil hazırdı, paylaşasıyam". Bu dəm Derek naziyə dönüb qayıtdı ki: "bi dənə təsəvvür elə də: axşam gedib görürsən ki, bertrand o başlığa bayaq bizi çəkdiyi şəkilləri paylaşıb ahshshsj". Blyaaa, bizdə can qalar ala ölmüşük gülməkdən xD. bayaq kateqoriyalara göz atırdım, başlıq qabağıma çıxdı, bir partiya da təzədən gülmüşəm. Sjsjdjdjjd

postlar

Tim o gün demişdi ki, hansısa başlığa yaza bilməyəcəyimiz entrini bura yazaq. Mən də postlarda gedən və bundan öncə də dəfələrlə getmiş və məncə, yenə də davam edəcək mövzuda fikrimi yazmaq istəyirəm. Qeyd edim ki, tərəflərdən heç birini tutmuram və birində az, birində çox olsa da, ikisində də yanlışlıqlar olduğunu düşünürəm.

Elə bu gün günorta hyper'lə görüşəndə bir quranlıq şey danışdıq, yenə də postlarda teması açılıb o mövzunun. Ona da deyirdim ki, "hər gələnə görə zibilə düşməyin adı yoxdu. it-qurda görə niyə daydayın kiməsə zəng edib buraxdırmalıdır. Ancaq həqiqətən də bəzən insanı özündən çıxarırlar".

o yandan da razılaşdıq ki, indiki nəslin 90%-i (bilirəm, bu sözdən çoxlarının acığı gəlir, ancaq həqiqətdir) monitor pələngidir. mən 2 il əvvəl də (bax: fuad rəsulzadə)

barədə entridə yazmışdım ki, insanı təhqir və şiddət təkcə söyüş və fiziki güc tətbiq etməklə olmur, yoldaşlar. birinə qarşı planlı şəkildə nəsə oyun qurmaq, ilişmək, söz atmaq, xor görmək, onun heysiyyətinə toxunmaq, hörmətsizlik kimi gördüyü şeyləri etmək və ya dəyərlərini alçaltmaq özü də qarşıdakı insanı incitmək, zədələmək mahiyyəti daşıyır. dolayısıyla, bir tərəf söyərək və ya güc tətbiq edərək bunu edirsə, digər tərəf bunu "qaqalıq" adlandırıb, öz fiziki gücsüzlüyü ilə bu davranışı yerinə yetirə bilmədiyi üçün yuxarıda saydığım və saymadığım digər yollara əl atıb qıcıq və o söyülən söyüşə səbəbiyyət formalaşdırır. lakin dediyim kimi, mahiyyət dəyişmir: qarşı tərəfdən üstünlük yaratmaq və onu əzməyə çalışmaq.

mən bunun saysız-hesabsız nümunəsini görmüşəm: bu gün şiddətə pis baxanların böyük əksəriyyəti fiziki zəif, həyatda sözünü deməyə qorxan insanlardır. hansılar ki, (bu sözümə başımla cavabdehəm) əlinə güc düşsə, özü də o içindəki "qarşı tərəfi incitmək, fiziki/psixoloji zədələmək" mahiyyətini gözünü qırpmadan həyata keçirər. Biz bunu cəmiyyətin bütün sferalarında görürük. Döyülərək böyüyən uşaq özündə güc tapan kimi başlayır başqalarını döyməyə; iş yerində hər sözü götürərək davam edən işçi "terfi" alanda özündən alt vəzifədəkilərə mobinq tətbir edir və s.

son olaraq jordan peterson'un bir sitatını deyib bitirim mövzunu:
"gücsüz və fiziki zəifsənsə, şiddətə qarşı olmağı ərdəm kimi görə və göstərə bilməzsən. çünki bu, qorxaqlığı ört-basdır etməkdir. şiddətə qarşı olmaq o zaman ərdəmdir ki, sən güclüsən və bu gücü tətbiq edib üstə çıxa biləcəyin halda buna qarşı çıxırsan və etmirsən".

günü gözəlləşdirən anlar

Getdiyim kursda ingilis dili müəlliməmin kompliment(mən bunu belə qəbul elədim) elədiyi və yolda yaşlı qadın ilə qarşılaşdığım anlardır.

Dərsdə yenə random bir mövzuda müzakirə gedirdi. Söhbət insan duyğularına gələndə məndən maraqla fikrimi soruşdu, yarıda gördüm ingiliscəm yetmir, öz dilimizdə girdim mövzuya. müəllimə də 2 aydır bu anı gözləyirmiş kimi təzə keçdiyim qrupdakı, mənlə üzbəüz oturan qıza* qız deyəndə ki qrupdakıların hamısı zənən xeylağıdı onsuz da :d Bu gedişlə aşko-kuşko olacam. :d döndü ki "qəribə adamdı, hə? Ən birinci gündən belədi". Qız da diqqətlə üzümə baxdı, anlıq elə bildim qırıq-sökük speaking'lə izah edə bildiyimə görə elə dedi. sual verdim ki: "necə qəribə? Weird anlamında?". Sonra maraq dolu təbəssümlə mənə qayıtdı ki
- yoox, elə yox. "tuhaf, ürkütücü" mənasında deyil, "unusual": müsbət mənada. mən səni bura gələn adi studentlər kimi görmürəm. Elə bil...nəsə character'sən e. O (ki) filmlərdə, kitablarda olur e, bax o cür hansısa fictional personaj kimisən. Danışdığın şeylər, mövzuya yanaşman, tipin o birilərdən çox fərqlənir.

Kompliment kimi qəbul elədiyimi deyib yekunlaşdırdım. içimə bir sevinc doldu ki, gəl-görəsən. Ancaq Məni sözlərindən də çox başqa bir şey təəccübləndirdi. Normalda həmişə ingiliscə danışır, uzağı "paraphrase" edir. indi nə hikmət idisə, keçmişdi bizim dilə.

Dediklərindən sonra xoş bir halla, təbəssümlə çıxmışdım dərsdən. Gəzə-gəzə içərişəhər, sahil, ordan da 28-ə gedəcəkdim ki, ləzzətini çıxarım. Amma yolboyu insanların qəribə baxışlarından narahatlıq duymağa başladım, bütün həvəsim qaçdı. Ürəyimdə "müəlliməni başa düşdüm, iltifat edirdi. Bunlar amma sözün əsl mənasında əcaibmişəm kimi baxır. Bəlkə də şort + hoodie geymişəm deyədir", - deyirdim ki, qarşıdan üzü nurlu, yaşlı bir qadının gəldiyini gördüm. Əlində balaca dipçək, əynində sarımtıl, uzun don var idi, başı da çalmalı. Üzündə xəfif gülümsəmə ilə məndən beşbetər ətrafa nəzər yetirə-yetirə gəlirdi. 10-15 metrdən göz-gözə gəldik, dedim indi bu da üzün turşudub qəribə baxacaq mənə. Ancaq elə olmadı. Xala məni başdan-ayağa süzüb, düz gözümün içinə baxa-baxa bir az da artıq gülümsəyib keçdi.

Mən normalda enerji-filan söhbətlərinə inanan adam deyiləm, amma orada elə bil qadının nurani aurası içimə doldu. Kefim təzədən necə açıldısa, zadıma da olmadan kameranı da çıxarıb şəkil çəkə-çəkə gəldim evə, hələ də əhvalım pikdədir. Müəlliməm məni azdan-çoxdan tanıdığı üçün iltifat etmişdi, amma o qadının birinci dəfə gördüyü halda belə etməsi, inanılmaz pozitiv enerji verdi mənə. Bu gün anladım ki, heç gözləmədiyimiz anda deyilən xoş söz, yad birinin adi bir gülümsəməsi adamın günün necə də gözəlləşdirə bilirmiş.
Dedim qoy yazım buralarda qalsın, bəlkə başqa kiməsə də bu pozitivlik keçər. Necə deyərlər, aldım, qəbul etdim, ötürdüm 777. xd * dedim də, axırda aşko-kuşko olacam ahahsjsjjsjs :d

azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər

Bayaq evə gələndə gördüyüm xüsusiyyət(lər)dir.

Gecə discordda sözlük uşaqları ilə söhbətin düz ortasında zaryatkam söndü, dedim elə sönmüşkən 1 saatdı ertələdiyim işi görüm. Çıxdım getdim idman eləməyə. Qurtarandan sonra yolumu uzadıb gəzəsiydim. Bir az getmişdim ki, gördüm yolun o tərəfində bir qaqaş lada 015-i sürücü tərəfdən düşüb təkbaşına itələyir ki, xoddansın. Bir əli ilə qapının dibindən itələyir, o biri əliylə də rulu tutub ki, maşın dönməsin; yetim bildiyin can çəkişir. Mən də dedim gecənin bu vaxtı yolda qalmasın, qoy keçim yolu kömək edim. 4 zolaq idi yol, yarısın keçmişdim ki, gördüm bir optima avarenniləri yandırıb bir az qabaqda saxladı, 2 dənə qaqaş düşdü maşından, gəldilər bu 015-ə tərəf ki, "otur, brat, maşına biz itələyərik". Mən də salamlaşıb qoşuldum bunlara, qaqaşı otuzdurduq maşına, 3 oğlan itələdik rahatca, o dəqiqə də xodlandı. Qaqam necə cani-könüldən təşəkkür elədisə, içim isindi ətağa.

Bir dəfə də bir neçə il qabaq qış vaxtı türkan tərəfdəyəm. Axşam olub uje, hava qaralıbdı. Dedim uje bəsdi gəzib şəkil çəkdiyim, qayıdım. Nə qədər gözlədimsə, avtobus gəlmədi. Yoldan keçən kişidən soruşdum, dedi ki, bəs "saat 8-i keçdisə avtobus olmur burda. Ancaq mərkəzdə işləyir". Mən də ürəyimdə dedim ala "maşın keçir ki, hələ bir taksi də tapım? Bibioğlu da bağ evində deyil ki, deyim məni ötürsün evə". Bunu deyib düşdüm yola, kor-peşman gəzə-gəzə qayıdıram mərkəz tərəfə. Bir də gördüm bir moped saxladı böyrümdə. Qayıtdı ki, "axıra kimi düz gedəcəm, qaqa, yolun oradısa aparım". Bir anlıq təəccüb içində duruxdum, sonra razılaşıb oturdum mopedə, içimdə də bir sevinc var ki gəl görəsən. Sonradan elə yolda söhbətləşəndə öyrəndim ki, sən demə orada adət imiş: hamı vəziyyəti bilir deyə avtobus işləməyən vaxtı yol qırağında adam görəndə götürüb hara qədər gedirlərsə ötürürlər. Bir-biri ilə yardımlaşma halındadırlar. O günü dilxor keçirmişdim onsuz da, bu hadisə sözün əsl mənasında günümü gün etmişdi.

Bilmirəm, bəlkə də haqlı, bəlkə də haqsız yerə (müzakirəli mövzudur) bu başlıq adı gələndə ağlımıza çox vaxt mənfi hallar gəlir. Mənim də bura yazdığım 3-cü entridir və məndə də digər 2-si mənfi anlamdadır. Ancaq diqqətlə baxanda yurdum insanında həqiqətən də müsbət keyfiyyətlər çoxdur, xüsusilə də rayon yerində və bu kimi şəhərkənarı ərazilərdə. Bəzən də bugünkü kimi elə məhz şəhərin özündə. Sözüm ona, "belə şeyləri də yazmaq lazımdır" deyib entri yazası oldum. Sizi deyə bilmərəm, mən belə halları görəndə əsl insan kimi yaşadığımı hiss edirəm.

iwashere

Cəmi 29 entri yazsa da, wiki profillik həmnəsil yazar, real queen. Atamgil tərəflə çox yaxınlıq eləmirəm, ilk dəfə xeyrin gördüm. Xeyri də bu yazarla tanışlığımız olub.

Məsləhətxanada maşın almaqla bağlı başlığını görəndə dedim qoy büdcəni soruşum, (baxma: qəribə təsadüflər/-364991) entrisində bəhsi keçən, çoxdandır əlaqə saxlamadığım bibioğlunun hal-əhvalın soruşmağa bəhanə edərəm görək salonunda uyğun maşın varmı. alınsa həm xeyri özümüzünkünə qalar, həm də kiməsə yardımım toxunardı. Necə deyərlər, həm ziyarət, həm ticarət.

Maşın, motor-karobka barədə sualların cavablandırandan sonra söhbət işə keçəndə öyrəndim ki, sən demə kollegayıq. "fürsət bu fürsət", - deyib mənə qaranlıq olan sualları döşədim karyeram və beynəlxalq imtahanlar barədə. təklifimi də qəbul edib gəldi, oturduq, hər sualımı detallıca cavablandırdı, nə qədər təşəkkür eləsəm az olar.

Heç nə yox, qadın sürücü olmağına ilişmək üçün bəhanə axtardığımı deyirdim. Maşını görən kimi baxdım ki indidən "göz muncuğu" var artıq. xd day bundan sonra məni saxlamaq olar qaqaş, ilişməyim neyniyim? -* zarafat qırağa, "xeyirli olsun" hədiyyəsi etmək fikrindəydim, gördüm maşında var artıq, 2022-ci ildən gözləntisini 1 il gec də olsa gerçəkləşdirdiyini təbrik etməkdən başqa bir şey edə bilmədim. yolboyu qoşub oxuduğu mahnılardan da bilinirdi ki, əsl bizim "поколение" adamıdı. Sağ olsun yolüstü də ötürdü məni. Ümid edirəm bir gün "yadırğadığı" yazarlığa qayıdıb sözlükdə yenidən yazar.

marlboro

il olub 2023, filterləri hələ də 2-3 qat kömür filterlərdən deyil də, loru dildə desək, "maçalka"dan olan, ən sevdiyim siqaret markası. Əvvəllər marlboro gold touch çəkirdim, indi gətirmirlər. gətirənlər də 10-12 manata satır deyə məcburiyyətdən sobranie caster'ə keçmişdim. Onun da zibili çıxıb, məcbur göy nazik marlboro ilə red compact arasında gedib-gəlirəm. Tütünü əladı, qram baş ağrısı, öskürək, boğazda yanma və iyrənc dad vermir digərləri kimi* iki qatı pul veririk aq, bir zəhmət belə olsun artıq . Sözün əsl mənasında adamın ciyərləri bayram edir. Amma sırf bu filterə görə tüstü adamın dilində bir az acılıq yaradır və sona doğru barmaqda istilik hiss olunur. Amma hardan baxsan, bu cür filterlə belə ən son yenilik olan kömür filterli, Azərbaycanda istehsal olunan, həqiqi tütün olduğu belə bilinməyən Ld, xs, sobranie'dən çox daha yaxşıdı.

durduq yerdə yada düşən dəxlisiz xatirələr

(baxma: çəmbərəkənd və derek)

indicə uşaqlar yazdı ki, "gəlirik səni də götürək, gedək şəhərə, dağüstü, çəmbərəkənd zad fırlanarıq", yenə yadıma düşdü.

Keçən dəfə* müsəlmanın keçən dəfəsi formula 1 vaxtı şəhər ürəyimi necə sıxmışdısa, girdim sözlüyə ki, oralarda kimsə varsa görüşək. Postlara yazan kimi derek gəldi. Bir az gəzdik, girdik bravoya, su-zad aldıq çıxdıq. Derek qayıtdı ki:
- brat, burda nəsə park var e hər dəfə deyirlər. Ç-ç-çernobil parkı.
- çernobil nədi aq, çəmbərəkənd sjdjdkdjjd
- hə, hə, tanıyırsan? gedək ora.

indi hər dəfə yolum o tərəfdən düşəndə, haçan o parkın adını eşitsəm, yadıma düşür, gülmək tutur məni. Adam çernobil ilə çəmbərəkəndi necə birləşdirdi ala, hələ də ağlım almır djsjjdjdjd

yazarların etdiyi umbaylıqlar

Deməli, o vaxtı birinci dəfədi akademiyadayam(bax: dtx)

. içəridəki muzeyi gəzəsiyik, ora ilə tanış edəcəklər (publik muzey deyil, çaşıb gedib-eləməyin). Mənə də evdən tapşırıblar ki, orada diqqətli olum, pilləkənləri sayım, pəncərələrə baxım, içəridə olan tablolara, divarlara - bir sözlə hər şeyə diqqət edim: "muzey bəhanədi, hər şeyi yoxlaya bilərlər".

Gəldik akademiyaya, içəridə bir qadın mayor qarşıladı bizi, o rəhbərlik edəcəkdi. "tecrübe işte", dedikləri kimi də oldu. Bir az gəzmişdik ki, təhlükəsizlikdən və s. söhbət düşdü, qayıdıb tipik sual olaraq pilləkənlərin sayın soruşdu, qayıdıb dedim. Sonra bir az keçdi, heydər əliyevin kqbdə işlədiyi vaxtı olan kabinetinə girdik, xidməti fəaliyyətindən və s çoxlu-çoxlu danışdı. Məlum, bəyənsən də, bəyənməsən də, adamın həm şəxsi, həm xidməti fəaliyyətini bilən biri qəbul edər ki, dəhşət ağıllı, əzmkar kişi olub. Nəsə, içəridə hər şeyə radar kimi diqqət edib, bütün danışdıqlarını əzbərləyirdim. Otaqdan çıxdıq, qayıtdı ki, "heydər əliyevin masasında neçə telefon vardı?", dedim "x". Dedi "bəs neçə saat vardı və saatlarda saat neçə idi?". Sayın bilirdim, saata diqqət eləmişdim deyə qaldı içimdə. Bir az sonra da ölkə tarixindən nəsə söz düşəndə soruşdu ki, "heydər əliyevin otağındakı o yekə xəritədə azərbaycanın sərhədləri hardan-hara kimi göstərilmişdi?", ardınca da "o xəritədə hansı şəhər xüsusilə işarələnmişdi?", bunları da bildim. day burada deməyim o şəhərin adını, ikinci dəfə zibili çıxmasın işin. ikinci dəfə dedim, çünki birinci dəfəni oxumaq üzrəsiz.

Sonrasında girdik Növbəti zala, uşaqlığından, ailəsindən, ilkin gənclik illərindən olan fotoları göstərib məlumat verdi, sonra qayıtdı ki, "kiminsə nəsə sualı var?". Mən qoçaq qayıdaram ki, "mənim var", dalınca da sualımı verdim ki, "siz dediniz heydər əliyev xüsusi xidmət orqanlarına 20 yaşında qəbul olub, halbuki 1943 yox, 41-ci ildə başlamışdı fəaliyyətə, yəni 18 yaşında". Ala bunu demişdim ki, qadın diqqətlə gözümün içinə baxdı, ürəyimdə dedim "mən ölüm poxu çıxdı". Mən də birdən-ikiyə maraqlanmamışam, yaş da 17, hələ təzə-təzə temaları bilməyə başlamışam. hardan bilim e ki, yuxarı vəzifəli şəxs qatığa qara desə, "oldu" deməlisən, sorğu-sual eləmək nədi?! Özü də gör kimə, harada və nə sual?!". 2-3 saniyə sonra Qadın üzün çevirib digərlərinə qayıtdı ki "başqa sualınız yoxdursa, keçək digər zala". Blyaa, orda artıq ürəyimdə dedim "gül kimi yaxşı gəlmişdik, altın bərk vurduq". Bildiyin dizlərim boşaldı aq. O ana qədər xəyallar qururdum ki, 4 il akademiyaya ayaq döymək nədi e, burdan çıxan kimi birbaşa çiyinlərimə paqonu taxıb deyəcəklər "helalsin, yarın gel ekipte işe başla", indi uje deyirdim ki "sən allah bircə burdan sağ-salamat çıxım, başqa heç nə istəmirəm". xd

Şükür, sağ-salamat qayıtdım evə. indi evdəkilər soruşur ki, "necə oldu?", dönüb deyə bilmədim ki, "bərk quş buraxmışam, gecə basıb aparmasalar böyük şeydi". Növbəti günlərdə bildiyin paranoyaklaşmışdım ətağa, diqqətlə insanların üzünə baxır, ətrafda kiminsə ya hansı maşının izləyib-izləmədiyinə göz qoyurdum.

Nəsə, belə. Həyatımda elədiyim ən böyük umbaylıqlardan biridi bu. indiki ağlımla fikirləşəndə deyirəm ki, həqiqətən də cahil cəsarətidi, indi başımı kəssələr deməzdim aq. atası xidmətdə olan dostlarıma bu temanı danışanda o dəqiqə deyirlər ki, "gijdıllağsan ala, orda elə sual verərlər heç?!". Uşaq ağlıdır da, 17 yaş, təcrübəsizlik... Bu da böyle bi anımdır işte.

əsgərliyə gedənlərə veriləcək məsləhətlər

disclaimer: entri qeyri-etik çərçivədə, həqiqətlərin tam çılpaq forması ilə yazılmışdır. Yaranacaq mənfi duyğulara görə yazar məsuliyyət daşımır.

Artıq ayın 1-dir. Prezidentin sərəncamına əsasən, çağırış başlayıb. Dedim qoy 1-2 kəlmə deyim. Sözlüyü tapıb bu entrini oxuyacaqların əsasən ali təhsilli olacağını düşünərəkdən yazıram. Belə də çox hissəsi orta təhsillilərə də aiddi bir baxıma. Və entri bir az küçə dilində olacaq, çünki ora "müasir" dünya ilə qətiyyən tutuşmur. Qaqalıq, cəngəllik qanunları və s. hər şey var. Mülkidə "peysər çıxmaq", "söyüş mənasız şeydi" kimi məsələlər kiməsə mənasız gələ bilər, amma orda mənasız deyil. Rutinin, komandirlərin təzyiqi altında bir də bu söhbətlərin basqısını görəndə elə bu qaydalar və prinsiplərlə yaşamağın gərəkli olduğunu özünüz anlayacaqsınız.

Entri uzundu deyə mündəricat yazıram əvvəldən.
1) əsgər getməmişdən öncə nələri bilmək lazımdır
2) qısa, ümumi giriş
3) əsgərlikdəki terminlərin açılışı.
4) ali təhsilli olaraq əsgər getmək
niyə əsgərlikdə dalaşmamalısan?
5) "paqonun(komandirin) söyüşü girmir" məsələsi
5.1) paqonun söyüşünün "girdiyi" hallar
5.2) paqonun söyüşünün "girmədiyi" hallar
5.3) paqonun söyüşü girsə də, "peysər çıxmayacağın" situasiyalar
6) köhnə əsgərlərlə münasibət. "Köhnə əsgərə hörmətsizlik edən peysərdi" məsələsi. Dembel-molodoy söhbətləri.
7) telefon işlətmək. Starşı əsgərdən icazə almaq.
8) 1 il vaxtı necə tez keçirim? Əsgərliyin xeyirləri.
9) əsgər gedəndə nə geyinim, nə qədər pul aparım, özümlə nə götürüm?
10) sonluq.


1) əsgər getmədən öncə nələri bilmək lazımdır
ilkin olaraq (baxma: ak-47/-366093) entrisini oxuyun. Silah təyinatını, mərmilərin ölçülərini, vəzifə borcunu əvvəlcədən bilmək orda sizi qabağa atacaq.

ikinci olaraq məsləhətxanada link 1-2 kəlmə yazmışdım, ona da yüngülvari göz atmaq məsləhətdir. Burda da geniş yazasıyam.

Üçüncü olaraq (bax: hərbi rütbələr)

i bilmək ən vacibidi. Vay o günə ki çaşıb hansısa zabitə aşağı rütbədə müraciət edəsiz))

Dördüncü olaraq da (baxma: intihar edəcək adama məsləhətlər/-364537) entrisinə göz atın.

2) qısa ümumi giriş
Hər şeydən əvvəl onu deyim ki, əsgərliyi gözünüzdə böyütməyin, qətiyyən qorxmağa ehtiyac yoxdur. Çox vaxt deyirlər ki, çöldə yaxşı oğlan idi, getdi orda altın vurdu zad - boş şeydi. Ora da həyatın bir parçasıdı, kim mülkidə necə oğlandısa, orda da elə olur. içində xəbərçilik olan gedib suka olur, ağzında söz saxlaya bilməyən ağzıcırıq, zəifi əzən gedib bezpredel, özün dartıb göylə gedən də yenə eyni cürə olacaq. Məsələ sadəcə şəraitin yetişməyinə bağlıdır. Mülkidə özünə hörmət edən, yerini bilən, lazım gələndə sözünü deyə bilən oğlan gedib orda da hörmətli olacaq, öz ağırlığın saxlayacaq. Oradakı ən əsas sınaq maddi və mənəvi olaraq sevdiyin, dəyər verdiyin şəxslərdən, şeylərdən uzaqlaşmaq və şəxs anlayışını kənara qoya bilməkdən ibarətdir. Yəni hər şey əslində psixoloji sınaqdı. Hər gün eyni bərbad yemək, eyni vaxta tualetə getmək, yatmaq, idman, təmizlik, rutin, bir də komandir və əsgər heyətinin psixoloji təzyiqi ilə birləşəndə adamın başını itirməyi an məsələsidi. Gedəndə özünüz də görüb eşidəcəksiniz gecə yorğanın altında ağlayanları, qolunu doğrayıb niqodnu getmək istəyənləri, hərbi hissədən qaçanlarl və s.

3) əsgərlikdəki bəzi terminlərin izahı
Starşına - bölüyün "maması". Çimməkdən tutmuş pal-paltarın, pastel və yataq üzlərinin dəyişiminə, ümumən "ev işləri" deyilən şeylərə cavabdehdirlər. Əsasən baş gizir rütbəsində olurlar.
Osoboddel, yuris - hərbi hissədə olan prokurorluq və ya təhlükəzlik əməkdaşı.
Priziv - hərbiyə gəldiyin ay
Ata priziv - səndən düz 1 il öncə hərbiyə gələn əsgər (misalçün, 2022 iyulda gələnlər sənin ata prizivindi)
Bala priziv - səndən 1 il sonra hərbi xidmətə gələn əsgərlər
Molodoy - təzə gələn, hələ 3 aylıq hərbi xidmətini bitirməmiş əsgər
Boevoy - 3 aylıq təlimi bitirib əsas hərbi hissəsinə getmiş əsgər. Bir də boevoy-molodoy da var, onu orda öyrənərsiz day.
Naryad - 4 saat yuxu yataraq sutkalıq xüsusi növbədə olmaq.
Starşı əsgər - bölüyün, taborun və ya ümumi hərbi hissədə vəziyyətə (polojeniyaya) baxan əsgər. Əsgərlər arasında toxunulmazlığı var.
Dembel - növbəti prizivdə tərxis olacaq əsgər
Ded - prikazı çıxmış dembel.
Qoca - yaşı digərlərindən böyük əsgər. Əsasən ali təhsilli, magistr filan oxuyanlara deyilir.


4) keçək əsas məsələlərə. Ali təhsilli olaraq əsgər gedirsizsə yaşınız-başınıza hörmət edin, 21(magistr oxunusuzsa 23) yaşlı biri kimi hərəkət edin. 18 yaşlılarla çox oturub-durmayın. Həm molodoyda, həm də boevoyda. ilk 1 ay, ay yarım ərzində çalışın heç gülməyəsiz, zarafat-zad eləmiyin, dişinizi çox ağartmayın, ciddi durun. Çünki orda da sizə komandir heyəti bu sualı verəcək və əyani şəkildə də görəcəksiniz:
- dünyada ən sürətli qaçan şey nədi, əsgər?
- bilmirəm.
- əsgərin götü. Dünyada ən sürətli qaçan şey əsgərin götüdü, üz verdin, o dəqiqə götü qaçır.

Balacalarla oturub-durmayın deyəndə heç damışmamağı nəzərdə tutmuram. Orda da görəcəksiniz ki, 18 yaşı olsa da, qızıldan qiymətli uşaqlar var, hansı ki sözü, hərəkəti, düşüncəsi 1000 ali təhsilliyə dəyər. Bu dediyim ümumidi. Çünki sözünüz onsuz da öz tay-tuşunuzla tutacaq. iyul prizivində ali təhsilli çox olur deyə əslində çox şanslısınız. iq ortalaması daha yüksək olacaq.

ali təhsilli getməyin ən böyük üstünlüyü tanımadan qoyulan hörmətdi. Məntiqlə düşünün, ölkədə elə bir ailə yoxdu ki, uşağına "filankəsin uşağı universitetə girdi, sən də oxu, adam ol" deməsin. Yəni siz 4-6 il yol ölçmüsüz deyə adiləşə bilər, amma rayonlardan gələn, daima universitetə girməsi istənən, amma girə bilməyən qaqaşın gözündə siz hörmətəlayiq, dünyagörmüş adam olursuz. Bundan da istifadə edin. Deyib-gülməyə ona görə vurğu elədim ki, bu uşaqlarla çox yaxınlıq edəndə artıq pərdəni götürəcək və adamı öz çərçivəsinə salacaqlar, elə biləcəklər elə bunların tayısan. Həm də ki "böyüyə hörmət elə" mottosu ilə böyüyüblər, hər halda yaşı çox olana da hörmət edəcəklər. Elə komandir heyəti də.

bütün hallarda davadan qaçın. Mülkidə polisdən qurtulmaq 2x2-di amma hərbidə daydayın belə olsa, səni sağmamış buraxan deyillər. Bir tanıdığımın dayısı general idi, dəmə qoyurdu bütün günü, amma onu belə pulla saldırdığı hərbi hissədən vurdular birbaşa posta. Yəni hərbi prokurorluq çox pox işdi. Dayımın o vaxtı mənə məsləhət gördüyünü indi sizə deyirəm: "heç bir halda birinci söymə, birinci vurma. Amma kim söysə, kim vursa, otvetin mütləq ver".
Əslində, bu söz bir az arxası olan adam üçündü. Əgər zəng edib ağız açası adamınız yoxdusa, çalışın hər şeyi sözlə həll edəsiz. Yox gördüz uje dava qaçınılmazdı bədəndən vurun, çiyin ən çox ağrıyan yerlərdəndi. Çiyinə, dxanyaya, baldıra vurmaq, və göt də göyərmir deyə ora təpik ən idealıdı. Əsas odu iz qalmasın, üzə vurub iz saxlasaz, poxu çıxacaq. Bədəndə də qabırğa, qol vursaz, bədən yoxlanışında(hamını soyundurub bədənə baxırlar tez-tez) göyərtisi görünsə, vurduğun da suka çıxsa, iş prokurorluğa getməsə belə komandir 1-2k pulu belinə qoyacaq.

5) "paqonun(komandirin) söyüşü girmir" məsələsi.
Bunun da şərtləri var. Mütləq doğru ifadə deyil. indi izah edəcəm. Amma istənilən halda bir şeyi mütləq qulaqda sırğa etmək lazımdı. Heç vaxt heç bir zabitə, gizirə, maxeyə, lap elə əsgərə belə o qədər yaxınlıq verməyin ki, dediyiniz sözə "samnenya" (şübhə) saxlayıb söyüş qoysun. Heç kim tanımadığına söyüş qoymur. Görsə ki, ciddi, özünə hörmət edən, ağır aparan adamsan, heç vaxt buna cürət eləməz. indi variant olaraq ələ alaq, deyək ki, cəsarət elədi.

5.1) komandirin söyüşünün "girdiyi" hallar
"komandirin söyüşü girmir" deyəndə qayıdıb adama deyəcəklər "paqonun siki yoxdu ki? evində tutsan, heç nə eləməyəcəksən?", qırılıb qalacaq içində. Paqonun söyüşü lap yaxşı da keçir, amma baxır hansı paqonun. Misalçün, bizim tabor komandiri çox (elə uşaqların diliylə desək) "dastoynu" kişi idi. Həmişə deyirdi ki, "mən tabeçiliyimdə olanı tabe olduğum şəxslərin ayağına vermərəm. Nə problem, söz-söhbət olsa, birinci mənə deyin, mənim çərçivəmdə həll edək, məndən yuxarı heç kimə demərəm. Əgər mən başqasından eşitsəm, kimsə mənə sizə görə söz desə, sikəcəm o adamı, fərqi yoxdu kimdi". Kişi kimi də sözünün üstündə durdu axıra kimi. Nə telefonu, nə davanı heç vaxt gedib hərbi hissə komandirinə, yurisə, nə də başqasına demədi, özü cəzalandırdı. Cəza dediyim də növbədənkənar naryaddı. 5 sutka nədi e, 10 sutka da qərargaha çapar(qarovuldan sonra ən ağır naryad sayılır) çıxmaq, prokurorluğa düşüb itin zülümünə, xərcinə düşməkdən 1000 dəfə yaxşıdı. indi özünüz düşünün də, bu qədər ponyatkalı kişinin söyüşü keçməyə bilər? Biri bir pox qaynatsa, gəlib soruşanda boynuna almasa, o da əsəbiləşib eliyənə var-yox söyüşü qoysa, həmin oğlan hörmətli oğlan qalacaq? Əlbəttə ki, yox. Necə deyərlər, altın qoyacaq ordaca.

5.2) komandirin söyüşün girmədiyi anlar
Amma məsələn, bu işin ikinci tərəfi də var. Yəni həqiqətən də söyüşü götürməli olduğunuz anlar olacaq. Misalçün, prokurorluğa işiniz düşsə. Və ya yoxlama zamanı işlətdiyin telefonu tapsalar. Ya da əsgər yoldaşını ilişdirməyə görə səndən söz soruşsalar. Bax belə situasiyalarda söyüşü götürməyə pis baxılmır. Hər şeydən öncə məsələ odu ki, qabağınızdakı adamı tanıyasız. Həqəqitən də peysərin, oğraşın qabaqda gedənləri var zabitlərdən ki, əsgəri ilişdirib pul qopartmaq üçün hər şeyi eləməyə hazırdı. Bax belə durumda söyüşü niyə götürməlisən, onu deyim. Dediyim kimi, heç vaxt o şəraiti yaratma, amma Deyək ki, qayıdıb "yalançının var-yoxun sikim" dedi. Əgər sən boynuna alsan nə olacaq? Avtomatik zibilə düşəcəksən. 300-500-1000-3000 manat, baxır nə zibil eləmisən. Belə olanda nə olacaq? Atan, anan hansısa oğraşa yalvar-yaxar edəcək ki, qələt edib sən allah keç təqsirindən, nə bilim qiymət danışacaq. Opşim də, öz doğmalarını, lap elə daydayıvı verəcəksən hansısa alçağın ayağına. Yəni bir sözə görə bu boyda əməl. Əsgərə öz əsgər yoldaşı yaxşı gözlə baxmalıdı, komandir yox. Heç bir əsgər də belə məsələdə heç bir zaman sənə pis baxa bilməz ki, sən durub öz ailəni ya da əsgər yoldaşının ailəsini hansısa pul çırpışdırmaq istəyən şərəfsizin ayağına vermədin. Əsgərlər hörmət edən oğlana da hər zaman komandirlər hörmət edəcək, çəkinəcək. Bu da bir gerçəkdi. Özün fikirləş də, eynisini əsgər yoldaşın sənin üçün eləsə ona "peysər" deyərsən, yoxsa təşəkkür edərsən ki, söyüşü götürüb səni zibildən qurtardı?

5.3) həə, indi gəldik kərəmi ağlamaq tutan məsələyə. Elə anlar da olacaq ki, komandir özü yaxşı, sözükeçən kişi olacaq, amma məcbur söyüşü götürməli olacaqsan. Mənim də heç vaxt ağlıma gəlməzdi, amma ağlıma gəlməyən öz başıma gəlmişdi, o söhbəti danışacam, ordan anlamaq lazımdır artıq. Mənim bir ata prizivim var idi, qasımov. tərxis olmağına az qalmışdı. hamı da bilirdi ki, telefon işlədir. Təsəvvür elə, mən naryadda olanda axşam gedib bölük komandirindən otağın açarın istəyirdim ki, gecə qasımovun telefonun zaryatkaya qoyacam, o dərəcə. Bir gün elə söhbət edirdik uşaqlarla, komandir də orda idi. Nəsə sukalığa, prokurorluğa-filan gəldi məsələ, başladı bölük komandiri uşaqları bir-bir sınamağa. 2 əsgər vardı, bunlarla necə söz oyunu oynadısa, boyunlarına qoydu ki, qasımovda telefon var. Sıra gəldi mənə. 3 nəfərik otaqda. Bölük komandiri ciddi sifətlə düz qabağımdadı, 1 metr arxasında da qasımov dayanıb. Dialoqu yazıram.
Bk bölük komandiri
M mən
Bk - zobrist, telefon işlədirsən?
M - xeyr, cənab baş leytenant.
Bk - dəqiq olsun.?
M - dəqiqdi.
Bk - bəs eşitdim qasımov telefon işlədir?
(Bu sualı verəndə qəribə oldum. 2 gün qabaq özü içəridə ola-ola gedib qasımovun telefonun rozetkadan çıxardığım halda belə sual verir.)
M - bilmirəm, cənab baş leytenant.
Bk - ə yaxşı görəy, sən bilmədiyin şeyə qurd düşər, sən olasan bilməyəsən kimdə nə var?
M - vallah görməmişəm, komutan. Deyərəm "yoxdu", gedib çıxar, sonra üz-göz olmayaq. Xəbərsizəm.
Bk - rast ki elədi onda yalançını söyüm? Hə?!
(Bunu deyəndə anlıq olaraq çox pis duruxdum. Çünki amk üçümüz də bilirik ki, qasımovda telefon var. inanmırdım elə edə, amma işdir də birdən "söy" desəm, bu da birdən ağır söyüş söysə, üçümüzün də bildiyi şeyə görə xidməti "yandırmış" olacam. Ona görə bir anlıq komandirin dalında dayanan qasımova baxdım ki, "dabro versin" görək söyüşü götürüm, ya yox. Çünki mən olsam, qoymazdım belə şey olsun, təzə əsgərə işarə edərdim ki, yox desin. Amma gördüm ki, qasımov mənə baxmır, üzün çevirdi. Qaldım ortada, qumarda blöf edirmiş kimi məcbur seçim eləməliyəm. Bu dediklərim də 2-3 saniyənin içində baş verir a. Dedim day nə olar olar e. Qayıtdım ki
M - söyün, cənab baş leytenant.
Bk - yalançının ağzın sikim, zobrist, qasımov əgər telefon işlətmirsə.
M - lap elə, canab baş leytenant. istəyirsiz birin də mən söyüm.
Bölük komandiri 3-5 saniyə diqqətlə gözümün içinə baxdı, baxdı, sonra qəfil gülümsünüb qolumdan vurdu.
Bk - mən bilirəm onda telefon var (bilərsən də amk), amma kişi adamsan, zobrist, əsgər yoldaşıvı satmadın. Prosta ki ağzuvu sikdim a, yadunda qalsın)))
M - eybi yox, cənab baş leytenant, əsgər yoldaşıma qurbandı. Sjdjdjjdjn
Bk - ə di yaxşı gedin istirahət eliyün. O biri 2 gədəyə də başa salın ki ağızdan bir az bərk olsunlar, 2 dəqiqəyə boyunlarına aldılar. Bulat bir də gördün sabah məni də cırığa qoydular.

Çıxdıq çölə, qasımova qayıtdım ki, ala bir göz-qaş elə də, bərk söysəydi, altın qoyacaqdım. Qayıtdı ki, mən bilirdim ağır söyəsi deyil, özü də mən arxadan işarə versəydim, tutacaqdı temanı. Səni yoxlamaq istəyirdi, yaxşı ki, vəziyyətdən çıxa bildin.

indi ümumən bu söyüş məsələlərindən çıxarılan ən önəmli dərsi deyim: heç bir halda əsgər yoldaşını satma. Hətta və hətta acığın gələn, prinsipdə olduğun yoldaşın belə olsa, tetatet həll elə, komandirin ayağına vermə. Ki mən öz ata prizivlərimlə prinsipdə ola-ola yandırmadım, prinsipin də səbəbini aşağıda yazmışam. Deyil tək əsgər yoldaşların, komandir heyəti də pis baxır bu məsələyə. Niyəsini də deyim. Mənim öz doğmam da bu dəqiqə zabitdi. O zabitlər hamısı 4-7 il hərbi məktəb oxuyub. Bizim 1 il, 1 il 6 ay elədiyimiz xidməti, onlar 4-7 il edib zabit olublar. Onlar xidmət edəndə də kursant yoldaşları arasında bax bu dediyim temaların milyon cürəsi başlarına gəlib. Onların da söyüş götürdüyü, amma kursant yoldaşlarını baqaja qoymadığı anlar olub. onlar da aralarında ağzıbütov olmayana peysər gözüylə baxıblar. indi də elədi. Yəni, işi gərəyi soruşmalıdı, bunu eləməlidi, amma sənə heç vaxt onun üstündə həqiqətən də pis baxmayacaqlar. Əksinə, boynuna alsan, hörmətsiz olacaqsan. Mən də getmədən əvvəl "qanun/ haqq/ kim neynirsə cəzasın çəksin də" deyirdim, amma gördüm ki, ordakı vəziyyət belə deyil. Komandir düzgünlük üçün eləmir o şeyləri, öz xeyrini güdür. Həm də ki, insanın 100lərlə əsgər tanıdığı olur, 2-3 komandiri. Komandirin də tərxis olandan sonra yadından çıxacaqsan, amma əsgər yoldaşlarıyla hər dəfə şəhərdə qarşılaşırsan.

6) köhnə əsgərə hörmət
boevoy briqadaya gedəndə görəcəksiniz ki, starşı, köhnə əsgər temaları var. Hətta köhnə əsgərə hörmətsizlik edənin peysər gözüylə görüldüyü də deyiləcək. Qanun da budur ki, köhnə əsgər az işləyir, təzə əsgər görür çox işi. Vaxt olacaq səhər ərazini süpürməyə o düşməyəcək, siz düşəcəksiz. Belə hallar olur, mən də eləmişəm. Amma heç bir halda özünüzü əzdirməyin. Çalışın özünüzdən balaca sizi buyruq qulu eləməsin.

Özüm bir az tip adam idim. Qaqalarımın 19-20 yaşları var, gözləyirdilər ki, mən də 18 yaşlılar kimi bunların buyruğuyla hərəkət edim, qabaqlarına qaçım. Mən də eləmirdim, məsafəliydim, öz kefimdə fırlanırdım. Bir dəfə briqadanın köhnə starşısının "sağ əli" məni çəkdi qırağa. Dedi ki, bəs belə-belə də qanun budu, təzə əsgər işləməlidi, köhnə əsgər istirahət zad. Dedim bura vətənə xidmət eləməkçün gəlmişəm, hansısa əsgərə yox. Başladı tipik söhbəti xırdalamağa ki, "sən mülkidə kayf edəndə biz əziyyət çəkirdik" zad. Onun da cavabı odu ki, qayıdıb deyəcəksən "sən də 10-11də kayf edəndə mən əziyyət çəkib oxumuşam, 4 il də universitetə ayaq döymüşəm, ona görə 6 ay az əziyyət çəkəcəm. Belə də ki sən tərxis olub mülkidə kayf edəndə mən burda əziyyət çəkəcəm". Mən o vaxt bunu deyəndən sonra mənə köhnə əsgərə hörmətsizlik eləyənə peysər kimi baxıldığını filan demişdi. Belə olanda sən də axırıncı variant kimi "sikimi yeyir həmin oğlan ki, mənə pis baxır. Kim hansı hörməti qoyursa, o hörməti də görəcək" deyib ardın gözləyirsən.

Biz bunları danışandan sonra uzatmadı söhbəti, bağladı. indi bizim briqada elə yer idi ki, daydaylı əsgər çox idi, dava çox az olurdu deyə orda heç birimiz ürək eləmədik davaya. Amma çox güman digər yerlərdə dava çıxacaq belə söhbətdən sonra. istənilən halda əsas odu qabaqlarından yeməyəsən, döyülsən də sözünü axıra kimi deyib dayanasan. Əvvəl-axır özləri hörmət etməli olacaqlar. can-deyib can eşitməsələr də əzə bilmədiklərini görüb duracaqlar bir qıraqda.

ikinci dava teması da dedofşeniya olan yerlərdə olur. Tipik sual və cavab variantları.
bərksən, ya boş? (ağzıbütöv olduğunu soruşur)
- ağızdan bərkəm, bədəndən boş.
Bu cavabı versən, "gəl onda bədənivi bərkidim" deyib döyəcəklər.
- ağızdan da bərkəm, bədəndən də.
Bunu da desən "gəl onda yoxlayaq da görək həqiqətən bərksənmi" deyib yenə döyəcəklər.
Yəni o sualdan sonra nə cavab versən döyəcəklər. Birincini vursan, 3-4ü tökülüşüb döyəcək, köhnə əsgərin yeni gələni təkləməyinə pis baxılmır əsgərlikdə. Yaxşısı çox da əlləşməməkdi. Döyüb buraxırlar, adət budu. Təzə əsgər sınmış sayılmır belə olanda. Əsas odu döyüldüyünü komandirə sukalamayasan və döyüləndə qorxub ağlamayasan. Əgər döyülmək istəmirsənsə "boşam" deyəcəksən, onlar da qısaca "peysər" çıxarıb göndərəcəklər, bütün əsgər yoldaşların səni belə tanıyacaq. :d seçim adama qalıb artıq.
Amma xoş xəbəri də deyim. Artıq demək olar ki, əksər hərbi hissələrdə ciddi nəzarət var. Dava, döymək, dedofşeniya çox az hallarda olur. içiniz rahat olsun. Çünki dedofşeniya yeganə söhbətdir ki, dayday belə bu söhbətin üstündə əsgəri prokuraturadan çıxara bilmir. Yəni onlar üçün də böyük riskdi.

7) telefon işlətmək
Telefon ən yaralı yeridi əsgərin. Dvijenyası, ya da daydayı olan hər əsgər işlədə bilər. Əsgər var 4cü ayından işlədir, əsgər var 1 il işlətmir. Sözün düzü, məcbur deyilsənsə, işlətməmək yaxşıdı. Çünki instada filan mülki həyatı gördükcə qruza düşür adam. Telefon üçün də starşı əsgərdən icazə almaq lazımdı. Starşılar da əsasən 18 yaşlılar olur deyə dediyim kimi məsafəli davranmaq, üz verməmək lazımdı. Hamı gedib icazə alsa belə elə şərait yaratmalısan ki, icazə alacaq duruma düşməyəsən. Şəxsən mən və ali təhsilli bir neçə əsgər yoldaşım belə eləmişdik. O birilər əvvəl icazə alıb, sonra gətirirdi, biz gətirdik, sonra çəkib qırağa dedik ki bəs "smartfon gətirmişəm. Başqasından eşitməyəsən deyə gəldim özüm deyəm. Sonra hörmətsizlik kimi başa düşmə". Belə eləməklə göstərirsən ki, "mən uşaq deyiləm sənin icazənlə oturub-durum. Amma o biri əsgərlər 'filankəslərə sözün keçirə bilmir' deməsinlər, sənin də avtoritarlığın düşməsin deyə gəlib birinci sənə deyirəm, dilin uzun olsun ki xəbərin var". Yəni nə şişi yandırırsan, nə kababı. Sağ olsun, təzə starşımız ponyatkalı oğlan idi, sadəcə "allah canınızı sağ eləsin, qoca. Yaşlı-başlı oğlanlarsız, xətriniz əziz olsun. Elə eliyin ki tutulmasın, bizə də söz gəlməsin" demişdi, ordaca öpüşüb görüşüb sağollaşdıq.
Söz gəlməsin məsələsi də ona görədir ki, əgər komandir təzə əsgərdə telefon tutsa, avtomatik olaraq köhnə əsgəri həm pazlayacaq ki, "götüboşsan, təzə əsgər sən olan yerdə telefon işlədir", həm də gedib onun yerini filan yoxlayacaq. Çünki təzə əsgər işlədirsə, polibomnu köhnə də işlədir deməkdir. Yəni sənlə birgə o da zibilə düşəcək. Bunları nəzərə alaraq telefonu fikirləşin.

8) 1 il vaxtı necə tez keçirim?
Ən gözəl üsulu kitab oxumaqdı. Qanunən xidmət zamanı əsgərin nizamnamə xaricində kitab oxuması qadağandır. Amma ali təhsillilərə dəymirlər. 8 kitab oxumuşdum mən, o biri uşaqlardan 10-11 dənə oxuyan vardı. Kitabları bir-biri ilə dəyişdirəndə lap yaxşı olur. Birdən-ikiyə Xalid hüseynini mülkidə oxumaq istəyi gəlməzdi, amma 3 həftəyə bitirdim min möhtəşəm günəş əsərini və əla idi. Əsas da naryad olanda kitab oxumaq vaxtı uçurur. Naryad demişkən, çalışın çoxlu naryad girin ki, vaxt tez getsin. 1 naryad 2 günü aparır.

Əsgərliyin ən yaxşı tərəfi isə adamın "gözünün açılmasıdı". Gedib orda hər cürə insan görürsən. Oxuya bilməyən kim, sağını-solunu tanımayan kim, "sırada səs salanın var-yoxun sikim" deyəndə dönüb yenə danışan kim, "görən hansı bicbalaya görə əziyyət çəkirik?" deyildiyi halda yenə də eyni səhvləri təkrarlayan, komandirin bölüyə əziyyət verməyinə səbəb olan kim, sənlə oturub can deyib, can eşidib amma arxada komandirin sukalığını edən kim, xidməti yüngül keçsin deyə komandirə və ya starşı əsgərə öz anasının, bacısın nömrəsini verən kim - hər cürə adam görəcəksiniz. insan psixologiyasına və davranış şəkillərinə marağınız varsa, əla yerdi. Çünki incələmək və müşahidə etmək üçün hər tip insan var.

Eyni zamanda çox yaxşı oğlanlarla da rastlaşacaqsınız. Bəlkə də ömürlük dostluq edəcəksiz. Adicə mənim beyləqandan il yarımlıq olan bir əsgər yoldaşım vardı, çox saf, fağır, kasıb bir oğlan idi. Ürəyi xəstə ola-ola basıb gətirmişdilər, çox lomkada olurdu. Durduq yerdə rəngi atırdı, burnundan qan gəlir, ürəyi tuturdu. Bəzi əsgərlər mırtlaşır, ilişirdilər. Mən də hətta ona maraqlı, mənə mənasız şeylərdən belə danışdırırdım ki, uşağın könlü açılsın. Pis olar, başına nəsə iş gələr, özünə nəsə edər (ki, başqa bir bölük yoldaşım dözməyib qollarını doğramışdı). Özü də hər gün gəlib sırada mənim yanımda durur, yeməyə mənlə girirdi ki, mənlə olanda heç kim ilişmir. indi uje 2 il keçib, amma hələ də hər bayramda, adicə o gün qurbanlıqda belə zəng edib təbrik edib hal-əhvalımı soruşurdu. Yəni belə vəfalı adamlar da olacaq, hamı pis deyil. Lo-fi musiqidən tutmuş tarkovski müzakirə edəcəyiniz, rəssamından tutmuş fotoqrafına qədər hər tip adam görəcəksiniz, heç də hamı debil deyil.

9) əsgər gedəndə nə aparım?
Ora gedəndə mülki paltarınızı atacaqlar. Yəni ki ən köhnə paltarlarınızı geyinin, tullayanda onu tullasınlar. Gedəndə üstünüzdə 20 manat pul olsa bəsdi. Orda pena və 2 üzqırxan, hər ay 2 sabun, 2 cüt corab verəcəklər, amma özünüzlə əlavə pena və stanok aparmağınız məsləhətdir. 4 əlavə başlığı olan gilette mach 3 və ya 2 əlavə başlığı olan gilette fusion 5 bütün xidmətinizi qarşılayacaq. Adi stanok alacaqsınızda, 3-4 dənədən artığını aparmayın. Çox olsa, istəyəcəklər, qurtardıqca ordan alarsınız. Hə, ən əsası isə, özünüzdə azı 2-3 paket teymurov pastası aparın. Yaydı, ayaqlarınız bişəcək. Tərləməsin və iylənməsin. Gigiyena çox önəmlidi. Qoturluq, qribok, göbələk, ümumən dəri xəstəlikləri çox olur xidmətdə. Çalışın maksimum təmiz qalasız. Əlavə diş fırçası və pastası, həmçinin 2 dənə dəmir qabdakı maz və şotka aparmağınız məsləhətdir.

10) və sonuncusu. Mən çox görmüşəm ailəsi kasıb olub da yanına gələ, ləvazimat göndərilə bilməyən, adi şeylər üçün darıxan əsgərləri. Çətinliyi var, şirinliyi də var əsgərliyin. Orda adicə bir "salam, necəsən?" mesajının belə insanı necə duyğulandıra biləcəyini, adamın ən kiçik xoş bir şeyə belə necə həsrət qaldığını çox yaxşı başa düşürəm. Mən bilirəm yoxluq vaxtı 1 primanı 3 nəfərə astav getmək necə olur, poliqona gedəndə yolda mülki şəxslərin ural'ımız 70'lə getdiyi halda pəncərədən başın çıxarıb kuzasındakı əsgərlərə perojki, siqaret atmağı insanı necə xoşbəxt edir. Odur ki, qətiyyən çəkinməyə ehtiyac yoxdu, elə bil ki, bir böyük qardaşınızam. əgər haçansa üzqırxan, dezodorant, pena, sabun və s hansısa ləvazimat lazım olsa, ürəyiniz hansısa şirniyyatları, yeməkləri istəsə, komandir evlə danışmaq üçün kontur atmaq lazım olduğunu desə, hansısa maxe gizirdən xahiş edib telefon tapıb sözlükdən mənə yazın. Mənə olmasa belə burda kimə yaxınsınızsa ona zəng edin, o desin mənə, ya öz nömrəmi verim, yığın birbaşa. Şəxsən mamadan xahiş edəcəm o yeməyi bişirsin deyə. bu entrini nə zaman oxumağınızdan asılı olmayaraq, hansı ləvazimat lazım olsa, yeməyi, şirniyyatı canınız çəksə olduğunuz rayonu, hərbi hissə/tabor/bölük nömrəsini və ad soyadı deməyiniz kifayətdi. Ən qısa müddətdə elə bütün sözlüyün adından göndərəcəyəm. Təki siz ürəyinizi sıxmayın. Bütün əsgərlər zaman-zaman "ala elə bilirəm heç vaxt mülkiyə çıxa bilməyəcəm e" fikrinə qapılır, depressiyaya düşür. Elə eləyin ki, çox qapılmayasız, olan işdir, müvəqqəti çətinlikdi. Gözü açıb-yumacaqsan ki, uje tərxis olmusan. Əsas odu möhkəm olun. Sağ-salamat gedin gəlin.

Çoxlu idman edin, özünüzə yaxşı baxın. öpürəm.

bertrand zobrist

3 ay 23 gün* ilk və son entrini yazığım tarix aralığını göstərir davam eləmiş "vol. 2" sözlük fəaliyyətini bu gün -05.02.2023- etibarılə dayandırmış 10-cu nəsil partizan.

Ümumən getmə səbəbim həm sağlamlıq, həm də bir sıra digər problemləri yoluna qoymağa görədir. Keçən ilkindən beşbetər, xəstəxanaları boylamağım an məsələsidir. Həm də ki sözlük artıq mənim prizmamdan xoşagəlməz hal almağa başlayıb. Getmədən öncə bir-iki şey deyim.

Sözlükdə olduğum bu müddət ərzində hər zaman istədim ki, işlərin moral tərəfini ələ alım və buradakılara bilgi təməlli deyil də, əlimdən gəldiyincə sırf real həyata dair məsələlərdə fayda verə bilim. Əslində, məsləhətxanaya bu qədər önəm verməyimin də əsas səbəbi bu idi. Bacardığım qədər də hələ 10 il bundan öncə ssg-nin yazdığı (baxma: sözlük yazarı olmaq/-29391) entrisindəki prinsipləri qorumağa, tənqid elədiyim, bəyənmədiyim insan belə olsa, yaxşı şeyinə yaxşı, pisinə pis deməyə çalışmışam.

Eyni zamanda, həmişə istəmişəm ki, mənim adım gələndə kiminsə ağlında kinoman, serial adamı, "fəlsəfəçi", ensiklopedik bilgi dolu və ya bədii ədəbiyyatla bağlı şəxs, artist(rəssam) və s. biri yox, sırf mənəvi, insani dəyərlərlə bağlı obraz canlansın. Bunun da öz səbəbi var təbii ki. Bu gün real həyatda istənilən yerdə (elə sözlükdə də) saysız-hesabsız insan var ki, baxırsan necə gözəl musiqi zövqü var, kvant fizikasından, nə bilim biologiyadan, elmdən, tarixdən, texnologiya, fəlsəfə, psixologiyadan, rəsm əsərlərindən və ya ədəbiyyatdan, serial/kinolardan ağız dolusu danışır, savadlı dünyagörüşlü, "müasir" biridir, ancaq vicdani dəyərləri zəifdir, necə deyərlər, əsl insan kimi tam formalaşmayıb, ədalət tərəzisi düzgün işləmir, şəxsiyyətində çox qüsurlar var. Hətta bir çoxu problemlərin müzakirəsi zamanı ağzına su alıb oturur. çünki bilir ki, bir az danışsa, yığdığı bacarıq, bilgi və savadın dalında düz-əməlli bir adam olmadığı üzə çıxacaq. Mən özümü və ətrafı tanımağa başlayandan bu yana bu fikirdə olmuşam: insan 30 yaşında da -atıram- dostoyevskini, albert kamyunu oxuya, oturub "imdb top 100" filmlərə, seriallara baxa bilər; 25 yaşından sonra da musiqi zövqü formalaşdırmaq, fəlsəfədən, psixologiyadan çoxlu bilgilər qazanmaq olar. Ancaq insan o müəyyən keçid dövrünü (hansı ki biz buna yeniyetməlik, ilkin gənclik illəri deyirik, hardasa 21 yaşa qədər) keçdisə, o dövr ərzində əqidəsi, xisləti, şəxsiyyəti düzgün formaya düşmədisə, sonradan 100-də 90% artıq gec olacaq və dəyişməsi demək olar ki "mümkün deyil" səviyyəsinə enəcək. Bəzən müsbət hallarını görsək də, böyük ehtimalla "qozbeli qəbir düzəldər" sözünə gəlib çıxacağıq. Elə ona görə də vaxtilə taylarım kağız həyatına daha bir sertifikat əlavə edib, özlərini ora-bura soxmağa çalışanda, boş vaxtlarını nələrsə izləyib gəzməyə xərcləyəndə mən özümü tamam başqa bir şeyə kökləmişdim. Deyil universitet, hətta nazirliyə belə çağırıldım, eşidənin inanmayacağı təkliflər edildi ki, bu gün minlərlə insanın məqsədi olan, bəh-bəhlə adını çəkdiyi yerdən imtina ərizəmi geri götürüm, orada qalım, amma eləmədim. Yadıma gəlir ki, elə gün olurdu yemək yemək qalsın qırağa, hətta su belə içməyi unudurdum. Elə gün olurdu heç "yaxşıyam, sən necəsən?"dən o tərəfə söz çıxmırdı ağzımdan (sözlükdə ən sevdiyim və nickaltısına müsbət şərh yazma məcburiyyəti hiss etdiyim yeganə yazarın cosmopolitan olmağının səbəbi də elə o günlərimdir). Bütün gecəni, gündüzü oturub bomboş divara baxıb düşünərək keçirirdim. Gecələr yatmadığımı evdəkilər bilməsin deyə işığı zəif, balaca "naçinik" belə almışdım və dəftərə onun işığı altında yazırdım (bir çoxunun məni hansısa köhnə nəsil yazar sanmağının səbəbi də budur. Mən 2 ildi sözlükdəyəm, amma 8 ildi yazı-pozu edirəm). Özümün, dost-tanışımın başıma gələn, gördüyüm, şahid olduğum hər şeyi ən xırda detalına qədər yazır, sonra oturub onu fikirləşib, hisslərimi, duyğularımı, o vaxta qədərki şəxsiyyətimi kənara qoyub ona maksimum dərəcədə düzgün və vicdani şərh verməyə çalışırdım. O vaxt özümə məqsəd qoymuşdum ki, bilgi, zövq və dünyagörüşümü artırmağa, əyləncəyə ayırdığım vaxtın böyük qismini sırf əqidə və düşüncə tərzi yaratmağa ayırmalıyam. Mən istəmirdim o şəxslərdən olum, hansılar ki yuxarıda dediyim kimi, bilgisi çox olsun, amma o bilgini emal edəcək mənəvi keyfiyyətləri zəif, ya da həmin o adamlar ki əslində bu və ya digər formada tənqid elədiyi insanlardan fərqlənmirlər, eyni bezin fərqli qıraqlarıdır, sadəcə görüntü fərqlidir. Mən, kənardan qazanılan şeylərlə formalaşmış deyil də, sırf özü tərəfindən yaradılmış şəxsiyyət olmaq istəyirdim. Nəticə olaraq da, illər sonra toplumdakı digər insanlarla eyni bilgiləri əldə edib o baxımdan bərabər ola biləcəkdim, ancaq "verilənlər" və ya "əladə olunanlar" bərabərləşəndə şəxsiyyət, baxış bucağı və əqidə - yəni insanın xarakterinin təməllərinin fərqi bariz şəkildə üzə çıxacaqdı.

Uzun sözün qısası, sözlükdə də məhz özümdə yaratdığım bu yönümü təməl alaraq fəaliyyət göstərməyə çalışırdım. Nickaltımda və digər yerlərdə haqqımda olan şərhləri görəndə həqiqətən də çox xoşbəxt oluram, özümlə çox böyük fəxarət duyuram və bu yazarlara nə qədər minnətdar olduğumu ifadə etməkdə çətinlik çəkirəm. çünki illərimi verdiyim şey artıq (içi sözlük qarışıq) olduğum mühitlərdə öz nəticəsini göstərir və müsbət mənada fərqimi, fərqdən ziyadə, özüməməxsusluğu ortaya qoyur. Məsələn, mən həyatım boyu juzounun keçən ayın əvvəli olan haqq-hesablar zamanı haqqımda dediyi o "bertrandın səmimiyyətinə inanıram, çünki o həmişə belədi" sözünü heç vaxt unutmayacam, necə ki burada yazılmış, özəldən deyilmiş olanları (bacarığım yox, sırf şəxsiyyətimlə bağlı).

istəyirəm bu moderator olmaq mövzusuna da qısaca deyinim. burada link (@82901), burada link (@83967), nickaltımda və başqa yerlərdə də açıq-açıq ifadə və dəstəyə görə hamıya minnətdaram. ancaq yoldaşlar, mənim mod olmayacağım başından bəlli idi. Hər şeydən öncə sözlüyün qurucusu timidusla və ümumən moderasiya ilə xarakteristikalarımızın üst-üstə düşmədiyi bariz ortadadır. Timidusa deyinsəm, Bu adamın modlara sözünü yeridə bilmədiyi anları öz gözümlə görmüşəm, ona görə başa düşüləndir. Ki, məndə olan məlumatlara görə moderasiya öz aralarında görmək istəmədiyi adamı timidus mod edə bilmir. Üzünə deyib izah elədiyim sözü burada da deməkdən çəkinəsi deyiləm. Adam vəzifəyə qoyduğu məmurla üz-göz olmaqdan çəkinib söz keçirə bilməyən prezidentdən heç nəyi ilə fərqlənmir. Həmçinin (baxma: sözlüyün azərbaycanda tutmamasının səbəbləri/-366804) entrimin sonuncu abzasında moderasiya ilə bağlı yazdığım şeyləri oxuyan hər kəs bilir ki, mənim bu adamlarla heç vaxt sözüm tutmaz və məni öz aralarında görmək istəməzlər. Bu cür çürük, "tanışlıq" əlaqələri və "it itin ayağını tapdamaz" prinsipinə sadiq, sözdə qaydaları qorumalı olub da özləri şəffaf olmayan idarə sistemləri heç vaxt mənim kimiləri sevmir və görmək istəmir. Mən belə şeyləri qəbul eləsəydim, sözlükdə nə itim azıb? indiyə çiyinlərimdə 3 ulduz, panarama mersedeslə bəy balası kimi işə gedirdim. işin gülməli və ironiyalı yanı bilirsiniz nədir? Qeyd-şərtsiz hamısı hökumətdən narazıdır, korrupsioner məmurları görəndə hər şeyini söyürlər, amma özləri bu balaca platformada idarə heyətinə adam seçərkən yazarların fikirlərini heçə sayıb sırf sərf edən adamları istəyirlər və insanların fikirləri veclərinə deyil. ümumiyyətlə, bir çoxunun heç məndən xəbəri belə yoxdur, sözlüyü -yüngül formada desəm- tınlayan var ki? * gülüş Adı olub özü bilinməyən zadlar dəstiri. Oxşar situasiyalardır hə, tanış gəlir bu mənzərə? Necə də acınacaqlı durumdur, elə deyilmi? * gülüş boşuna deməmişdim ki, bura Azərbaycanın ən kiçik modelidir.

Deyil postlar bölümündə, hətta sonuncu dəfə discordda səslidə söhbət edərkən yenə "təzə moderator lazımdır" deyiləndə adımın dəfələrlə çəkilməyinə baxmayaraq hər yolla görməzdən gəlinməyə, söhbəti dəyişdirməyə çalışılması da dediklərimin əyani sübutudur. atları yəhərləyin filmində bir səhnə var, deyir "kişinin qoluna qandalı da gərək kişi vura". Bilirəm, indi söhbəti seksizmə-filan, gic-gic şeylərə burmağa çalışanlar da olacaq, ancaq məğz dəyişmir. Yəni ortada bir başıpapaqlısı olmadı ki, kişi kimi (cinsiyyət mənasında yox, türklər dediyi kimi şəxsiyyət mənasında) çıxıb "bertrand xaric, özümüzə sərf edən, biz deyəni deyəcək bir adam lazımdır" deyə bilsin və mənə olan gözügötürməzliyinə əsaslı səbəb gətirib prinsipdə olduğunu dilə gətirsin. Bunu demək cəsarət tələb edir. Cəsarətli olmaq isə xarakter məsələsidir. Gücün, səlahiyyətin azlığı-çoxluğu buna təsir etmir. Necə ki bu keysdə də eləmədi. Ona görə Əllərindən gələn elə ancaq (bax: üç meymun)

misalı özlərini görməzliyə, eşitməzliyə, dimməzliyə vurmaq oldu. Ancaq anlamadıqları şey budur ki, belə etməklə özlərini gözdən salıb yazarların mənə olan hörmətini daha da artırmış oldular. Çünki kütlə psixologiyası elədir ki, onlar haqlı saydıqları adamı layiq gördükləri yerdə görməyəndə həmin şəxsə qarşı olan rəğbətləri daha da artmış olur. Üstəlik, mən çox yaxşı bilirəm ki, bir sıra yazarların sözlükdə məni dəstəkləməsinin səbəbi özlərinin idarə heyəti ilə üz-göz olmaq istəməməsidir. Çünki bir sıra modların xoşlarına gəlməyən adamda çepe axtarıb ən kiçik məsələdə sözlükdən uçurması onsuz da hamıya bəllidir. Məlum pufpuf haqq-hesabları zamanı da mənə bu qədər dayaq olmaqlarının da səbəbi təkcə o yazardan deyil, ümumən idarə heyətinə olan narazılıqları idi. Özləri dilə gətirə bilmirdi, əvəzinə sağ olsunlar, mən deyəndə durdular dalımda, bu cür ifadə elədilər. Eyni zamanda, bunun digər səbəbi də yazarların idarə heyətində "özlərindən biri"ni görmək istəmələri idi. çünki bu da bütün sözlüyə bəllidir ki, moderasiya ilə yazarlar arasında bariz bir uçurum var, düzgün bir əlaqə yoxdur, yoldaş kimi deyil də, müdir-işçi münasibətinə bənzər durum var.

Burada son bir şeyi deyim. Yanlış anlaşılmasın, Mənim moderator olmaq kimi niyyətim heç vaxt olmayıb. Qeyd-şərtsiz heç kim nə ortalıq yerdə, nə də özəldən danışıqlarım zamanı heç üstüörtülü şəkildə belə olsa moderator olmaq istədiyimi ifadə edən tək bir söz belə dediyimi göstərə bilməz. Varsa elə mesajım, hodri meydan, screenshot edib yaysın. Hər zaman sakitcə dayanıb qıraqdan baxmışam. yazarlar açıq-aydın deməyə, özəldən yazıb bu məsələni soruşmağa başlayandan sonra bu mövzuya diqqətimi verdim. Mənim pisimə gələn şey moderator olmamağım deyil. Zatən olmaq istəsəm, 1 ay bundan qabaq kim(lər)ləsə tanışlığı olan bir yazarın sözlükdə cəzalanmağını tələb etməz, sözlüyü (kobud da çıxsa deyəcəm) 1 günlüyünə pauzaya salıb idarə heyətindən bu məsələ ilə bağlı addım atmağını tələb eləməzdim (@82791). Çox şeyi görməzdən gələr, aramı yaxşı tutmağa çalışar, onların tərəfin tutar, yeri gələndə yaltaqlanardım ki, aralarına girə bilim. Zatən köhnələrə bəllidir kimin hansı nöqtəyə necə çatdığı. Mənim acığıma gələn şey bu qədər yazarın açıq-aşkar dəstəyini heçə sayıb, tutarlı bir səbəb göstərilmədən qərəzli şəkildə görməzdən gəlinməyim idi. Ancaq necə deyərlər, elin gözü tərəzidir. istənilən halda, fakt dəyişmir. Fakt da budur ki, nəinki idarə heyətindəkilərin arasında belə adam yoxdur, ümumiyyətlə sözlükdə mövcud olmuş 18.000-dən çox üzv, 1800-dən çox yazar arasında heç 18 nəfər adam tapıb çıxara bilmərsiniz ki, fəaliyyət dövründə aktiv yazarlar tərəfindən hətta nickaltısına yazılacaq dərəcədə ədalətinə güvənilib moderator olmağı istənsin və dəstəklənsin. Bu da statistik olaraq 1000 üzvdən və 100 yazardan 1-i belə eləmir. Bu baxımdan, məni sözlükdə bu nöqtəyə gətirib çıxaran hamıya minnətdaram.

Sistemi bu qədər tənqid etdikdən sonra bunu deməsəydim olmazdı. Hələlik sözlükdə olmayacağıma görə partizanlığımın götürülməsini istəyirəm. Tənqid elədiklərimlə eyni hərəkətləri edəcək halım yoxdur əlbəttə ki. Onsuz da vikiləməkdən başqa bir işimə yaramırdı. Entriləri də ildə-ayda bir dəfə xəbərləyirdim. Yazarların, umbayların özünə yazıb özlərinin redaktə eləməsi modun entrini düzəltməsindən daha rahat və tez başa gəlirdi zatən.

Entrini də bundan əvvəlki gedişimdə etdiyimi(#328588) edərək bitirirəm, yəni bu dönəm yazdığım entrilərimi qeyd edirəm ki, birdən haçansa deaktiv olduğum müddət ərzində kimsə entrilərimi oxumaq istəsə, gəlib buradan seçib tapa bilsin. işdir, kimsə də maraqlansa, onu buralara yönləndirərsiniz, zəhmət olmasa. Əvvəlkiləri də qeyd elədiyim entridə görə bilərlər.

Kiməsə lap xırda belə olsa nəsə qata bilmişəmsə, nə xoş mənə. Kimə nə köməyim dəyibsə, halal-halal xoşu olsun. Yenə olsa, heç bir qarşılıq gözləmədən yenə də edərəm. Məndən heç nə getmir onsuz da. Mənə belə nəsihət ediblər ki, insan sağlığında rəhmət qazanmalıdır, mən də ona çalışmışam. Məni izləməyə almış, mənə dəyər verən, yanlışlarımı, etdiyi tənqidləri kin, qərəzlə deyil də, konstruktiv formada bildirib inkişafıma dəstək göstərmiş və səhvimi görməyə kömək etmiş hər kəsə təşəkkür edirəm. 2 həftə sonra ili olacaq mərhum yazarın dediyi kimi, hamımızın vaxtsız ölmə ehtimalımız var. Ümid edirəm, bəlkə yenə görüşərik. Hamıya özünə layiq həyat arzulayıram. Sağ olun.

1) (baxma: lotrdakı zənci elf/-360909)
2) (baxma: lazımsız məlumatlar/-362046)
3) (baxma: öyrənildiyində nə qədər cahil olduğunu göstərən sadə məlumatlar/-362052)
4) (baxma: anti-hero/-362053)
5) (baxma: immanuel kant/-362072)
6) (baxma: jbl/-362074)
7) (baxma: yazarların hazırda düşündükləri/-362076)
8) (baxma: azərbaycanda karqo şirkətləri/-362083)
9) (baxma: möhtəşəm video editləri/-362092)
10) (baxma: siferblat/-362113)
11) (baxma: orient/-362114)
12) (baxma: sözlük yazarlarının hobbiləri/-362135)
13) (baxma: yağış/-362235)
14) (baxma: intihar/-362265)
15) (baxma: çeçələ barmaqdakı uzun dırnaq/-362290)
16) (baxma: sözlük yazarlarının telefon melodiyaları/-362292)
17) (baxma: zemfira meftahətdinova/-362322)
18) (baxma: bürclər/-362366)
19) (baxma: yazarların paylaşmaq istədikləri sitatlar/-362371)
20) (baxma: rolex/-362378)
21) (baxma: marian çökəkliyi/-362381)
22) (baxma: challenger deep/-362382)
23) (baxma: james cameron/-362385)
24) (baxma: muscle car/-362408)
25) (baxma: azərbaycan dilində alternativi olmayan sözlər/-362422)
26) (baxma: üzr istəmək/-362424)
27) (baxma: standart azərbaycanlının boş vaxtında etdikləri/-362446)
28) (baxma: qol saatı/-362466)
29) (baxma: ən poxdan hiss/-362583)
30) (baxma: yazarların gözəllik sirləri/-362696)
31) (baxma: dəri tipləri/-362697)
32) (baxma: sözlükçülərin ən sevdiyi aktyorlar/-362707)
33) (baxma: jon bernthal/-362708)
34) (baxma: baxılası youtube videoları/-362713)
35) (baxma: tərzi-məkan/-362723)
36) (baxma: erk koçak/-362771)
37) (baxma: zamanla geridə qaldığı üçün darıxılan şeylər/-362882)
38) (baxma: yazarların favorit oyunları/-362970)
39) (baxma: xüsusi təyinatlı qüvvələr/-362992)
40) (baxma: oğlanlardan qızlara tövsiyələr/-363441)
41) (baxma: hər ay beş hazırlığa gedən uşaq/-363584)
42) (baxma: insanı sevindirən şeylər/-363595)
43) (baxma: ənvər əfəndiyev/-363598)
44) (baxma: azərbaycanda uniseks adlar/-363743)
45) (baxma: g qüvvəsi/-363760)
46) (baxma: dodge challenger/-363761)
47) (baxma: amber heard/-363790)
48) (bax: çoxları tərəfindən səhv bilinən məlumatlar)

#363852
#363975
49) (baxma: düzəldilməli başlıq adları/-364150)
50) (baxma: acı həqiqətlər/-364193)
51) (bax: sözaltı fotoqrafiya)

- #364230
- #364500
- #365933
- #366835
52) (baxma: yazarların özünəməxsus yazı tərzləri/-364271)
53) (baxma: tarixi fotolar/-364283)
54) (baxma: lionel messi/-364349)
55) (baxma: saqqal və ona qulluq qaydaları/-364382)
56) (baxma: insanın qorxduğu şeylərin başına gəlməsi/-364455)
57) (baxma: almayacağını bildiyin halda oturub turbo.azdan maşın elanlarına həvəslə baxmaq/-364469)
58) (baxma: yaşlanmağın hiss edildiyi anlar/-364514)
59) (baxma: intihar edəcək adama məsləhətlər/-364537)
60) (bax: sözaltı meme)

- #364561
- #366354
- #366497
61) (baxma: 2023/-364572)
62) (bax: sözaltı sözlük üçün tövsiyələr)

- #364699
- #365761
63) (baxma: qəribə təsadüflər/-364991)
64) (baxma: 2022/-365091)
65) (baxma: unudulmaz azərbaycan film replikaları/-365120)
66) (baxma: pufpuf/-365253)
67) (baxma: polşa/-365526)
68) (baxma: ağlayan insana ağlama demək/-365678)
69) (baxma: ilk dəfə birinin sənə dayı ya əmi deyə xitab etməsi/-365854)
70) (baxma: ak-47/-366093)
71) (baxma: tarixi fotolar/-366138)
72) (baxma: gülümsədən mesajlar/-366353)
73) (baxma: down sindromu/-366409)
74) (baxma: sözaltı günlük/-366410)
75) (baxma: azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər/-366620)
76) (baxma: sözlük yazarlarının xəyalındakı sevgili tipi/-366678)
77) (baxma: məhəmməd əmin rəsulzadə/-366681)
78) (baxma: sözlüyün azərbaycanda tutmamasının səbəbləri/-366804)
79) (baxma: qəbul imtahanı verəcəklərə məsləhətlər/-366817)
80) (baxma: ben 10/-366842)

Sözlükdə yazarlar tərəfindən bəyənilmiş "şah əsərləri" entrilərim:
1) (baxma: pufpuf/-365253)
2) (baxma: sözaltı meme/-366497)
3) (baxma: lotrdakı zənci elf/-360909)
4) (baxma: sözlük yazarlarının azərbaycan dili qrammatikasını bilməməsi/-326276)
5) (bax: sözaltı fotoqrafiya)
başlığındakı entrilərim
6) (baxma: evlənmədən öncə bərabər yaşamaq/-323919)

« / 20 »
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342


blok -   başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349

Son bəyənilənlər

?>