son yeddi gündə ən çox bəyənilən entrylər:

sözlük yazarlarının uşaqlıq şəkilləri +32 əjdaha
Yetkanın nude görüntüləri :


Yuxulu :


Kloundan qorxan yetka zorla klounla şəkil çəkdirərkən tədirgin üz ifadəsinə bürünüb :


6 yaşında yetka qlamurka olarsa :



moodsuz yetka :


məktəbin ilk günündən arxa partanın palajeniyasına baxan yetka :
bibilərin konfet kağızından incəsənət əsəri yaratma sevgisi +31 əjdaha
Əsasən qohumlardan kiminsə ad günü məclisinin sonunda qurulan çay süfrəsi zamanı ərsəyə gələn nümunələrdir. Çay süfrəsində çayından qurtumlayıb konfetindən dişləyə dişləyə söhbətə başlayan bibi çay bitdikdən sonra nəlbəkiyə büzülüb atılmış konfet kağızını söhbətin durğun anlarında qadın nəvazişiylə bükməyə, daha sonra səliqəylə qatlamağa başlayır. Sən də balaca uşağsan, həyətdəki kişi məclisində oturacaq qədər hələ böyüməmisən, həm də o məclis qadınlarkı qədər maraqlı deyil deyə oturmusan bibilərin içində durub maraqla o konfet kağızının necə incə toxunuşlarla sənət əsərinə çevrilməsini seyr edirsən. Hələ altdan altdan öz qabağındakı konfet kağızından nəsə alındırmağa çalışarsan amma o deyil. Bibinin düzəltdiyi qədər qəşəng alınmır.
(bax: başqa ölkədə doğulsa potensial heykəltəraş olacaq bibilər)
sözlük yazarlarının azərbaycan dili qrammatikasını bilməməsi +28 əjdaha
Görən kimi məndə: "balıq başından iylənər. sözlük rəisi, modları, ən əsası, sözlüyün özü bilir ki, yazarları da bilsin?" - deyə sual yaradan başlıq. Timidusu keçərəm, adam neçə ildir xaricdədir deyə "little, little, into the middle" modunda türk, Azərbaycan, ingilis dillərini qarışdırıb danışır(#310193) ki, fikrini birtəhər çatdırsın. Danışmağı qoyaq qırağa, bundan əlavə, həm onun, həm də modların tipik durğu işarələri və sözlərdə də səhvləri çox olur. onu da keçirəm, niyəsini də üçüncü absazda yazmışam. Amma sözlüyün özünün bütün bu illər ərzində qrammatikanı düz-əməlli öyrənə bilmədiyini nəzərə alsaq, yazarların da bilməməyi çox da təəccüblü gəlməyən şeydir. Üstəlik, bir deyil, iki deyil.
Misal üçün, hamının gündə neçə dəfə toxunduğu "bugün" düyməsi səhv addadır, "bu gün" olmalıdır*. Şifrə dəyişilən yerdə xananın içində "şifre" yazılıb*. "avatar" bölümündə "bizi poxa salma umbay" yazısında xitabdan öncə vergül olmalı idi. "ehtiyat" bölümündə "armağanımız" yazılıb, halbuki "ərmağan" olmalıdır. Bu və bu qəbildən olan n qədər yanlışlar var. bu barədə başlıq açıb hamısını bildirmək niyyətində idim, qısaca döşədim bura.

Haha, birini də elə indi bunu yazarkən kəşf elədim. Entry yazılan hissənin altındakı qeydlərin üçüncü bəndində "ayrı-seçkilik" yazılıb, halbuki bitişik yazılmalı idi. Həmçinin, "qaçının" sözü bizim dildə yoxdur. Bu sözü işlətmək "nervileniyorum" deməkdən çox da fərqlənmir. işin gülməlisi, bir bənd yuxarıda "qrammatika qaydalarına uymağa çalışın" yazılıb*. Nəysə, sözlüyün üstünə çox düşməyim, dilsiz-ağızsız fağırdır. işdir də, keçdi əlimə, sağdan da döşədim, soldan da.*

Dolayısilə, yazarlar "you know, mən olsam bla bla bla", "complicated situationlar bla bla bla" tərzində*, "ortaya karışık, abi" və ya "русскоязычный" modunda bir neçə dili qatıb-qarışdırıb, həftəbecər edib yazmayıblarsa, mənanı pozacaq qrammatik səhv etməyiblərsə, klaviaturada yan-yana, üst-üstə olan hərflərdə səhvə yol veriblərsə və ümumən, maksimum dərəcədə qrammatik qaydalara riayət etməyə çalışdıqları görünürsə, təqsirlərindən keçmək olar deyə düşünürəm. Belə baxanda, mən özüm də tez-tez türk sözlərindən istifadə edirəm. Amma ki maksimum dərəcədə az hallarda və "türklər demiş" kimi ara sözlərdən sonra və ya bu entridə olduğu kimi xüsusi vəziyyəti bildirmək üçün dırnaq içində. sözümün canı, bu entridən sonra Gəlib kimsə məni iki cümlə əvvəlkinə görə tənqid edəcəksə, bilsin ki, tərz başqa şeydir, söz işlətmək başqa. cinlə şeytanı qarışdırmayaq.

Həm də ki digər bir məsələ də var. Əgər biz qrammatikadan belə dəm vururuqsa, gərək "entry" sözünü ya hər dəfə dırnaq içində yazaq və şəkilçi əlavə edəndə də dırnaqdan sonra defis işarəsi qoyaq, ya da "entry" yox, milliləşmiş formada "entri" yazaq ki, durğu və orfoqrafik işarələri işlətmə məcburiyyətinə düşməyək.

Nəysə, Tam bu yerdə, kərəmi ağlamaq tutmamış Vaxtımı dayandırıram. Bir az da girsəm dərinə, yenə haçalanacaq. Suyu bir az da bulandırmadan gedim mən.

Edit: 2 umbay. Gül kimi tənqid bəzilərinin xətrinə dəyib. Ona görə də onlar üçün anlayacaqları dildə xüsusi mesaj: Bilirəm, eleştiriyi accept etmek chətindir ama bawa dushun ki şto я говорю hegigətlərdi.
haralardasan +28 əjdaha
keçən yay həm ailəmin corona keçirməsi həm də isti yayın vermiş olduğu mütəmadi depressiya ilə çökmüş bir halda olarkən hal-hazırda həyatımın ən qəşəng günlərini yaşamağıma səbəb olmuş sevgilimlə uzun-uzun danışmağa başlamağa səbəb olan və nə zaman eşitsəm sevincək olduğum o söz - "haralardasan"

ilk dəfə eşidəndə sanki ən əziz, ən yaxın biri səslənirmiş kimi hiss etmişdim və zaman keçdikcə həqiqətən də, həmin şəxsin, həyatımın ən önəmli və həyata tutunduğum budaq yox elə həyatın özü olduğunun fərqinə vardım. Fərqinə vardıqca daha çox bağlandım, daha çox sevdim.

Bir dəfə oyun oynarkən "sənin ruh ekizin var?" sualına cavab verə bilməmişdim. Çünki normal ünsiyyət saxlaya bilməyəcəyim və onu üzəcəyimdən qorxmuşdum. elə həmin günlərdə qaqaş olar mən də atım? adlı yazarla həmsöhbət olarkən onu üzüb-üzməmə seçimini sənin yox onun özünə buraxmalı olduğunu deməsilə qazımı tuta bilməyib sənsən cavabını verdim və hal-hazırda əmin olduğum tək şey ona qarşı hisslərimindir və bu məni çox rahatladır. insanın bütün toxiclikdən uzaqlaşması və sadəcə həyatı kimi gördüyü biri ilə vaxt keçirməsi çox gözəl bir hissdir və əvəzolunmazdır.
sözaltı günlük +23 əjdaha
"Analar günü". Bu gün Elə də ciddi hansısa xatirə oyandırmır. 3 ilə yaxındır anamla mübahisə etmədən keçirdiyimiz tək-tük günlər istisna heç bir günü xatırlamıram. Bir çoxunuzun yetkinlik dövründə başına gəlir, yəqin - saysız, hesabsız və səbəbsiz mübahisələr. Bizdə isə mübahisələrin həmişə bir səbəbi olub. Hər zaman bir səbəb üstündə evdəki sükutumuzu pozmuşuq. Əslində mənim üçün elə də mübahisəli səbəb deyil, lakin anam üçün bunun ağırlığını anlaya bilirəm. 11-12 yaşlarında balaca bir bədən oturub kompyuterin qarşısında, yenicə qulaqdan dolma söhbətlərlə "duduş", "amcıq" sözlərini eşidib... maraqlıdırsa biraz sizə ilk dəfə sekslə tanışlığımdan danışım;

Həyətimizdə oğlan (?) uşaqları ilə oturub söhbət edirdik, hardasa 9-10-11 yaşımız olardı. Məhlənin böyük idarəçi erkəkləri bizə yaxınlaşdı və bizi insanlardan kənar yerə toplayaraq ilk dəfə seksuallığımızla tanış olmamız üçün qeyri-peşəkar bir addım atdılar. "Siz bilirsiz sekis nədi?" deyərək başlayan o cümlənin davamını "sikinizi soxursuz qızın götünə" deyərək davam etdirdilər. Ətrafı gülüş sədaları bürümüşdü, heç nəyə güldüyümüzü də bilmirdik, sadəcə ilk dəfə açıq şəkildə "sik-göt" sözləri eşitmişdik deyə hamımızı gülmək tutmuşdu. Klassik olaraq bu sözləri ailələrimiz bizə "dal, qabaq" olaraq senzuralayıb verirdi. Onlar isə bizi sakitləşdirərək "əə, biraz yavaş, eşidəcəklər" deyərək allaq-bullaq fikirlərini yeritdikləri bəs deyilmiş kimi bir də bizə bunun necə "əhəmiyyətli sirr" olduğunu göstərdilər. Onların reaksiyası elə idi ki, elə bil qeyri-qanuni iş görmüşük, amma bu işin elə də kiməsə ziyanı yoxdur. Lakin kimsə eşitsə bizi poxa sala bilər. Davamında bir homosapiens olaraq araşdırma marağım oyandı və əlimə indi ekranı yanmış olan kompyuterimizi alaraq "duduş", "amcıq" yazaraq axtarış etdim. Belə-belə artıq məşhur porno saytları və pornoqrafiya ilə tanış oldum. Beləcə videoları izlədikdə əllər yavaşca ben10 loqolu şortikdən içəri daxil olur, daha sonra narin əllər başlayır bədənini kəşf etməyə - hər nöqtəsinə qədər incələyirsən. Bəzən günlərlə, bəzən də illərlə vaxtın gedir. Evdəki insanların ardından qapını kilidləməyi gözləyirsən. Elə ki, qapı kilidlənir, içindəki kəpənəklər uçuşaraq səni kompyuterə tərəf sürükləyir - hansımız yaşamamışıq ki? Daha sonra masturbasiyaların əslində nəyi istədiyini ortaya çıxarır. Məndə də belə idi. Bir müddət sonra əslində elə də "qafqazlı kişi" olmadığını öyrənirsən. Seksuallığının "ənənəvi" olmadığını öyrənirsən. Nəyi yaxud kimi istədiyini bilirsən. Bunu bilmək sənə xoş təsir edir, amma sirrin sadəcə sənə və sənin kimi petuxlara məlum olduqda. Kiməsə "petux" demirəm və başa düşürəm ki, insanların bu sözlə çox ciddi travmatik xatirələri var, lakin bu məni incitmir. Vaxtı ikən çox təsir etmiş ola bilər, amma indi etməsinə mən icazə vermirəm (və ya verə bilmərəm). Hər gün məktəbin 3-cü mərtəsinə doğru addımladığım pilləkənlərdə arxamca çığırılan o sözdən bəlkə mən də iyrənməliyəm, hər çiynimə vurulan zərbədə, üstümə olunan hücumlarda, hər tinə çağırılanda ya da bıçaq çəkiləndə səsləndirilən həmin ifadələrdən nifrət etməliyəm. Təsəvvür et, 13-14 yaşlı uşağın üstünə bıçaq çəkilməsi nədir? Düşün, qapalı sosial mediya hesablarından şəkillərinin yayılıb üstünə oxuduğu məktəbin, qaldığı yerin yazılaraq paylaşılması nədir? Və sən bunu gizlətməyə çalışırsan. Onların üstümə getmək yerinə tək qalmağa çalışırsan. Çünki ailən bilsə artıq onların da gözündə patentləşdirilmiş "qoluboy" olacaqsan. Kimə şikayət edəcəksən ki? Polisin səni qoruyacaq? Ya ailən çıxıb "uşağım zor edib" deyəcək? Əlbəttə heç biri. Sadəcə ailən onların qarşısına keçib öz metodları ilə səni qoruyacaq - səni gizlədəcək, onların gözündə əsil pəhləvan kimi göstərməyə çalışacaq, bəlkə də həmin o "sirri" təkrarlasalar onları fərqli üsullarla təhdid edəcək. Sən isə artıq həm ailənin, həm də qaqaşların gözündə petux olaraq qalacaqsan. Belə ki, mən bu sözə nifrət etmirəm. Guya etsəm nəyi dəyişdirə biləcəm? Ancaq özümü daha çox incidəcəm, ən salamatı sözün iqtidarını öldürmək, onları silahsız qoymaqdır, əziz və əhəmiyyətli "petux" olaraq damğalanan şəxslər. Mən də sadəcə bunu edirəm. Anam isə hər zaman bununla üzləşir - oğlunun hər gün bu ifadələrə məruz qaldığını bəlkə də bilir, amma nə etsin? Qohumlar hər gün qaxınc olaraq istifadə edir, bəlkə də iş yoldaşları ona övladı haqda hansısa səfsəfələri sayıqlayır. O isə məğrurcasına "Yox! Mənim mənim oğlum əsl kişidir!" deməyə davam edir. Mən valideynimlə çox dirəşməyin tərəfdarı deyiləm, onun təbiəti tamam başqadır. Anam hər şeyi idarə etməyə çalışan, ömür boyu işləmiş, həyatının tək məqsədini ailəsinə baxmağa fokuslamış və həyat oldaşının söz-söhbətləri bəs deyilmiş kimi bir də xəstəliyindən sonra bu yükü iki qat artmış olan biridir. Ona gender-mender, nə bilim, hansısa petuxun keçib qabağına oturub terminlər toplusu ilə danışması maraqlı deyil. Heç buna vaxtı da yoxdur, çünki oturub Əlinin "səfsəfəsini" dinləsə işə getməyə nə vaxtı qalacaq, nə də psixologiyası imkan verəcək. Psixiatra gedirdim, bilirsiniz nə oldu? Gedib həkimdən soruşur ki, "içəridə nə danışdınız?" Həkim isə söhbəti deməyin etik çərçivəyə uyğun olmadığını dedikdə mənə deyir, "pulu mən vermişəm, niyə mənə demirsiniz?" Ahahaha. Hələ ailə terapiyasına-zada gedirik guya. Əşşi terapiya hərləyəndi? Yaşlı-başlı qadındır, imkan ver nə istəyir desin də. Söysün, qışqırsın - istədiyi kimi. Onsuz bu yaşdan sonra nə isə dəyişəsi deyil. Mən isə yaşamağa davam etməliyəm. Necə ki, bəzən dostlarım, sinif yoldaşlarım, ya da sevdiyim insanlar məndən uzaqlaşdı, həmin pilləyə çatdıqda zaman ailə məsələlərinə də təsir edəcək. Bəlkə də hər şey xəyal etmədiyim kimi gözəl olacaq? Demirəm, anam çıxıb əlində LGBTiQA bayrağı ilə düşük, sjw övladını müdafiə etsin, bu leveli hədəfləmək maraq dairəmdə də deyil. Amma bir gün anlamasına, içindəki hegemon hissləri qoyub danışmağa çalışmasına içimdə zərrə də olsa ümid var. Hər nə qədər dünən getdiyimiz qonaqlıqda hamının içində "Oğlumun Bayram Nurlu kimi olmasını istəmirəm" deyib ortaya qavno salsa da onu çox istəyirəm ahahah. Bu gün özü ilə danışmırıq, yəqin, axşam işdən gələndə də üstümə qışqırıb yeməyə çağıracaq. Sonra da dərmanlarımı içməmişəm deyə əsəbləşəcək, mən həftələrdir bizdə olan qonaqlara verdiyim otağıma set tutmur deyə çıxmaq yerinə, yan otağa -internetin tutduğu yerə keçib, əlimdə telefon, twitterdə yenə pox çuxurunda nələr baş verdiyinə baxacam, bəlkə də realda tanımasam da sevdiyim insanların iqtidar tərəfindən sıxışdırıldığını görüb bədənim titrəyəcək, Bayram Məmmədovun ölümünə baxıb təəssüflənəcəm, içim parçalanacaq. Anam da votsapdan bacıma səs ataraq ağlayacaq. "Artıq evdən gedəcəm", "o məni utandırır", "mənim oğlum yoxdur" deyərək ağlayacaq. Söhbəti nə qədər fırlatmağa çalışsan da hər şeyin mənim orientasiyamla bağlı olduğunu bilirəm. Bunu görməyəcək qədər gic deyiləm. Səni sevirəm, mənə olan basğını da sevirəm. Hər getdiyim yeri, dostlarımı birdən mənə nəsə olar deyə sorğu-sual etməyini də sevirəm. Söyməyini də sevirəm deyərdim, amma bu qədər osduraqçılıq etməyəcəm. Nə yaxşı ki, mənim anamsan. Biraz yola gəlimli olsan lap yaxşı olardı, amma eybi yox da, sənin şablon bəhanəndən istifadə edəcəm: mən səni doğmamışam ki, sən məni doğmusan! Buna görə də sakit otursam yaxşısıdır. Səni hər nə olursa sevdiyimi bilməni elə istəyərdim ki. "Ailə" anlayışım ənənəvi deyil, amma mənim anlayışım da sən də varsan. Özümdən asılı deyil də, çox istəyirəm axı səni. Nəysə, ala, düşüm aşağı yemək yeyim, yoxsa ölkədəki gey-paradı görmədən öləcəm. Analar günün mübarək, ana! Bəlkə də cis-heteropatriarxal iqtidar, monoseksist, fobik kütlə səni... ee bu paylaşımda terminlər olmayacaqdı. Yaxşı, ixtisar edirəm: Bu petux səni həmişə sevir!
10 may 2021 israil fələstin münaqişəsi +23 əjdaha
Son 40 saatda israilə 1050 roketin atıldığı münaqişə. 130 roketin birdən atıldığı olub.

Söhbətin tarixini bilməyən və sırf humanistliyindən fələstində uşaqlar ölür deyənlər üçün yazıram bunu. Həmasın bir neçə gün əvvəl ashkelona atdığı ilk 40 roketə israil ancaq xəbərdalıqla cavab vermişdi. Həmas cavab gələrsə sivillərin öləcəyini bilir və buna baxmayaraq davam edir. Nəticədə yəhudi uşaqlarının başına yağan roketləri idf-in hava hücumundan müdafiə vasitələri tutur, fələstinli uşaqların başına yağanları isə tutan olmur və israil uşaq qatili, fələstinlilər isə yazıq olur.

Bu sırf münaqişənin kökündən xəbəri olmayanlar üçün yeni bir perspektiv olsun deyə yazılıb. Münaqişənin kökünə gəldikdə isə fərqli nəticələr çıxarmaq olar. Dünən bir qısa tərif oxudum bu münaqişə haqqında:
– israil-fələstin münaqişəsini 1 saat araşdırsan fələstinlilərə, 12 saat araşdırsan israillilərə, 1 həftə araşdırsan isə kimə haqq verəcəyini bilməzsən.
(bax: iki ucu poxlu çubuq)

edit: 13 may qəzza zolağında məhv edilən, ətrafında sivil infrastrukturlar olan həmasa aid tunel:
azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər +22 əjdaha
menstrual dönəmi xəstəlik adlandırmaq, ondan utanmaq, hətta "ayıb" bir şey kimi təlqin edib adını çəkənə "tərbiyəsiz", "əxlaqsız" kimi baxmaq.

menstruasiya - qadınlarda uşaqlığın periodik təkrarlanan fizioloji bir vərdişidir. özüm bədənimə heç nə etməmişəm, əzəldən quruluşu bu cürdür və mənim iradəmdən, şəksiz, asılı deyil. ortada utanılacaq heç bir şey də yoxdur.

ped alanda qara sellofana qoymaq, aptekdən ağrıkəsici istəyəndə "menstrual ağrısı üçün" deməyə utanıb, "menstrual" sözünü özünün belə eşitməyəcəyi qədər alçaq tonda demək, tv-də ped reklamı göstəriləndə utanıb kanalı dəyişmək, üstünə də "abır-həya qalmayıb e camaatda" demək, qanaxmalı bioloji prosesin içindədir deyə qadından iyrənmək, bunu vurğuyla xəstəlik adlandırmaq və bu təriqətdən digər düşüncə və davranışların hamısı inkişafdan geri qalmışlığın göstəricisidir, güman ki. mentruasiya bilinənlərin əksinə, xəstəlik yox, elə əsl sağlamlıqdır.
camaatın ölkəsi hər ay sırf menstruasiya dönəmi üçün qadınlara məzuniyyət verir, biz hələ də mağazaya ped almağa gedəndə tünd rəngli sellofan aparırıq özümüzlə. ya ağrıdan qıvrılıb bir küncdə qısılanda qarşı cinsdən kimsə "nə olub?" sualını versə, utandığımızdan cıqqırımızı çıxarmırıq. boyumuzu soxum yerə, niyə qadınıq axı?!

kişilər çoxluğunun bu tsiklə iyrənərək yanaşması, qadınlara həmin dönəmlərdə özünü özgüvənsiz hiss etdirməsi və s. həqiqətən, təəssüfdoğuran və ürəkdağlayan mənzərədir. kənddə yaşayan, əli mağazaya çatmayan və şəxsi büdcəsi olmayan qadınların vəziyyətini təxmin edirsiz, yəqin. sırf ərinə uyğun məhsul almasını deməyə utanır deyə, hansı formalara əl atan qadınlar var.
keçən dəfə kişilərə müraciət edən bir yazı çıxmışdı qabağıma. bir hissəsi:
əziz atam, əziz qardaşım, əziz dostum, əziz sinif yoldaşım, əziz qrup yoldaşım, əziz iş yoldaşım, əziz sevgilim,
mənim orqanizmimdə menstruasiya adlı proses baş verir. menstruasiya mayalanmamış yumurta hüceyrəmin hazırlanmış bətndaxili qatla orqanizmdən atılmasıdır. bu bir qanaxmadır. mən 3-5 gün ərzində bu prosesi keçirirəm. bu vaxt bəzən emosional ola bilirəm. bu vaxt bədənim ağrıya bilir. bu vaxt mən ped istifadə edirəm. bu mənim gigiyenam üçündür. bu pedi rahatlıqla marketdən alıram. mən insan olaraq orqanizmimi, hüquqlarımı daim müdafiə edirəm və səni anlayışlı olmağa çağırıram!"


(bax: insan hüquqlarında menstruasiya)
(bax: menstrual ağrılara görə qadınlara məzuniyyət verən ölkələr)
pablo diablo +21 əjdaha
real həyatda mr robot izləyib başını itirən, sosial şəbəkələrdə qızları "sən qəhbəsən, şəkillərin var məndə yayacam" və s. kimi təhdidlərlə taciz edən yeniyetmə qalmış eks-yazar. düzdür, artıq yazar deyil bunu yazmağa ehtiyac yoxdur amma hamı bilməlidir bu anonim sözlük hesabının arxasında necə iyrənc bir insan var, bunun kimi insanları tək sözlükdən yox ümumiyyətlə bütün sosial şəbəkələrdən uzaq tutmaq lazımdır ki, heç kimi narahat etməsin.
hə, koçum, sən digər şəbəkələrdə qızları söyüb narahat edirdin, bax burda da mən sənin iç üzünü ortaya çıxardıram, həyat amansızdır.

qeyd: link və s. istəməyin, yazarın ad-soyadını açıqlaya bilmərəm vacib olmadığı müddətcə.
vincent van gogh +21 əjdaha
ilk əsərinin satılmasından sonra qardaşının yazdığı təbrik məktubuna aşağıdakı şəkildə cavab verərək şöhrət, uğur kimi qavramları yenidən düşünməyimə kömək edən sənətçi:

brazilyada işıq saçan gözəl atəşböcəkləri var. o qədər parlaq və gözəldirlər ki, qadınlar gecələr bu böcəkləri iynə ilə saçlarına yapışdırırlar. görürsən şöhrət pis bir şey deyil amma böcək üçün iynə nədirsə sənətçi üçün də şöhrət odur. görünmək, parıldamaq istəyirsən amma həqiqətən nə istədiyini/bunun nələrə səbəb olacağını bilirsənmi?