sözaltı etiraf
| sözaltı1,134,419 | 2150 | 8942
əjdahalar googlla
suda üzməyə qorxan balıq
Linda Cadell
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860ən çox ailəvi məsələlərdə belədir bu Uşaqlıqdan beynimə "olmaz!"Lar yeridilib deyə nə vaxt onlardan danışsam, onlara xəyanət edirəmmiş kimi hiss edirəm və özümdən iyrənirəm. danışmayanda da özümə ziyan verirəm. Bu döngədə ilişib qalmışam illərdir. Insan içinə ata-ata çökürmüş, demək.
özümə yadlaşıram, sözlük. həm də çox. tamamilə bulantıdan ibarətəm artıq. özümlə səmimi belə ola bilmirəm. tanrı sözünü eşidəndə, görəndə artıq tahamülüm qalmır. həmin şeydən soyuyuram. bilmirəm, niyə bu qədər soyumuşam tanrı kavramından. ancaq tanrı fikrinin gətirdiyi huzura ehtiyacım var. sevgini, kədərlənməyi, empatiya qurmağı, hiss etməyi itirmişəm artıq. sevgini sevməyə ehtiyacım var, gözəlliyi sevməyə ehtiyacım var. bunu yazanda fərqinə vardım ki, dostum belə yoxdur. son səslə qışqırmaq istəyirəm, daxilimdəki fazlalıkları atmaq istəyirəm. sokratın tələbəsi var idi deyir yaşam üçün həzz lazımdır. gündəlik həzzlər bitdiyi və özündən sonra boşluq gətirdiyi üçün acı ilə qarışıqdır. sürekli hazz ancaq bilgelikdədir. əks halda yaşamın mənası yoxdur və insan özünü öldürməlidir bu mənasızlıqdansa. mən də özümü mənasızlıqda hiss edirəm. yaşamım çox boş dəyərlər üzünə gedir. hamısı pula görədir. azərbaycanda elm də pula görədir. hərşey. pulmərkəzciyik. pul tanrıdır bizim üçün. istəmirəm pul, mən həyata mənasız kağız parçası üçün yaşamaq üçün gəlməmişəm. bezmişəm, sözlük. bezmişəm. bitkinlik var. bitmək ölməyin ikinci adıdır. mən pulmərkəzci həyatı istəmirəm. tanrı, birşey elə. pulu yığışdır, dəyərini azalt. dərinləşmək istəyirəm. çox dayazam. sözlükdə yazmaq bir növ azaldır içində qarışıb getdiyim bu vicdan əzabını, ancaq bəlkə də bunları başqalarının oxuması üçün yazıram düşüncəsi məni yenə vicdan əzabına boğur.
Nəticə olaraq sevgisizlikdən boğuluram, əziz sözlük. Üzməyi bəlkə öyrənə bilərəm. insanların mənimlə bu cür oynamağının qarşısını alaram bəlkə. Özümü əzməyi dayandıraram.
bu səhər də antidepressantı içməyi unutmuşam. bütün gün ərzində gərəksiz həssaslıq, əsəbilik, kədər mənimlə olub. gərgin olarkən dırnaqlarımı ovcuma batırmaq vərdişimə görə dırnaqlarımı da dibindən kəsmişəm.
nə ara bu həddə gəldim, heç özüm də bilmirəm...
Dəftərə göz gəzdirdim həvəslə yazılmış ilk səhifələr, ev tapşırıqları, ay tarixləri, "sinifdə" yazıları və daha sonra axırıncı sinifdə yazdığım tapşırığım: 03.02.2020 , çalışma 3 sadəcə adı. özünü Köçürməmişəm. Yəqin lövhəni görmədiyim üçün bilsəydim sinifdə axırıncı günümdür yazardım, əlbəttə
Sonrası isə onlayn dərslərdən yazılan həvəssiz qaydalar, üzdən Köçürülmüş çalışmalar, boş səhifələr, boşa keçən günlər
Bir il öncəki həyatm yadıma düşdü, o vaxt da çox xoşbəxt deyildim, bilirəm. Ancaq bu gündən daha həyacanlı və həyat eşqim var idi. Məktəblərin bağlandığını eşitdiyim vaxtı xatırladım. Məktəbdən çıxıb evdə telefondan elanı görmüşdüm marketə gedirdiM xəbərin sevinciylə birgə. Yolda sinif yoldaşım Yusiflə elnuru gördüm, onlar da bilirdilər, sevinib xəbəri verdilər. mən də həmçinin, Bir-birimizi görməyəcəyimiz üçün sevinirdik o vaxt, nə qəribədir. Bəlkə onlar üçün hələ də yaxşıdır -* amma mən isə Sadəcə həyatımın mənasızlıĞı ilə baş-başayam, hər şeyin bu cür yarımçıq qalması əsəblərimi pozur, "ən gözəl yaş" dedikləri dövrdə evdə ilişib bədbinliklə mübarizə aparmaq necə də mənasızdır, sözlük
üzv ol