acı uşaqlıq xatirələri

rumpeltelskin · 2012-06-27

3 günlük rayona gedecekdik deye hovuzu rengleyib içindeki balıqları demir qablarda saxlayaq dedik. özüm tutub qaba atdım illerdi heresine bi..

| tarix
137,013 | 273 | 2347

əjdahalar googlla

sözaltı günlük - sözaltı etiraf - keçən ayın ən bəyənilənləri - acı həqiqətlər - darıxmaq - yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər - məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - yalnızlıq - snuff

« / 18 »

💛

Yalnız deyilsən!

Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

☎ 860

161. Doğum günümdə mənə hədiyyə olunan pullarla məktəbli alış-verişimin olunması.
Lənətə gəlsin, çox qoyurdu.

*doğulmağa da vaxt tapmışam da; adam yayda doğular heç?

5 əjdaha!

22.09.2020 00:09, şeyiç

#304935

162. Heç nə məni Məktəb də ailəm haqqındaki inşanı xəyalımdaki ailəyə görə yazmağım qədər kədərləndirə bilmədi.

17 əjdaha!

05.12.2020 01:31, NevaBiGG

#312567

163. Təxminən 6-7 yaşım olardı. Şiddətli yağış yağırdı,həmin gün axşamı işıqlarda sönmüşdü. Papamın qapını döyməsiylə sevinmişdim ki, papam gəlib. Amma o gün papamın ilk dəfə gözləri yaşlı görmüşdüm. Əmim ağır yol qəzasında rəhmətə gedibmiş və papam bloka girəndə digər əmimin zəng edib deməsiylə bilmişdi. Qəzanın rayonda şiddətli yağış yağmasının əsas səbəb olduğunu bildiyim gündən bəri hər şiddətli yağış yağanda qorxuram.
Hətta keçən il bu vaxtlar idi, qrup yoldaşım səhər bakı sumqayıt yolunda boz mercedes qəza edibmiş bilirdiz dediyində ağlıma papam gəlmişdi. Ən çox qorxudan isə papama zəng etdiyimdə bildiyim an götürməməsi idi. iclasdaymış məgər. O gün o 1 saatı ölmüşdüm sanki. O qədər ağlamışdım ki , dekan belə fərqinə varmışdı mamama zəng etmişdi,sincab yaxşı deyil deyə.
Təxminən 1 saat sonra papamın səsini eşidən də rahat nəfəs aldığımı anıamışdım. Sonra çox düşündüm niyə mən durduq yerə belə düşündüm kideyə və bundan öncə də yağışlı havalarda papam maşın sürəndə o təşvişi yaşadığımı xatırladım. indidə yaşayıram o qorxunu amma artıq səbəbini bilirəm.
Uşaq idim o qəzanı təsəvvürümdə elə yaratmışdım ki, indidə yazarkən əmimin maşın qəzası olanda sanki yanındaymışam kimi xatırlayıram..

10 əjdaha!

05.12.2020 18:52, tərbiyəsiz çöl sincabı

#312656

164. 6-7 yaşım olardı, deyəsən. O zamanın kompyüterlərini bilənlər bilər, - söhbət 2000-ci ilin başından gedir, - Əsasən, ağ rəngli, balaca ekran, böyük gövdəli bir monitor idi. Bir də yanında böyük olan, qurğusu isə kiçik olan "case". Hər kəs də *gta 3*dən danışır, Təzə çıxıb, 2000-ci ilin möhtəşəm oyunu idi. Artıq tps modu, heyrətamiz açıqdünyası valeh edərcəsinə idi. Təbii ki, buna yiyələnmək mənim üçün o vaxtın imkanları səbəbilə mümkün deyildi. Atam isə internet kafedə bunu oynamağıma icazə verməzdi. Mən də qonşunun oğlu oynadıqda oyuna baxmışdım və ağlımın hər küncünə qazıyıb, evdə dəftərə çəkmişdim. Bir vərəqdən klaviatura, birindən maus (siçan şəklin çəkdiyim daha real olsun deyə, taxtaya keçirtdiyimi xatırlayıram) düzəldib, özüm üçün oynayırdım. Zamanla uşaqlıqda edə bilmədiyin, gördüyün oyuncağı sənə almamaları çox toxunur. Hər zaman keçmişdən bir əskik parça hiss edirsən, doldurulmayan...

13 əjdaha!

07.03.2021 23:18, anormal adam

#321726

165. Deməli mənim o vaxt 12 və ya 13 yaşım olardı. Atam evdə olmayanda onun telefonunu götürdüm. Telefon əlimdən necə düşdüsə telefonun ekranı qaraldı. Atam bunu biləndə məni nəyi var çırpdı. Bütün hadisə bura qədər olsaydı, mənim vecimə olmazdı. Amma o ki, atam telefonu ustaya apardı və usta onun xarab olmadığını söylədi, bax bu çox qoydu mənə.

0 əjdaha!

24.05.2021 02:04, Hydra

#328090

166. təxminən 5-6 yaşım olan olan vaxtlar imkanımız çox zəif idi. atam hələ təzə-təzə banka işə girmişdi. 2 yaş böyük bacım mənə öyrətmişdi ki, atamdan heç nə istəmə alması üçün, pulu çatmır deyə pis olur atam. maaşını alanda özü alacaq* həqiqətən də alırdı .
bir dəfə həyətdə oynayanda atam soruşdu ki, nə alım sənə? mən də bacımın sözlərini xatırladım, "heç nə istəmirəm" dedim. amma ağlım kəsmirdi deyə yoqurt sevdamdan keçə bilmədim, "amma maaşını alanda mənə yoqurt alarsan, indi pulunu xərcləmə" dedim.

atamın gözləri dolmuşdu, heç nə demədi, gülümsədi. o baxışı unuda bilmirəm əsla... çarəsizlik, kədər və sevgi dolu idi. axşam işdən gələndə çoxlu yoqurt almışdı.
elə bilirdim maaşını alıb, sevinirdim...

31 əjdaha!

13.06.2021 16:34, Nellie Crain

#329640

167. Varyoxuna lənət mənim bidənə səfil uşaqlığım olub, danışılası deyil də oğraşdı. Rəhmətdiy qardaşımnan məktəbə gedəndə mənnən 4 sinif balaca idi. Məlum məsələ kasıbçılığın içinə tıxıyım, avtobusnan gedirdiy məktəbə o da ki qaçırdığ avtobusdan həmişə. Onda indiki kimi 2 qapılı avtobuslar nə sikdirirdi. Zay mersedeslər idi, pasatkaya salıb cırırdığ aradan ki, 20 qəpiy artığ qalsın. Hərəmizə də 40 qəpiy abedə pul verirdilər evdən ki, məktəbin yanında qəşəm dayıdan qoğal çöplü sok alıb yeyək ya da içəy nəbilim bunlar yan yana nətər yazılır aq. dərsən çıxanda 2 kilometr piyada yol gedib nefçilərdə peraşki yeyirdiy. O vaxtlar elə dadlı gəlirdiki peraşki. indi heçnəyin dadı duzu qalmıyıb. Söhbətim onda deyil, peraşkini acikaya batırıb yeyirdiy, bidənə dayday, göt oğlu göt gəldi blinçiki soxdu acikanın içinə, bləəə əti düyüsü zadı töküldü qaldı acikanın içində, onnan sora ora getmədiy, istiqamət dəyişdi xalqlar tərəfə.

20 əjdaha!

27.06.2021 02:31, alter ego

#330810

168. hər dəfə atamı rayona işə yola salmağım. atamı 6-7 yaşına qədər normal görməmişəm. bir gün işdən icazə aldı, bakıya gəldi. həmin iki gün çox gözəl idi.

iki gün sonra səhər ayılanda atamın ayağında artıq botlarının olduğunu, əyninə formasını geyindiyini gördüm, anama ata hara gedir dedim. dedi ki, çörək almağa... mən də "formada çörək alırlar? ühühühhü" deyib ağlamağa başladım.

1 əjdaha!

26.09.2021 14:55, bankire

#337277

169. 7-ci sinifdə oxuyanda facebooku zadı təzə-təzə kəşf eləmişdim, ingiliscəm də əla idi deyə, gedib ingilis/xarici qızlara "girişməyə çalışırdım". Nəsə neçəsi ilə danışırdım, sonra bir gün atam facebookumu açıq gördü, ordan da mesajlar çıxdı qabağına, ekrandan oxuduğu ilk söz;
"how r u 2day(kimi bir cümlə)"
-həə, derek, bu kimdi? Nə yazmısan bura, gözdə deyim də, "harda qalırsan?"
+bilmirəm ki, ata, səhvən düşüb(?)
-ə küçüy, bizim qızlardan pramoy keçmisən xaricə, adamın sifətində su olar da
+ee, ataaaa
-qadağa qoyuram facebooka girməyə
+(sikim içini)

Bir də facebooku 11-ci sinfi bitirəndə aça bildim, o da gizlin
Bu hekayənin Üstündən 10 il keçib, 11-ci sinfi bitirməyimdən 4 il keçir, hələ də atam facebook hesabımı, facebooka girdiyimi bilmir...sad

Sigaramı verin la

O qızın da adı mariya idi, fransız idi, mənə yazmışdı "not englich", ah mariya, üzümlü kekim...

16 əjdaha!

17.02.2022 08:02, Derek

#345754

170. akademik işimi yazarkən verdiyim siqaret fasiləsində, ki çəkən biri deyiləm, amma arada guilty pleasure olur (baxma: kiçik çaplı nəsə ) (baxma: başlığı tapa bilməyən yazarın son halı ). ağır cigarella dumanı məni düz 20 il əvvələ, 2000-lərin başındakı məktəbli və ps1-li günlərimə apardı. 4-cü sinif uşağı hər dərsdən çıxandan sonra, qaçırdı komputer kluba. içəri girən kimi adamı ağır bir siqaret dumanı qarşılayırdı. və həmişə içəri qaranlıq olurdu. sonra tanış simaları görürdün. həmişə də demək olar ki, eyni adamlar. yaşca bizdən böyüklər, 10 və ya 11-ci sinif uşaqları. 99 ya da 2001-2 oynayırdılar. biz üç nəfər idik. mən, əhməd, emin. emin hündür toppuş, tam amerikan filmlərindəki şerif tipi varıydı, əhməd arıq, balaca, eynən nerd və mən orta boylu, orta çəkili. ilk başlarda futbol oynamırdıq. bizim sevimli oyunumuz "syphon filter" biz ona şipyon filter deyirdik. modern cs və call of duty qarışımı bir şey, amma oynuyanlar bilir, onlardan zamanına görə daha maraqlı, ki sonralar mən cs-nin mubtəlasi oldum.daha sonralar isə futbol oymağa başladıq. ps1-də memory stick deyilən yaddaş kartı vardı, istədiyin oyunu yazırdın, qalırdı yaddaşda. futbolda isə komanda filan yığmaq olurdu, bəzən də öz adına oyuncu filan. hamısını da 9 edirdik -*. kəndin mərkəzində iki dənə məhşur klub var idi. eldar və elxan. elxan görünüş olaraq da birəbir aydın xirdalanliya oxşayırdı, elə həyatı da ona bənzədi. 40-lı yaşlarında maldan getdi. elxanda yer olmayanda, eldara qaçırdıq. içəri girən kimi soruşurduq ki, " elxan əmi, çox var?" cavab isə çox vaxt belə olurdu: " bunu gözləyən var ( oturanı göstərirdi), onu da sonra gözləyən var) biz ilk rus dilini məktəbdə yox, elə orda öyrəndik ( начало açdırmışam) eldar isə marginal biri idi, sözlük dili ilə umbay. atam yaşında olardı, indi də işlədir. amma kim niyə gedir bilmirəm. bir də görürdün, gəlib səninlə dost kimi danışır, deyib gülürdü, sonra iki dəqiqə keçməmiş beyni çönürdü. müharibədə yanında qranat partlamışdı, eşitdiyimə görə. ona görə, damarı tutanda gözünə görsənmə. onda pulun pul vaxtında, saatı bir məmmədə və ya 1500 manata oynayırdıq. dəhşətli günlər idi. geriyə dönüb baxırsan, bilmirəm, kasıblıq, guya qayğısız, əslində qayğılı uşaqlıq həyatı. tək əyləncəsi dərsdən sonra komputer klublar, məhlədə futbol olan biri. nastolgiya da məhz budur. hərfi mənası evə acı dönüş. yəni evə, köhnə xatirələrə dönürsən, o günlərin nisgilini çəkirsən, amma acı xatirə olaraq. nəysə, "moods" bitdi.

1 əjdaha!

20.05.2023 20:02, 3-cü dalan ev17

#372744

« / 18 »

üzv ol

Modalı bağla