sözaltı günlük
| sözaltı1,928,876 | 1496 | 7378
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860çəkdiyim daxili ağrı bitməz tükənməz absürd sonsuz bədbəxtçiliyin təzahürüdür. səssiz və səbəbsiz. nə qədər etsəm də, bundan qaça bilmirəm.
hər şeyə nikbin yanaşmağa çalışıram, amma bu içimi didən əsas şeyə çevrilib. ümid bəsləmək dəhşətlidir, əgər o ümid zorla yaradılıbsa.
artıq xoşbəxtliyim həmin vaxt ərzində yaşadığım pis adlandırıla biləcək xatirələrə nisbətən yaxşı olanlardır. ən azından mənim üçün belədir. qaranlıq içində, qısa müddətə parlayan işıqlar. sönəcəyini bildiyin halda, anlıq istilik verən.
Böyük bir saatın kiçik detalı.
Hər şeydə kiçik detal olmaq qoyur adama bəzən, bu qədər massiv ego məndə hardandı görəsən, niyə sadəcə bağda əkdiyim pomidor kimi ola bilmirəm deyə düşünürəm. çoxmu fikrim dağınıqdı? bəlkə trayektoriyadan geridönülməz şəkildə kənarlaşmışam? Vətəndaş olmaq, ölkə deyilən soxduğumun saatında kiçik çarx, ölkə olmaq, dünya deyilən soxduğumun saatında kiçik çarx, dünya olmaq, günəş sistemi deyilən soxduğumun saatında kiçik çarx, günəş sistemi olmaq, süd yolu deyilən soxduğumun qalaktik saatında kiçik çarx, qalaktika olmaq, kainat deyilən soxduğumun saatında kiçik çarx. Ən pisi də bilmirəm kainatdan o tərəfə nə var, Soxduğumun heçnəyi? Adi insanam, başımı qaldıranda gördüyüm mavi səma, mənim üçün əbədiyyətdə kifayət bir sərhəd idi məncə. Niyə bu qədər şeyi öyrənib qəlbimi də kirlədimki deyə düşünmürəm deyil. Fernando Pessoa-nın dediyi kimi "aynanı icad edən, insan ürəyini geridönülməz şəkildə zəhərləmişdir, insan öz üzünü təbiət icazə verdikcə görməli idi"
Hələ bu qədər kirin içində bir də günümüzün zibilxanası var, dəyər anlayışım təmamilə məhv olub gedir. iş yoldaşım heçkəsə gərəyindən artıq dəyər vermə dedi bugün, demək istədim ki, "ay gijdıllağ, güya nəyə yetəri qədər dəyər verirəmki, bare minimuma çatmaq üçün ələk-vələk oluram bəlkə az qala". Deyə bilmədim, yaşı çox idi, məndən nə az nə çox 14 il, səhər 5110 dəfə mənimkindən daha artıq açılan göz, nəysəki buna hörmət etdim o an. Məni saxlayan kim idiki, bayaqki düşüncələrin sahibi beyin? Nəsə məntiqli gəlmir.
bu gün slipknot və mass hysteria konsertinə biletim var idi. amma gedə bilmədim, çünki master dissertsiyamı subçit etmək üçün deadline bu gün idi və bitirməmişdim hələ. bəli, əvvəlcədən bunu nəzərə alıb tez bitirə bilərdim. amma yazmaq istəyəndə hər dəfə mükəmməlliyyətçiliyim ilişdirirdi məni. donub saatlarla ekrana baxmaq mümkün idi, nəinki yazmaq. buenout keçirirdim deyəsən.
dissertasiyanı da submit eləmədim vaxtında. 22 dəqiqə keçib artıq. hələ 1-2 saatlıq işim var. amma heç nə hiss eləmirəm, edə bilmirəm. özümə nutella sendviç elədim gecənin ortasında, vecsizliklə yedim. axıntıyla üzən ölü balıq kimi. uje nəyə stresslənəcəyimi də bilmirəm. qusmağım gəlir kədər və stressdən. eyni zamanda boşvermişlik. bəlkə də sadəcə tənbəl insanam, qəbullana bilmirəm. çox düşünürəm nə olacaq bu işlərin axırı... ümidvaram balımdan kəsməzlər dissertasiyaya görə. dəyərmi bu qədər stressə, onu da bilmirəm. literally 1 saatlıq iş qalıb, bəlkə də az, lənət olsun ki fokuslanıb yaza bilmirəm. bəlkə də nəbilim. nəbilim eh, dünyanın axırı deyil ki.
yenə də... off
Salam…
Bilmirəm bu mesaj sənə çatar, ya yox… ya da sən heç oxuyarsan, ya yox.
Sadəcə içimdə qalanları demək istəyirəm.
Səndən bir mesaj gözləmək nə qədər sadə görünsə də, mənim üçün o qədər ağır olub bu günlər.
Gözlədim… bəlkə yazarsan, bəlkə halımı soruşarsan, bəlkə bir “necəsən?” deyərsən. Amma gəlmədi.
Bəlkə də sən heç fərqində deyilsən, amma sükutun belə məni düşündürür.
Özümə suallar verirəm – “nəyi səhv etdim?”, “mən niyə bu qədər istəyirəm?”, “o niyə heç düşünmür?”
Bəlkə də sənə lazım deyiləm.
Bəlkə də sadəcə mənim sevgiyə ehtiyacım var idi.
Amma yenə də… sənə pis olmadan, acıq duymadan, kin saxlamadan deyirəm:
Səndən bir mesaj gözləmək – məni az qala unudulmuş biri kimi hiss etdirdi.
Və ola bilsin bu sonuncu dəfədir ki, səssizliyinə səssiz cavab verirəm.
Çünki sükutun da bir yerə qədər çəkilir.
Yazmadığın üçün incimirəm… amma hisslərimi itirməyə başlayıram.
Əgər heç vaxt yazmayacaqsansa… sadəcə bunu bilməyini istəyirəm:
Mən içdən, saf və səmimi şəkildə sənə yaxınlaşdım.
Sən isə sadəcə uzaq qaldın…
(youtube: 
)
)draft,
lights years later at odyssey
a letter from odyssey
realizing 0dysseus was gone for the war but not with his will was the first turning point
i feel like all my mistakes removed me
not talking about your self and your feelings is 1st start to maturity
- bir neçə ay sonra yol kənarında maşınında gözləyən əmim oğlunun üstünə kamaz çıxdı. üç nəfər neçə həftə komada yatdı. oyananda heç kimi tanımırdı, zamanla düzəldi biraz.
- dünən oyandım ki, mesaj gəlib, bibim oğlunun olduğu maşının üstünə kamaz çıxıb. üçü də həyatını itirib.
ölkə qəhbəxanadır yiyəsi də yoxdur.
bunu bura yazma səbəbim hamıdan uzaqda olduğum üçün bütün hər şeyi tək yaşamağım və danışacaq çox kimsəmin olmamasıdır.
gənc yaşda yaxınlarını itirənlərə səbir arzulayıram.
Həmişəki kimi həyatım yenə sikko bir axın üzrə gedir. Bu yaxınlarda risk alacaqdım, amma elə oldu ki, ümid etdiyim bir şeyin dalınca getdim. Günün sonunda o da əlimdə qaldı, orası ayrı.
Niyə belə durğun həyat tərzi keçirirəm deyə düşünürdüm ki, bir iş yoldaşım yadıma düşdü. Ondan daha durğun bir həyat yaşamıram, xeyr.
Nəysə, dərd çəkə bilmədim bu axşam düz əməlli. Əvvəl dönər ilə ayranı eyni vaxta qutarmağa çalışan uşaqlar indi içki və siqareti eyni amda qutarmağa çalışır. Son siqaretim və son içkim bitdi, indi gedib yatacam.
Sənin də gecən xeyrə günlük. Arada yadıma düşürsən, istəyirəm birşeylər yazım, amma nə vaxtım olur, nə də səbrim. 3 gün əvvəl telefonumu qırdım yenə, bu səfər amma əlimdən düşmədi. Hirslənib çırpmışdım. 2 gün telefonsuz gəzdim. Necə gözəl günlər idi.
indi təzə telefonum var. Kompüterim də gedib işinə, hahaha kompüteri olmayan developer. Onu da məcbur sabah düzəltdirəcəm.
Texnologiya əsrini sikim. Çox gərəksiz dönəmin ən gərəksiz insanlarıyıq. Ya da mən eləyəm, səni bilmirəm. Bax 4cü divarın da əlinə verdik, anası ağlıyır hər gecə, qızım qəhbə oldu deyə.
üzv ol