cien anos de soledad
| ədəbiyyat39,596 | 20 | 41
əjdahalar googlla
keçən ayın ən bəyənilənləri - gabriel garcia marquez - yüz illik tənhalıq - el secreto de sus ojos - ursula - magik realizm - 100 ilin tənhalığı - no one writes to the colonel - la soledad - keçən ilin ən bəyənilən entryləri
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860" çünki kişilərin ən böyük xüsusiyyəti doyduqdan sonra aclığı inkar etmələriydi" (romandan)
edit: mikael tariverdievin 17 moments of spring, waltz gaby musiqileriynən oxumuşam. romana çox babat oturur. tariverdiev kələdi.
гејд: салам олсун бурдан, мәнә әзиз олан едвард'а, ки вахтикән о мәни таныш етмишдир тарывердиев илә. һаралардасан ҝөзәл инсан?
Romanda hadisələr Buendia nəslinin ətrafında cərəyan edir. Yazıçı əsər boyu Buendia nəslinin yaranması, yüksəlişi, qürubu və məhvini təsvir etmişdir. Nəslin nümayəndələri müəyyən əlamətlərinə görə biri-birindən fərqlənsələr də, onları birləşdirən ümumi bir cəhət var: tənhalıq. Yüz il boyunca tənhalıq xisləti nəslin hər nümayəndəsini ovucuna alır. Əsərdə olan Pilar Terneranın dediyi kimi "Tənhalıq Buendiaların qanına işləyib."
Bu yaxınlarda eşitdiyimə görə, Neftlix sözügedən əsəri ekranizasiya etmək istəyir. Fikrimcə, bu əsər film üçün ən mürəkkəb süjet xəttinə malik olan əsərlərdən biridir. 2 saat ərzində bu hadisələri izləyiciyə ötürmək qeyri-mümkündür. Çox güman ki, əsərdə təsvir edilən hadisələrin əksəriyyətini ixtisar edib daha sadə ssenari ilə izləyici qarşısına çıxacaqlar. Maraqla gözləyirəm.
cəmiyyətin adət-ənənələrə bağlılığı, insan münasibətləri, dövrün hakimiyyətinə nəzih üslubla* nəzih üslubla edilmiş tənqidlər... nəysə ki, içərisində gerçəklikdən qıraq heç nə yoxdur, amma marquezin əsəri olduğu hər halından bəllidir.
15 il boyunca pensiya maaşını gözləyən və həyatını ona görə şəkilləndirən bir polkovnikin tükənməyən ümidini, yoldaşı ilə birlikdə yaşadığı maddi çətinlikləri, yaşanan haqsızlıqları, çarəsizliyi, dönəmin senzura və despot ortamını sıxmadan gerçəkçi bir tərzdə izah edir.
oxuyanda bəzən gülümsədən bir tərəfi də var. məncə oxuyan hamının xoşuna gələr ki, mənfi kommentlərlə çox az qarşılaşmışam. aylar əvvəl oxumazdan əvvəl də, buna görə maraqlanmışdım.
"gözlərində bir qurbağanın hüznü var."
"bu özəl bir cənazədir" dedi polkovnik. "illərdir gördüyümüz ölümlər arasında təbii səbəblərdən ilk ölümdür bu."
"senzuraçıların yayınlanmasına icazə verdiyi sətirlərin altını oxumaq çox çətindir."
+"bu gün mütləq gəlməliydi." dedi polkovnik. poçtalyon rəisi çiyinlərini çəkdi:
-"mütləq gələcək olan tək şey ölümdür, polkovnik."
bizim tərcümələrə güvənmədiyim üçün türkcə oxudum və gözləmədiyim şəkildə əsər məni öz içinə aldı, hardasa beş günə bitirdim. hadisələr sürətli axdığı üçün fasilə verdiyim anda unutmağa başlayırdım, xüsusilə adlar çox qarışır. xarakteristik özəlliklər vasitəsilə kimin kim olduğunu tutursan, amma yeni nəsil törədikcə əvvəlkilərlə bağlı hansısa məlumatları unudurdum. məsləhət görürəm ki, əsəri oxuyarkən ailə ağacına nəzər yetirməyin, oxuduqca özünüz qeydlər aparmağa çalışın. düzü, məndə o həvəs olmadı və ailə ağacını ilk səhifədən gözümün qabağına qoyduqları üçün xeyli spoiler yedim, amma ilk baxanda onsuz da heç nə başa düşməyə bilərsiniz, ona görə you are safe.
marquezin ilk oxuduğum əsəri "kırmızı pazartesi" olduğu halda, nə üslubunu nə də əsərin süjetini tam xatırlamıram deyə yazardan ilk dəfə nəsə oxumuş kimi hiss elədim. növbəti "vəba günlərində eşq" əsərini oxumağı düşünürəm, "yüz ilin tənhalığı" üçün darıxanda qayıdaram.
üzv ol