əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
keçən ayın ən bəyənilənləri
-
sevgilinin ölməyi
-
breaking bad
-
sözaltı etiraf
-
game of thrones
-
intihar səbəbləri
-
tarixin ən böyük umbaylamaları
-
tövratın müqəddəslikdən çox uzaq olması
-
təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər
-
sözlük yazarlarının qorxuları
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+21 əjdaha
7. insanın ruhunu əzən hadisədir.
az qala 4 ay keçməsinə rəğmən hər dəfə yadıma düşdükcə ağlayıram, son nəfəsini verməsini unuda bilmirəm. gözəl, ağıllı, həqiqətən dərrakəli itimiz vəfat etdi ötən aylarda. rayonda həyətimizdə saxlayırdıq, son aylar küçəyə çıxmağa dadanmışdı. gecə yatanda da həyətə salıb qapını bağlayırdıq. o gecə necəsə küçəyə çıxıb, qonşu küçədəki böyük itlərlə boğuşub. hələ də başa düşə bilmirik, tapa bilmirik haradan çıxıb küçəyə. səhər qapının ağzına gəlib, boğazını dişləyib yırtmışdı böyük itlər, ayaq üstə dura bilmirdi. yazıq kim bilir nə qədər ağrı içində gözləyib biz qapını açana qədər. atayla ağrıkəsici iynə vurduq baytar gələnə qədər. heç vaxt evin pilləkəninə çıxmayan it pilləkənə çıxıb uzandı, düşdü, qapıda gəzməyə çalışdı, ən son pilləkənin önündə son nəfəsini verdi.
indi həyətimiz boş gəlir, hüzünlü gəlir. oynağan, hoppanıb düşən itimiz yoxdur. dəqiq xatırlamıram, azı son 6-7 ildir bizimlə idi.
bir də qəribə vərdişi var idi, nə qədər ac olsa da kimsə baxanda heç vaxt yemək yemirdi.
ruhun şad olsun, lapus. hamımız səni çox sevirdik, hələ də sevirik. və sənin üçün çox darıxırıq, çox...
bu şəkildə bizə təzə gəldiyi vaxtlar idi, 6 aylıq olardı yəqin.
![]()
+15 əjdaha
4. adamın içinə qoyan hadisədir. bilmirsən nə edəsən o vəziyyətdə. hələ-hələ ev heyvanı kimi deyil də, dost kimi baxanda lap məhv olursan. bütün axsaqlıqların, çətinliklərin arasında bir də o üzərinə gəlir, qalırsan məəttəl. heç nə düz getməz ala? getmədikdə getmirmiş.
6 il birgə olduq. karl idi adı. ilk dəfə 1 aylıq olanda ayaqların çəkmişdi qarnına göz-gözə gəlmişdik. o an mənim üçün çox dəyərli idi, özümü anlamağımda bir vasitə idi. gözlərində özümü görürdüm. o an: "sən də ağrı hiss edirsən, yox? Mənim kimisən, görürsən hər tərəfi, anlamırsan, onsuz mən də anlamıram, amma yaşayırıq da, - deyib gülümsünmüşdüm.
nəm hansısa proyektin bomba kimi olur qucaqlayırdım, düşürdüm altına üz-gözümü yalayırdı. bir də görürdün içkili olurdum, bir az onun qabına it yemi tökürdüm, bir az da özümə ahah.
adama qoyan tərəfi də dərdləşməyə birin axtarırsan, amma insan olmağın da istəmirsən, yəni dinləyən olsun. "canını sıxma", "əsas sağlamlığındır" bilirsən ki, bu sözlər deyiləcək, sən də soxacaqsan içinə.
karlla olanda evin içində siqareti yandırırdım, danışırdım. Həm dinləyənim var idi, həm də "keçəcəye brat" deyən yox idi. kefim düzələnəcən çəkirdim.
ə sümsük bura sıçmaq, olmaz bahadı bu. keçən dəfə üstümə işədin nəsə dedim? yox. olmaz da dosi. hər tərəf boş gəlir necə olacağın bilmirəm. üzülürəm sadəcə, ölməyəydin də ala. o ağzındakı köpüyü necə unudum mən? peçə yanaşıb yatdığımız anları? qolumda can verməyini necə unudum indi? necə fokuslanım işimə necə də içini sikim necə? hər pox əskik getməlidir anasın sikdiyimin həyatın da blət. götümün açılması üçün gəlmişəm ala.
+10 əjdaha
5. əmim ağ rəngdə, narıncı və qara bənəkli bir pişik gətirdi. nə ad qoyacağımızı soruşanda anam dedi: “birinci pişiyinizdir, məstan olsun.” məstan da bildiyimiz tənbəl ev pişiklərindən idi. üç balası oldu: narıncı qardaşımın; boz bacımın; və ağ-qara mənim, tom.
![]()
soldakı, tom. sağdakı da məstan.
![]()
şəkli iglonun içindən, çəkmişdim. atamla hər səhər maşın rahat çıxa bilsin deyə piltənin üzərindəki qarları təmizləyirdik ki, qar qalanda sübhün şaxtası yolu dondurar, hərəkət eləməyə qoymazdı. həmin qarları bir yerə yığmağa başladım. əvvəl özüm də bilmirdim nə edəcəyimi. balaca qar topunu qaldıra biləcəyim ağırlığa gətirənə qədər hər tərəfdən qar gətirərək kiçik dağımı böyütməyə başladım. sonra bir gün içini açıb barmaqlarım donana qədər мастерок'la kazıyıb genişləndirdim. axırda iki 1.60 uşaq şahmat oynaya biləcək qədər böyük, amma domino üçün əlverişsiz bir iglo alınmışdı. çünki, daşları boylansan görərdin-*
tom hər işdə yanımızda olurdu. məktəbə gedəndə bir yerə qədər yola düşər, qayıdanda darvazanın ağzında qarşılayardı. hardasa tuta biləcəyi cücü, siçan-mış olsa, tez çağırırdım, pspsps, naxadı tuturdu temanı. böyük gözləri kiçilib “hunter mode”a düşər, qulaqları, burnu ilə ətrafı yoxlayardı. ən maraqlısı, nə tuturdusa gətirib qarşıma qoyurdu. 2 metrə ilanlar, rəngbərəng kərtənkələlər, sərçə, dələ, siçan, mış baxmırdı nədi, yoxamsa orda atırdı evin qabağına. hələ kefinə düşən də al-ver oynayırdı, əlini uzadırdı, eynən itlər kimi. anam çöldə balıq təmizləyirsə, o birilər kimi qap-apar fürsəti gözləməz, anam atanda payın götürüb gedirdi. atam belə o pişik üçün sür-sümük gətirirdi.
bu başlığa yazsam belə, bilirsiniz, tom pişik, ev heyvanı və ya adına qoya biləcəyimiz hər hansı bir ifadədən uzaq idi, tom adı mənim üçün sadəcə tom olmuşdu, üstünə bir tərif verilməyən.
ilk dəfə balası olanda biri ağ-qara bənəkli, biri kömür rəngində, biri də özünə oxşayırdı. anam “ad qoyma, balacadılar” dedi. düz də deyirdi. kömür öldü. ağ-qara olanına “bəbir” adını verdim, sürətli idi, sonralar əmimə verdim siçan tutmaq üçün, amma bir həftəyə qayıtdı. özünə oxşayana isə jerry dedim. amma bir səhər oyandım, tom qapıda durmuşdu, gözü bağlı, ölü jerry-ə toxunurdu. sakitcə ona baxdı, sonra mənə. sanki bilirmiş kimi. mən də soyuqqanlılıqla digəri kimi basdırdım. bəbir də sonra itdi, qayıtmadı.
o vaxtdan sonra tomun balalarının hamısına nə qədər yaxşı baxdımsa, gözlərində şirə yaranır, bədənlərini qarışqa basır, hərəkət edə bilmirdilər. əlimlə neçə pişiyin qarışqasını, şirəsini təmizləmişəm bilmirəm. hazırlığa gedib-gəldiyim vaxtlarda tomun gündən-günə arıqladığını, yaşlandığını görürdüm. hər gün gözümün qabağında zəifləyirdi.
həmin günün çox da uzaq olmadığını başa düşmüşdüm.
uzaq bir kəndin, sakit sükunətində yüksələn günəşin zərif şüalarına oyandım. həyətə düşər-düşməz, qapının ağzında, hərəkətsiz yatan, dostumu gördüm. bədənini götürəndə qollarıma çox ağır bir yük çökmüşdü. o qədər xatirə canlandı ki, itirdiyim şeylərdən çox bundan sonra yaşaya bilməyəcəyim gələcək üçün pis heyifslənmişdim. sadəcə xoş xatiriləri ilə daim yadımda qalacaq gözəl dostum, görüşənədək.
+5 əjdaha
1. ad günümə yaxın anam çox istədiyim üçün 2 balıq hədiyyə etmişdi. biri hələ hamilə idi. birinci gün hamilə olmayanı vəfat etdi. çox pis olsam da digəri qaldığı üçün təsəlli olmuşdu. saxlamaq istəmədim onu,bir neçə nəfərə təklif etdim amma nəysə alınmadı,qaldı məndə. həmin gündən 2 gün sonra o da öldü. günboyu akvariumun dibinə çöküb orda tərpənirdi. sonradan öyrəndim bu üşüdükləri zaman etdikləri şey imiş. çox pis olmuşdum,həm də çox peşman. həmin gündən sonra çox istəsəm də heç bir heyvan saxlamamağa qərar vermişəm.
+4 əjdaha
2. Saat 04:07-di. Saatlar öncə gözümün önündə öldü. Xəstə halda almışdım baxdım böyütdüm hardasa 3 ay. Son 3 gün yedirdə içirdə bilmədim müharibəyə görə. Stresdən özüm də yeyə bilmirdim. Var yoxunuzun ağzına pox olsun erməni oğraşlar sizə görə ev heyvanımı itirdim. indi Gedin sikdirin raketlərinizi götünüzə soxun it balaları. Gəlib irqçilik mirqçilik demiyin. Təsəvvür edin ki nə dostunuz var nə sevgiliniz həyatdaki tək dərd ortağınız ev heyvanınızdı. Off içim yanır. Sikim sizin ağzınızı erməni qəhbələri.
+2 əjdaha
3. bir gün öləcəyi düşüncəsi belə ruhumu incitdiyi üçün istəsəm də ala bilmirəm. bu qorxu getməz üstümdən,bilirəm. ölər,sonra aylarla depresiyaya girərəm. buna görə də başım qulağım dinc işimlə məşğul olmağı seçirəm.
hamısını göstər
