yazarların ən nifrət etdiyi yeməklər

(baxma: boranılı hər şey)
yaş 4, ya 5. bizə qonaq gəlib, evdə də boranılı aş bişib. hamı süfrə başında yemək yeyir, mən də anamın qucağında oturmuşam. birdən dedi sən də ye yeməkdən. dedim yox, istəmirəm, içində boranı var. dedi xeyirdi, ye. dedim yox da, istəmirəm, xoşum gəlmir. o çox dedi, mən daha çox dedim, axırda həmişəki kimi anamın dediyi oldu, amma bir şərt kəsdim. dedim yemək yeyəndə nəsə olsa, mənə qışqırmayacaqsan, dedi heç nə olmayacaq, beləliklə razılaşdıq. bir qaşıq, iki qaşıq, üçüncüdə özümü tuta bilmədim, qaytardım elə masanın üstünə. indiki kimi yadımdadır, bütün süfrə, qonaqların yeməklərindən tutmuş, elə stəkanlarının içinə qədər hamısına qusmuşdum. ürəyimdə dedim yaxşı oldu elə, məcbur eləməzdiz. o bu, anam mənə məcbur heç nə yedizdirməyə çalışmır. nəinki yedizdirmək, məcbur heeç nə elətdirmir, yox dedimsə, vəssalam.

* ümumiyyətlə, kimsə mən yox dediyim şeyi təkidlə hə-yə çevirmək istəyirsə, atlığım tutur, lap da dirənib axırda tatsız bir mühit yaradıram.

boranıya gəldikdə, indi yeyəndə ürəyim belə bulanmır, dadsız bir şey kimi gəlir, amma hələ də sevmirəm. elə vitamin adına yeyirəm, gedir.

praktik məsləhətlər

hikingə, kampa, hər hansı uzunmüddətli çöl gəzintisinə çıxırsınızsa, özünüzlə aktivləşdirilmiş kömür götürün. bu sizə suyunuz bitib və heç cürə ala bilməyəndə, açıq su hövzələrindən götürdüyünüz suyu da qaynatmağa şəraitiniz olmayanda, qaynadılmamış su da kif tamı və xoşagəlməz iy verirsə, kömək edəcək. belə ki, təxminən 1 l suyun içinə 1-2 həb* dənə kömür atacaqsınız və suda nə həll olmuş üzvi maddə var sorbsiya edəcək, yəni özünə çəkəcək.
* həmin maddələri oksidləşdirmək üçün kalium-permanqanat - marqansovkadan da istifadə oluna bilər. ancaq satışına, deyəsən, qadağa qoyulduğu üçün yazmadım. sizdə varsa, o da işə yarayar.

genital bölgədə ph səviyyəsi

əvvəla, ph turşuluq dərəcəsini göstərib və 0-14 arasında qiymətlər alır. 14-yə yaxınlaşdıqca əsaslıq(qələvi), 0-a yaxınlaşdıqca isə turşuluq dərəcəsi artır. məsəl üçün, dəniz suyunda 7.5-8.4 aralığında dəyişə bildiyi halda, limonda 2.2, insan dərisində 4.7-dir. əsas məsələ, qadının genital bölgəsindəki ph səviyyəsi isə təxminən 3.5-4.5 arasıdır. bu balans pozularsa(daha çox 4.5-dən böyükdürsə), bir çox infeksiyalara yoluxma ehtimalı artır. bura daxildir Bacterial vaginosis(BV), Trichomoniasis və s. ancaq ola da bilər ki, balans pozulsun və heç bir problem yaranmasın.
əgər genital bölgədə qaşınma, xoşagəlməz qoxu, yanma varsa, qeyri-adi axıntı görülürsə, bu balansın pozulduğunun işarəsidir və bunu ev şəraitində adi ph kağızını 1-2 saniyə boyu genital bölgəyə yaxın tutaraq ölçmək mümkündür.

genital bölgədə ph səviyyəsi hal-vəziyyətdən asılı olaraq dəyişir. məsələn, menopauza dövründə bu göstərici 5.3, cinsi əlaqə zamanı 7, hətta 8.5 ola bilir. bu da spermin yumurtaya çatması üçün qələvi mühit əlverişli olduğundan, yaxşı haldır.

ph səviyyəsini sabit saxlamaq üçün isə gigiyenik qaydalara riayət etmək, cinsi əlaqə zamanı prezervativdən istifadə, probiotik qəbulu, bir də süd məhsulları(daha çox qatıq) yemək kifayətdir.

intihar edərkən dinləyəcəyimiz mahnılar

(bax: intihar edəcək adama məsləhətlər)

save ralph

kosmetik şirkətlərin məhsulların hazırlanması və post-satış dövründə onları heyvanlar üzərində sınaqdan keçirməsinə və nəticədə heyvanların gördüyü şiddətə diqqət çəkən stop-motion qısa filmi.

4 dəqiqəlik film ralph adlı dovşanın laboratoriya testeri kimi keçirdiyi həyat haqqında documentary üçün verdiyi interviyudan ibarətdir.

(youtube: )

məhlədəki alkaş dayday

cəmiyyətin həssas təbəqəsindən saydığım adamdır.

14 il bir yerdə yaşamışam əmimlə. gözümü açandan tipik alkoqolik davalarını görüb, söyüşlərini eşitmişəm. uşaq olanda zəhlən gedir, bütün mənfi xatirələrinə səbəb olan adamı görməyə gözün olmur, amma böyüdükcə və tanıdıqca başa düşməyə və yaxınlaşmağa çalışırsan. ağrı-acısını da başa düşürsən, niyə bu günlərə düşdüyünü də. eyni ailədən çıxmısınızsa, "əla"! onu hiss edə bilmək üçün nə çox zamana, nə də çox çabaya ehtiyacın qalmır. bir budağın yarpağısınız çünki.

çox istedadlı tar müəllimi idi əmim. qəşəng də səsi vardı. cavan yaşlarında yaşadığı ailə mühitindən, içində olduğu problemlərdən içkiylə tanış olur, təsəllisini içkidə tapır, ancaq hələ "alkaş" deyil, aludə olmayıb. həftədə 2-3 dəfə yüngül pivədən, ya hər nəsə içər, ya yox. ağlı başındadır, səliqəli geyimi, işi, evi - hamısı öz yerində. vədə yetişir, sevib evlənir, 1 oğlu olur, yoldaşı da uşaq doğulan kimi ortada ciddi bir səbəb olmadan bunu boşayıb ayrılır, özü üçün həyat qurur. öz həyatını qurur, amma bir tərəfdə də sınıq-salxaq bir insan buraxır. ayrılıqdan sonra içkiylə həşir-nəşir olub, lap dibinə girir, fikrini o cür yayındırır. bir də ayılıb görür ki, artıq pivə heç nədir, araqsız qala bilmir. havalanır. illərdir onda olan tarını belə yoldan keçənə 2 manata satıb, 1 kiçik ölçü araq qalır. içkisiz dura bilmir çünki. bacarmır. evdəkilər də az dözür-çox dözür, artıq nə olur-olsun 1 qəpik də vermir, o da başlayır dilənməyə. bacısına yalvar-yaxar yenə 1 tar aldırır, mahnı oxuyub rahat dilənə bilsin deyə. ancaq həmin pullar da qurtaran kimi, o boyda tar dönür olur 1 balaca çubuş. bu hadisə də hardasa 6-7 dəfə təkrarlanır. çünki nə bacısı qardaşını qıra, nə də qardaşı araqsız qala bilmir.
həmişəki kimi içkili olduğu günlərin birində maşın vurur, ayağı sınır. böyük şey deyil, əvvəlki həyata qaldığı yerdən davam, doza bir az artıq. 2 il sonra yenə maşın vurur, vəziyyət bir az ağırdır, bir müddət yatmalıdır. sağalır, amma xəstəxanadan çıxandan sonra adam lap zəncirini qırmış şirə, dəliyə dönür. alkoqoliklər üçün bilmirəm harasa müalicəyə göndəririk, yarımçıq qoyub çıxır. artıq idarədə qabiliyyətini itirib, ailəsi dı başa çıxa bilmir. yaşamaq mümkün deyil deyə dəlixanaya göndəririk, ordan özünü atır, ölmür, beləliklə ordan da qaçıb canını qurtarır. adamı bir yerə yığmaq mümkün deyil, havalanmaq necə olur? bax, vəziyyəti odur.
elə olur evə gəlmir, qışın oğlan çağında belə çöllərdə özü də bilmədiyi yerlərdə yatıb qalır. evə gəlsə də, əyni-başı yaman gündə, ya altına batırmış vəziyyətdə gəlir, ya üz-gözü qan içində. yoldankeçən "alkaş" deyib döyür. halbuki həmin vaxtlar qıraqdakı adamlara dəyib-dolaşmırdı. çöldə içib, evdə cinə dönürdü. bizdə var axı, əqli zəif, ya əskik adam gördün, "aaa get məzələn", "daş at", "qov". bu da həmin reaksiyalardan görürmüş elə. təəssüfedicidir.
sonra yenə vaxt keçir, dəliliyi kəllə-çarxa çıxır. hamının əsəbləri tarım, hamı bezib, hamı bu zilləyin bitməyi üçün hər şeydən keçməyə hazır vəziyyətdədir. bu period uzun sürmür və günlərin bir günü, dekabr ayında, əmim yenə gecə evə gəlmir. çöl çox soyuq, anası da narahat. ana ürəyidir, oğluna nəsə olduğunu hiss edir və xəstə canıyla bütün gecə ağlaya-ağlaya oğlunun yolunu gözləyir. başqa vaxt eləməzdi belə, özünü hələk etməzdi, amma bu fərqli idi. səhər açılır, əmim hələ gəlməyib. atam çıxır onu axtarmağa, evə gəlib "ola biləcəyi hər yerə baxdım, yoxdur" deyir. o kinolarda olur e, həyəcanla deyir bütün xəstəxanalara, polis idarələrinə bax filan, eyni o cür. axırda da gedib morqdan tapırlar. bizdə də elə oldu. amma atam bunu bizə demədi. deyə bilməyib, yəqin. necə desin?.
evə gəlməməyinin 3-cü günündə - həftənin 1-ci günü idi - məktəbdən çıxıb evə gəldim. həyətdə qara geyimli adamlar, maşınlar var idi. elə bildim hansısa qonşu ölüb. bloka yaxınlaşdıqca insanların mənə "xəbər vermək istəyir, amma çəkinir" baxışını atmalarından hiss elədim nəsə olub. bir az duruxdum, amma "heç kim ölməyib, sakit ol" deyə-deyə başıaşağı evə çıxmağa çalışdım. sözügedən baxışlar mənim öz yalanımı üzümə silləylə vururdular çünki. uşaq idim, mənə ağır gəlirdi.
1-ci mərtəbədə dostumgil qalırdı, məndən balaca idi, o dedi əmin ölüb. maşın vurub, ağır kəllə-beyin travması keçirib və yerindəcə canı çıxıb. niyəsə overreacting yaşamadım, sanki mən lap çoxdan bilirdim öldüyünü. özümü soyuq tutdum, çünki buna məcbur idim. ya da yaşadıqlarım mənə istəmədən öyrətmişdi, bəlkə adiləşdirmişdi ağlayıb, üzüləcəyin anlarda səssiz qalmağı. bilmirəm.
evə çıxdım ev dolu adam, nənəmin halı pis, amma bir yandan da oğlu o cür səfil həyat tərzindən uzaq düşdü deyə şükür edir. onda lap yaxşı başa düşdüm, vəziyyət necə də ağır imiş.

heç 2 ay keçmədi, nənəm də öldü. zatən oğlunun, üstünə başqa nəvəsinin ölümündən sonra səhhəti yaman pisləşmişdi. 2-3 ay içində ailədən 3 nəfəri torpağa tapşırdıq, amma əmimin ölümünü hər dəfə tamam başqa hisslər içində yada salıram.
içəndə nə qədər başı qaçsa da, içməyən momentini tutanda, pambıq kimi adam idi. elə lap içəndə də, evdəki uşaqlara qarşı heç bir səhv hərəkəti olmayıb. davanın ortasında mən araya girsəm, dayanıb məni oynadardı, o qədər.
evdə nə ad günü, nə də bayram keçirə bilmirdik, babam qoymurdu, amma o öz aləmində 1 həftədən əvvəl balaca araq alıb "bunu da içirəm qardaşım qızı mariyanın sağlığına. filan gündə filan yaşı olacaq" kimi cümlələr işlədib bizi öntəbrik edirdi. beləliklə o öz otağında, biz ayrı otaqda, uzaqdan-uzağa bir-birimizlə heç nəsiz bir bağ qururduq. elə bilirdim, mənim içəridə sevinməyimi, üzümə hüzndolu gülüşün qonduğunu hiss edir. deyəsən, hiss edirmiş də, qapını açıb mənə baxıb çıxırdı və həmin "mission completed"vari hiss məni göylərə uçururdu. bəzən də bizə 20 qəpik, ya dondurma alıb verib yenə incəliyindən qalmırdı..

sonradan əlimin çatdığı bütün alkoqoliklərin həyatıyla maraqlanmağa çalışdım və belə bir nəticəyə gəldim ki, çox az adam xoşbəxtlikdən içkiyə qurşanır. hərəsinin həyatında bir dərin boşluq, bir yarımçıqlıq... ona görə istər məhəllədə, istər yolda, istər dünyanın digər ucunda - harda "alkaş dayday" varsa və yaxınlaşmaq mümkündürsə, yaxınlaşıram. pul istəsələr pul, siqaret istəsələr siqaret alıb verib yoluma davam edirəm. yay vaxtı olanda heç nə istəməsələr belə, ancaq 1 şey alıram, o da dondurma.

azərbaycan

nepotizm beşiyi.

neçə gündür anamın vəziyyəti yaxşı deyil. üstündə əsirəm, az qala əlimin içində saxlayıb dərmanların sağalmasına kömək edəcəyini umuram. dünən də halı pis idi, axır həkimə dedik ki, bəs bu cür də, nə edək, necə edək. dərman adı dedi və mütləq şəkildə ən qısa müddətdə alınıb qəbul edilməli olduğunu bildirdi. bir də əlavə etdi ki, hər yerdə tapılmır, siz yenə bütün apteklərə baxın. gecəyarı düşmüşük küçə-küçə aptek gəzirik, dərman heç yerdə yoxdur. sonuncu aptekə girib dərmanı soruşduq, yenə yox idi. axır qohum həkimin adını dedik, əczaçı gedib içəridən dərmanı götürüb gəldi. elə bu? tanış imiş dərdəçarə? buna nə ad qoyaq indi? şərəfsizlik, vicdansızlıq, nə bilim, qəhbəlik? bilmirəm, amma hər nədirsə pik nöqtəsi də deyil artıq, çoxdan keçib həmin səviyyələri.

bu ölkədə normal yaşamaq üçün gərək xüsusi statuslu, vəzifəli qohum-tanışın ola. yoxdursa, əliyaş-götüyaş qalacaqsan ortalıqda. heç özünə əziyyət verib yaşama, yazıqsan.

xarabada yaşamaq günü-gündən daha ağır hala düşür, adamı da məcbur edirlər ki, özünü qoyasan axırıncı yola. tüpürüm sizin cəmdəyinizə.

guruldayıcı qaz

hidrogenin, havanın oksigeniylə əmələ gətirdiyi partlayıcı qarışıq.
buna görə də, hidrogenlə işləyərkən xüsusi təhlükəsizlik qaydalarına riayət etmək lazımdır. onun təmizliyini yoxlamaq üçün; hidrogen havadan yüngül olduğuna görə, sınaq şüşəsinin içinə hidrogeni doldurub qabı ağzıaşağı tuturlar. təmiz hidrogen yandırılan zaman demək olar ki, tam səssiz yanır. hava ilə qarışığı isə xarakterik yüksək səs və parıltı ilə yanır. bu təcrübə "partlayış" səbəbindən təhlükəli görünsə də, elə deyil. sınaq şüşəsi kimi qalınşüşəli stəkan, yastıdibli kolba götürüldüyü hallarda isə ciddi xəsarət alına bilər.
(bax: pilatro de roze)

unudulmaz uşaqlıq xatirələri

dayımın toy günü idi və mənim 3 yaşım vardı. gəlin otağında bacımla ikimiz tək qalmışdıq. birdən dayımın ətirlərini görüb ən yekəsini götürdüm. mənə görə olduqca ağır idi və fikirləşdim ki, bundan yaxşı qılınc çıxar. başladım havada bunu o yan-bu yana fırladıb oynamağa. bacıma dedim birin də sən götür, oynayaq. dedi yox. mən yenə təklif elədim, gəl dedim, amma gəlmədi. oynamaq istəyirdimsə, mütləq oynamalı idim və özüm bacıma yaxınlaşdım, özü də əlimdə qılıncımı fırlada-fırlada. yaxınlaşan kimi qılıncım zərbəylə bacımın burnuna dəydi və naporla vurulan su kimi burnundan qan açıldı. hələ də yadımdan çıxmır, elə bil krantı açmısan və gur al qırmızı su gəlir, o dərəcə. yerlər bütün qana bulanan anda nənəm qapıdan içəri girdi. palatka toyu olacaqdı deyə hər iki əlində çörəklə dolu yekə sellofan bizi görən kimi əlindən yerə düşdü, hay-həşir saldı. sonrası yadımda deyil, ancaq sevinirdim ki, nənəmgildəyəm və toy günüdü, başları qarışıqdı deyə döyülmədim, yoxsa anamın əlindən sağ çıxmağım müşkül məsələ idi. bu bəladan belə canımız qurtuldu və 6 yaşlı bacımı apardılar həkimə, burnunu tikdirib gətirdilər. toyu burnunda nə bilim nələrsə ilə keçirdi. əsas məsələ isə, hamı bacımın burnuna nə olduğunu soruşur və məsələni biləndən sonra uşaqlarını, nəvələrini mənim yanıma gəlməyə qoymurdular. qadağa etmişdilər ki, o balaca çəhrayı paltarlı keçəl qızın yanına getmə, amandı..
bütün toy boyu ortalıqda tək oynaya-oynaya qaldım. düzü, təkliyim mənə heç də pis təsir etmirdi, əksinə, ona-buna sataşa-sataşa əyləncəli bir gecə keçirmişdim. həm də yanıma heç bir uşaq yaxınlaşmırdı deyə yerə şabaş atılanda hamısını özüm tələsmədən, rahat-rahat götürürdüm və əsas məsələ də bu idi.-*

karamel

#62018
şəkəri yuxarı temperatura kimi qızdırdıqda o su və karamelə parçalanır. karamel soyudulduqda sarı-qonur rəng alan amorf əsaslı maddədir. karamelləşmə prosesində - saxaroza molekullarıın bir hissəsinin qlükoza və fruktozaya parçalanması prosesində - onlar da öz növbəsində qarışqa turşusu və levulin turşusuna qədər parçalanır. saxarozanın geridə qalan molekulları isə kondensasiya reaksiyalarına girərək rəngli maddələr əmələ gətirir. onlardan biri olan qəhvəyi rəngli karamelenin kimyəvi formulu C36O50H25 şəklindədir.

sabun

əksər xassələri piy tərkibi ilə müəyyən olunan kimyəvi maddə.
belə ki, inək və donuz piyinin tərkibindəki palmitin turşusu sabuna bərklik və köpüklənmə qabiliyyəti verir. olein turşusu soyuq suda həll olma və yuma qabiliyyətini, stearin turşusu isə isti suda yuma qabiliyyətini gücləndirir. kokos yağında olan laurin turşusu nə qədər çoxdursa, sabun soyuq suda o qədər çox həll olur, yuma qabiliyyəti artır və şişməsi azalır. donuz piyinin bir hissəsi olan linol turşusu sabuna xoşagəlməz iy verir və uzun müddət saxlanmasına mane olur.
bunlardan əlavə, sabunun tərkibinə ətirləyicilər, rəngləyicilər, nəmləndirici kimi qliserin, gənəgərçək yağı, lanolin, spermaset kimi vasitələr daxil edilir. antibakterial sabunları özəl qılan və pis qoxuları aradan qaldıran maddə kimi isə triklozandan istifadə olunur.

sözaltı art

kiməsə yaxud nəyəsə öz əlimlə nələrsə hazırlamaq onun mənim üçün nə qədər dəyərli olduğunun göstəricisidir. bunu düşünərək etmirəm heç, bir də görürəm ki, artıq işi yarılamışam. dostuma sevdiyi personajın oyuncağını tikməkdən tutmuş, güllərimin qablarına şəkil çəkməyə, hətta qabın ölçüsündə "paltar" tikməyə qədər. kiçik detalların vurğunuyuq, bəli.

keçən dəfə yenə toxumaq üçün oturmuşdum, gah in the mood for love, gah close up, gah da pulp fiction-dan bir scene line drawing çəkdim ki, parçaya köçürüb, işə başlayım. 1 saat keçmədi, özümü artıq beyini tamamlamış halda tapdım. birinci dedim logonu özümünküləşdirim, sağ-sol beyinə ayırım şəkili. düz 7 saat oynamağımdan sonra gördüm yox, belə xoşuma gəlmədi, sökdüm.

dedim elə sökmüşkən logodakı kimi hörərəm, ancaq həmin sağ-sol özəlliyindən və fikrindən daşına bilmədim. bu da mariya toxunuşu olsun artıq.* :ddd
və axırda belə bir şey ərsəyə gəldi:


əvvəlki version bu idi:
https://i.imgur.com/eRrBruX.jpg

11 mart sözlük 9 yaş zoom görüşü

lənət olası social anxiety üzündən 1 dənə söz deyəndə 15 dəqiqə düşünüb-daşındığım online sözlük görüşü.* dedim bu dəq ürəyim gedəcək lol

xırda-xuruş qaldıra bilmədiyim şeylər olsa da, mühit sıxıcı deyildi. daha çox yazarı cəlb edərək, görüşü özəl qılan detallar artıraraq və s.* hər hansı mövzu götürmək, nə bilim film, kitab, musiqi haqqında müzakirələr filan ənənə halına salmaq olar, hətta çox yaxşı olar. dead sözlük yazarları society.

yubileydə party gözləyirik, efendim.

milli teatr günü

mirzə fətəli axundzadənin təşəbbüsü ilə əsası qoyulmuş tarixi gün.

19-cu əsrdə azərbaycanda ilk dram əsərini yazan dramaturq 1 ildə 6 belə əsər ərsəyə gətirsə də, onlar teatr olmadığı üçün yalnız kağız üzərində qalmışdı. nəhayət, 1873-cü il martın 10-da bakı realnı məktəbinin həvəskarlar truppası tərəfindən ilk komediya tamaşaya qoyuldu. adı "sərgüzəşti-vəziri-xani lənkəran" olan tamaşanın ərsəyə gəlməsində görkəmli publisist həsən bəy zərdabinin və nəcəf bəy vəzirovun danılmaz əməyi keçmişdir.

uzun illər sonra xeyriyyəçi-mesenat hacı zeynalabdin tağıyev bakıda ilk teatr binasını tikdirərək mədəniyyətimizin inkişafına böyük qatqı vermişdir. tezliklə səhnəmizin əvəzolunmaz simaları - mirzağa əliyev, mustafa mərdanov, hüseynqulu sarabski, nəsibə zeynalova, mərziyə davudova və b. yetişdi.

axc-nin yaranması ilə milli teatrın fəaliyyəti sürətlənmişdir. repertuarlara tarix və milli azadlıq mübarizəsiylə bağlı əsərlərin gəlməsi ilə yanaşı, azərbaycan dövlət teatrı təşkil olundu. teatr binası ilk dəfə 1918-ci il noyabrın 4-də nəriman nərimanovun "nadir şah" faciəsi üçün açılmışdı.

(bax: azərbaycan dövlət akademik milli dram teatrı)

insan

kimyəvi məxluq.

kimyadan, "əcaib-qəraib" element və reaksiyalardan nə qədər qorxub çəkinsək də, uzağa qaçmayaq, elə öz bədənimiz "gəzən" mendeleyev cədvəli və hətta kimyəvi reaktordur, hansı ki, xarici mühitdə 2000-3000 dərəcədə aparılan reaksiyalar bizim bədənimizdə xəbərimiz belə olmadan orta bədən temperaturu - 36 dərəcə selsidə baş verir.

dediyim kimi, bədənimiz çox zəngindir və demək olar ki, bütün təbiət mənşəli kimyəvi elementləri özündə ehtiva edir. wowow dediyimiz nüvə reaksiyalarının olmazsa olmazı urandan tutmuş, qiymətli metallara, nikelə və hətta civəyə qədər.

ümumi kimyəvi tərkib olaraq götürsək, bədənimiz 99%-i bu 6 əsas elementdən təşkil olunmuşdur: oksigen, karbon, hidrogen, azot, kalsium və fosfor. geridə qalan 1%-in 0.85 hissəsi kalium, kükürd, natrium, xlor və maqneziumdur. tərkibimizdə qalan digər elementlər isə həmin 0.15%-ə aiddir: flor, yod, molibden, qalay və s. və i.a.

həmçinun bədənimizin təxminən(!)* hərəsindən yenə ~0.1 xətaları toplasaq cəm 101 etməyəcək 62%-i su, 16%-i protein, 16%-i yağ, 6%-i mineral və 1%-dən az hissəsi karbohidratlardan ibarətdir.