əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı sözlük
-
keçən ayın ən bəyənilənləri
-
sözaltı etiraf
-
sözaltı sözlük üçün tövsiyələr
-
türklərin sevilməyən cəhətləri
-
yazarı sözlükdən soyudan şeylər
-
ekşi sözlük
-
dünənin ən bəyənilənləri
-
sözaltı günlük
-
sözlükdəki türkiyəli yazarlar
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+12 əjdaha
9. Bu başlıqda ancaq pis xüsusiyyətlərimi sadalayacam. Yaxşı xüsusiyyətim yoxdur, bəlkə də ona görə. -*
1.ilk olaraq, Özənti biriyəm. Kimdə nə isə bir şey olanda kem göz şevket kimi məndə də olsun istəyirəm. Çox xiyar xasiyyətim var. Hər nə qədər sevməsəm də şüursuz şəkildə etməyə davam edirəm.
2. indi azaltsam da çox yalançıyam. Götüm dara düşən kimi yalan danışmağa başlayıram. Bir müddət bundan qabaq dədəmə əvvəlki yalanlarımı dedim. Kişi dözümlü çıxdı, amma ürəyində " sənin kimi oğulun taa amk " dediyinə əminəm. Bəlkə də gecələr duşun altında siqaret çəkərək ağlayır, bilmirəm.
3. Motivasiyadan salmaqda üstümə yoxdur. Çox motivasiyalı olmağınıza baxmayaraq başınızı xarab edib asanlıqla motivasiyadan düşürə bilərəm və daima edirəm. Bəziləri bunu açıq sözlülük kimi qəbul edir, amma mən tam olaraq qəhbəlik edirəm. Gəl gör ki, peşman deyiləm aq.
4. Çox öyüd nəsihət verirəm, halbuki özüm bir pox bilmirəm. Bir nəfər də çıxıb deməyib ki " a götəş, sən bu dediklərini etmisən heç?! ".
5. insanlarla çox danışa bilmirəm. Çox danışa bilmirəm deyəndə, danışmaq istəmirəm. Yazdığını görürəm ancaq qoz qoymuram. Belə edəndə özümü " cool " hesab etmirəm. Sadəcə olaraq danışmaq istəmirəm. Sonra " niyə cavab yazmırsan? " Mesajını görəndə üzümdə bir piç gülümsemesi yaranır. Bu da qəhbəliyimdən irəli gəlir deyə düşünürəm.
Belə baxıram, mən başdan-ayağa qəhbə imişəm aq
+11 əjdaha
5. şie olaraq başladığım karyerama anadoluda bir çomar olaraq davam edirem
+7 əjdaha
2. dırnaq içində yetim.
+5 əjdaha
6. Knyaz mışkin ilə müqayisə olunacaq insan sevgisini özündə birləşdirən, özünü həmişə qurban verməyə (mazoxizm elementləri ilə) razı olan insan. Dostoyevskini orijinal dilində oxumağıma baxmayaraq, Şit zarafatlar sevən (içimdəki uşağı öldürməmişəm deyə), əyləncəsi çay içməklə kampaniyada söhbət eləməklə keçən, gecə klublarını sevməyən, sektorun saqqallı qaqaşlarına aşiq olan biriyəm. Çəhrayı eynəyi taxıb, həyatda hər şey əla imiş kimi gəzməyi bacarıram, depressiyaya çox az düşürəm , düşəndə isə Mariah Carey mahnılarına qulaq asıram,keçib gedir (inanmayacaqsınız, amma onun səsi artıq dərman kimi olub mənim üçün). Yatmağı çox sevməyimin səbəbini bilmirəm, amma yuxuya görə çox şeydən vaz keçərəm.
+5 əjdaha
1. bu sifarişi verən: hassigmundfreud
fağır bir uşaq. 31 yaşında olmasına baxmayaraq 5 yaşındakı qədər saf, ağılsız, səmimi.
+4 əjdaha
7. hal hazırda yaşadığımız cəmiyyətə yararsız, amma gələcəkdə cəmiyyətə yararlı olaraq görürəm.
+4 əjdaha
11. Qorxuram ki, bir gün biri gəlib məni bıçaqlayar və başımı qaldırıb üzünə yaxın gəlib deyəm ki, "dayan, sənin uşaqlıq travmaların var və bütün hamısı buna görədir"
Bu tragikomediyanı daha teatral şəkildə ifadə etsəm,
Bıçağı ürəyimə saplayarkən gözlərinə baxıb dedim:
"Nəhayət! Nəhayət! Məni bıçaqladın, bəs Travmalarına qalib gələ bilmədin deyə sən güzgü misalı məni bıçaqlamaqla özünü bıçaqladığını görmürsən mi? Sən onunla savaşa bilməyib ona təslim olduğunu görmürsən mi? Budur, travmaların qanımla qidalanır, sənsə hədəfini mən seçərək getdikcə məğlub olursan."
Əlinin içi ilə bıçağı ürəyimə doğru yavaş-yavaş qeyri-iradi yarı ağlaq, yarı əsəbi şəkildə itələdiyini gördükdə əlimi biləyinə zərifcə sararaq gülümsədim:
"Görəsən, səni nə belə incitdi? Uşaqlıqda itirdiyin o oyuncaq yoxsa səni dinləməyən valideynlərin?"
Donuq halda anlıq fikrə getdi. Çaşqınlığından istifadə edib tez bıçağı ürəyimdən çıxarıb əlindən sıyıraraq uçuruma atdım. Bıçaq qayalıqlara dəyə-dəyə hər çıxan yankılı səsdə gözləri bərəlmiş şəkildə məndən sağ yana baxaraq diksinirdi.
"Hər kəs səni incitdi, mən bunu başa düşürəm. Amma bil ki, az əvvəl bıçaq ürəyimdəydi, amma travmalar hələ də sənin zehninin içində .. Bıçaqla məni öldürəcəyinə öz travmalarınla döyüş. Çünki əsl canavar oradadır" deyər əli gicgahındaymışcasına son nəfəsini verər və al qana qərq olar.
Etiraf etmək lazımdırsa, mən özümü insanlara soyuqqanlı olaraq təqdim edirəm. Eləyəm də bir cəhət..Lakin empatiya yaratmağa çalışdığımdan bu bəzən məni tükədir. Sanki başqalarının ağrılarını anlamağa çalışaraq özümdən itirirəm. Özüm 2-ci planda qalıram. Oysa bu balans düzgün qurulmalıdır. Əks halda günün sonunda insana nifrət və əsəbdən başqa heç nə qalmır. Həyat səndən aldığını sənə geri qaytarır. Pis ya da yaxşı. Ən doğrusu o olar ki, olgunluğun verdiyi bacarıqla hisslərə hakim olub idarə etməli və onu bir-birindən seçə bilməyi özünə aşılayasan. Özünün yarasını sarıya bilmədiyin üçün başqalarını sarımaq, eyni zamanda səninlə vaxti ilə empatiya etməyən valideynlərinə görə psixologiya yönümlü olmaq da düz deyil. Bu sanki həyatın iplərini vaxti ilə sənə edilmiş haqsızlığın üzərinə cəzaya bulanmış o əcəl şərbətini içməyə bənzəyir. Əvvəla özünüzü, daha sonra həyatı sevin. Sərhədləri bilin, bilin ki, bu sonradan sizə içəri saldığınız insanları bir də çıxartmağa çalışaraq ruhi yorğunluq verməsin. Belə!
Müalicə alsınlar la!^^
+4 əjdaha
12. insanlar Yaxın birini itirəndə , yaxın birinin agır xəstə olduğunu öyrənəndə niyə Özlərinj ağlayann yerdə şəkillərini paylaşırlar? Yəni üzüntüsu olan biri niyə şəkil çəkdirsin? Gasssal' da bir səhnə var. Qadın ərinin yasına gəlir əsl Holywood Stili geyimlə yas mərasimi üçün. Kisi deyirki gör necə əri üçün hazırlaşıb. Gassal da deyirki Sevdiyin biri rəhmətə gedəndə əynindəki penjama ila gəlirsən bəzənmirsən . ilgi və qayğı görmək üçün niyə bu qədər ucuzlaşır insanlar . Mən iki dəfə ölümdən qayıtmışam əməliyyatda ama heç Vpda Sistem şəklidə paylaşmamışam həlbuki gün ərzində 14 sistem və 1 qan prizması qəbul edirdim . Sonra deyillər niyə insanlara qarşı bu qədər sərtsən.Saxta olduqlarıni ilk baxışdan bilirəm nə edim.
+3 əjdaha
3. error 404 not found
+3 əjdaha
18. (bax: gijdıllağ)
+3 əjdaha
8. - günün sonunda 100-150 manata görə qəhbəlik edib pul qazanan götün biri.
*
şəxsi biznesin qəhbəlik olduğunu bilmirdiz yoxsa
+3 əjdaha
10. Əgər Biri mənə qarşı səhv hərəkət etsə, onu heç cür bağışlamıram. Bəlkə bir gün bağışlasam belə həmişə soyuq davranıram, ikinci plana atıram, bağışlamağıma peşman olur. Özümdən asılı deyil.
Və nə vaxtsa üz üzə gələndə, ya da dostlarla toplaşıb eliyəndə ancaq Bir-birimizə soyuq baxışlar atıb dururuq, danışmaq, deyib-gülmək istəyirik ikimiz də. bilirik ki, bir-birimizi əfv etsək hər şey düzələcək, yenidən əvvəlki kimi olacağıq, ikimizin də əslində istədiyi budur. Amma lənətə gəlsin ki, daşdan yonulmuş qürurum imkan vermir mənə.
+2 əjdaha
17. Heç sizdə də olur? Qonaqlıqda və ya hər hansı məclisdəsiniz, qarşınızdakı insanla söhbətiniz tutmur,amma nəzakət naminə dinləməlisiniz. Bu an mənim üçün onun üzünə baxmaq dünyanın ən çətin işinə çevrilir. Başlayıram salfetkanın üzərinə xırda-para, gərəksiz naxışlar çəkməyə, ya da əlimdəki konfet kağızını min dəfə qatlayıb qəribə fiqurlar düzəltməyə. Təki üzünə baxmayım.. Çünki bilirəm ki, gözlərinə baxsam, üzümdəki o səndən xoşum gəlmir ifadəsini gizlədə bilməyəcəm. Kənardan vecsizlik kimi görünür amma əslində bu, qarşı tərəfi qırmamaq üçün tapdığım ən dinc yoldur.
+3 əjdaha
4. (bax: pox )
+1 əjdaha
13. çox önyargılıyam insanları çox analiz edirəm bəzi hallarda kömək olur amma çox səhv tanımağıma səbəb olur.hazırlıq vaxtı ilk gündən bir müəllimdən zəhləm gedirdi sonra ən sevdiyim müəllim oldu.qıraqdan baxıb bəyənmədiyim qız yaxın dostum oldu və s.iş orasıdı analizlərim düz çıxır sadəcə məndə ya ağ ya qara düşüncəsi var deyə belə olur.
içimdə hamını bitirirəm beynimdə ssenari qururam real həyatla bağ qura bilmirəm eləcə də insanlarla.
başqalarına sadiq olmağa çalışırkən özümə sadiq olmuram.insan məncə birinci özünə qarşı rəftarı dəyişməlidir.eləcə də səmimilik.birinci özümüzdən başlamalıyıq.
özümü əziyyətə verməyi sevmirəm.
düz qəbul etdiyim həqiqətlər var.kiminsə acığına prinsipə nəsə etmirəm.lazım gəlmədikcə.
+1 əjdaha
15. bunu dilə gətirmək bir yana, qəbul etməyim çox uzun çəkdi. həssas və duyğusal biriyəm. bunu zəiflik hesab elədiyim üçün yumor və artistliklə maskalamağa, vecsiz görünməyə çalışıram, amma bəzi insanlara keçmir, içimi görürlər. bu emosiyaları vaxtaşırı gündəliyə yazmalıyam, ümumiyyətlə, mütəmadi olaraq içimi boşaltma ehtiyacı duyuram. hisslərimi paylaşa bilməyəndə depressivləşirəm, sırf o cəhətdən sosiallaşma istəyi olur, yoxsa dəhşətli bir insan sevgim yoxdur. bütün bunları qəbullandığım üçün rahat yaza bilirəm. deyəsən, böyümək – "emosiyaları söndürməyin" o qədər də "cool" olmadığını, hətta bu şəkildə yaşamaqdan həzz ala bilmədiyini anlamaqdır.
+1 əjdaha
16. indi özəl heyvanlar üçün olan klinikaya gəlmişəm,tanışım köməyə çağırıb məndə girişdə gözləmə zalındayam,gələn heç bir müştəri öz dilimizdə danışmır,vallah mən özüm heç rusiyaya getməyəndə bu qədər qıcıq olmurdume,niyə gələn adamlar öz dilimizə hörmət qoymur axı?deyəsən bəxtiyar vahabzadənin bir şeiri var idi.itində dilinə hörmət edirik öz dilimizdən başqa.bu qədər tarix boyu repressiyalar oldu,kişilər bu dilə görə can qoydu ama çox pis oluram belə hallar görəndə.danışıne amma nolar öz dilimizə də sahib çıxsaq.ya da özüvüz bilərsize kim necə istəyir danışsın,məndə biraz yazıb özümü rahatlatdım.
hamısını göstər
