lotrdakı zənci elf

Niyə qınandığını* əslində isə vəziyyət qınaq xarakterli deyil heç cürə anlamadığım yazar. Neçə müddətdir kənardan izləyirəm bu yazar haqqında olan söhbətləri. Sözlükdə boş-boş çərənləyən onlarla yazar olmasına baxmayaraq bu adamı niyə hədəf alıblar, anlaya bilmirəm.

Bir ara da postlarda oyunlar barədə yazmasına da ilişirdilər. illər əvvəl "cod* call of duty " seriasından oynayıb da hekəyəsini qanmadığım -məlum, ingilis dilim yox idi deyə başa düşmürdüm, eləcə oynayırdım- neçə oyunun hekayəsini, "timeline"-nını çox qəşəng şəkildə yazmışdı, sağ olsun. həvəsə gəlib təzədən yükləyib oynadım, ləzzət eləmişdi. Özəldən yazmışdım, buradan da yazıb bir daha təşəkkür etmək istəyirəm. Əllərinə sağlıq! Sildiyin entriləri də təzədən qaytar, sözlükdə bu barədə geniş məlumat sahibi bircə sən varsan.

Gələk əsas mövzuya. Qardaş, Kimin maraq dairəsi nədirsə, ondan da yaza bilər. Hər kəsin bu platformaya girmə səbəbi fərqlidir, heç kimin real həyatı, çətinlikləri, qayğıları haqqında heç bir fikir sahibi deyilik. Bəzilərimiz bura kayfına qulluq edib boş-boş çərənləmək, kimlərləsə məzələnmək üçün girdiyi kimi, digər bir qisim də ortaq zövqlərə sahib olduğu, düşüncəsini bölüşəcəyi dostları olmadığı üçün fikirlərini bölüşmək və ya faydalı olduğunu düşündüyü entriləri yazmaq üçün girə bilər - səbəblər müxtəlifdir. Ona görə də Heç kimə deyə bilmərik ki, nədən yazsın, nə qədər yazsın və ya yazmasın. Maraq dairənə uyğun yazar deyilsə, Blok deyə bir şey var, başlıqları gizlətmək deyə bir şey var. Lap belə axırıncı momentdir, Gördün sol freymdə təzə entri var, girəndə birinci yazarına baxırsan, xoşun gəlməyən adamdırsa, oxumursan, "всё", qurtardı getdi, bu qədər bəsitdir hər şey. içi mən qarışıq, kimlərinsə bura girmə məqsədi kiməsə -müəyyən dərəcədə- fayda vermək ola bilər, amma bu hamının belə olmalı olacağı anlamına gəlmir. Müəyyən bir kəsim* mən sözlüyü kəşf edəndən bunu müşahidə edirəm Özlərini burada elə aparır ki, sanki bunlar hər gün atom parçalayır, gün boyu bir dəqiqəsi belə boşa getməyən, bütün vaxtlarını insanlığa yararlı işlərlə keçirən adamlardılar; elə bil blət bunlar xüsusi dəyərə, böyük əhəmiyyətə sahib insanlardılar, vaxtları qızıldandı, sən allah, üzrlü hesab elə, pox yeyib qələt elədik vaxtını aldıq amk.

Sözlükdə məlumat dolu entridən çox yazarların seks, ikili münasibət, əks cins barədə, nə bilim, havadan-sudan yazdığı, öz həyatları haqqında gərəksiz informasiya daşıyan, boş, mənasız, heç kimə lazım olmayan, heç bir nəticə və dərs çıxarılmayacaq, heç kimin yararına olmayacaq, 1 köpüyə belə dəyməyəcək entriləriylə doludur. Hətta faydalı, elmi və ya informasiya dolu entrilər elə gərəksiz entrilərin yanında itib-batır ki, adam baxıb mat-məəttəl qalır. Bizimkilər isə elə bir dənə himcim axtarır ki, kimisə yıxıb-sürüsün, günah keçisi elan etsin.

Baxın, mən demirəm yaxşı edir. Əlbəttə, hamı bu fikirlə razıdır ki, Durmadan çoxlu yazmaq həm yazarın, həm yazının keyfiyyətini öldürür. Ancaq Nəzərə almaq lazımdır ki, adam keyfiyyətli yazar olmaq məqsədi güdməyə də bilər. Mənim vurğu eləmək istədiyim şey spesifik olaraq bu yazarın üstünə obsessiv -bu sözə xüsusi vurğu etmək istəyirəm, bəli, məhz obsessiv- dərəcədə düşməkdir. Kənardan aydın şəkildə görünür ki, bu yazar haqqında olan fikirlərin böyük əksəriyyəti tənqid yox, birbaşa olaraq xor görülmədir, aşağılamağa çalışmaqdır, incitmək xarakterlidir. Dindirsən, 7-dən 70-ə hamı söz azadlığından, tolerantlıqdan danışacaq, amma niyəsə özlərinin xoşuna gəlməyən birini əllərinə şans düşsə, bir qaşıq suda boğacaq tutum sərgiləyirlər. Əgər birinin daha yaxşı* təbii ki, yaxşı anlayışı şəxsdən-şəxsə dəyişkəndir, amma mövzumuz bu deyil, qalsın olmağını istəyirsinizsə, hər şeydən öncə bilməli olduğunuz şey konstruktiv tənqidin nə olduğudur. Yalnız bu halda kiminsə müsbətə doğru dəyişməsinə səbəb olmaq olar. Əks halda, qarşıdakını incidəcək ifadələrlə çıxış etmək düzgün addım deyil. Və əminliklə də deyə bilərəm ki, Ağlı başında olan hər bir insanı sözlükdən və ümumiyyətlə, buradakı auradan soyudan şey kiminsə çoxlu yazması yox, bir insana qarşı bu dərəcədə bir xor görülmə tutumunun sərgilənməsidir. Həmçinin, nəzərə almaq lazımdır ki, burada heç kimin məqsədi kiminsə maraqlarına xitab etmək deyil və heç kim də öz maraqlarını diktə edəcək davranış sərgiləməməlidir.

Son Entrimdən az qala il yarım keçib, yazmağa başlamaq niyyətində də deyildim. Bayaq məlum Yazarın bütün entrilərini sildiyini gördüm deyə bunları yazmağı özümə borc bildim. Həqiqətən, ayıbdır.
Son olaraq bütün düşüncə və hisslərimi söyüşlə ifadə etmək istəyirəm: kiminsə xətrinə dəyib sözlükdən getməyinə vəsilə olandan sonra Soxum o karma xalı eşqinə də, tüpürüm o "bu ay izlənəsi yazarlar" bölümünə düşmə həvəsinə də, təqdir görülmə istəyinə də.

bertrand zobrist

2 ay 10 gün davam etmiş sözlük fəaliyyətini bu gün - 28.05.2021 - etibarılə dayandırmış 10-cu Nəsil yazar.
11 nəfər yazar məni izləməyə almışdı, onlara* entri mətnini hazırlayanda 12 idi, bir nəfər çıxardı. Eybi yox, Elə ona da buradan təşəkkürümü bildirirəm. Kiməsə mənasız bir şeymiş kimi gələ bilər, ancaq bu müddətdə bu qədər entri yazaraq 11-12 izləmə mənə görə yaxşı göstərici idi. məndən qat-qat çox, davamlı olaraq entri yazmış, məndən öncəki və ya elə 10. nəsil yazarlara baxanda kifayət qədər yaxşı sayıram.
(bax: sözlük yazarlarının kiçik uğurları)

sözlük yazarı olmaq

Hesab açmayıb kənardan izləməklə arasında çox incə bir cizgi, amma yetəri qədər fərq olan şeydir.

Bu, demək olar, hamı üçün bir keçərlidir ki, heç kəs real həyatdakı kimi davranmır burada. Mən özüm belə real həyatda necəyəmsə, burada da maksimum o cür davranmağa çalışmışam, ancaq yenə də tam o deyil. Burada hamının özü üçün formalaşdırdığı müəyyən bir obrazı var. insan bunu hiss etsə də, etməsə də, o göstərmək, yaratmaq istədiyi obrazı müəyyən bir qəlibə salır, müəyyən bir çərçivədə saxlamağa və o cür davranmağa meyil göstərir. Yəni misal üçün, həqiqi adı x olan şəxs yazılanlara özü kimi yox, y adlı/ləqəbli sözlükdə yaratdığı yazar obrazının gözündən baxır, yazıya öz obrazının oxuduğu yazının yazarına olan münasibətinə əsasən nəzər salır və reaksiya(cavab/əjdəha/umbay) verir. hətta bir nöqtədə o obrazın dilindən reaksiya vermək məcburiyyətində hiss edir. Əgər mehriban münasibəti olmasaydı, heç əjdəhalamazdı və ya nə vaxtsa sözü çəp gəlməsəydi, umbaylamazdı kimi. indi gəlin səmimi olaq da, kim arxa-arxaya mənfi səs verən götün kim olduğunu biləndən sonra onun entrilərinə əvvəlki nəzərlərlə yanaşa bilər, hə?!

Elə buradan yola çıxanda görürük ki, Əslinə qalanda, anonim olmaq real həyatdakından təməl davranış olaraq çox fərqlənmir. Çünki real həyatda ailə, çevrə, cəmiyyət basqısı, ətraf şərtlərinə uyğun məcburən qəlibə düşən, başqa cür davranan insan, bundan qaçaraq azadlıq və sərbəstlik tapmaq adı ilə anonim bir platformaya sığınmağa çalışanda bəzən özü də bilmədən ona olunan davranışı öz obrazına edir. * Burada bir şeyi qeyd edim, təbii ki, anonim olmaq real həyatdakına nisbətdə daha çox avantaj və sərbəstlik verir.

Ona görə də yazar olmayıb hər şeyi kənardan izləmək qat-qat daha böyük azadlıqdır deyə düşünürəm. Bu iki şey arasındakı həmin o incə cizgini bir bənzətmə üzərindən izah edəcəm, artıq kim nə qədər anlayacaqsa, babalı öz boynuna.

sözlüyü bir otaq kimi düşünsək, yazarlar da o otaqda üzündə maska olan insanlardır, hansılar ki, özləri üçün o otaqda gəzir, danışırlar, yəni entri yazırlar. Bəzən Bir neçə şəxs də bir küncdə danışıb bir-birini dəstəkləyir - necə ki, səmimiyyəti olan bir necə yazar mütəmadi olaraq bir-birinin entrisini bəyənir, söhbətləşir, hətta qruplaşma olur və s. Yazar olmaq insanın da öz üzünə bir maska taxıb öz-özünə danışaraq o otaqda gəzib, dolaşmağına, müəyyən bir çevrə tapmasına və ya öz başına toplamasına bənzəyir. Önəmli nöqtə də buradadır, çünki üzdə maska olsa da, altdakı bilinməsə də, şəxs özünə qoyduğu müəyyən bir qəlibə uyğun profil formalaşdırır, şəxsiyyətini də səmimi və bütün şəkildə deyil, işinə gələn, istədiyi tərəfini göstərir.
Lakin hesab yaratmadan hər şeyi kənardan izləmək isə həmin o otağı içəridə qoyulmuş gizli kameralar, diktofonlar vasitəsilə hansısa gizli bir kabində izləməyə, olan-bitəni kənardan dinləməyə bənzəyir. Belə olanda qat-qat daha çox sərbəstlik olur. Səbəbi isə o otaq ilə heç bir əlaqənin olmaması, sənin varlığından bixəbər olmalarıdır. Nəticədə, sıfır kontakt olan yerdə, yəni o otaqdakı obrazını soyunduğu və ya heç obraz yaratmadığı üçün insan yazıları daha səmimi və həqiqətən olduğu şəxs kimi mühakimə və ya təqdir edir, düşünür, yazılana diqqət edir və verdiyi reaksiyada heç bir qəlibləşmə, məcburiyyət olmur.

Keçən dəfə hesabı bir neçə günlük deaktiv edəndə özümdə bunları müşahidə etmiş, yazar olduğum və olmadan öncəki dönəmi, həmin bir neçə günü müqayisə etmişdim. Sözün düzü, insanlıq halıdır, həyatda müxtəlif vaxtlarda müxtəlif insanlarda bu yazdıqlarımın həmin situasiyaya uyğun formasını müşahidə etmişdim deyə bunun da sözlükdə tək məndə olduğunu düşünmürəm. Ya da Nə bilmək olar, bəlkə də, tək məndədir?

sözaltı günlük

Hardasa, təxminən 3-4 gün qabaq səhər yuxudan oyananda çox qəribə bir şey oldu. Bütün günü o hissmi deyim, duyğumu deyim, düşüncəmi deyim - hər nə idisə, ona fokuslanıb düşündüm. Çox pis ürpəndim. həddən artıq. Bunları həmin gün yazacaqdım, amma "bəlkə, keçər", - deyib gözlədim. Lakin hələ də keçməyib.

Son illərimin Hər gününü əsəb və stress altında keçirsəm də, hər daim ağlımda xoş saydığım xatirələri, xüsusilə də, sırf özümü identifikasiya etdiyim şeyləri: hissləri, davranışları, düşüncələri və ya düşüncə tərzimi düşünüb olduğum basqının altında bir növ dayaq tapırdım ki, "o mənəm. Düşdüyüm vəziyyət, olunan basqı məni ondan qoparır, uzaqlaşdırır, amma hələ də hər şey yadımdadır, xatırlayıram və mütləq o halıma toparlanmalıyam". Həmin gün oyananda qəfil təpəmə danq elədi ki, artıq son bir neçə həftə, hətta aydır ki, mən onları xatırlamıram. Xatırlamadığım isə hadisə deyil, hissin özüdür. Yəni ürəkdən güldüyüm anı, nəyə güldüyümü, zövq aldığım şeyi xatırlayıram, amma ürəkdən gülməyin və ya tətminlik, zövq almağın verdiyi hissi isə yox. Xoş xatirəmi xatırlayıram, amma ona olan xoş duyğularımı yox. Düşüncə tərzimi xatırlayıram, amma düşüncə tərzimin məndə yaratdığı "mən", şəxsiyyət, xarakter - ki, bunların heç biri o şeyi tam açıqlamır - necə deyim, toxluq duyğusunu xatırlamıram. tamam hissizləşmişəm, bunların heç biri artıq duyğusal yaddaşımda qalmayıb. Sanki O adam mən deyilmişəm kimi bir şey oldu. elə bil ki, həmin o qorxduğum, ehtiyat etdiyim mənfiyə doğru dəyişdiyim reallığı sifətimə çırpıldı. Həyatımda onlar kimi olmaqdan nifrət etdiyim, daha doğrusu qorxduğum insanlardan birinə çevrildiyimi gördüm. Hansı ki, bu o deyil "mən də artıq onların mənə elədiyi şeyləri digərlərinə edib başqalarını pis günə qoyuram", bu odur ki, "aman! artıq mən də hadisələr, situasiyalara olan tutumda, həyata baxış bucağında, tərzində eynilə onlar kimi olmuşam".
Səhər durub bax bunun fərqinə varan kimi necə ürpəndim, necə dəhşətə gəldimsə. Müqayisə üçün, Son il yarım, 2 il ərzində mənə bir anda ən çox təsir edən şey Məlum entrini yazmış məlum yazarın intihar xəbəri idi, o belə bunun yanına yaxınlaşacaq şey deyil.

Həm də ki, Deyəsən, artıq 1 həftədir, beynimin ön hissəsi, alnımın altında durmadan davam edən ağrı, möhkəm, çox şiddətli bir göynəmə hissi var. Miqrendən şübhələndi dostum, amma başqa heç bir əlaməti yoxdur. tibb oxuyan tanışım dedi ki, ağır stres, əsəb/gərginlik və yemək yeməməkdəndir, nəyinsə çox fikrin çəkirmişəm.
Əslində, sözlüyü çoxdan bağlamalı idim. Məncə, bu gün birdəfəlik uzaqlaşmağın tam vaxtıdır. onsuz, son 10-15 gündə heç də tam istədiyim effektivlik və faydalılığı da göstərmədiyimi düşünürdüm.

megapixel

Megapixel (az.: meqapiksel) 1 milyon pikselə deyilir və şəklin kəskinliyini və ölçüsünü göstərən vahiddir.

piksel başlığındakı #325863 entrimdə yetəri qədər dolğun məlumat verdiyim üçün bu entridə meqapiksel haqqında ən geniş yayılmış bir mifə hamı üçün aydınlıq gətirmək istəyirəm:
meqapiksel fotonun və ya kameranın keyfiyyətini bil-dir-mir. Böyük hərflərlə: keyfiyyət göstəricisi deyil.
Bu, sadəcə və sadəcə mifdir və marketinq hiyləsidir. Yüksək meqapikseli bar-bar bağırıb sanki böyük bir şeymiş kimi vurğulayırlar, lakin nə işə yaradığını, hansı avantaj və dezavantajlarının olduğunu demirlər. Xüsusilə də, telefon bazarında.
Tam bu yerdə piksel başlığına yazdığım entrimdən sitat gətirmək istəyirəm:

--sitat--

....
- piksel sayı nə qədər çoxdursa, görüntü də o qədər kəskin, aydın və detallı olacaq.
....
Başda da dediyimiz kimi, görüntü sensorlarında da piksellərin çox olması əldə ediləcək materialın çox kəskin, detallı olmasına gətirib çıxarır. Misal üçün, yüksək kəskinliyə, yəni çoxlu piksellərə, dolayısılə, böyük meqapixellərə sahib kameralar sayəsində 10, 20, 30, 50 metr uzunluğu və ya eni olan, binaların üzərinə vurulmuş şəkli və ya yol qırağı yekə reklam lövhələrindəki fotoları çəkmək mümkün olur. Yəni görüntü sensorundakı piksellərin çoxluğu ərsəyə gələn materialın daha böyük ölçüdə çap olunması imkanı yaradır.

Amma burada bir əmma var. Görüntü sensorunda piksellərin çox olması onların ölçü olaraq kiçilməsinə, işığı daha zəif qəbul etməsinə gətirib çıxarır. Bu da o deməkdir ki, aparatın iso limiti daha aşağı olacaq və çəkilən foto və videolarda - xüsusilə də, gecə vaxtı - çoxlu (baxma: noise/-322896) yaranacaq. Xüsusilə də, sensor kiçik ölçüdə olub yüksək piksel(megapixel) dəyərlərinə sahib olanda insanı baxdığı şəkildən soyudacaq hala salır.

--sitat--

Göründüyü kimi, əslində, telefon kameralarında meqapiksel dəyərlərinin yüksək olması heç də fəxr olunası şey deyil. Avantajı odur ki, çəkilən şəkli crop edəndə, yəni kəsəndə şəklin kəskinliyi çox itməyəcək. Lakin məsələyə real baxmaq laızmdır: telefonun meqapiksel ilə öyünən neçə insan çəkdiklərini böyük həcmdə crop edir? Əgər o fotoları 20sm, 30sm kimi böyük ölçülərdə çap etmirlərsə - ki, etmirlər. bunları etmək istəyən professional fotoaparat işlədər - və sadəcə sosial şəbəkədə paylaşırlarsa, o qədər böyük meqapikselin heç bir önəmi qalmır. Misal üçün, heç whatsapp-ı demirəm, adicə instagram maksimum 5x4 ölçüdə 1350x1080 piksel, yəni cəmi-cümlətanı 1,5 meqapiksel dəyərində foto paylaşımına icazə verir. Nəticədə, 20-40-100 meqapikselə sahib telefon ilə tərəfləri 5000, 6000 piksel olan foto çəkmək mənasızdır, çünki instagram bütün kəskinliyi renderləyib salacaq aşağı. bu, daş-kəsəkli yolları olan kənddə hər yerə piyada gedən adamın heç vaxt sürə bilməyəcəyi halda aldığı ferrarisi ilə öyünməyə bənzəyir.

Hazırda telefon bazarında belə məsələlər çox aktualdır deyə xüsusi vurğulamaq istədim bunları. Telefon üçün 12mp çox ideal dəyərdir, bir az da irəli getsəm, hətta o da artıqdır, 8-10 bəs edər. Bir şey də var ki, lap bunları bilməsək də olar. Dünyada kamera sensoru bazarında 50%-dən böyük paya sahib olan sony belə - nəzərə alaq ki, nikon, canon, Apple, xiaomi və s. əksər telefon və kamera istehsalçıları sony sensorlarından istifadə edir - öz yuxarı seqment telefonlarını 20-li dəyərlərdən salaraq artıq 12mp dəyərində buraxır. Çünki artıq bir neçə kamera sayəsində şəkli kəsmək məcburiyyəti aradan qalxıb. Telefoto moduna keçirib optik yaxınlaşdırma etmək mümkündür. Dolayısilə, yüksək meqapikseli olan telefonun kağız üstündəki üstünlüyü real nümunələrdə itir, hətta işıqlanma az olan yerlərdə çəkiliş baxımdan geri də düşür. Qısası, qətiyyən pafosla deyilən o meqapiksellərə aldanmamaq lazımdır, o, sadəcə və sadəcə ölçünü göstərir.

Həmçinin Fotoqrafiya ilə bağlı olan digər entrilər üçün
(bax: diafraqma və apertur)

azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər

(baxma: səsi yüksəltmək)
Qəribə səslənə bilər, lakin çox ailə və insanda bunu görmüşəm, soraqlaşmışam.

Nümunə 1: qarşıdakı insan nəyisə başa düşməyəndə adamın öz səs tonunu artırması. Sanki yüksək və aqressiv tonda desə, qarşıdakı aydınlanacaq.
Çıxış yolu: Nəyi anlamadığını sual edib, sakit tərzdə izah etmək.

Nümunə 2: qarşıdakı tonunu artıranda şəxsin də analoji olaraq öz səsini qaldırması.
Çıxış yolu: qarşıdakı insana səs tonunu aşağı salmasını bildirmək.

televizorun səsi - danışıq problemi
Nümunə 3: Misalçün, adam evdə digərlərinin yüksək tonda danışmasına reaksiya kimi tv-nin səsini qaldırması.
çıxış yolu: yüksək tonda danışan adamlara daha aşağı tonda danışmalarını bildirmək.
çıxış yolu zamanı yarana biləcək problem: adama aşağı tonda danışmasını bildirəndə "sən də televizora çox xod ver, eşit də" cavabını verməsi.

Nümunə 4: görəndə ki, tv yüksək səsdədir, səsi qarşıdakına çatsın deyə adamın qışqıraraq danışmağa başlaması.
çıxış yolu: bağıraraq danışıq yaranmasın deyə sözə başlamadan öncə tv-nin səsini almaq.

Nümunə 5: otaqdan-otağa, uzaqdan-uzağa çağırmaq. Çağırmaq cəhənnəm e, eşidilməyəndə daha da qışqırmaq. Hətta evin bu başından o başına, küçədə 20-30 metr məsafədən söhbətləşmək.
çıxış yolu: daha da yüksək səsdə qışqırmaq əvəzinə çağırılan, söz deyilən adama yaxınlaşmaq, otağına getmək. Məsafəni qısaldıb, normal söhbət etmək.

Həddən artıq çox bəsit, sadə məişət nümunələr yazdım. "n" qədər digər nümunələr yazıb-doldurmaq olar. Bilmirəm, bəlkə, mən yuxu yatmıram, gərginəm, əsəblərim deyil deyə başım götürmür, amma bizdəki bu səs işi evdə, çöldə, nəqliyyatda - hər yerdə, konkret olaraq məni qıcıqlandırır, əsəbimə toxunur. Hətta hər zaman zoopark misalını çəkirəm. yəni sanki zooparkdakı kimi hərə bir yandan tonunu qaldırır, səs səsə qarışır, bir uğultu yaradıb başımı şişirir.

yazarlar ev alsa edəcəkləri

Mənə kasıbın nəyi olmasa da, bomba xəyalları olur.* ahahahshshsh sözünü xatırlatdan başlıq. Özüm də geri qalmadan, yazım fikirlərimi.

Hər şeydən əvvəl, lazımlı səviyyənin üstündə distant formada pul qazanası olsam, mütləq karavan. Yox əgər ev olacaqsa, başlıca olaraq səs sistemi. Otaqlardan biri gecəni, zamanın çoxunu keçirmək üçün olacaq və o otağın 5* tavanda da tərəfində dinamik olmalıdır. həmçinin kompüter, smart tv, yataq da (ilk ikisi optionaldır və bəli, əslində kompütersiz həyat düşünürəm) o otaqda olacaq. Yəni oyun, kino, yataq otağı bir yerdə. Eyni zamanda, kiçik bir kolidor olacaqsa, ora da 1-2 dinamik. Təkliyimi yalnızca arxa fonda gedən musiqilərlə ovuda bilirəm deyə səs sistemi çox önəmlidir.

Ondan əlavə, həmin otağın bir çıxıntısısını düşünürəm - yəni bir küncü olması yaxşı olmayacaq - yəni o otaqdan girilən bir kabin kimi yer olsun istəyərəm. retro dizaynda nəsə səsucaldıcı(ki, bu, əsasən gecələr chill və s. beat-ləri, nostalgik mahnıları dinləmək üçündür), rahat kreslo və ya yellənən stul, kofe və şokolad yağlı çörəyi qoymaq üçün kiçik masa. Həyət evi olsa, bu kabin hissəni eyvana və ya bina olsa, balkona inteqrasiya etmək olar, hətta daha məqsədəuyğundur. Bunu oranın imkanları daxilində hər gecə rayondakı evmizdə edirdim. artıq 2-3 ildir getmirəm, ürəyimdə qalıb. Onun dərdindən günü bu gün də evdə pəncərənin qarşısında böyük stulda oturub qulaqlıqda musiqi dinləyərək özümü ovuduram.

Üçüncü də oxu və çalışma otağı
Bir otağı yarıya bölüb eləmək olar. iş üçün ayrı masa, kitab oxumaq üçün ayrı tərəf/künc.

Yemək dərdi çəkən, hamam-tualet bəzəyən adam deyiləm. Bərbad olmasın, kifayətdir. Ona görə Qalan Otaqları düşünməmişəm, əsas bunların olmasıdır. Və bəli, gələcəkdə yalquzaqlığı düşünürəm deyə nə uşaq otağı var, nə də başqa şeylər. Bəlkə, o da bəlkə, partnyor ehtimalı olsa - o da partnyor/sevgilidən çox ev yoldaşı, yaxın insan kimi olacaq, yəqin ki - onun üçün ayrıca bir, lap imkanlı olsam, ya özünün yaxşı gəliri olsa, 2-3 otaq təşkil etmək olar. Onu da özü ürəyi istədiyi kimi dizayn edər, ləzzət aldığı kimi yaşayar. Artıq mənə orasının dəxli yoxdur, Mənimkilər bunlar idi.

timmies

Lo-fi Hip-hop/rap musiqilər ərsəyə gətirən artist. Məlum janrı* janr, yoxsa tərz olduğu müzakirəli məsələdir. müəyyən qədər dinləmiş bir insan mütləqdir ki, bu adamın musiqisini ən azı bir dəfə də olsa, eşidib. Aşağıya ən məşhurlarından bir neçəsini qoyacam. Lakin ilk öncə:
youtube kanalı
soundcloud hesabı

Haqqında çox məlumat yoxdur, önəmli də deyil. amma qəribə bir şey olmuşdu, onun haşiyəsinə çıxım. Sözlüklə ilk dəfə tanış olduğum dövrlərdə timidusu timmies bilirdim. Yəni elə bilirdim ki, timmies-i bəyəndiyinə görə bu adı götürüb. 3-5 dəfədən sonra çatmışdı ki, "оказывается" nick timmies yox, timidusdur. Hətta öyrəşmək ciddi-ciddi 1 həftə-10 gün çəkmişdi, o vaxt ərzində hər timidus sözünü timmies oxuyub öz-özümə: "timmies yox, timidusdu, timidus", - deyirdim. Heç nə, elə bu qədər.

Başda dediyim həmin o ən məşhurlar:
1) tell me why i'm waiting

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

alma

Adını bilmədiyim bir sortu var, hansı ki, Avqustun sonuna doğru, standart bir yay axşamı, saat təxminən 7 ətrafı olanda həyət/bağ sulandıqdan sonra keçib bağdakı ağacdan dərməyə çalışarkən "ədə zooobriiist! dəymə olara, hələ yetişmiyiblər" sözünə lm-dəki ismail abinin dilini çıxararaq "taam, taam", - deyə verdiyi reaksiyanın eynisini verərək dərib, əyində şortik, üst geyimsiz* ya da uzağı, mayka , bir əli belimə qoyub, tək ayağa "stoyka verib" elə ağacın yanında, heç başı qaldırmadan, ancaq əlimdəkinə baxa-baxa tıxışdıranda aldığım ləzzəti heç vaxt, başqa heç bir növündən almıram, hətta heç bir meyvəni o ankı kimi ləzzətlə yeyə bilməmişəm. Özü yaşıl, bir hissəsi qırmızı rəngdə, uzunfason olurdular. Pəhh, şəklini də tapdım.
https://i.imgur.com/EmM1o2m.jpg

4 il universitet oxuyub işsiz qalmaq

"universitet oxumaq" deyərkən nəyin nəzərdə tutulduğundan asılı olaraq baxış bucağının dəyişəcəyi mövzu.

1) əgər "oxumaq" deyəndə hansı dərs/seminar/mühazirə olduğunu, hansı otağa gediləcəyini gəlib universitetin girişində tələbə yoldaşlarından soruşmaq, ixtisas haqqında heç bir zad öyrənməmək, imtahandan-imtahana kitab üzü açmaq, dərsləri telefonda qurdalanaraq yola vermək, çıxışda "pes çırpmaq", pivələmək, puba getmək və sonda da diplom almaq nəzərdə tutulursa, çox normal haldır. Normal da yox e, əgər papanın şəxsi biznesi, ya da yaxşı dayday/çevrə/tanış yoxdursa, bu hal labüddür, qaçınılmazdır. belə də olmalıdır amk, nə gözlüyürdün?

2) yox əgər "oxumaq" deyərkən yuxarıdakıların tam əksi, yəni həqiqətən əziyyət çəkib öz üzərində çalışmaq, ixtisas, dil, office bilikləri öyrənib, lakin sonda işsiz qalmaq* nə yalan deyim, mən ətrafımda beləsini görməmişəm nəzərdə tutulursa, bu, artıq çox ciddi problemdir. Söhbət iş tapa bilməyən adamın fərsizliyindən* bəli, tam olmasa da, müəyyən məqamda bu adamı fərsiz saymaq olar. getmir ha, söhbət ümumi olaraq sosial-iqtisadi vəziyyətin nə qədər bərbad olduğundan gedir. Hər halda, daha yaxşıları var deyə bu adam bu qədər əziyyətdən sonra bazarda kələm satası, marketdə satıcı olası, restoranda ofisant işləyəsi deyil, özünə uyğun iş yeri olmalı idi.
Qeyd: məqsədim qətiyyən bazardakı, marketdəki satıcıları, ofisantları aşağılamaq deyil, O potensialda adamın o cür çevrəyə düşməsinin və biliklərini tətbiq edə bilmədiyi işdə işləyib hədər olmasının mənfi olduğunu vurğulamaqdır.

cəmiyyətə demək istənilənlər

Gecə vaxtı küçədə, balkonda olanda normal danışıq tonundan qat-qat aşağı səviyyədə danışmaq lazımdır.

Misal üçün, mən pəncərəm açıq şəkildə evdə uzanarkən azı 50-70 metr məsafəmiz olan ön binanın 8-ci mərtəbəsindəki qadının qaynı ilə olan problemlərindən tutmuş gecə kafedən qayıdan qaqaşların yediyi xəngəlin nə qədər ləzzətli olmağına qədər hər söhbəti eşitmişəm. Bunlar abırlılarıdır hələ. Eşitdiklərimin arasında qaqaşın necə babat bazlıq elədiyi, kimin necə peysər çıxmağı, qızın maşının içindəki "pulumu ver" söhbətləri, qonşu binadakının hansı qiymətə razı olduğu, birinin ayı kimi gəyirməyi, o birinin xortultu ilə bəlğəm gətirməyi və s. da var. çox girmirəm, mövzu bu deyil.

Gecələr və sübh tezdən "ölüm səssizliyi" olur deyə günlük tonda olan səsi dirəşsən 200 metrdən də eşitmək olar. Nəzərə almaq lazımdır ki, "normal" dediyimiz gündüz vaxtı ətrafda maşın, avtobus, televizor, təmir, digər insanların səsləri və s. - Hər şey olduğu üçün insanın səs tonu yüksək olur. Elə gecələr də müəyyən kəsimin evində tv/musiqi açıq olur və ev əhli arasında söhbətlər gedir. Dolayısilə, bu vəziyyətə uyğun tonda çıxıb küçədə, balkonda danışanda bütün oğuz eli eşidir o söhbətləri. Hələ üstəlik, danışan adam ümumən yuxarı tonda danışan tipdirsə* müşahidələrimə əsasən, bunlar adətən orta və ən əsası, yaşlı nəsil nümayəndələridir , çəkiləsi dərd olmur. gərək çıxıb balkonun işığını "marqatlayıb", astadan fit çalıb diqqətini çəkəsən ki, gecə saat 3-dür, zalımın oğlu, bir az yavaş da, nolub? Kişinin oğlu balkona çıxıb ki, evdəkilər eşitməsin, əvəzinə bütün bakı eşidir.

Həmçinin yuxarıdakılar olmasa belə, bu vəziyyətə düşməmək üçün məlum vaxtlarda balkonda, küçədə telefonla danışarkən telefonun səsini azı 30-40% aşağı etmək məsləhətdir. insanın qulağına səs yüksək gələndə elə bilir gündüz vaxtı olduğu kimi səs-küydür, nəticədə, başlayır özü də səs tonunu qaldırmağa və məlum vəziyyət yaranır.

edit: entri bu başlığa dekabr 2022 tarixində başqa başlıqdan köçürülüb. Əslində, ilk entri aşağıdakıdır.

düzəldilməli başlıq adları

(baxma: ən yaxşı roman xarakterləri)
Xarakter sözü bizim dildə başlıqdakı mənada yox, daha çox psixologiya termini, səciyyəvi xüsusiyyət mənasında işlədilir. Film, kitab və s.-da insanı ifadə edən, ingilis dilindəki "character", türk dilindəki "karakter" sözləri bizim dilə "obraz" kimi tərcümə olunur. Şablon, formal görünməməsi üçün sinonimini işlədərək başlığı ən yaxşı roman personajları olaraq dəyişdirmək daha məqsədəuyğundur.

ən yaxşı oyun soundtrackları

gta san andreas klassikadır, ən sevdiyimdir. Amma məncə, gəlmiş-keçmiş ən şedevr gta soundtrack gta: iv-ündür, hansı ki, ən yaxşılar arasında yer almalıdır.

(youtube: )

bokeh

bu sifarişi verən: aradabirordanburdan
Bokeh, ən anlaşıqlı izahı ilə, fotolarda arxa fonda olan işığın nöqtə kimi düşmüş formasıdır. Şəklin gözəlliyini artırmaq üçün istifadə olunur, estetika qatır.

aşağı diafraqma dəyərlərində çəkilərkən yaranır və diafraqma nə qədər aşağı olsa, bokeh də o qədər böyük olur.

Bokehin forması lensin içindəki pərdəciklərin (ing. Lens blades) sayından, dolayısılə, aperturun formasından asılıdır. Bokeh, əgər 5 pərdəcik varsa, beşbucaqlı; 8 pərdəcik varsa, səkkizbucaqlı və s. formada olacaq. Pərdəciklərin sayının çoxluğu bokehi daha da yumrulaşdırır.

Bokeh məsələsində mənim ən sevdiyim tip isə, əsasən, köhnə, sovet lensləri olan helios markasının yaratdığı formadır ki, baxmaqdan ləzzət alıram. Buna da swirly bokeh deyilir. Normal bokehdən fərqi aşağıdakı nümunə şəkildə aydın görünür: sanki bir burulma var arxa fonda. Bir gün əlimə önündə helios lens olan fotoaparat düşməsi diləyilə.

Həmçinin Fotoqrafiya ilə bağlı olan digər entrilər üçün
(bax: diafraqma və apertur)

uzaq məsafəli münasibət

Uzaq məsafəli münasibət Bunu (#324007) yazmış adamın - ki, keçən ayın ən bəyənilənlərinə qədər gedib çıxdı bu entri - bu gün bu (#327783) entrini yazmasıdır.
Edit: entri silinib. Mövzu məlum yazarın* injohny son 4-5 ildir dəli-divanə olub sözlükdəki hansısa qızın, türklər demiş, peşinde koşması idi ki, sonu yaxşı bitməyib.

Xəyalpərəst olmaq lazım deyil. Fakt göz qabağındadır.
Əvvəla, qəbul edək ki, hər şeyi, ələlxüsus da özümüzə sərf edən şeyləri həqiqət kimi uduruq. Halbuki sorğulamırıq doğrudan da yazıldığı kimidirmi, ya yox. Əsas odur, Feyziyab eləsin, sonra da o dəqiqə bas getsin e "əjdəha"nı. Başlıqda yazılan, hələlik ən uğurlu, ən bəyənilən uzaq məsafə münasibəti belə evlilik, övlad sahibi olma ilə sözdə uğurlu sayılsa da, sən demə, azı 5 il qabaqdan fiasko öz təməlini qoyub. Yazarın 2 ayrı uzaq məsafə münasibətinin ikisinin də sonunun mənfi bitməsi* bəziləri üçün bu, müsbət ola bilər. Amma mənim üçün evli olunduğu halda başqasının dalınca qaçmaq, daima başqasını düşünmək müsbət bir şey deyil. Konkret olaraq xəyanətdir. hər şeyi aydın edir, məncə. Nəysə, baş verənlər haqqında çox fikir bildirmək niyyətində deyiləm, kor-kor, gör-gör. başqa şeylərə keçim.

Yazarlardan birinin* loki laufeyson. 323942 nömrəli entri də dediyi kimi, hollywood beyninizi yumasın, guys. Bu işlər xəyal "pompalayan" entrini bəyənməklə, filmləri, serialları izləməklə, kitablardakı qəhrəmanlardan ilhamlanmaqla olan işlər deyil. Eyni başlıqda, əvvəlki entrimdə də bildirmişdim Şekspirin sözünü. Görüşəndə insan bilmir qarşındakını tanısın, ya həsrətini ovutsun. Telefondan, skaypdan, sosial şəbəkədən danışıq, çifayda, hər iki tərəf də öz komfort zonasından çıxış edirsə. Əgər virtual seks üçün deyil də, ciddi gələcək üçün münasibət qurulubsa, maksimum fiziki yaxınlıq - ki, söhbət seksdən yox, (bax: evlənmədən öncə bərabər yaşamaq)

elimelikov06

Öncəki entridə yazarın aşağıdan ikinci abzasda qeyd etdiyi həmin yazar olaraq haqqında yazmaq istədiyim şəxs. Yazmadan öncə bir şeyi aydınlaşdırmaq düzgün olardı: mənim tək məqsədim sualıma cavab tapmaq və 1-2 şeyi - ki, entrinin davamında onlardan danışacam - izah etmək olub. Rast ki, açılıb söhbət, Aha, bu da mesaj. Ondan öncə də bunu yazmışdım. Müəyyən cavabının sonunda isə niyə belə aqressiv olduğumu soruşmuşdu məlum yazar. Mən isə yazdıqlarımda qətiyyən aqressiya göstərmədiyimi və ümumiyyətlə, məsləhət vermək, ağıllandırmaq kimi məqsədlər də güdmədiyimi düşünürəm. Ki, şəxsinə heç bir qərəzim və aqressiyam olmadığını özünə də bildirmişdim. Mən, sadəcə, Söz soruşub, ilkin münasibətimi qeyd etmişəm, fikrimi izah etməyə də macal olmadı(niyəsini qeyd edəcəm). Əgər əlidən başqa kimsə mənim mesajlarımda aqressiv, kimisə "ağıllandırmaq" kimi bir tutum sərgilədiyimi düşünürsə, zəhmət olmasa, bildirsin, niyəsini izah etsin mənə. Yanlış anlaşılmağı istəmərəm heç vaxt, mən də öz hərəkətlərimi düzəldim ki, bir də olmasın. Keçək əsas məsələyə.

Yazarın bəzi mövzularda çox ifrata vardığını, bəzən çox lazımsız anda düzgün olmayan ifadələr seçdiyini və küçə həyatını cüzi də olsa, içəridən* bəli, bunu vurğulamaqda çox böyük fayda var. Məhz içəridən görmədiyinə görə müəyyən şeyləri ayırd etməyi bacarmadığını və yazının davamında qeyd edəcəyim situasiyalarda - ingilislər demiş - "overreaction" etdiyini düşünürəm. Ümumiyyətlə, son entrisindən sonra bu qənaətə gəldim ki, nəsə deyilən kimi əlidə "hamı mənə qarşıdır, mənə nifrət var, aqressivdirlər" kimi bir - özü qəbul etməsə də - drama məsələsi var. Niyə yarandığını çox gözəl başa düşürəm. Eyni zamanda, məndən, x-dən, y-dən qat-qat daha çox diskriminasiya və s. bu kimi mənfi halları yaşayıb deyə hərəkətini normal qarşılayıram. amma heç də aqressiya olmayan münasibətlərə də bu yanaşma ilə yanaşırsa, bu, artıq problemdir. Başqası barədə nəsə deyə bilmərəm, elə məhz mənimlə olan məsələdən yola çıxaraq düşünsün gərək.

Nickaltı yazmağı sevən biri deyiləm. "insanın mənfisini təklikdə üzünə, yaxşı hərəkətini hamının qabağında deyərlər" prinsipi ilə yaşayan adamam. Mən özüm də hansısa hərəkətimin durduq yerdə hamının qabağında açıb-ağardılmasındansa, birinci gəlib mənimlə təklikdə danışılıb aydınlaşmasını istəyərəm. Yerində olan iraddırsa, elə oradaca yoluna qoymağa çalışaram. Hər halda, Tənqidin, iradın, hansısa xoş təsir yaratmayan hərəkəti bildirməyin də məqsədi o şeyin aradan qalxmasıdır, cümlə-aləmə yayaraq "bu adam belədir" demək yox. Bu məqsədlə də birinci əlinin özünə yazmışdım. indi yazacaqlarımı, mənə qarşı "aqressivsən" damğası ilə yanaşdığı üçün heç özünə deyə bilmədim, ağzımı açmağıma peşman oldum. yazışmanın davamında düzgün dialoq yarada bilməyəcəyimizi düşündüyüm və "tatsızlık" yaranmasını istəmədiyim üçün yazarın fəaliyyətini bəyəndiyimi və uğurlar dilədiyimi bildirib söhbətimizi sonlandırdım . Entrini də yazmayacaqdım. çünki dediyim kimi, ağzımı açmanış damğalandım, bu da yetməzmiş kimi "ağıllandırma" məqsədi güddüyümü də qeyd edib.

Rast ki, söhbəti açıldı, qoy entrimi yazım. ümid edirəm ki, izah etmək istəyəcəyim şeylərə bu dəfə də "mənə ağıl verir", "mənə qarşı aqressivdir" fikri ilə yanaşmayacaq. Sonda qeyd edəcəm, qoy əvvəldən də qeyd edib bildirim ki, yazarın fəaliyyətini maraqla izləyirəm və bilgiləndirmə entrilərini çox bəyənirəm. Özüm, təxminən, 1 il öncə bir çox məsələdə araşdırma edərkən zülüm çəkirdim, amma adam öz dilimizdə hamısını aydın qeyd edir. Bunu təqdir etməyib, nə edəsən?

indi isə dediyim o "bəzi şeyləri" onun və bu qəbildən düşünən hər kəs üçün ayırd etmək istəyirəm.
Özüm yetəri qədər uzun müddət yazarın və hər kəsin həmin o "qaqaş" dediyi ortamını görmüş biriyəm; yeniyetmə vaxtı, 14-16 yaşlarımda əlimdə təsbehlə də fırlandığım dönəmlərim də olub. Elə ona görə də rahatlıqla deyə bilərəm ki, Bu deyəcəklərimi o qaqaşlar(məncə, ümumən, əksər oğlanlar, hətta müəyyən qızlar da) mənim kimi oturub detallı başa sala bilməsə də, demək olar, hamısı tam olaraq anlayır, fərqindədir. indi keçək məsələyə. Məsələ də söyüş söhbətidir.

Əvvəla, bunu bilmək lazımdır ki, Peysər, qəhbə və s. Bu kimi ifadələr əsasən 2 halda işlədilir:
1) əksəriyyəti hamıya məlum, qəlibləşmiş hərəkət nəticəsində alçaltma, söyüş və ya ümumiyyətlə, kimisə gözdən salmaq, qaralamaq, sıxışdırmaq, sındırmaq üçün. Məsələn, bir oğlanın bacısının sevgilisi varsa, hansısa oğlanla yaxın münasibətdədirsə, artıq o oğlan peysərdi, bacısı da quş/verən. Evlənəndə qız bakirə olmadısa, bəy konkret qeyrətsizdi, atası da namusu ləkələnmiş kişi. Bu adamlarçün qızın əvvəl ciddi münasibətinin olmasının heeeç bir dəxlisi yoxdur, bakirə deyilsə, o qız ortalıq malı, fahişədir; sevgilisi, evləndiyi də peysər. Yaxşı oğlanın başına bu iş gəlmir, vse, qurtardı getdi. Və ya sırf onun dediyinə əks nəsə dediyinə, ya nəyisə xoşuna gəlmədiyinə görə sındırmaq üçün kimisə qol gücünə gözünü qorxudub ona "peysər" damğası da vururlar. Bu qədər misal bəsdir bu qəliblər üçün. Məncə, aydın oldu artıq. Keçək o birinə.
2) ikrah oyandıran, murdar bir xarakter və şəxsiyyəti təsvir kimi. Misal üçün, insanı darda qoyub qaçan; üzə gülüb, arxadan iş çevirən/söyən; oğraşlıq edən; oğlanın üzünə "brat, qardaş" deyib, bacısını yatağa salma arzusu ilə alışıb-yanan; zəifi əzib, haqqına girib, güclüyə yaltaqlıq edən; pula görə hər şeyi etməyə, mənliyini satmağa razı olan və s., və ilaxır, bu kimi - saydıqlarımın hər birini öz gözlərimlə görmüşəm - mənfi xarakterə sahib insanlar üçün də peysər, qəhbə kimi sözlər işlədilir.

Göründüyü kimi, bu iki işlədilmə yeri bir-birindən ciddi şəkildə fərqlənir. Problem isə bunları ayırd edə bilməyəndə yaranır. Elə, əlinin kişi fahişəsi başlığına yazdığı entri kimi.

Məlumdur ki, hansısa oğlanın bacısının sevgilisi var deyə durub ona yan gözlə, hansısa qız, oğlanlarla əlaqə qurur deyə ona da "potensial porno ulduz" kimi baxılması absurd bir şeydir. Necə ki, hansısa zəif uşaq, "kişiliyini" sübut etməyə çalışan biri tərəfindən ona "peysər" deyiləndə qorxusundan - ki, insanlıq halıdır - cavab verə bilmədiyinə görə durub ona pis baxmaq. çünki aydındır ki, bu kimi şeylər mənasız mental, "varabskoy" stereotiplərdir.
Nəticədə, yazar və onun kimi bir çox adam dönüb bu gün həmin stereotiplər qarşısında "filan şey peysərlikdirsə, mən peysərəm", "qəhbəlik budursa, eybi yox, mən qəhbəyəm, əl çək" deyir və məsələnin məğzi aydın olduğuna görə bunda çox da problem görmürəm. Etirazın, mübarizənin, ən əsası isə seks, münasibətlər və s. bu kimi şeyləri normallaşdırma üsulunun bir növüdür; işə də yarayır müəyyən məqamda.
Amma əlinin məlum entrisi çox dəxlisiz - (bax: kişi fahişəsi)

hedonutopia

Fırat Külçek və Kerem Feyzi tərəfindən 2008-də yaradılan türkcə alternativ musiqi qrupu.

2 gün əvvəl sözlükdə musiqi başlıqlarından birində şizolar adlı mahnılarını gördüm. dinlədim və nəticədə, gecəni səhərə qədər bütün albomlarına qulaq asmağa başladım. Bir sözlə, inanılmaz dərəcədə möhtəşəmdirlər. Məndən olsa, yalnızca özümə saxladığım musiqiçilərin arasına salıb heç kimlə bölüşməzdim. Ancaq rast ki, artıq sözlüyə qoyulub, istədim hansısa entri içində itib-batmasınlar. ayrıca başlıq açılacaq qədər dəyərli işlər ərsəyə gətiriblər.

Məlumat üçün deyim ki, Bir sıra mahnılarında sözlərin aydın olmaması qəsdən edilmiş bir şeydir, o hissələri dinləyicinin öz öhdəsinı buraxırlar ki, necə istəyirsə, o cür qəbul etsinlər. Mahnılardakı sözlərin "bəzən uzaqdan xoş bir musiqi eşidilər, ancaq sözləri tam anlaşılmaz" tərzində olmasını istəyirlər. Təbii ki, söhbət ilk çıxan albomlarından gedir. Xronoloji olaraq dinləyəndə görünür ki, Hər yeni mahnıda sözləri daha da aydın eşidilir.

Mənə görə, ərsəyə gətirdikləri şeylər heç də arxa fonda dinlənəcək tərzdən deyil. Gərək musiqi dinləmək üçün bir vaxt ayıra insan, taxa qulaqlığı* burası çox önəmlidir. Qulaqlıqda dinlənilməsini şiddətlə tövsiyə edirəm. və başlaya qulaq asmağa.

Ən bəyəndiyim 3 favorit track:

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )