bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

yazarların etdiyi umbaylıqlar



facebook twitter əjdaha lazımdı izlə dostlar   mən   googlla
sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı etiraf - sözaltı günlük - məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - ikinci qarabağ müharibəsi - yazarı sözlükdən soyudan şeylər - türklərin sevilməyən cəhətləri - dünənin ən bəyənilənləri
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:

+43 əjdaha

7. dünən mərhum yazar allenginsberg-lə metrodan çıxarkən etdiyimiz söhbət:

a.g- "ala bilirsən allahşükür paşazadə Azərbaycanda nələrin monopoliya-na baxır?"

yerin altından peyda olan polis - "nələrin baxır? de bizdə bilək" -*

amk ikimiz də elə tutulmuşdur ki, az qala turist kimi aparırdıq özümüzü. (polis zarafatyana desə də, biz zarafatı anlayana qədər bir anlıq hassiktir dedirtdi)
həmin an biz

p.s: cavab banan armatur imiş.

+65 əjdaha

8. Fakültədə 1.sinifdə ikən 2.sinifdə oxuyan bir qızla qısa müddətli ilişkim var idi. Qızın o vaxt evi olmadığı üçün mənim evimə gəlib gedirdi. hər şeyi detaylı oxuyub araştıran biri olduğumdan dolayı çevrəmdəki insanlar məlumat almag üçün mənə yönləndirirlər bir mövzu olanda. Bu qız da bacısını mənə yönləndirib fakültəni, dərslərlə və sosyal həyatla əlaqəli məlumatlar verib gəzdirməyimi istəmişdi və qəbul etmişdim. Bacısını gəzdirdiç və məlumat verdim, sonra qız xoşuma gəldiyi üçün fakültəyə gəlməsi üçün hər şeyi abardaraq anlattım. 1 il sonra bacısı bizim fakültəni qazandı. O müddətdə böyük bacı ilə münasibəti bitirmişdik. Balaca olanın bir müddət sevgili olduğu üçün münasibət soyumuşdu. Sonra mən 3.sinifin başlarında olanda qız mənə yazdı və görüşməyə başladıq. Bu müddəttə ev alıblarmış və məlumatım yox bu mövzuda. Qızla hər gün yeyib içirdik, bizə gəlirdi və məndə qalırdı. Qız bir gün dedi ki gəl bizdə karaoke edək, ot/alkol takılarıq. Mən də qəbul ettim ama takıntı səviyyəsində idman və diyet etdiyim üçün yeməklərimi ya yanımda aparıram, ya da bişirməyə bir şeylər alıb aparıram. Kalori hesabladığım üçün. Nəysə qızla içdik, çəkdik, əyləndik və mənim saat alqım pozulduğu üçün aldığım toyuq göğsünü mutfakta unutmuşam. qız bir həftə qalarsan bizdə bacım yoxdut demişdi amma əvvəlcə bacısıyla münasibət olduğunu bilmir. Səhər məni acil qaldırıb bacım gəlir dur get deməyə başladı. Mən də after kafasındayam. Nəysə durdum gəldim evə. Kahvaltı falab elədim , 1-2 saat keçdi. Ağlıma toyuq göğsünün masada qaldığı gəldi. Əlimi attım telefona ki qıza mesaj atım, bacısının mesaj attığını gördüm.
Qız: "Orospu çocuğu, aq gerizekalısı, kardeşimle yatmışsın. Senin gibi şerefsiz ve midesiz bir insan görmedim hayatımda"
Mən: "ya ne yatması, ne saçmalıyorsun? Hem nerden çıkardın benim yattığımı?"
qız: " hangi gerizekali birisiyle içmeye, sevişmeye giderken yanında tavuk göğüs götürür ki, aq takıntılısı seni. Midesiz, haysiyyetsiz. "
Nəysə qız məni əngəllədi. Uzun müddəttir vicdan əzabı çəkirdim buna görə. Ta ki o günə qədər. O gün qızın ifşası çıxdı. işin ən qəribə tərəfi qız 5.sinifin sonu klinikdə gecə nöbətində bir oğlana bj eləmişdi. Sonra bu gündəm oldu deyə qıza da, oğlana da 6 ay uzaqlaşdırma və cəza nöbətləri verildi. Ən qəribə tərəfi isə qız bundan 1 il sonra bj elədiyi oğlanın dostu ilə nişanlandı, sonra evləndilər. Balaca bacısı da mənim yaxın dostumla sevgili oldu. Mən vicdan əzabı çəkərkən umbaylığımdan dolayı utanarkən bunlar yaşandı və mən olaylar karşısında bir daha şok olub umbayladım.

+25 əjdaha

19. 3 gün əvvəl dodaqlarım həddindən artıq qurduğu üçün aptekə girib hametan krem aldım.çıxdım ordan və metroya doğru gedirdim,qapağını açdım ki,istifadə edim yoxsa dodağımın ağrısından işə güclə gedəcəm. gördüm diş məcunlarında olduğu kimi örtüklüdü amma deşilən örtüklərdən,soyulanlardan deyil.üstümdə də deşmək üçün heç nə yox idi.bu aralar sosial anksiyetem azalıb deyə özümü qab-qacaq mağazasına saldım.onlar da sevindi ki səhər saat 8də müştərimiz var.hamısı töküldü üstümə,az qala çay süfrəsi açılacaqdı.utana-utana dedim ki,kremin örtüyünü dəlməliyəm sizdə iti uclu nəsə var mı? satıcı kremi aldı əlinə və qapağını çevirib,arxasındakı çıxıntı ilə deşdi.və mən ilk dəfə 25 yaşımda bunu öyrəndim. uzun zaman olmuşdu belə umbaylıq yaşamamışdım ona görə unutmaq bir az zaman alacaq :d

+29 əjdaha

14. Bu gün etdiyim şey. 20 yanvardan nərimanova getdim. Elə olduki nərimanovdakı işim alınmadı. Dedim cəhənnəm, burdan 20 yanvara piyada gedim. Həm gəzmiş olum, həm də 40 qəpik qabağa düşüm. Günorta hava çox isti idi. Susuzluqdan boğazım qurumuşdu. 20 yanvara çatana qədər 1 dənə böyük full, 1 dənə 0.5 kola, 1 dənə də 0.5 qazsız sirab alıb içdim. 40 qəpik qabağa düşmək istədim 2 manat 50 qəpik dala düşdüm

+19 əjdaha

28. Not: entri oktyabrın 1-i gecə yazılıb

Sabun yaladım.

Özü də uşaq vaxtı da yox ala. illər öncə də yox. Elə bu gün gecə.

Bilmirəm nə oldu mənə aq. Normalda belə şeylər eləmirəm. Bircə bildiyim odur ki həmişə sabunları çox sevmişəm. Ümumiyyətlə təmizlik maddələrini çox sevirəm. Əlimi gündə saya bilmədiyim qədər yuyuram. Bircə saydığım şey əlimi suya salanda 3 dəfə sabunla yuyub yaxaladığımdı. Əlimi yumaqdan çox etdiyim nəsə bir şey yoxdu. Hər dəfə marketlərə girəndə heç sabun zad alası olmasam da illah ki təmizlik maddələrinin olduğu bölümdən keçirəm ki o iyi dibinə kimi hiss eləyim. Bilmirəm başqa insanlar da belədir ya yox. Həmişə sabunları da paketindən açanda iyi məni xoşbəxt hiss etdirir. Həddən artıq xoşbəxt.

Dünən gecə isə nəsə qəribə hiss eləyirdim. Həmişə ağlımdan sabun yemək keçib amma təbii ki normal və məntiqli insan olaraq bunun ciddi zərərlər verəcəyini bildiyimdən heç vaxt, heç uşaq vaxtı belə sabuna bədən təmizləmək xarici toxunmamışdım. Sabun qabında sabun tamam bitmişdi deyə yeni sabun açdım. Yenə həmişəki kimi bir neçə dəfə dərindən iyləyib özümü xoşbəxt və hüzurlu hiss etdim. Bir az sabuna baxdım belə. içimdən kaş sabunlar yeməli olsa idi deyə keçirdim. Sonra pəncərədəki əksimə baxdım. içimdə çox xiyarskoy hiss keçdi. Bu hiss hər içimdən keçəndə çox peşman olacağım və özümü sorğulayacağım işlər görürəm. iç səsim dedi ki sabunun dadına baxmamısansa necə bilirsən ki dadı pisdir? Mən də iç səsimə cavab olaraq dedim ki bir az common sense işlət aq təbii ki o qədər kimyəvi maddədən sonra dadı iyrənc olar. Təbii ki sabun yemək üçün yaradılmayıb. iç səsim isə cavab olaraq dedi ki hardan bilirsən? Elə o an dayandım. Uzun bir müddət əlimdəki quru, suya hələ toxunmamış sabuna baxdım. Bir iyirmi saniyə olar ki sabunla baxışdıq. Sonra dilimi çıxarıb gözlərimi bağladım. Artıq iç səsim bədənimi ələ keçirmişdi. Dibdən başa kimi sabunu yaladım. Gözümü açdım çünki dadı çatmamışdı mənə. Dadını hiss eləməmişdim yoxsa dadı belə idi? Sonra götürdüm ikinci dəfə yaladım. Dadı acıfason idi. Yenə çatmamışdı. Amma beynimə çatmamışdı ki bu yemək olmadığı üçün nə qədər yalasan da dadı eyni səviyyədə acı olacaq. iki dəfə, üç dəfə, dördüncü dəfə yalayanda dayandım. Dadı çox iyrənc imiş. O qədər iyrənc idi ki titrəyirdim və gözümdən yaş gəlirdi. Getdim ağzımı krantın altına soxdum və başladım dilimi yumağa. Dadı çox iyrənc və qalıcı idi. Əlimi zadı da yuduqdan sonra oturdum stulda. Əllərim başımda. Çox pis xəyal qırıqlığı hissi keçirdim və həyatımda ilk dəfə peşmanlıq hissini keçirdim. Oturub niyə belə yaşadığımı düşündüm. "niyə sabun yaladım? Ala 20 yaşın var e sənin. Sənin yaşında anan səni doğmuşdu. işin gücün yoxdu sənin? Sən hələ özünü ağıllı sayırsan? Get özünü as bundan sonra bir zəhmət." kimi səslər beynimi ələ keçirmişdi. Üzümdə artıq gülüş yox idi. Oturub peşmanlıq hissi ilə düz yerə baxırdım. Artıq o sabun yalamazdan öncəki hiss elədiyim həyəcan hissi də yox idi. Özümü oboy yeyən uşaqlar kimi hiss edirdim. Halbuki uşaq vaxtı evimizdə oboy yox idi. Divar boyalı idi amma divar yalayırdım aq. Boyanın dadı daha yaxşı idi nəinki sabun. Nə isə aq. Jujutsu kaisen'in bitməyi məni böyük boşluğa salıb 5-6 gündür onsuz da.

+20 əjdaha

16. 1 ci sinifə gedərdim təxmini, yenə klassik qonaqlıq günlüklərində mənlə yaşıd, 2 tərəfdən kəskin batıqlı qəmzələri olan bir qıza, guya özümün ixtira elədiyi oyunları oynamasını təşviq edirdim, xeyli sonra qızla oynamağın başını buraxıb, balkonun ağzındakı pəncərədə oturdum, qızı uzaqdan gözətləməyə vaxtım olmuşdu, üzündəki təbəssüm hələ bir dəfədə olsun dayanmamışdı,düşünürdüm ki, hamıya "mənim qəmzələrim vareee, baaax" deməyə cəsarəti olmadığı üçün, üzü ancaq gülümsəmə modunda qalmışdı, balkondan gələn narıncı-ala rəngli günbatımı, yanağındaki assimetrik qəmzələrə yansıyır, onlar da elə hey batırdı.
bir azdan yenə yanına qayıdıb, qəmzələrinə komplimet eləmək istəyi içimə dolmuşdu, təbii 1 ci sinifdə bunu necə eliyəcəyimi bilmədiyimə görə pramoy barmağımı o dərin qəmzəsinə salıb "oydaaa nə zordu" demişdim, qız daha da içdən güləndə qəmzələri yenə, bu dəfə daha dərindən batdı. gözləri parıldıyırdı sonunda biri fərqinə vardı deyə, sonra, elə bil ki, illərdi buna hazırlanıbmış kimi başladı danışmağa qəmzələri haqqında, cart cürt sonda qayıdıb dediki, atalar uşaqları doğulanda çox sevinir deyə çıxırmış "gül baxım səndə var?" donub qaldım, yox idi. axı olsa idi, ona belə heyranlıqla baxmazdım, çox üzüldüm niyə sevinmiyiblər mən doğulanda? özümü yersiz günahkar hiss elədim və qıza heç nə deməyib otağdan gözü dolu qaçdım
bu dəfə atam başqa adam imiş kimi göründü gözümə, axı məktəblərdə yalan danışma aksiyasını keçirən o böyüklər indi niyə mənə yalan danışıllar? deyə az qala qışqıracıydım, atamda məni görən kimi tez yanına gətirib çay zad istiyirsən dedi, bu sualı uje qəlbdən verirmiş kimi gəlmirdi, sevmirdi məni. salmışdım beynimə, nəsə desəydi ağlıyacıydım, fikrimi dağıtmaq üçün televizora baxdım, "ekrana yaxın əyləşin!" deyən aparıcının sözü atamın yanından qaçmaq üçün bir bəhanə idi deyə, tez gedib televizorun dibində oturdum, ordada nəsə muğam müsabiqəsi var idi, qohumlar da yığışıb, "ə bu uluyure", "bax mən olsaydım keçirərdim bunu" deyə fikirlər yürüdür, nəticəsinə belə baxmırdılar, muğam oxuyanların zilə çıxması kiçik mənim hisslərinə tərcümə olmuşdu deyəsən, o orda dərin nəfəs alıb zilə qalxanda məndə ağlamamaq üçün içimdəki zilə qalxırdım.
yemək yeyəndə adəti üzrə uşaqları bir otuzdururdular qızda məni görcək sevinib gəldiki, məndə sənin yanında oturacam. mən "get vızıtda" baxışı atmağıma baxmayaraq qız gəlib yanımda oturmuşdu, bəyax heyranlıqla baxdığım qıza indi nifrətlə baxırdım, axı onun dədəsi onu niyə sevirdi? nə idi fərqli olan?
həmişə də bir əsəb pozan qohum olure riyaziyyatdan tupoy-tupoy suallar verən, soruşdu deyin görüm 9 5 neçə eliyir, həmişə 2 2 toplayan xanımça təkərə düşüb, 9 5 i stolun altında barmaqları ilə hesablıyana qədər mən pramoy 14 demişdim, bəhanə götürüb, sağlıq demişdilər mənə, buda ondan daha yaxşı olduğuma özüm üçün sübut idi, beləki, ordakı 7 yaşlı uşağın egosunu təxmin edə bildiniz, yada yox bu daha üst bir şey idi.
nəysə axır evə gedib çatanda, evdəkilər öz aralarında günün dəyərləndirməsini eliyirdilər, məni otağa yatmağa aparan anam üstümü örtüb söhbəti qaçırmasın deyə aşağı tələsdi, getdiyinə əmin olandan sonra nə vare qəmzə çıxarmağa deyib, keçib güzgünün qabağında yarım saat öz özümə gic kimi hırıldamışam, birinci işimə çox ciddi yanaşırdım, bir yerdən incə xətt olsa fso ordan da qəmzə çıxarmağa başlıyacıydım, sonra ha gül, ha elə, tutuzdura bilmədim, yanağıma olan focusu itirib, gözümə baxanda "nağarıram ə mən" fərqindəliyi ilə də 10 dəqiqə gözümə baxıb, həyat sorğulamışdım, ümidsiz idim çox, yerimə yaxınlaşıb, bütün gecəni barmağımı bir yerdə sabit saxlamaqdan başqa şansım yox idi, onuda edəndə anlıq izlər qoyur, mən isə sevinirdim, elə tam yerimə girəndə stolun üstündə təzə alınmış, hələ sellofanda olan pilka gördüm, tez şığıdım üstünə açıb heç düşünmədən saldım yanağıma, deyəsən o da təsir etməmişdi və üzülmüşdüm,
bu uşaq gün içində niyə bu qədər ümidlərini itirməyə məhkum oldu axı? və nəhayətki, gedib pilkanın ənkəsi, pendir yox özəlliklə qırmızı rəngli bıçağı götürüb, saldım yanağıma. ağrıdan gəbərirdim, üzüm qızarıb, göz yaşlarım gəlib o uğursuz qəmzə təcrübələrinin üstündən keçib izlərini silirdi, daha da dərinə batıra bilməyib bıçağı çıxartdım, yanağım çox azca deşilmişdi, qonşunun balkonundan düşən işıqla hərəkət etdiyimə görə qanı görə bilmirdim, elə bilirdim göz yaşıdı, sonra qonşu heç əsərimə baxmağa imkan verməyib işığı söndürdü, məndə getdim yatmağa, səhər duranda ağappaq yastığım qırmızı rəngə bürünüb, qan olmuşdu, ağzıma dəmir dadı gəlirdi, deyəsən damağıma qədər sala bilmişdim, anamı çağırmağa qorxurdum, çünki ağzımın içi bütün qan idi, qışqırsam töküləciydi, hamama qaçanda bəxtdən anam da orda idi, üzümə yayılan qanı görən anam donub qaldı, yerə bütün ağzımdakı qanı tökəndə də hələ şokda idi, ağlına daxili orqan zədələnməsi zad gəlib qorxudan bilmədi neynəsin, üzümü yuyanda kiçik dəliyi görüb, səbəbinidə demədim deyə oxlovla az qala 2 ci dəfə qan gətirənə qədər çırpdı, get gözüm görməsin cavabını alan kimi də qaçıb güzgüyə baxdım və budur, sadəcə balaca bir yara. heç qəmzə effektidə vermirdi. pay içini, bu xurafatı qəbullanmalı idim, atam məni bu qədər cəhdlərə rəğmən sevmirdi. buna mən və inancım qərar vermişdik,dədəmin fikrini heç soruşmadan, ki soruşsaydımda yalandan başqa cavab ala bilməzdim və beləcə, 5 ci sinifdə əslində əzələ deformasiyasından yarandığını biləndə, bunun tamamən mövhumat olduğunu dərk edəndə, 4 il mənasız bir xurafata bağlı qalmışdım, bu 4 ildə atamdan gizlin çox incimişdim, onsuzda sakit uşaq idi nolub daha da sakitləşib deyirdi, düzdü elə çoxda görmürdüm o vaxtlar, bu fərqinə varış anı məni utancdan yanağıma basdığım bıçaq kimi yerin 7 ci qatına soxub, ən ali umbaylıq hissini yaşatmışdı.
xurafat deyəsən illər sonra tutub, uşaq ağlı ilə bir qəmzəyə görə idi sevilməmək, indi bir qəmzədəndə artıq səbəblər və hisslər...

+12 əjdaha

11. Deməli, o vaxtı birinci dəfədi akademiyadayam(bax: dtx)
. içəridəki muzeyi gəzəsiyik, ora ilə tanış edəcəklər (publik muzey deyil, çaşıb gedib-eləməyin). Mənə də evdən tapşırıblar ki, orada diqqətli olum, pilləkənləri sayım, pəncərələrə baxım, içəridə olan tablolara, divarlara - bir sözlə hər şeyə diqqət edim: "muzey bəhanədi, hər şeyi yoxlaya bilərlər".

Gəldik akademiyaya, içəridə bir qadın mayor qarşıladı bizi, o rəhbərlik edəcəkdi. "tecrübe işte", dedikləri kimi də oldu. Bir az gəzmişdik ki, təhlükəsizlikdən və s. söhbət düşdü, qayıdıb tipik sual olaraq pilləkənlərin sayın soruşdu, qayıdıb dedim. Sonra bir az keçdi, heydər əliyevin kqbdə işlədiyi vaxtı olan kabinetinə girdik, xidməti fəaliyyətindən və s çoxlu-çoxlu danışdı. Məlum, bəyənsən də, bəyənməsən də, adamın həm şəxsi, həm xidməti fəaliyyətini bilən biri qəbul edər ki, dəhşət ağıllı, əzmkar kişi olub. Nəsə, içəridə hər şeyə radar kimi diqqət edib, bütün danışdıqlarını əzbərləyirdim. Otaqdan çıxdıq, qayıtdı ki, "heydər əliyevin masasında neçə telefon vardı?", dedim "x". Dedi "bəs neçə saat vardı və saatlarda saat neçə idi?". Sayın bilirdim, saata diqqət eləmişdim deyə qaldı içimdə. Bir az sonra da ölkə tarixindən nəsə söz düşəndə soruşdu ki, "heydər əliyevin otağındakı o yekə xəritədə azərbaycanın sərhədləri hardan-hara kimi göstərilmişdi?", ardınca da "o xəritədə hansı şəhər xüsusilə işarələnmişdi?", bunları da bildim. day burada deməyim o şəhərin adını, ikinci dəfə zibili çıxmasın işin. ikinci dəfə dedim, çünki birinci dəfəni oxumaq üzrəsiz.

Sonrasında girdik Növbəti zala, uşaqlığından, ailəsindən, ilkin gənclik illərindən olan fotoları göstərib məlumat verdi, sonra qayıtdı ki, "kiminsə nəsə sualı var?". Mən qoçaq qayıdaram ki, "mənim var", dalınca da sualımı verdim ki, "siz dediniz heydər əliyev xüsusi xidmət orqanlarına 20 yaşında qəbul olub, halbuki 1943 yox, 41-ci ildə başlamışdı fəaliyyətə, yəni 18 yaşında". Ala bunu demişdim ki, qadın diqqətlə gözümün içinə baxdı, ürəyimdə dedim "mən ölüm poxu çıxdı". Mən də birdən-ikiyə maraqlanmamışam, yaş da 17, hələ təzə-təzə temaları bilməyə başlamışam. hardan bilim e ki, yuxarı vəzifəli şəxs qatığa qara desə, "oldu" deməlisən, sorğu-sual eləmək nədi?! Özü də gör kimə, harada və nə sual?!". 2-3 saniyə sonra Qadın üzün çevirib digərlərinə qayıtdı ki "başqa sualınız yoxdursa, keçək digər zala". Blyaa, orda artıq ürəyimdə dedim "gül kimi yaxşı gəlmişdik, altın bərk vurduq". Bildiyin dizlərim boşaldı aq. O ana qədər xəyallar qururdum ki, 4 il akademiyaya ayaq döymək nədi e, burdan çıxan kimi birbaşa çiyinlərimə paqonu taxıb deyəcəklər "helalsin, yarın gel ekipte işe başla", indi uje deyirdim ki "sən allah bircə burdan sağ-salamat çıxım, başqa heç nə istəmirəm". xd

Şükür, sağ-salamat qayıtdım evə. indi evdəkilər soruşur ki, "necə oldu?", dönüb deyə bilmədim ki, "bərk quş buraxmışam, gecə basıb aparmasalar böyük şeydi". Növbəti günlərdə bildiyin paranoyaklaşmışdım ətağa, diqqətlə insanların üzünə baxır, ətrafda kiminsə ya hansı maşının izləyib-izləmədiyinə göz qoyurdum.

Nəsə, belə. Həyatımda elədiyim ən böyük umbaylıqlardan biridi bu. indiki ağlımla fikirləşəndə deyirəm ki, həqiqətən də cahil cəsarətidi, indi başımı kəssələr deməzdim aq. atası xidmətdə olan dostlarıma bu temanı danışanda o dəqiqə deyirlər ki, "gijdıllağsan ala, orda elə sual verərlər heç?!". Uşaq ağlıdır da, 17 yaş, təcrübəsizlik... Bu da böyle bi anımdır işte.

+13 əjdaha

30. indi bayaq baş vermiş hadisədir. Gecə 3-dür hamı yatıb və mən də oturub çay içirəm. Birdən it (mikey, mayki deyə oxunur adı) necə hürüb qapıya tərəf qaçdısa * o biri itlər hürür deyə həyətə istəyir yerimdən dik atılıb itə tərəf qaçdım. Səssiz sakit "mikey! Bəsdi! Evdə yatır mamagil!" deyə qışqırdım ki həm itin xətrinə dəyməsin həm mamagil eşitməsin. Axırda it gördüm yenə hürür dayanmadan və təlaşlandım ki aha mama oyandı. Əsəbdən necə elədimsə iti çölə çıxarmaqdan özümü həyətə tullayıb itin üzünə qapını bağladım evdə qaldı. Bir 5-10 saniyəyə mənə çatdı ki iti çölə çıxarmaqdan özümü çölə tullamışam. Qapını açdım gördüm it mənə narahat-narahat baxıb quyruğunu bulayır ki yəni "gijdıllağ, neynəyirsən??". Keçdim içəri, it də məndən qabaq otağa girdi elə bil bayaq hürən bu yox mən idim bu məni sakitləşdirib içəri salıb

+12 əjdaha

3. 1-2 gün əvvəl işə görə biryeri yığmışdım. telefonda danışdığım qadına iş keçmişim haqqında yüngülvari məlumat verən yerdə, birdən soruşdu, aha yaşınız neçədi? Məndə -- , sizin? demişdim. qəribsədiyini hissetsəmdə görməzdən gəlib sual verməyə davam etti. Hələ də yadımdan çıxmır..

(baxma: hr nın yaşını öyrənməyə çalışan vakant yer sorğuçusu)

+12 əjdaha

32. Bu hadisə keçən il olmuşdu. Yaxın dostumun bir mopedi var idi. Moped bildiyin dualarla işləyirdi. Mopedi həmişə işə salmaqdan ötəri az qala pirə ziyarətə gedək. Hər tərəfi skoçludu. Bir gün azcana (at kimi) içmişiy dedik bir mopedlə tur ataq. Dostum mopedə oturdu arxasında da mən getdik 24 saat işləyən və bizi heç vaxt məyus etməyən seyidin dönərinə. nəzərinizə çatdırım ki, gecə saat 1-2 olardı. Dönərləri yedik dostuma dedim ki, qoy birazda mən sürüm dedi "sürə biləcəksən? Çünki, tormozu yaxşı işləmir" dedim "dedim narahat olma mənliydə blət" spoiler alert: mənlik deyilmiş! 5 dəqiqə sürdüm sonra qismən qaranlıq məhlələrin birinə girdim. Məndə sıxmışam son sürətlə gedirəm. Bəxtim onda gətirib ki, moped idi deyə çoxda sürətlə getmirdi. getdiyim yerdə latoka düşdüm və umbay kimi qabaq təkərin tormozuna basdım. Belə deyimdə mən yerə necə yapışdımsa ayağa qalxanda asfaltda screenshotım qalmışdı. Mən ayağa qaxlmışdım dostum isə hələ göydə uçurdu. 5 iş həftəsindən sonra nəhayət yerə endi ikimizdə salamat idik. Bir təhər özümüzə gəldik mopedi yolun ortasında qoya bilməzdik ara bir yerə çəkdik. Üstündən təxminən 1 həftə keçdi dostumla qənaətə gəldik ki, mopedi düzəltdirək nə vaxtandandı ki orda qalıb. Bizimdə pulumuz yox idi ki, evakuator çağıraq. aparacağımız ustada ki tanış idi bir dənə problem mopedi aparmaq idi. indi problem var idi ki, təkər latoka elə pis girmişdi ki, təkər yerindən tərpənə bilmirdi. Yəni heç mopedi itələyərəkdə aparmaq olmurdu. Dostuma dedim ki, "bizdə əl arabası var gəl onunla aparaq" dedi " yaxşı aparaq" arabanı götürdük gəldik "canavarımızın" yanına. Araba mopedi daşımaq üçün çox kiçik idi. Təmiz dilxor olmuşduq nə edəcəyimizi bilmirdik. Birdən ağlıma bundan əvvəlki günün axşamı qurduğum plan yadıma düşdü. Dostuma dedim ki " bəlkə supermarketdən səbət götürüb onunla aparaq" dostum dediklərima inana bilmirdi mənə dedi ki " sənin başın işləyir?" Dedim ki, "başqa ağlına nəsə gəlir" ağlımıza həqiqətəndə başqa bir şey gəlmirdi. Biraz gedəndən sonra nəhayət ki, bir supermarket tapdıq qapının üstünə araz market yazılmışdı. Girdik içəri indi mopedin ölçüsünə uyğun bir səbət tapmaq lazım idi. Dolmalıq badımcan axtarırmışcasına axtarmağa başladıq. Səbətlərin bəziləri çox kiçik idi bəziləri isə uşaqlar üçün olan idi. Axtara axtara meyvə şöbəsinə çatdıb və nəhayət tapdıq. Digərlərinə nəzərən biraz daha böyük səbət! Səbəti götürdük yandırmamaq üçün marketi gəzməyə başladıq guya şoppinq eləyirik. Maşallah axranda gözünü zilləmişdi bizə. Nəhayət marketdən çıxdıq əlimizdə səbət "panzerin" yanına gəldik. indi bizi bir sual maraqlandırırdı mopedi bunun icinə necə soxacayıq. Təxminən 10 dəqiqə əlləşəndən sonra bir təhər mopedi qoyduq səbətin içinə. Mopedin arxası girmişdi amma, üst hissəsi bayırda idi və səmaya baxırdı. Elə bil peredok verilmiş 07-ə bəzəyirdi. indi başladım itələməyə yolun qırağı ilə söyülmədən getməyə çalışırıq. Yol boyu çox qəribə reaksiyalar aldıq (hamsıda başa düşüləndir). Biraz getdik Kamaz sürən dayı kamazı saxlayıb baramağı ilə "əla" göstərdi. Sonra biraz getdik qaqaşın biri soruşdu ki, " qaqa bravodan almısız?" Dedim " arazdan brat endirimə düşmüşdü" həmçinin yol boyu bizi çəkənlərdə var idi. Yaxşı ki patrul.az-a düşməmişik amk. Bütün şəhər bizə baxıb tamaşa eləyirdi. Qabağımıza ppx da çıxdı vəziyyətin absurdluğundan heçnə edə bilmədi heç. Həqiqətəndə xətirimə dəymişdi normalda 12ni bir dəqiqə keçən kimi "dağılışın burdan" deyən polislər indi heçnə etmədi. Həmin gündə umbay kimi qara geyinmişdim üstüm-başım it günündə idi. Hələ bütün bu olanlar azmış kimi yolumuz üzü yuxarı idi. Yuxarı qalxdıcqa daha çətinləşirdi itələmək. Nəhayət 1 saat qan tərin içində itələmə prosesindən sonra ustaya çatdıq. Ustanın yanına gəldik biraz sakitçilik oldu sonra tanımadığim adamdan belə bir şey eşitdim "bu nədi ala" sonra hamı gülməyə başladı. Havada artıq qaralırdı artıq usta evinə getməli idi moped obyektə qalmalı idi. Usta bizə heç güvənə bilmədi bizi videoya çəkdi və bu cümləni təkrarlamağımızı tələb etdi. "Biz filankəsov filankəs və bu moped bizə məxsusdur oğurluq deyil" nəhayət canımız qurtarmışdı.

Not: səbəti geri qaytardım
Not 2: içkili vəziyyətdə heç bir nəqliyyat vasitəsi idarə etməyin

+9 əjdaha

26. Deməli, bu yaxınlarda günlərin birində qərara gəldim ki, bu gün fərqli məkana gedib işlərimi görəcəm. Bakıda cəmi-cümlətanı 2 normal kitabxana (Axundov və book center) xaricində kitabxana olmadığı və bu 2 yeri də görməkdən bezdiyim üçün qərara gəldim ki, içərişəhərdəki uşaq və gənclər inkişaf mərkəzinə gedim. Postlardan birində oranın yaxşı kitabxanası olduğunu görmüşdüm. Həm fərqlilik olar deyib səhər çağı ora yollandım. Dostlarımın deyimi ilə belə əndrabadi yerləri gəzməyi sevirəm -* Bir gün qabaq özlərinə yazıb yaş aralığını, başqa şərtləri soruşsam da, cavab verən olmamışdı. içəri girdim, məlumat mərkəzinin önündə məndən qabaqda bir xanım dayanmışdı. işçi dedi ki, gözləyin xanımı yola salım sonra sizi qeydiyyatdan keçirərik (qeydiyyat deyərkən düşündüm ki, yəqin axundovdakı kimi burda da qeydiyyatdan keçirirlər). Növbə mənə çatanda işçi dedi: "Sizin uşağın neçə yaşı var? Yəqin bilirsiniz də, bütün xidmətlərdən, o cümlədən kitabxanadan da istifadə etmək üçün qeydiyyata almalıyıq uşağı. 6-17 yaş arası uşaqlar üçün müxtəlif dərnəklərimiz var" Elə ağzımı açırdım deyəm ki, filan yaşım var, yaxşı ki xanım özü yaş aralığını dedi. Guya vəziyyəti toparlayırammış kimi dedim ki, mənimkinin 5 yaşı var, heyif. Ən epik an yanımdakı başqa uşaq anasının mənə baxışı idi. Bəxtimdən o gün qəribə (qətiyyən uşaq anası vibe verməyən) tərzdə getmişdim. Qadın baxışları ilə mənim necə bu yaşda 5 yaşlı uşaq anası olduğumu sorğulayan kimi idi. Həmin gün mərkəzin mesaja cavab verməməsi və mənim 17 yaşdan sonrasının da gənc sayıldığını düşündüyüm üçün belə bir umbaylama yaşanılmışdı

+8 əjdaha

6. Öz kölgəmə ilişib yıxılmaq. Bayaq bunu etdim

Not: indi belə baxıram başlıqdakı tək qısa entry mənimkidi aq. Özümü sürüdən qırağa çıxmış qoyun kimi hiss elədim

+8 əjdaha

34. işdə tez-tez əllərimi yumağa gedən adamam Çünki hər şeydən iyrənirəm. Əlim azca tərləyəndə elə özümdən də iyrənirəm, ona görə də 10 dəfə tualetə girən olursa 8-i mənəm. Qapını da həmişə açıq qoyuram kilidləmirəm çünki xadimə arvad girir və boş səbəblərdən qapının bağlı olduğunu gördüyü üçün başlayır deyinməyə.
Bu gün də əlimi yuyurdum birdən qapı döyüldü. işdə də əmr eləməyə öyrəşdiyim üçün dedim "gir" (tualetin içində). Qapını döyən oğlan da girdi amk elə bil ofisə gəlib girmək üçün icazə alır. Elə o addım atanda ikimizə da çatdı neynəyirik amk biz. Baxışdıq qaldıq.
(youtube: )


Sonra başladıq gülməyə mən də çıxdım tualetdən (bir zəhmət)

+9 əjdaha

39. bir dəfə 5 yada 6-cı sinifdə oxuyanda axşam vaxtı çay içdiyim boş stəkanı ağız və çənə nahiyəmə yerləşəcək şəkildə tutub stəkandakı havanı ağzımla alıb burnumla buraxmağa bağladım buda stəkanın içində vakum yaratdı bildiyin havasızlıq (səbəbin soruşma bilmirəm niyə belə elədim uşaq idim). təxminan 3-4 dəqiqə ağız nahiyəm vakumda qaldı, stəkanı çıxarmaq istəyəndə çıxmadı bir təhər əlləşib dartıb çıxartdım. təsadüfən güzgüyə gözüm sataşdı. ağız tərəfim gömgöy olmuşdu. göyərmiş hissəni nə qədər yudum, maz vurdum keçmədi. səhər oldu məktəbə getdim fikirləşirdim ki heçkəs fikir verməyəcək yanılmışdım sinif yoldaşlarımdan tutmuş müəllimələrə qədər hamı sual verirdi ağzına nə olub mıxın çəkmirdilər. axırda özüm özümə zasos qoyduğumu mədəni formada izah elədim hamı gülmüşdü.

+5 əjdaha

24. illər sonra təsadüfən kimya müəllimimlə dayanacaqda rastlaşarkən etdiyim umbaylıqdır:
- aaa necəsən, bayquş?
- sağ ol müəllim yaxşıyam sən necəsiniz?
(baxma: öldüm ölə bilmədim ay allah)

+7 əjdaha

2. Məktəbdə direktor məni dərsdən qaçanda tutmuşdu. Qayıtdı dedi ki bəs mən səni mələdəcəm bu məktəbdə. Mən də ürəyimdə bunun hər sözünə "siktir" deyirəm, birdən çaşdım direktorun üzünə dedim "siktir". indi bu mənə baxdı sonra flash kimi bir sürətlə şapalaq vurdu. Üzüm od tutub yandı. Üstəgəl qulağımda o xarab radio səsi var. Birtəhər üzr zad istədim ki bəs müəllim allahaqqı ağzımdan çıxdı filan. Evdəkilərə demədi amma qarşılığında düz 5 gün dərsdən sonra məktəbi süpürmüşdüm.

+7 əjdaha

4. normal bir gündə, yenə instagram mizah səhifələrində şərh yazdığım postların birindən səhifəmi tapıb, öz ağlı ilə mənə "yürüməyə" çalışan qaqaşımızın böyük ehtimalla bu gecə yatmamasına səbəb olacaq "lənətli dua" göndərmişdim. halbuki, göndərdiyim "dua", "i'm a barbie girl" mahnısının ərəb dilinə tərcümə olunmuş versiyası idi. umarım gecə rahat yatmısan, çünki xalan oğlu "dua"nı pozum deyə mesaj atmışdı.

+5 əjdaha

33. Tam bu başlıqdakı digər entrilər kimi umbaylıqlardan deyil amma yenə də yazıram.

Hərdən illər əvvəl tanıyıb əlaqəmizin kəsildiyi adamlar ilə birdən qarşılaşıb danışanda hərdən o dövrdən onlarla bağlı ağlımda qalan xırda detallardan söhbət açıram və özləri də soruşur ki "aa sən bunu necə yadında saxlamısan? Heç mənim yadımda qalmayıb bu şey" və mən də çaşıb deyirəm ki lazımsız şeylər həmişə yadımda qalır. Əslində həmin qabağımdakı adam xətrini çox istədiyim adamdır ha, amma nəsə həmin an belə xiyar cümlələr qurub anı korlayıram. Gərək script-i "xırda detallar həmişə yadımda qalır" deyə dəyişim onda daha mənalı görünər amma dilim yenə həmin eyni cümləni qurur və pərt eləyir bəzən.

Ya da bir-iki il əvvəl dostumla gəzərkən elə belə səssiz qalmamaq üçün danışırdım ki bəs kişilərdən zəhləm gedir, Qadınlardan zəhləm gedir, uşaqlardan, böyüklərdən, cinsinə və irqinə fərq qoymadan hamıdan zəhləm gedir. Bir də gördüm dostum mənə belə əsəbi (?) şəkildə baxır. Əlimi çiyninə qoyub dedim ki "qorxma, heyvanlardan zəhləm getmir!" guya mənim də "yumşaq" tərəfimin olduğunu göstərmək üçün demişdim amma sırf bu dilimə görə dostumu "heyvan" çıxarmış oldum.

Cümlə qura bilmirəm...

+5 əjdaha

20. Son vaxtlarda əlinə pul keçəndə "quduran" insana çevirilmişəm, əvvəllər azdan-çoxdan yığa bilirdim. Amma indi cibimdə artıq pulla çölə çıxanda gözümə hər şey ehtiyacım olan şey kimi görünür (lazım olmasa belə). Son qəpiyinə qədər xərcləyib sonra dönürəm. Gördüm belə olmayacaq, özümü də cilovlaya bilmirəm, necə deyərlər "qılınc müsəlmanıyam". Nə edim deyə düşünüb guya bir yol tapdım. Tapmaz olaydım. Səhər evdən çıxanda gün ərzində xərcləməli olduğum (yol, yemək) nağd pulu götürüb evdən çıxdım. Kartları falan da evdə qoymuşdum. Evə qayıdana yaxın girdim marketə ki, 1-2 şey alam yolda yeməyə, kassirə 5 m uzatdım, 4.80 çıxmalı idi (cibimdə 20 qəpik qalmışdı, marketdən qalan 20 qəpiyi də üstünə qoyub evə gedərəm deyə düşünmüşdüm). Sən demə kassir 20 qəpiyi qaytarmayıb, mən də çeki götürüb çıxmışam eləcə. Mən fərqinə varanda iş işdən keçmişdi, dayanacaqda idim. Özümü söyə-söyə oturub 1 saat gözləmişəm ki, dostum işdən çıxsın, onla gedim

+4 əjdaha

21. Bundan bir neçə il əvvəl qış vaxtı səhərin qaranlığında məktəbə gedərkən qabaqda bir it görmüşdüm, yaxınlaşıb üzünə baxdım daha sonra öz yoluma davam edərkən bunun hürdüyünü eşitdim. Qorxudan arxama belə baxmadan qışqıra qışqıra qaçmağa başladım, bir də gördüm ki uzaqdakı başqa bir itlə hürüşürmüş.

+5 əjdaha

18. Bilmirəm bu sizin də başınıza gəlib yoxsa yox bir neçə seriala ilk başladığım vaxt ilk bölümü səhv qoşub bəyənməmişdim lol
Biri breaking bad idi. iki il sonra birinci kursda izledim karantində. Hunter x hunter inanılmaz məni möcüz qoydu bu anime. Təxmini səhv qoşandan iki ay sonra təkrar oturub izlədim bu ay bitirdim. Bir də sherlock. Onu dayandırdım üçüncü sezonda. Davam edəcəm.

+6 əjdaha

13. Az öncə kuxnaya girdim, su içəcəkdim. Qrafinkanı stəkana tutmaq əvəzinə çaşıb qab şampununu stəkana boşaltdım.

indi o da boşa getməsin deyə soxdum maçalkanı stəkanı yuyub yerinə qoydum aq. Böyle de qənaətciliz

+6 əjdaha

22. Məsləhətxanada "yuxu" başlığını gördüm, bir şey yadıma düşdü (gülüşünü əli ilə bağlayan smaylik). Sizi bilmirəm, amma mən az yata bilmirəm, bilmərəm. Aqressiv oluram, düşünmədən hərəkət edirəm. Onlardan biri də ingilis dili hazırlığında olmuşdu. Deməli, tapşırıqlar çox olduğuna görə bir dəfə səhər tezdən durmuşdum, az yatmışdım. Günün ikinci hazırlığındayam və bir qız var hazırlıqda. Həmin hazırlıqda da bizim məktəbin, xüsusən 2 paralel və yaxın olan sinfin uşaqları var. Bu qız çox gözəl qızdır, amma bir problemi var idi ki, anadangəlmə ayaqlarının uzunluqları eyni deyildi. Bunu da o sinfin uşaqları (paralel sinfin uşağıdır) və mən də daxil olmaqla çoxumuz bilirik.
indi biz də hazırlıqda telefonlarımızı qabaqda balaca miz var, ora qoyuruq. Bu qız getdi qoydu öz telefonunu və başqa 1-2 nəfərin telefonunu, qayıdanda (arxa partada otururdu) gördüm axsayır. Mən də az yatmışam, düşünə bilmirəm, birinci fikirləşdim: bəlkə yıxılıb, əzilib ayağı, ona görə axsayır. Dedim:
-- aa, ... niyə axsayırsan? Nəsə olub?
-- (qız güldü) mənim problemlərim çoxdur (gülə-gülə)
Yaxşıdı, məni yola verdi, amma bir neçə gün sonra necə deyərlər "kafama dank etti".

+3 əjdaha

35. sonrakı peşmançılıq fayda verməz məsəli ilə başlayıram.

təxminən iyul-avqust ayları idi, həmişəki rutinim olan işdən gəlib bir az dincələndən sonra sunkamı götürüb içərişəhərdə olan Vedi'yə kofe içməyə gedirdim. ora sakitlik və nisbətən arxa olan bir yerdi deyə çox vaxt ora gedirdim, həm də adam az olurdu. nəysə günlərin birində, oturmuşdum və heç kim yox idi. 2 padruqa gəldi, səsli söhbətlər və uzun çəkən şəkil çəkdirmə proseslərindən filan sonra bunlar pıçıltı ilə danışmağa başladı. pıçıltılardan əvvəl bir çox söhbətlərini artıq eşitmişdim və hiss etdim ki nədirsə personal məsələlər haqqında danışırlar. mən də həm kitab oxuyurdum, həm də ümumiyyətlə onların absurd söhbətlərini eşitməmək üçün qulaqlıq taxıb, fon musiqisi tərzində bir şeyə qulaq asaraq kitabımı oxumağa davam etdim. nəysə bunlar sırayla gedənə yaxın wc'yə gedib, hər ikisi qayıdanda gözü ilə məni süzdü. mən isə kitab prosesini bitirib, gündəlik yazırdım qırmızı üzlü feministik dəftərimə. mən çox fikir vermədim çünki öyrəşmişdim belə yan gözlə baxılmalara. nəysə, səhər tezdən işdə olanda bir də gördüm mənim instagramıma kimsə uzun bir mesaj yazıb. yəqin ki kimsə film tövsiyəsi filan istəyir deyə düşündüm mesajı oxumadan(letterboxd hesabımı görüb oradan yazanlar olurdu həmişə). mesaja girdim ki həmin qızlardan biridir, və necəsə olub mənim hesabımı tapıb. mesaj uzun idi amma xülasə şəklində: "sizi yaşadığım ərazidə 2-3 dəfə görmüşdüm, dünən də Vedi'də görəndə şok oldum, çünki oranı çox az adam bilir və mənim comfort yerimdir. stalker deyiləm və ümid edirəm ürkütmədim.." həmin vaxtlar da, mənim yeni başlayan bir münasibətim var idi, və qıza bundan bəhs edəndə məni qısqanmağa başlayıb, onu bloka atmağımı istədi. çünki, bu situasiyadan təxminən 1 həftə əvvəl münasibətdə olduğum qızın bacısı, qızdan məni haradan tanıdığını filan soruşubmuş bəyəndiyinə görə..
nəysə uzun sözün qısası, mən qızı bloka atdım və heç cürə sonradan əlaqəyə keçmədim.
üstündən aylar keçib bu söhbətin, münasibətim də bitdi, o kofeshopa getməyi də azaltdım. bu yaxınlarda isə mən alman dilinə başlamağı plana aldım və bir kurs ilə danışdıqdan sonra, sınaq dərsləri olduğunu və gəlib qoşula biləcəyimi dedilər. mən də həvəslə kursa getdim, çox maraqlı idi necə keçirlər filan dərsləri. və o həmin hadisə baş verdi.. həmin gün üçün sınaq dərsi keçəcək olan müəllim, məhz həmin o qız təyin olunmuşdu..
1 saat boyunca, göz təması qurmaqdan necə qaçdığımı bir özüm bilirəm. qızın məni tanıdığına əminəm, çünki direkt mənə yönləndirilən "necəsiniz" sualından bu bəlli oldu..
həmin gün özümü çox pis hiss elədim, uşaqlıq elədiyimin və hörmətsizlik etdiyimin fərqində idim. həmçinin həmin münasibətdə olduğum qız yerinə, bəlkə də bunu seçsə idim, indi pulsuz alman dili öyrənə bilərdim, bu umbaylığı həyatımın sonuna qədər unutmayacam yəqin ki..

+3 əjdaha

31. mağazada hesab 1.90 idi çaşıb "üstümdə qəpiyim var" deyib 10 qəpik uzatdım. satıcı "lazım deyil dedi", sonra başa düşdüm necə xiyar olduğumu.

+4 əjdaha

5. Bayaqları youtube linki paylaşa bilməmək. ala basıram, error verir, entryini biabır olmayım deyə tez silirəm, sonra yenə atıram ki bəlkə boşluq fılan qoymamışam, yenə boş-bekar əlavə code-lar çıxır. Sonra sözlükdən baxıram necə edilməli olduğuna, qavrayıb yenə atıram. Təxmin edin nə olur? Bəli, həllini tapdığımı düşündüyüm halda yenə axırda zibili çıxır. Sonra fikirləşirəm ki qoyunam görəsən, yoxsa yorulmuşam. Axırda başa düşürəm ki, mən əslində heç bir şeyə həqiqətən anlamaq üçün dərindən fikir vermirəm, sadəcə üzdən süzürəm. Yəni o boyda yazır ki orda linkin ilk tərəfi silinməlidir və mən "silinməlidir" yazan yerdəki hissəni başa düşüb oranı silirəm. Bu uje duble umbaylıqdı.

+4 əjdaha

15. bundan illər öncə qabaq marketdə kassada işləyirdim çox şüvən bir dənə qırx-əlli yaşlı kişi müştərimiz var idi,bütün kassirlərin nömrəsi bunda var idi,bir gün gecə növbəsiydim çox yorğun idim,bu yığdı ki mənim nömrəmə on beş manatlıq kontur vur,keçdim apartın qabağına necə demişdisə həmin nömrəyə vurdum pulu,sən demə bu beyinsiz nömrəni cinnən simə daşıyıb neyniyib,pul başqa adamın nömrəsinə yükləndi,indi yığıb bu məni cırır özünü ki neynədin imkanda vermir ki, bir günə keçsin ki həmən adamın balansından köçürülə bilsin bunun hesabına, axır həmən adam insaflı çıxdı on beş manat yüklədi bunun hesabına.

+3 əjdaha

1. Birinci kurs vaxtı imtahan stressindən səpgi keçirmişdi bədənim. Amma heç vaxt imtahanqabağı həyacanlanan biri olmadığım üçün ağlıma ilk gələn qiçsə yoluxduğumu düşünmək idi. Çünki elə həmin vaxt ilk dəfə seksual münasibətdə olmuşdum. Stressdən gecələr tərləyirəm, oyananda əzələ ağrıları, bədənimdə qırmızı kiçik ləkələr... - google axtarışı deyir ki, bütün bunlar qiçs simptomlarıdır. Elə bu düşüncə ilə getdim qan analizinə. Mal kimi də dövlət xəstaxanasına, xüsusi klinakalar yəqin ki, daha qayğıkeş yanaşır mövzüya. 18 yaşım olduğu üçün də məcbur konsultasiyaya göndərdilər analizdən əvvəl. Allahdan konsultant qadın çox mülayim idi, amma konsultasiya məcbur deyilmiş sadəcə məsləhət görülür, bunu bilsəm yarım saat da mal kimi konsultasiyada stress keçirməzdim.-* qadın soruşur ki, qorunmasız sekslə məşğul olmusunuz, cavabım yox; əmin olmaq üçün bir-neçə sual yenə verir bənzər və bu dəfə açıq dedim ki, bir dəfə seksual münasibətim olub o da safe. Onda qorxulası heç nə yoxdur deyib yola saldı mülayimliklə. Xülasə, testlərin nəticəsi neqativ idi təbii olaraq. Aydın oldu ki, imtahan stressi keçirirdim, ki, özümdən utandım buna görə ki, kül başına sən imtahanlardan həyacan keçirirsən. Söhbətin məğzi də odur ki, elə məhz bu daxili utanmağa görə bədən psixomatik reaksiyalar verir stress altında. Özünə etiraf edib problèmi həll etmək əvəzinə qiçs testinə üz tytyrsan yoxsa mal kimi.-*

+4 əjdaha

9. Neçə vaxtdır elə bilirəm imtahan bazar günüdü. Bugün getmişəm vereqeni çıxartmağa baxıram 3-üdü bam sən demə şənbə imiş ağlamaq tutdu da bilmirəm o bir günə nagaracaqdım amma qoydu

+2 əjdaha

36. Bir dəfə həkimə getmək üçün səhər tezdən durub metroya düşmüşəm. Platformada qatar gözləyərkən yanımda xanım dayanmışdı. Çoxda fikir vermədim amma, əlindən bir şey düşdüyünü gördüm. Yerə baxdım ağ və yumru bir şey idi yuxulu idim deyə tamda fikir verə bilmədim elə bildim qızın airpods-du guya yaxşılıq eləmək üçün əyilib götürdüm qalxanda fikir verdim ki, nə airpods ala qızın əlindən düşən şey sən demə mentos imiş. Qız mənə baxdı güldü əli ilə "onu tula" dedi mentosu bir başa qatar yoluna vızıldatdım. Məndə biyabır olduğumu yandırmamaq üçün hırıldayaraq cimbimdəki airpodsu çıxarıb əlimlə göstərib "elə bildim airpods-nuz düşdü" dedim. başa salmağa çalışırdım ki ikisidə ağ rəngdədi səhv salmışam.

+2 əjdaha

29. Deməli bu gün günorta qadın kosmetika mağazasına girdim və girən kimi çox gözəl yaşıl gözlü xanım yaxınlaşdı mənə dedi ki, kömək lazımdı? Dedim "hələ baxıram görüm nə alacam" bir də gördüm qız mənə tərəf baxmadan danışır. Qayıtdım ki, "xanım, sizin sağ gözünüz çəpdi" .Qız da qayıtdı ki, "yəni?" Heçnə deyə bilmədim. Öz özümə dedim ay gijdıllax niyə səsli düşünürsən qız da haqlıdı da yəni deməkdə. Bütün peşman oldum indi həyatım boyu görməyəcəyim adamın dərdi məni aparır.

+3 əjdaha

25. 2 həftə əvvəl olardı. gənclik metrosu tərəfdə idim. şəhər dolub daşırdı. +200 ug lsd üzərinə bir miqdar ot çəkdim və həyat 1-2 saatlıq cəhənnəmə çevrildi. (baxma: lsd üstündən weed çəkmək)

+1 əjdaha

41. Allahım, dünyanın ən bədbəxt insanıyam. Afedersiniz, Götümü yırtıb qazandığım pul dəxlisiz bir proqramın premiumluğuyla getdi. Yetmədi, mənə kömək olan qaqaşın şəklini soruşdu deyə rəfiqəmə atmaq əvəzinə ex'ə atmışam. O qədər ayarsızam ki, bu hadisələr adiləşib

+1 əjdaha

37. Note: ilk dəfəydi. Normalda sadəcə yürüyüşə çıxaram.
Az əvvəl koşu bandı dedikləri treadmill' də bir anda 8 ə basıb pakovkalı o biri dünyaya gedirdim. Bəlkə sadəcə göyərmə olacaqdı. Amma anlıq sos vəziyyətində bütün ssenariləri cızdım. Məsələ budur ki, başımda iki səs var idi.
“fight–flight–freeze” modunda
(Flight) zibildəsən, yıxıl çənən qanasın, bitsin.
Əlin tərdir, özünü saxlaya bilməyəzsən.
Ayaqların yorğundur, dözəməyəssən.
(Freeze-analiz) Digər səsim səsini çıxarmırdı, kömək istəmirdi. Tuşlara və ayaqlarımın dolaşmasına baxırdı. Qəribə pozisiyalara girib özünü saxlamağa çalışırdı. Sürət çox olduğundan ayaqlarım geridəydi, "stop" düyməsinə yaxınlaşmaq çətinləşirdi. iki səs də mənə heç nə qatmadı. Və qısa zaman sonra nəhayət, Ayağımın birini sağa atdım (fight) və trainerin qorxu içində mənə yaxınlaşdığını gördüm. Bu qədər mühüm olduğunu anlamadım. alternativ dəstək panelini göstərdi. Hər bir halda narahat olmuşdu.
Nəticə: birilərindən kömək almaqda çəkinməmək
Ekstreminal vəziyyətlərdə özünü idarə və digər halda səsini çıxarmaq

+2 əjdaha

17. Bir neçə gün əvvəl evimin balkonunda LED spot ışığı dəyişmək istədim. ağ işıq olduğuna görə, sevmirəm. Tavanda olan elektrikdən ayırmaq üçün bu spotların balaca çıxarılıb taxıla bilən bir kabeli olur ki,bunda yox idi. Dəmir qayçı ilə kəsib ayırmağa qərar verdim və çox bərk bir partlama ilə led işıq əlimdə qaldı. 3-4 saniyə sonra ayaqlarıma baxdım ki,barmaqlarım yerindədir yoxsa yox. umbaylıq eləyib Elektriki şittən söndürməyi unutmuşdum.



hamısını göstər

yazarların etdiyi umbaylıqlar